ad corpꝰ. et ex illa ꝑte erat p̓aſſibilitas ī aīaeſt etiā naͣ ſpūs ẜᵐ quā ſeꝑabilis ē ⁊ manesſeꝑata: ẜᵐ quā erat btītudo cū nulla paſſibilitate. ¶ Ad nonū dd̓. ꝙ ī raptis ꝯtēplātibꝰrapit̉ ꝟtꝰ ſenſibilis quātū ad actū ſuum ſiuevſū. et etiā actꝰ aīe irrōnalis quātū ad actūſuū reſpectu corꝑis. Et iō ē ꝙ ī raptu Paulin̄ fuit paſſiōis ſenſus: nec etiā ꝑ rōnē cognitio paſſiōis: ſi fie̓t ī corꝑe. In aīa ꝟo xp̄i nonerat hiꝰ abſtractio. īmo ꝑfecte vires hēbantvſus ⁊ actꝰ ſuos ī corꝑe. et iō ī eo fuit ſēſuspaſſionis dolor ⁊ triſticia. ¶ Ad decimū d̓Moyſe dd̓. ꝙ delectatio illa que erat ex viſion ī Moyſe nō abſorbuit paſſionē ex toto:ꝗn pate̓t̉ ex ieiunio: quāuis diminue̓t̉ a tātoEx ip̄a .n. dulcedine viſiōis n̄ reputabat hipaſſionē. et ex ꝟtute ipſiꝰ dulcedīs retardabat̉ effectꝰ paſſiōis vt ſuſtine̓t ieiunium. 40.dieꝝ. ſicut etiā legit̉ ī dn̄o Ih̓ū factū Mat.4. In dn̄o fuit alr̄ ꝙͣ ī Moyſe. quia ī Moyſefuit īpaſſibilitas ad tp̄s. Et ẜm dictū modūꝑ p̄rogatiua grē ſingularis. In xp̄o ꝟo fuitiſſibilitas ꝑ diſpēſatōeꝫ gr̄e redēptiōis¶ Ad vltimū dd̓. ꝙ ꝟbū Senece ītelligēdūē ꝑ ſe. In ſapiētē .n. vt ē ſapiēs n̄ cadit ꝑturbatio. et hͦ ſumpta ꝑturbatōe eo modo: quoē inductiua inordinatōis .s. ire vel impatīevel hiꝰ alicuiꝰ auertētis a bono: vel excitātꝭad malum ſicut dictum eſt.Onſequenter quocpefectꝰ aſſumpſit: ⁊ quos nō. Circaqd̓ querūt̉ q̄dā. ¶ Primo q̄rit̉ de defectibusex ꝑte aīe. ¶ 2º de defectibꝰ gn̓alr̄ ex ꝑte aīe⁊ corꝑis. ¶ Et circa 2ᵐ q̄ritur an ex ꝑte aīeaſſumpẜit ignorātiā ex ꝑte ītellectꝰ. triſticiāꝟo timorem ⁊ iram ex parte affectus.Quantum ad Pri ac obimumcit̉ ex auctoritatē beati Ambroſii. qui dic̄ ꝙī xp̄o ſenſus ꝓficiebat hūanꝰ: nō dinꝰ: expones illud Luce. 2. Proficiebat Ih̓us etate ⁊ſapīa. Et ẜᵐ auctoritatē Iſaīe. 8. Quia an̄ ꝙſciat puer vocare patre ſuū ⁊ matrē ſua ⁊cͣ.dic̄ ꝙ exꝑs cognitōis infantia ꝑ hūanā imprudētia ꝙ adhuc nō didicit ignorabat. exqͦ exp̄ſſe vr̄ ꝙ aſſumpſerit ignorātiā. ¶ ItēIo. dam. 3. li. dic̄. Ignorate ⁊ ſeruilē aſſūpſitnaͣm. ¶ Itē Anſel. 2. li. cur deꝰ ho. Cur nonpoterat ille hō ꝟe eē ignorās. ſic̄ ꝟe mortaliserat. Ex quo arguit̉ cū ꝟe aſſumpſerit mortalitatē: ꝙ ⁊ ignorātiā. ¶ Ad oppoſitū ſic.Anẜ. Illa aſſumptio ī vnitate ꝑͤ filii dei nōniſi ſapieter a ſūma ſapīa fiet. et iō nō aſſumet ī hoīe qd̓ nullo mō vtile ē: ſꝫ valde noxiū ē ad opꝰ: qd̓ idē hō facturꝰ ē. Ignorātianāqꝫ ad nihil illi vtil̓ eēt: ſꝫ ad multa noxia¶ Itē idē. quo tot ⁊ tāta face̓t oꝑa ſine immēſa ſapīa?. ¶ Itē idē. Quo. illi crederet homines: ſi illū ſcirēt neſciētē. Si aut neſciret:ad ꝗd erit ei vtil̓ ignorātia?. ¶ Itē Io. damProfice̓ dr̄ etate ⁊ ſapīa ꝑ augmētationemetatꝭ. eā que inerat ſibi ſapīa ẜm grām ī manifeſtatione induces. Ꝙ aūt dn̄t ipſuꝫ etatēprofice̓ ⁊ ſapīa. vt additamētū ſuſcipientēnō eā q̄ ẜᵐ īpoſtaſimꝰ ē vnionē venerāt̉.¶ Itē maior ē cognitio creature ꝑ vnionēꝙ ꝑ ꝯp̄hēſionē. Si gͦ ī cognitōe ꝑ ꝯp̄hēſionēque erit ī gl̓ia: nō manet ignorātīa. gͦ nec cūvniōe poterit eē ignorātia. ¶ Itē ſi aliquisoculꝰ hēret ſil̓itudines oīum viſibiliū: ꝟtusviſiua vnita illi oculo heret cognitōeꝫ oīuꝫſenſibiliū. gͦ cū ītellectꝰ aīe xp̄i unitꝰ ſit intellectui increato: ī quo ſunt rōnes ⁊ idee reꝝoīuꝫ: intellectꝰ xp̄i hēbit cognitionē oīuꝫ ſin̄ignorātia alicuiꝰ. ¶ Qd̓ ꝯcedēdū ē. ¶ Ad pͥmā gͦ rōnē q̄ ꝓcedit ẜm auctoritatē Ambro.rn̄det magr̄ i. 3º. li. ſenten. et dic̄. ꝙ hec ꝟbaAmbro. ex ꝑte illumināt ad ꝟitate: q̄ quideꝫē ꝙ xp̄s iuxͣ duas naͣs duas hēbat ſciās. Exꝑte ꝟo male intellecta p̄bēt maͣm erroris .s.ꝙ xp̄s ī pͥnº hūit ignorātiā. ꝓptea magr̄ diēIntelligēda ſūt ꝟba Ambroſii vt quātū adviſū hoīum ⁊ ſui ſenſus on̄ſionē ꝓfeciſſe dicat̉. ¶ Ad ſecūdā rōnē dd̓ ẜm Io. dama. ⁊ẜm Grego. theologum. Seꝑato qd̓ uir: ab eoqd̓ intelligit̉ et ſeruaᵇ dicet̉ ⁊ ignorās caroꝓpter ipoſtaſeos aut .i. ꝑſone indīſibilē union ditata eſt aīa dn̄i futuroꝝ cognitōe ut⁊ reliꝗs dīnis ſignis. ¶ Ad tertiā rōne dd̓ẜᵐ Anẜ. Sapiēter deꝰ aſſumet mortalitatē:qͣ ſapiēter ⁊ ualde utilr̄ utē̓t̉. Ignorātiā ꝟonō poterit aſſume̓ ſapiēter. ꝗa nūꝙͣ ē utilis:ſꝫ ſemꝑ noxiā: niſi forte ꝑ eā mala uolūtas q̄nūꝙͣ ī illo erit: ab effectu reſtringitur.Poſt hoc queriturutrū aſſumpſerit triſticiā ex ꝑte affectꝰ. Adqd̓ ē auctoritas exp̄ſſa Math̓. 26. Triſtis eſtaīa mea ⁊cͣ. ¶ Itē ad hͦ ē auctoritas Ambro.Suſcepit triſtitia meā ꝯfidēter. triſticiā nomino ꝗ crucem p̄dico. ¶ Ad oppᵐ Iſa. 42.Nō erit triſtis neqꝫ turbulētꝰ ⁊cͣ. ℟º. Eſttriſticia ex ꝯditiōis ncc̄itate. et ẜᵐ paſſionē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten