in voluntate vt eſt rō. Paſſio ꝟo in uolūtate. vt eſt naͣ: ⁊ iō nō ex eadē ꝑte fuit delectatio ⁊ paſſio. vn̄ oportuit ꝙ in vna ꝑte hr̄etſūmū gaudiū vt uolūtarie ⁊ ex caritate impleret paſſionē qd̓ exigit̉ ad meritū: ⁊ ex altera ꝑte maxīmū dolore. Et hoc vult damꝰcū loquit̉ de paſſionibꝰ ſupͣnaͣm ⁊cͣ.Conſequenter queritur de quantitate paſſionis ꝑ ꝯꝑationemad ſatiſfactionē. Ad qd̓ ſic. Melior eſt vita gͣtie ⁊ nobilior incōꝑabilit̓ vita naͣe. Ergo d̓ſtructio illiꝰ peior. Si gͦ ꝑ pccm̄ ſubtrahit̉vita gr̄e. in morte xp̄i ſolū vita naͣe. Ergo nōeſt cōꝑabilis mors xp̄i ad ſatiſfaciendū propeccato. Itē pccm̄. Ade fuit gn̓ale: qͥa rn̄ſfuſū in oēs. mors xp̄i ꝑticularis. gͦ nō potuit eē ſatiſfactoria ꝓ illo. Itē Anſel. Reatꝰpeccati mēſurat̉ ẜm magnitudinē nocumēti. tm̄ gͦ fuit peccatū crucifixoꝝ: ſeu crucifigentiū xp̄m. ꝙͣtū bonū fuit vita xp̄i. gͦ noneſt ꝯpenſabilis ad ſatiſfaciendū: niſi ꝓ pccōeoꝝ. gͦ nō ꝓ peccato oīum. Con. Ille quipatit̉ nō ſolū eſt hō. ſed eſt deꝰ. Si ergo pōderet̉ quelibꝫ actio eiꝰ: erit illa ꝯpenſabilisꝓ quolꝫ peccato. Itē ẜm uolūtatē ⁊ caritate ē meſura meriti. Si gͦ ꝑſona ſatiſfaciēseſt ꝑſona dei: ⁊ caritas illa maxīa q̄ excellitoīa. gͦ poterit ſatiſfacere ꝓ qͣlꝫ culpa. ℟ºdd̓. ꝙ nō eſt ꝯſiderandū qͣꝫtū paſſus eſt. ſedex ꝙͣto. vn̄ ꝯſiderādo circūſtantias ꝑſone. qͥafilius dei eſt: ⁊ circūſtantias paſſionis ⁊ hiꝰſufficiens eſt paſſio xp̄i ad oēꝫ: ⁊ oīum ſatiſfactionē. Ad illud qd̓ obicit̉ de ſubtͣctōevite naͣe. dd̓. ꝙ vita xp̄i dupl̓r pōt ꝯſiderarivt eſt vita dei: vel ut eſt vita hōis in ſe. Siꝯſideret̉ vt eſt vita dei: ſic eſt ſufficiēs ad ſati ſfaciendū ꝓ infinitis peccatis. ſed vt vitahōis in ſe ꝯſideret̉ nō eſſet ſufficiēs. Adaliud qd̓ obicit̉ ꝙ ſatiſfactio fuit ꝑticularispcc̄m̄ vl̓e. dd̓. ꝙ ſicut peccatū gnͣ̄ale: ita ⁊ ſatiſfactio. Un̄ ⁊ Ro. 5º. Sicut ꝑ vniꝰ inobedientiā peccatores ꝯſtituti ſūt multi. Ita pervniꝰ obedientiā iuſti ꝯſtituti ſūt multi: ꝙͣtum ad ſufficientiā: ꝙͣuis nō ꝙͣtū ad efficientiā: ſicut ſol cā ſufficiēs eſt illūinatōis oīuꝫhōium: nō tam̄ cā efficiens illūinatōꝫ in oībus: quia nō in cecis. Ad aliud qd̓ obicit̉de peccato crucifixoꝝ dd̓. ꝙ neſcierūt vitaꝫxp̄i eſſe vitā dei. Un̄. i. Cor. 2º. Si cognouiſſent nūꝙͣ deū glorie crucifixiſſent ⁊cͣ. Un̄ n̄eſt infinitū peccatū eoꝝ: qͥa non attingebatniſi ẜm ſcīam eoꝝ. Un̄ nō intendebāt ſubtrahere niſi vitā hoīs. vn̄ excuſant̉ ab infinito⁊ paſſio xp̄i ꝑ oīa ſufficiens eſt ad ſoluendūpro peccatis omnium.UOnſequenter eIdū eſt de effectu paſſionis dn̄ice qͥponunt̉ qͣtuor. Primꝰ iuſtificationis a peccatis. Scd̓s recōciliatōnis ad deū Tertiꝰreligatio ptātis dyaboli. Quartus apertioianue paradiſi.Ad primum nodū yſa p.obicit̉ in huncEgo ſum: ego ſū ip̄e qͥ deleo iniqͥtates ꝓpme. Ergo ſolꝰ deꝰ eſt qͥ delet pcc̄m̄. Relinqͥt̉gͦ ꝙ paſſio nō delet peccatū. Quia det̓īatie⁊ excluſiue dicit. Ego ego ſū qui deleo ⁊cͣ.vt nulli alij tribuat̉. Itē dicit aucͣtas qd̓magis eſt de īpio facere piu ꝙ creare celum⁊ terrā. hi gͦ ſoliꝰ dei eſt creare ſoliꝰ dei ēde īpio facere piū. Cū gͦ ꝑ paſſionē nō poſſit eſſe creatio. Per paſſiōꝫ nō pōt eſſe iuſtificatio ꝑ quā eſt de ip̄io facere piū. Itempaſſio xp̄i nō attingat aīam iuſtificandā: qͥaiā p̄terita eſt: nec etiā attingit tꝑe paſſionisqͥa erat in alio ſubiecto. Relinquit̉ igit̉ ꝙ n̄pōt agere in aīam. gͦ nec delere peccatū.tē ſola gr̄a delet̉ pccm̄. Si gͦ paſſio xp̄inō eſt cagr̄e efficiēs ſeu das. Ergo nec xāꝫdeletionis peccati. ſolus aūt deꝰ eſt datorgratie nō aliqͣ creatura. Sꝫ qd̓ dicit Ber. Abſit ut ꝑfectionē aīe tribuamius creature. d̓oaut eiꝰ creationē: cū longe ꝑfectiꝰ ſit eſſe ꝑfectū qͣꝫ factū. Ex quo pꝫ ꝙ ſolus deꝰ ē datorgr̄e nō aliqua creatura. Conͣ Apocꝭ. i. Lauit nos a peccatis in ſāguīe ſuo. gͦ ſanguispaſſionis lauit peccata. Itē Hebre. 9º. Sāguis xp̄i qui ꝑ ſpm̄ ſcm̄ ſemetip̄m obtulit emūdauit ꝯſciam nr̄am ab oꝑibꝰ mortuis.Itē ibidē dr̄ ꝙ ſine ſanguinis effuſiōe nͥeſt remiſſio pcc̄oꝝ. ℟º paſſio xp̄i ſe hꝫ adr̄miſſiōꝫ peccati modis pluribꝰ. Eſt .n. paſſioxp̄i dupl̓r: in rei naͣ ⁊ ī aīa: ẜm ꝙ paſſio xp̄i ē īrei natura ꝯꝑatur ad deletionē pccī duplicit̓ꝑ modū meriti: ⁊ ꝑ modū ſatiſfactionis. Inpeccato aūt ſūt duo. macula ⁊ reatꝰ. maculaque ē deformitas ul̓ diſſil̓itudo ad deū. reatus obligatio ad penā. Eſt igit̉ paſſio cauſameritoria deletionis macule: qͥa meruit nobis gratiā: ⁊ oē illud quo delet̉ pccm̄. Und̓Ro. 8º. Si ꝓprio filio nō peꝑcit qūo nō cumillo oīa donauit. Et eſt etiā cā ſatiſfactoria