ī ſano et ī egro. et n̄ ē idē ꝓmotiuū ſanitatꝭ.ī vtroqꝫ: ꝗa vnū ē ꝓmotiuū ſanitatꝭ ⁊ ꝯſeruatiuū ī ſano. ſꝫ ī egro n̄: īmo ꝓuocaret maiorē egritudinē ī egro. Silr̄ aqua ē ꝓmotiuūſanitatis in egro. ſed non ī ſano. ſꝫ potiꝰ ꝓmoueret egritudinē ī eo. Silr̄ ē ꝓmotiuumꝟtutis ī naͣ ſana ⁊ ī naͣ egra. fomes gͦ in naͣlapſa ⁊ egra ꝑ pctm̄ ē ꝓmotiuū ad ꝟ̓tuteꝫ ꝑaccidēs: ſꝫ n̄ ī naͣ ſana. vn̄ ſi Adā n̄ peccaſſꝫaliquo mō fomēs n̄ eēt ꝓmotiuū ad ꝟ̓tutē: ſꝫpctī ꝓuocatiuū ē. Eſt igit̉ fomes ꝓmotiuꝰꝟtutis ī naͣ lapſa ſoluꝫ ī ꝑfectis: ꝗa in alijs n̄mouet fomēs ꝟtutē: ſꝫ ī ꝑfectis: ꝗa reſiſtūt ⁊abſtinet a pctō: ad qd̓ inclinat eos fomēs. ethec ē ꝟtꝰ maxima. et iō dr̄ fomes ꝓmoue̓ ineis ꝟtutē. vnde ī Paulo hͦ modo ꝓuocauitꝟtute. ꝗa dolebat de ſtimulo carnis. vn̄ dic̄.2. Cor. 12. Datꝰ ē mihi ſtimulꝰ carnis ⁊cͣ. hoc.n. ꝓuocabat ip̄m ad humilitatē. ſꝫ ſi reuelationū dīnaꝝ magnitudo n̄ extolle̓t ip̄m: necex eis ſuꝑbiret. ſꝫ teneret̉ ī tāta humilitate:quāta fuit humilitas ꝟgīs: qn̄ angelꝰ ānūciauit ei ⁊ reuelauit ſecreta dei. vn̄ ipſa dixitQuia reſpexit humilitatē ancille ſue. Credoſi ita eēt ī Paulo: nō dicemꝰ ꝙ ſtimulꝰ vel fomes eēt maͣ humilitatꝭ ī ipſo: īmo īpeditiuūSꝫ ꝗa ī ip̄o eēt paſſio elatiōis niſi eēt fomēsIo dr̄ fomes ꝓuocatiuū humilitatis ī ipſoIn naͣ gͦ ſana fomēs n̄ ē ꝓuocatiuū ꝟtutꝭ. Cūgͦ bt̄ā ꝟgo ꝑ ſpāliſſimā grām ſc̄ificatiōis tota fuit facta ſana ī pͥª ſcīficatōe: ī ea n̄ ꝓmoueret ꝟtutē. Ad aliud dd̓ ꝙ in ꝟgine fuitdolor de paſſiōe filii ſui ẜᵐ ꝑtē inferiore aīe.s. ẜᵐ ſenſualitatē: et etiā ẜᵐ ꝑtē inferioremrōnis: n̄ tn̄ tatꝰ quātꝰ ī filio. Sꝫ ẜᵐ ſuꝑioremꝑtē qua ipſa ꝯſiderauit fructū paſſiōis .s. redēptionē nr̄aꝫ que fuit ſūmū gaudiū: ꝗa ip̄ꝫfructū maxime deſiderabat. et ideo maximegaudebat. Tal̓ gͦ dolor n̄ oriebat̉ ex fomite:nec ex pcō: ſꝫ ex naͣli pietate ⁊ ſenſualitate.Quia dolor ꝗ ꝓuenit ex fomite cātur ex inordinatōe viriū: qua aīa ꝑturbat̉ vt minuſvideat veꝝ ⁊ bonū. ꝗ dolor n̄ fuit ī btā ꝟgine. Ad illud Aug. dd̓. ꝙ dr̄ia ē inter ſpm̄⁊ aīaꝫ: qͣlis inter rōne ⁊ ſenſualitatē. Ro gͦſe tenꝫ ex ꝑte ſp̄s. ſenſualitas ex ꝑte aīe. Nōdixit aūt Aug. ꝙ dubitatio ꝑtrāſiret ſpm̄: ſꝫaīaꝫ: hͦ ē ſenſualitatis naͣꝫ. Nūꝙͣ aūt rōnaleꝫꝑtē ꝟgīs dubitatio infidelitatis tetigit. ꝗaī fide nūꝙͣ dubitauit. īmo diſcipul̓ n̄ credētibꝰ ī paſſiōe ſola in fide ſtetit. Intelligēdaaūt ē hec dubitatio pietatꝭ naͣlis: n̄ heſitatioinfidelitatis. Uel pōt dici ꝙ fuit dubitatioadmiratōis: q̄ ſolet qn̄qꝫ hēre ortū ex ꝯſideratōe rei ſtupede. Houebat̉ .n. btā ꝟgo ſtupore admiratōis cū uide̓t filiū ſuū: ꝙ firmiter credidit deū talr̄ patiēte. cꝰ modi ꝯſiderationē ſolet aſſociare quedā dubitatio vtpoſſꝫ cogitar̄. ē ne iſte filiꝰ meꝰ ꝙ ſic pati uid̓oOnſequenter geſactificatōe btē ꝟgīs ī ꝯceptu ſaluatoris. et ī hūc modū. pͥº an̄ ncc̄ia fuerit ſcīficatio 2ª. 2º a quo fuerit ſcīficata. 3º perquid fuerit ſanctificata.Ad primum proceditur ſic. Prima ſcīficatio: quā hūit btā ꝟgo invtero abſtulit̓ oēꝫ culpā ab ea. Abſtulit etiāfomitē pctī. Relinꝗt̉ igit̉ ꝙ pꝰ pͥmā ſcīficationē nihil remāſit ī uirgine purificandū. gͦn̄ fuit alia ſcīficatio ncc̄ia. ꝗa īutilis eēt. Ꝙſcīficata ⁊ purificata fuerit a culpa origīali⁊ a fomite pꝫ ꝑ. B. dicētē. Copioſior gr̄a ſcīficatōis ī ipſaꝫ deſcēdit: q̄ n̄ ſolū eiꝰ ortū ſcīficauit. ſꝫ ab oī peccato deinceps cuſtodiuitīmunē. gͦ n̄ indigebat alia ſcīficatiōe. Itēē ſcīficatio coīs: q̄ ē ꝑ ſacr̄m. et eſt ſcīficatioſpālis: q̄ ē ꝑ grāꝫ ſpūs .ſ. et hec fuit ī Ioh̓. ⁊Iere. et ſpaliſſima fuit ī btā ꝟginē: ⁊ ꝑ grāſpāliſſimā. Hoc .n. oꝑꝫ dice̓ cū copioſior fuerit. Maior gͦ ē grā ſcīficatōis ī uirgine ꝙͣ inalijs. et gr̄a ſcīficatōis ſpālis ꝙͣ grā ſcīficatōis coīs. Sed grā ſcīficatōis coīs remouetculpā: remanet tn̄ fomēs ⁊ ꝓnitas ad peccadū: ſicut pꝫ ī baptizatꝭ: et hͦ cū quādā ineuitabilitate peccādi. Plus gͦ dat̉ de uirtute ſcīficatiōi ſpāli. gͦ ipſa remouet̉ culpā originalē⁊ fomitē vel ꝓnitatē ad peccādū: ſꝫ n̄ ꝓnitatē ad quodlibet pctm̄: ſꝫ ad pctm̄ mortale: ſic̄credit̉ fuiſſe ī Io. ⁊ Iere. Sꝫ grā ſcīficatiōisī uirgine abūdat vltͣ iſtas. gͦ btā virgo itaſcīficata fuit ī vtero: vt remouet̉ culpa originalis ⁊ fomēs ſiue ꝓnitas ad culpā n̄ ſolūmortalē: ſꝫ etiā venialem. gͦ nihil remāſit ī eapurgādū. Ad oppᵐ. ſic̄ hr̄ di. 3. tertii libriſutaꝝ iuxͣ ſcōꝝ atteſtationē. Caro aſſumptaa verbo pͥus pctō obnoxia fuit: ſic̄ reliqͣ ꝟgīscaro. ſꝫ ſp̄s .ſ. oꝑatōe ita mūdata ut ab oī cōtagiōe pctī īmunis vniret̉ verbo. Mariā qͣꝫſp̄s .ſ. ī eā p̄ueniēs a pcto prſus mūdauit et afomite pctī etiā liberauit. gͦ īdigebat 2ª purgatōe ī ꝯceptōe filii ſui. Itē ſic̄ dic̄ Hugocatholice̓ veritatis diffinitio ē. ꝙ filiꝰ dei de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten