dico coītes generatiōis. ſi gͦ coniūgerēturpater ⁊ filia in generatiōe: eēt comes generatiōis ꝗ erat prīcipiū gnaͣtiōis: ⁊ ita cōfūderet̉ ordo generatiōis. Si enī comes gnaͣtiōis fieret prīcipiū gnaͣ̓tiōis ⁊ ecōuerſo. ⁊ita cōfūderetur ordo generatiōis. ꝗa gͦ lexnatural̓ dictat. ꝙ oīā ordinate fiāt. dictatꝙ debet ſeruari iſte ordo. Ideo dictat natura ꝙ debet excipi pater ⁊ mater a gnaͣtiōeEt ita a matrimonio. ſꝫ ſi frater coeat cū ſorore: nō eſt ita īmo comes generationis eſtcū comite nec cōfundit̉ ordo. Et iō nō excipit illud lex natural̓: tāqͣꝫ debitum: ſꝫ ſolumſic̄ decēs ⁊ honeſtū: et patrē ⁊ matrē tanqͣꝫdebitu. ꝗa vſus generatiōis dēt cōformariipſi ordini. Ad pͥmā gͦ rōne qua obiciturde barbaris ꝗ nō excipiūt ꝑſonas aliquas:nec patre nec matrē dd̓. ꝙ nō ē hͦ apud eosex natura ꝙ nō excipiāt: ſꝫ ex cōcupiſcentialibidinoſa. ⁊ ſil̓r ī aliis. Qd̓ aūt dr̄. hͦ nuncos de oſſibus meis ⁊ caro de carna mea. ꝑ hͦītelligit̉ virtus actiua ⁊ paſſiua que cōcurrūt ī generatiōe. In oſſe enī ē robur per qd̓ſignificat̉ uirtꝰ actiua: ī carne que īfirmiorē virtꝰ paſſiua. Unde dat̉ intelligi: ꝙ a generatiōe fortiori cōtrahat̉ os ab īferiori .ſ.a muliere caro. Per hͦ aūt ꝙ ſequit̉ ⁊ adherebit vxori ſue: ⁊ erūt duo ī carne vna ītelligit̉ duplex vnio ul̓ copl̓a que ē ī matrimonio .ſ. vnio que ē ꝑ cōſenſū aīorū: que ītelligit̉ ꝑ hͦ ⁊ adherebit vxori ſue. ⁊ vnio queē per cōpulā carnalē: que ītelligit̉ ꝑ hͦ. ꝙ dr̄⁊ erūt duo ī carne vna ī qua ē cōiuctio advna carnē ꝓducendam.Tertio queritur de divtrūctamīe legis natural̓ ſit ꝙ vna ſit vniꝰ. ꝙſic uidet̉ gen̄. 4º. dic̄ glo. de Lamech. Primꝰcōtra natura ⁊ moreꝫ duas uxores accepit.Ergo habe̓ plures uxores ē cōtra naturam.Ergo de dictamīe nͤ ē ꝙ ſit vna vniꝰ. Secūda rō Ro. 2º. Cū gentes ⁊cͣ dicit glo. Leynaturalis ē nolle alij face̓: qd̓ ſibi non vultfieri. Sꝫ conſtat ꝙ vir nollet ꝙ mulier diuīderet carnē ſuā cū pluribꝰ. gͦ uir tenetur exlege nō diuide̓ ſuā. ergo non habere pluresvxores. Ad oppoᵐ gen̄. xix. de Iacob habetur ꝙ habuit pl̓es. dicit Augꝰ. ibi ꝙ noncōtra natura. nec cōtra legē. nec cōtͣ moreꝫfecit. ⁊ cōſtat ꝙ habuit plures. gͦ ꝙ vna ſittātū vniꝰ nō eſt de dictamīe nͤ. Secūdaro. natura dictat ꝙ multiplicāda eſt ſpēs. ſꝫmultiplicatio ſpēi melius fit ꝑ plures qͣꝫ pervnā. gnō erit de dictamīe nͤ ꝙ vna tantūſit vnius. Iuxta hͦ querit̉ qͣre aliqn̄ nonlicuit ꝙ vna mulier haberet plures viros:ſicut vnꝰ vir plures mulieres. Sol̓o. dd̓.ꝙ triplex eſt dictamē nͤ ẜm ꝙ natura tribꝰmodis mouet̉: In naͣ .n. rationali aliquādomouet̉ naͣ ut naͣ. aliqn̄ naͣ vt ro. alqn̄ rō vtro. Et ſcd̓m hͦ diuerſificat̉ dictamen nͤ. ꝙſcd̓m ꝙ natura mouetur vt naturaᵉ: dictatmaſculum cōiugi feīne ad multiplicationēſpēi. ſcd̓m āt ꝙ natura mouet vt rō: dictatvt vnꝰ cū vna cōiugi det. vl̓ ſcd̓m ꝯgruertiā ſtatꝰ ⁊ tēporis oportunitatē vnus cumplurihꝰ: eo diſpēſāte: ꝗ ē ſupͣ naturā. ꝗa naͣvt rō cōfert ⁊ legit ꝙ nō eſt faciēdū alteri:qd̓ ſibi non vult fieri. vnde nat̉a vt ratiodictat vnū debe̓ cōiugi cū vna ſimplicitervel cū pluribꝰ exigēte ſtatu: ⁊ tꝑe: eo diſpēſāte ꝗ ē ſuꝑ naturā. ſcd̓m autē ꝙ rō mouevt ro. ulteriꝰ cōfert ⁊ dictat natura ꝙ undēt cōiūgi cū vna īſeꝑabiliter cōiūcta. Etſic pꝫ quo habe̓ plures ē cōtra dictamen nͤ:⁊ quo no. quia ſcd̓m ꝙ natura mouet ut naͣnon ē cōtͣ dictamē nͤ habe̓ plures. nec ſcd̓mꝙ nat̉ a mouet vt ro. eo mo quo dictum eſt.alio mō ſic. Ad pͥmā rōne de Iacob. quaobic ꝙ hͦ nō ſit de dictamīe nat̉e. dd̓ ꝙ iodr̄ Iacob nō feciſſe contra naturā. quia qd̓fecit fecit cā ꝓlis. ⁊ ſic nō fecit cōtͣ naturāſcd̓m ꝙ natura mouet vt natura. Contͣ ꝟop̄ceptū iō dr̄ ꝙ non fecit. ꝗa ex diſpēſatiōefecit ꝗa diſpēſatū fuit cū illo ab illo ꝗ ē ſupͣnaturā. Qd̓ aūt fit auctoritate ſuꝑioris nofit cōtra p̄ceptū. ꝗa ī p̄cepto ītelligit̉ excludi auctoritas ſuꝑioris. Cōtra mores dr̄ nofeciſſe. ꝗa nō fecit cōtra cōſuetudinē: que ī̄eſſet approbāda. pluribꝰ enī rōnibus apprebādū erat qd̓ fecit: pͦ quia fecit ex diſpenſatione. Secūdo ex ca honeſta: ꝗa .ſ. vt multiplicaret̉ ꝓles. ⁊ numerꝰ fideliū ad cultumdei. Tertio ꝗa moderate vtebat̉ pluribus.Quarto approbanda erat cōſuetudo ꝓpterſacramētū. ꝗa oīa cōtīgebāt illis ī figuraꝫ.Uū ī pluribꝰ vxoribꝰ Abrahe: figurabaturdifferētiā ſeruiētiū deo. Alii .n. ſeruiūt promercēde ꝗ ſignificant̉ ꝑ filios Aghar. Aliipro hereditate iſti ſūt filii Sarre. Sil̓r induabꝰ uxoribꝰ Iacob liberis. ſignificat̉ duplex uita. actiua ī Lia. contemplatīa in Rachele. Et ī qualibet ſūt ꝗdā mercenarii. etquidā liberi pꝫ gͦ quare dr̄ Iacob n̄ feciſſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten