Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ad corpꝰ. et ex illa ꝑte erat p̓aſſibilitas ī aīaeſt etiā naͣ ſpūs ẜᵐ quā ſeꝑabilis ē manesſeꝑata: ẜᵐ quā erat btītudo nulla paſſibilitate. Ad nonū dd̓. ī raptis ꝯtēplātibꝰrapit̉ ꝟtꝰ ſenſibilis quātū ad actū ſuum ſiuevſū. et etiā actꝰ aīe irrōnalis quātū ad actūſuū reſpectu corꝑis. Et ē ī raptu Pauli fuit paſſiōis ſenſus: nec etiā rōnē cognitio paſſiōis: ſi fie̓t ī corꝑe. In aīa ꝟo xp̄i nonerat hiꝰ abſtractio. īmo ꝑfecte vires hēbantvſus actꝰ ſuos ī corꝑe. et ī eo fuit ſēſuspaſſionis dolor triſticia. Ad decimūMoyſe dd̓. delectatio illa que erat ex viſion ī Moyſe abſorbuit paſſionē ex toto:ꝗn pate̓t̉ ex ieiunio: quāuis diminue̓t̉ a tātoEx ip̄a .n. dulcedine viſiōis reputabat hipaſſionē. et ex ꝟtute ipſiꝰ dulcedīs retardabat̉ effectꝰ paſſiōis vt ſuſtine̓t ieiunium. 40.dieꝝ. ſicut etiā legit̉ ī dn̄o Ih̓ū factū Mat.4. In dn̄o fuit alr̄ ꝙͣ ī Moyſe. quia ī Moyſefuit īpaſſibilitas ad tp̄s. Et ẜm dictū modū p̄rogatiua grē ſingularis. In xp̄o ꝟo fuitiſſibilitas diſpēſatōeꝫ gr̄e redēptiōis Ad vltimū dd̓. ꝟbū Senece ītelligēdūē ſe. In ſapiētē .n. vt ē ſapiēs cadit ꝑturbatio. et ſumpta ꝑturbatōe eo modo: quoē inductiua inordinatōis .s. ire vel impatīevel hiꝰ alicuiꝰ auertētis a bono: vel excitātꝭad malum ſicut dictum eſt.Onſequenter quocpefectꝰ aſſumpſit: quos. Circaqd̓ querūt̉ q̄dā. Primo q̄rit̉ de defectibusex ꝑte aīe. de defectibꝰ gn̓alr̄ ex ꝑte aīe corꝑis. Et circa 2ᵐ q̄ritur an ex ꝑte aīeaſſumpẜit ignorātiā ex ꝑte ītellectꝰ. triſticiāꝟo timorem iram ex parte affectus.Quantum ad Pri ac obimumcit̉ ex auctoritatē beati Ambroſii. qui dic̄ī xp̄o ſenſus ꝓficiebat hūanꝰ: dinꝰ: expones illud Luce. 2. Proficiebat Ih̓us etateſapīa. Et ẜᵐ auctoritatē Iſaīe. 8. Quia an̄ſciat puer vocare patre ſuū matrē ſua ⁊cͣ.dic̄ exꝑs cognitōis infantia hūanā imprudētia adhuc didicit ignorabat. ex exp̄ſſe vr̄ aſſumpſerit ignorātiā. ItēIo. dam. 3. li. dic̄. Ignorate ſeruilē aſſūpſitnaͣm. Itē Anſel. 2. li. cur deꝰ ho. Cur nonpoterat ille ꝟe ignorās. ſic̄ ꝟe mortaliserat. Ex quo arguit̉ ꝟe aſſumpſerit mortalitatē: ignorātiā. Ad oppoſitū ſic.Anẜ. Illa aſſumptio ī vnitate ꝑͤ filii deiniſi ſapieter a ſūma ſapīa fiet. et aſſumet ī hoīe qd̓ nullo vtile ē: ſꝫ valde noxiū ē ad opꝰ: qd̓ idē facturꝰ ē. Ignorātianāqꝫ ad nihil illi vtil̓ eēt: ſꝫ ad multa noxia Itē idē. quo tot tāta face̓t oꝑa ſine immēſa ſapīa?. Itē idē. Quo. illi crederet homines: ſi illū ſcirēt neſciētē. Si aut neſciret:ad ꝗd erit ei vtil̓ ignorātia?. Itē Io. damProfice̓ dr̄ etate ſapīa augmētationemetatꝭ. que inerat ſibi ſapīa ẜm grām ī manifeſtatione induces. aūt dn̄t ipſuꝫ etatēprofice̓ ſapīa. vt additamētū ſuſcipientē ẜᵐ īpoſtaſimꝰ ē vnionē venerāt̉. Itē maior ē cognitio creature vnionē ꝯp̄hēſionē. Si ī cognitōe ꝯp̄hēſionēque erit ī gl̓ia: manet ignorātīa. necvniōe poterit ignorātia. Itē ſi aliquisoculꝰ hēret ſil̓itudines oīum viſibiliū: ꝟtusviſiua vnita illi oculo heret cognitōeꝫ oīuꝫſenſibiliū. ītellectꝰ aīe xp̄i unitꝰ ſit intellectui increato: ī quo ſunt rōnes idee reꝝoīuꝫ: intellectꝰ xp̄i hēbit cognitionē oīuꝫ ſin̄ignorātia alicuiꝰ. Qd̓ ꝯcedēdū ē. Ad rōnē ꝓcedit ẜm auctoritatē Ambro.rn̄det magr̄ i.. li. ſenten. et dic̄. hec ꝟbaAmbro. ex ꝑte illumināt ad ꝟitate: quideꝫē xp̄s iuxͣ duas naͣs duas hēbat ſciās. Exꝑte ꝟo male intellecta p̄bēt maͣm erroris .s. xp̄s ī pͥnº hūit ignorātiā. ꝓptea magr̄ diēIntelligēda ſūt ꝟba Ambroſii vt quātū adviſū hoīum ſui ſenſus on̄ſionē ꝓfeciſſe dicat̉. Ad ſecūdā rōnē dd̓ ẜm Io. dama.ẜm Grego. theologum. Seꝑato qd̓ uir: ab eoqd̓ intelligit̉ et ſeruaᵇ dicet̉ ignorās caroꝓpter ipoſtaſeos aut .i. ꝑſone indīſibilē union ditata eſt aīa dn̄i futuroꝝ cognitōe ut reliꝗs dīnis ſignis. Ad tertiā rōne dd̓ẜᵐ Anẜ. Sapiēter deꝰ aſſumet mortalitatē: ſapiēter ualde utilr̄ utē̓t̉. Ignorātiā ꝟo poterit aſſume̓ ſapiēter. ꝗa nūꝙͣ ē utilis:ſꝫ ſemꝑ noxiā: niſi forte mala uolūtasnūꝙͣ ī illo erit: ab effectu reſtringitur.Poſt hoc queriturutrū aſſumpſerit triſticiā ex ꝑte affectꝰ. Adqd̓ ē auctoritas exp̄ſſa Math̓. 26. Triſtis eſtaīa mea ⁊cͣ. Itē ad ē auctoritas Ambro.Suſcepit triſtitia meā ꝯfidēter. triſticiā nomino crucem p̄dico. Ad oppᵐ Iſa. 42. erit triſtis neqꝫ turbulētꝰ ⁊cͣ. ℟º. Eſttriſticia ex ꝯditiōis ncc̄itate. et ẜᵐ paſſionē