ideſt vulnerationē: ibi que vtilitas ī ſanguine meo dū deſ. in cor. Ad aliud qd̓ obicit̉Qui mortē nr̄am ⁊cͣ. dd̓. ꝙ nō ꝯuenit xp̄o ꝙꝑ incinerationē ſua deſtrueret noſtra. Namcorpꝰ eiꝰ erat vnitū deitati ⁊ aīe. Mors āteſt ſeꝑatio corꝑis ⁊⁊ aīe. ꝗa gͦ xp̄s aſſumpſitcorpꝰ in qͦ debebat fieri redēptio. iō aſſūpſitmortalitatē. ſed ita nō eſt de īcineratiōe. qͥavnio erat cū corꝑe ⁊ aīa ſeꝑabilit̓. iō ſecutaeſt mors vel mortalitas. Sꝫ vnio carnis indiſſolubilis erat cū deitate regēte corpꝰ: neiret in diſſolutionē. Un̄ Pſal. Aſſimilabordeſcēdētibꝰ ī lacū. Glo. ſi ſilue̓is .i. ceſſabis aꝯtinētia: aſſimilabor deſcēdētibꝰ ī lacū. Exeo .n. ꝙ mihi ſꝑ uerbū vnit̉: nō ſū talis qͣlesceteri hōies qui naſcūt̉ in ꝓfūda miſeria. ꝟbum eſt hōis xp̄i ad deitate. miſeria magnaeſt mortalitas. ſꝫ ꝓfunda īcineratio ⁊ corruptio. Ad aliud qd̓ obr̄ ꝙ mors eſt ſolutomortis. gͦ īcineratio īcinerationis dd̓. ꝙ nōſequit̉: īmo ſufficit mors ad ſolutione mortꝭ⁊ incineratiōis. Un̄ Iob. i. Utinā apprehenderēt̉ pcc̄ā mea ⁊cͣ. ⁊ appellat peccata ſua: peccata hūani generis ꝓ quibꝰ ſatiſfec̄: ⁊ ſi iſtapēdent̓ p̄ponderat paſſio xp̄i ad ſufficientiāꝓ mille mūdis. Un̄ qͥa xp̄s viuit vita dei. ⁊ead̓ ē xp̄i vita ⁊ d̓i. ſicut dic̄ Anſel. Iō morseiꝰ p̄ponderat. Ad aliud qd̓ obr̄. ꝙ humiliauit ſe ad mortē. gͦ debuit ſe hūiliare ad īcinerationē. dd̓. ꝙ nō d̓buit: qͥa ſic hūiliaret̉uſqꝫ ad ꝓfunda miſeriā. qd̓ nō decuit ip̄mUn nec in ip̄a paſſione accepit illā ꝓfundaꝫmiſeriā: que eſt in ꝑturbatione rōnis: q̄ eſt vl̓timus effectꝰ paſſionis ex ꝑte aīe. Un̄ nō abſorta eſt ſua rō mortis dolore: lꝫ fuerit ſeꝑatio corꝑis ⁊ aīe eodē mō dd̓. ꝙ nō decuit ꝙdeſcenderet vſqꝫ ad vltimū effcm pꝰ mortēs. īcinerationē ex ꝑte corꝑis. Ad aliud qd̓obr̄: ꝙ accepit mortē que ꝯſequit̉ ad vitiuꝫꝯiūctionis .s. corꝑis ⁊ aīe. gͦ ⁊cͣ. dd̓. ẜꝫ Aug.ꝙ debuit acciꝑe qd̓ ꝯueniret ad noſtra redēptionē: ⁊ ſuā nō dedeceret dignitatē. Incineratio aūt ſuā dedecerꝫ dignitatē. ꝗa ſeqͥt̉vitiū originis qd̓ nō accepit xp̄s. Un̄. i. Corꝭ.15º. Primus hō de terra terrenꝰ. ſcd̓s d̓ celoceleſtis. Un̄ glo. dicit ꝙ fuit a pͥncipio celeſti. Un̄ ſic̄ dictū eſt: ſicut nō habueīt vltimūeffectu paſſionis ex ꝑte aīe ſicut pꝫ. cū dicitCenturio ꝟe filiꝰ dei erat iſte. Un̄ aīa nonmouebat organū corꝑis: nec īpediebat̉ vismotiua ſicut in nobis: ita nec ex ꝑte corꝑisīcineratio. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ad eſſe deAdā ẜm corpulentā ſb̓am ſequit̉ īcineratīodd̓ ꝙ n̄ ē. ſed īcineratio ſeqͥt̉ vitiū origīs. vn̄ſi Ada nō peccaſſet: nec filii eiꝰ nō haberentvitiū originis: nec expoliaremur: ſed ſuꝑueſtiremur ẜm illud. i. Corꝭ. v. Ad illud quodobr̄: ꝙ mortalitas ſequit̉ ad inuiſibilē rōemꝓpter qd̓ nec xp̄s debuit hac ſuſcipere dd̓.ꝙ nō ſequit̉ qui .n. uenit in carne vt hōiemredime̓t: debuit acciꝑe que ꝯuenirent ad hominis redemptionē. An licꝫ nō debuerit admortē ꝯbligari ut ad ſequelā īuiſibilis rōiaꝯueniens tn̄ fuit vt illā diſpenſatiue acciperet inꝙͣtuꝫ ꝯueniebat nr̄e redēptioni. Adaliud qd̓ obr̄: ꝙ r̄rᵇ xp̄i eſt nobis exemplarDicēd̓ ꝙ ſil̓r eſt noſtre exēplar: ꝙͣtū ad t̓minū ad quē s. ad īmortalitatē: ſꝫ nō ſil̓r ꝙͣtumad terminū a quo .ſ. ab īcineratione eſt exemplar noſtre īmortalitatꝭ ⁊ īcorruptionis: nōcorruptionis ſeu incinerationis.Onſequenter niede cālitate ⁊ effectu reẜrectionis.Et pͥmo querit̉ in quo gne cāe dicēda ſit calitas reſurrectionis. Scd̓o an cā iuſtificātionis aīaꝝ ⁊ qual̓r. 3º an ſit cā reẜrectōiscorpoꝝ 4º de mō cauſandi: vtꝝ cā remota ab effectu uel ꝯiūcta: ⁊ vtꝝ neceſſaria uelꝯtingens. 5º de drīa calitatis ꝑ paſſioneꝫ⁊ reſurrectionem.Ad primum ac querit̉ pͥmoſcilicꝫ in qͦ gnͣean in gn̓e cāe meritorie uel efficiētis uel materialis. Et obr̄ ſic ad pͥmū. Mereri nō ꝯueītxp̄o ẜm ꝙ deꝰ: ſꝫ ẜm ꝙ hō. Si gͦ mereri noneſt pꝰ mortē. gͦ nec rrº eſt cā meritoria cumſit pꝰ mortē. Itē ſtatꝰ merendi ꝑtinet adſtatū viatoris ⁊ ſeruiētis cꝰ ſtatꝰ terminꝰ ēbeatitudo. Si gͦ xp̄s reſurgens nō eſt in ſtatu merendi: qͥa eſt ad finē ſeu ad terminum⁊cͣ. Itē ph̓. 2. Propt̓ qd̓ deꝰ exaltauit illu ⁊cͣ. hoc ꝑtinet ad pͥmiū nō ad meritū. Sedreſurrectio ꝑtinet ad exaltationē. ergo ſi exaltatio ordinat̉ ad p̄miū nō ad meritū ⁊ reẜrectio: gͦ reſurrectio nō ꝑtinet ad meritumItē caritas eſt radix meriti: ⁊ ẜm ꝙͣtitatecaritatis eſt ꝙͣtitas meriti. Si gͦ tāta caritasfuit in xp̄o ab īſtanti ꝯceptionis ꝙͣta pꝰ. gˡtm̄ meruit ab illo in ſtatu ꝙͣtū pꝰ. gͦ ⁊cͣ.Contͣ. Nō eſt īcōueniens ponere in angelſtatū merendi ⁊ btītudinis. ſil̓r nec ī xp̄o anmortē. gͦ in xp̄o pꝰ mortē. ſil̓r nō erit īcōueniens ponere meritū ⁊ beatitudinē. Iteꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten