humanitatis xp̄i nō p̄cedit tꝑe vnionē ipſiꝰhumanitatis cū dīnitate: licꝫ p̄cedat ordinenature. Simul enim tꝑe fuit ꝯdita ⁊ vnitaIn ipſa gͦ vnione humanitatis xp̄i ad diuinitatē: aut ipſi humanitati aduēit aliquadiſpoſitio: q̄ nō ē nature: ſꝫ ſuꝑaddit̉ natureaut nō aliqua que nō ſit nature. Si dicat̉ꝙ nō aduenit ei aliqua diſpōº que nō ſit nͤ.ex hoc ſequit̉ ꝙ non plus ſe habet ad hoc ꝙvniat̉ hec hūanitas xp̄i ad dīnitatē: ꝙͣ aliahūanitas. hoc aūt falſum ē ⁊ incōueniens. gͦaduenit ei aliqua diſpoſitio: que n̄ ē naturehumane. gͦ ſuꝑaddita ē ⁊ ei gratis data advnionē ipſiꝰ cū dīnitate. gͦ ipſa ē grā vniōisneceſſaria ē gͦ creata diſpoſitio ipſa gratiavnionis. Solutio. intelligendū ē pͥmo adſolutioneꝫ huius queſtionis. ꝙ grā vnionisduplex eſt. Eſt enim grā vnionis diſponēs:et ē grā vnionis ꝯplens. Di ſponens eſt grācreata. Cōplēs ꝟo ⁊ ꝑficiēs eſt grā increataet hec ē ipſe ſpūs ſcūs. Ipſe enim ſpūs ſcūsnō ſolū ꝑ appropͥatiōeꝫ ē donū: ſꝫ etiā ꝑ ſuaꝫꝓprietatē ē amor ꝓcedēs a patre ⁊ filio. ꝗaamor ē ꝑ ꝓprietatē. ideo eſt donū ꝑ ꝓprietatēꝗa illud quo ꝓprie datur aliquid alij ē amorvn̄ amor eſt ratio doni: et eſt illud qd̓ pͥmodonat̉: quia ſi ex alia cauſa det̉ aliquid ꝙͣ expura liberalitate ⁊ amore: nō ē donū ꝓprie:vt ſi det̉ aliquid ex timore: nō ē donū ſꝫ redibitio. Similiter ſi ex cupiditate detur: non ēdonū ſꝫ queſtꝰ. gͦ donū ꝓprie reſpicit liberalitatē ⁊ amorē dātis. ꝗa gͦ ſpūs ſāctꝰ ē amorideo ē donū. et quia eſt donū: ideo ip̄e ē grāIpſe gͦ ē grā increata. Grā ꝟo creata eſt ip̄adiſpoſitio que ab increata relinquit̉: que diſpoſitio nō ē aliud ꝙͣ deiformitas uel dīna aſſimilatio. Dicēdū igit̉ ꝙ eſt grā vnionisduplex. creata. et increata. gra increata eſtſpūs ſanctꝰ: qui ē ſicut ꝯplens ⁊ ꝑficiens vltimo iſtaꝫ vnionē. Sꝫ grā creata ē diſponēsad hāc vnionē ex ꝑte humanitatis. ⁊ cauſa:ꝓpter quā oportet ponere illud duplex mediū in vnione hec ē. ꝗa maxime diſtant ſb̓acreata ⁊ increata .s. dīnitas ⁊ humanitas.vn̄ ad hoc ꝙ ꝯueniāt ī vniōem neceſſe eſtꝙ veniat medium in duplici rōne. Mediuꝫautē eſt grā vniōis que interuenit ad illaꝫvniōem. Cum igit̉ ex vna ꝑte ſit ſb̓a creata.s. humanitas. ex alia parte ſit ſb̓a īcreata .ſ.dīnitas: oportet ꝙ grā vniōis illaꝝ ſit grācreata ⁊ grā īcreata. Sꝫ n̄ pōt eſſe vna grācreata ⁊ īcreata. gͦ oꝑꝫ ꝙ ſit duplex. oꝑꝫ igit̉duplex eſſe mediū ī illa vniōe. grām īcreataꝫ ex parte dīnitatis: et grām creatā ex ꝑtehumanitatis. Et ſic pꝫ ꝙ ī illa vniōe neceſſeeſt eſſe duplicē grām: que fit mediū vniōis:.ſ. grām creata ⁊ īcreatā que ē ſpūs ſanctꝰ.Rō aūt ꝓpter quaꝫ hoc magis attribuitſpūi ſancto ꝙ ſit grā īcreata vniōis ꝙͣ alij ꝑſone hec ē. Scd̓ꝫ .n. illud quod ꝓpīquius ēnobis ex ꝑte diuinitatis ẜm illud debet eſſevnio deitatis ad humanitatē: que ē naturanoſtra. quia que vniūt̉ maxime uniūt̉ ī eo īquo appropiquāt. ꝓpīquius auteꝫ dicimꝰ ꝑticipatiōe uel coīone. Scd̓m .n. ꝙ deitas ꝑticipat̉ ⁊ coīcat ſe creature: dr̄ accede̓ ul̓ appropīquare: n̄ aliter. Un̄ Augꝰ. ī libro d̓ aīa⁊ ſpū hoc mō ponit fieri unionē aīe cū corpore: ꝙ aīa ẜm illud: ẜm qd̓ magis appropīquat cū corpore unit̉ corpori. hoc aut ē infimuꝫ ipſiꝰ aīe: ꝗa illud quod eſt īfimū ipſiusaīe maxime accedit ad naturā corporis. ſilr̄corpus ẜm illud ẜm qd̓ magis appropīquataīe unit̉ cū ipſa aīa. Hoc aūt ē ſupremū corporis. Corpꝰ .n. ẜm ſup̄mum ſuū: quod ē ſpūsmagis appropīquat ad naturā aīe. ꝗa illudſupremū ē ſb̓tiliſſimū: qd̓ ſit ī corpore. et ꝗamagis accedit ad naturā aīe: ideo ē mediuꝫex parte corporis ad uniēdū corpus cū aīa.Similr̄ ē ī parte iſta ꝓut poſſumꝰ ꝑ ꝙͣdāſil̓itudinē dice̓. quia ẜm illud ẜm quod magis accedit dinitas ad humanam naͣm: ẜmillud ex parte humanitatis dr̄ eſſe unio diuinitatis cū humana natura ī xp̄o. Illd̓ aūtẜm qd̓ magis accedit dīnitas ad humanamnaturā ē ſpūs ſāctꝰ: ſic̄ dicit Augꝰ. ī libro deaīa ⁊ ſpiritu dicēs. Ꝙ oīs uſus deitatis eſtnobis ex munere: qui eſt ſpūs .ſ. Un̄ ꝑ ipſumē nobis ꝯmunio totius trinitatis. Et ratiohuius eſt: ꝗa ſpūs ſāctꝰ amor eſt. illud enimꝑ qd̓ ꝯmunicat ſe trinitas ē amor. amor aūteſſētialiter ⁊ perſonaliter ī ipſa trinitate ēſpūs ſāctus. et ideo ꝑ ipſum ē nobis ꝯmuniodeitatis: que ꝯmunio deitatīs ſūma fuit inipſa uniōe ipſiꝰ ad humāitatē ī xp̄o ī unitateperſone. et ideo ſpūs ſcūs potius dicit̉ medium iſtiꝰ uniōis ex ꝑte deitatis ꝙͣ alia perſona. Itē dicit Dioꝰ. ī li. de di. no. Amor ēuis unitiua. Si gͦ debet uniri dīnitas humanitati: magis debet ei attribui ꝙ ſit ratio ul̓mediū huius uniōis: ꝙͣ alij. quia amor ē ſp̄sſanctꝰ per ꝓprietatē. Item ſpūs ſanctus ē