Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Otā chriſtiane fidei diſciplīatinet ad duo. ad fi intelligētiā ꝯdtoris: fidē atqꝫ intelligētiā ſaluatoris.Un̄ Iſa. ꝓph̓a indn̄i loquēs dic̄. 43. vt ſciatiſ credatꝭ mihi intelligatis: ꝗa ego ipſe ſum: an̄ me eſtformatus deꝰ: pꝰ me non erit. Ego ſū. egoſū dn̄s: ē abſqꝫ me ſaluator. fides eniꝫpͥncipalr̄ ꝯtinet duo .ſ. cognitionē ſb̓e ꝯditoris cognitionē oꝑis ꝯditoris. Cognitioſb̓e ꝯditoris ꝯſiſtit in cognitiōe diuine vninitatꝭ: eiuſdē beatiſſime trinitatꝭ. Cognitōvero oꝑis ꝯditoris ꝯſiſtit in cognitiōe creationis: ſeu reꝝ formatiōis. vn̄ ꝓph̓a ſignāter dixit. qͣꝫtū ad cognitionē ſb̓e intelligatꝭꝗa ego ſū. Exo. 3. ego ſū ſū. quātū ad cognitionē operiſ ſb̓dit. an̄ me ē formatusdeꝰ: a ſit pͥncipiū vniuerſe creatōis. Itēfides intelligētia ſaluatoris verſat̉ circaduo .s. circa ꝑſonā ſaluatoris: circa opusſaluatiōis. Perſona aūt ſaluatoris ē ꝑſonafilii dei .s. xp̄s. in duabus naturis: diuinitatis .s. humanitatis. Deus enim vnꝰeſt Chriſtus. vnde ad ſignificādū perſonaꝫſaluatoris in natura dīnitatis dic̄. ego ſumcui .s. ꝯpetit nom̄ qd̓ ē exo. 3. Qui ē miſit mead vos. Ad ſignificādū eandē ꝑſonā in naͣhūanitatꝭ. addit. ego ſū dn̄s. vn̄ ī apocꝭ. 19.Het ī veſtimēto ſuo ī femore ſuo ſcriptūrex regū dn̄s dn̄antiū. Opꝰ ſaluatiōisꝯſiſtit in ſacramētis ſalutis pn̄tē grām:p̄miis ſalutis futurā gloriam. Ad qd̓ deſignādū addit. ē abſqꝫ me ſaluator: a.s. ſit pͥncipium nr̄e ſaluatiōis. Oſee. 13.Deū abſqꝫ me neſcies: ſaluator ē p̄terme. Inꝗſitio igit̉ catholica de his quetinēt ad fidē qͣdriꝑtita ē. Prima parstinet ad cognitionē ſb̓e diuine trinitatisvnitatꝭ. ad oꝑa diuine ꝯditiōis. 3ad ꝑſonā ſaluatoris ī naͣ diuinitatis: naͣhumanitatꝭ. vero ꝑtinet ad ſacram̄taſalutis: oꝑa future glorificatiōis. Pertractatis igit̉ duabꝰ pͥmis ꝑtibꝰ ꝑtinētibusad fidē ꝯditoris: nūc accedēdū ē ad inꝗſitiFy IfccL IICemx4 46 FLe 5.onē eoꝝ ꝑtinēt ad fidē ſaluatoris. Et circa ꝑſonā filii dei: eſt caput nr̄e ſalutꝭ aſſūptionē nr̄e humanitatis. Deīde verocirca ſacramēta nr̄e ſalutis: opꝰ glorificatiōis. ad quā ſciētes vere qd̓ dic̄ beatusapl̓s. 2. Cor. 3. ſufficiētes ſimꝰ cogitar̄aliꝗd qͣſi a nobis. ſꝫ ſufficiētia nr̄a ex deo eſtEx totis p̄cordiis ſaluatoris grām imploramꝰ. Adiuuāte igit̉ ſua grā ordine ꝓſequemur. Primo de incarnatōe aſſūptione de ꝯceptōe natītate. grā. ſcīa ptāte ip̄iꝰ. de merito uolūtate. de paſſiōe mortē. deſcēſu ad īferos reſurrectōe. de aſcēſiōe ad celos ad dexteraꝫ pr̄is ſeſſiōe. de aduētuad iudiciū dei hominis Ih̓u xp̄i. Circapͥmū q̄ret̉ de ncc̄itate incarnatōis. de ꝯueniētia incarnatōis. de p̄deſtinatōe incarnationis. de actu incarnationis.Rimo igitur querit̉ de ncc̄itate incarnatiōis: an. .s. neceſſe fuit deū incarnari. Sꝫ ꝗa hec ponitlapſū hūane nature. īꝗremꝰ ordine. In pͥncipio an ſit hūana natura lapſa. vl̓taliter a deo inſtituta. Deinde oſtenſoſit lapſa: queret̉ vtrum ſit lapſa reparabiliuel irreꝑabilr̄. Cōſequēter ꝓbato reꝑabiliinꝗret̉ vtꝝ neceſſe ſit reꝑari. Exinde anpoſſit reꝑari ſe: an aliū. Pꝰ modū hīto ſe ſꝫ aliū. an̄ poſſit r̄ꝑari creaturā.Poſtea on̄ſo per creaturā. an oporteatfieri reꝑatōeꝫ deū. aūt deū ſe: aut deū hoīeꝫ: ꝯcludet̉ oꝑꝫ reꝑationē fie̓iper deū hominē.Queritur igitur humavtrumna natura ſit lapſa ab illo ſtatu: in quo fuitꝯdita: quod tamen a fidelibus nullatenusdubitat̉: dicat ſaluator Mat. 18. venit filiꝰ hoīs ſaluar̄ qd̓ ꝑierat. qd̓ on̄dit ī ꝑabolaouis centeſime: errauerat: quā q̄rit donecinueniat. quā deſignat hūanā naͣꝫ. Luc̄. 15.Tn̄ ꝯtra ph̓os infideles multis moīs ꝓbat̉ynaͣ hūana lapſa ſit a ſtatu pͥme ꝯditionis pͥº ſic. dic̄. n. Anſel. ī li. cur deꝰ. Neqͣoexiſtimabis ꝯuenire d̓o ut creaturā quā fed̓iuſtā ad beatitudinē: ſine peccato miſerācogat. hoīeꝫ aūt mori miſeꝝ ē. Si deꝰ exigit mortē ab hoīe ſb̓ ſtatu ſb̓ nūc ē. ē ſb̓culpa. hūana naͣ lapſa ē a pͥmo ſtatu: infuit ꝯdita. cl̓pa. ſic. nihil ordīatū