eſſet contra filium dei. ¶ De ſecundo nota ꝙ exoltacionem ſiue crucifirionem domini prefigurabat exaltacio enei ſerpentis in deſerto. Undedominus dicit ioh̓is. iij. Sicut moyſes exaltauit ẜpente in deẜto ito exalturi oportet filiū hoīs ut oēs qͥ credūt in xp̄m nō ꝑecnt ſꝫ hēant vitamet̓nā. Nota ergo ꝙ legit̉ in libro nu̓iꝘ cū filij iſrahel eſſent in deẜto tede̓cepit pplm̄ itineris ac laboi̓s et murinua̓uit cōtra dn̄m et moyſen et autCur eduxiſti nos de egipto ut moremur in ſolitudiē? De eſt poīs nō ſūtaque aīo nrā iam nauſeqt ſuꝑ ciboiſto leuiſſimo. Qmobrē miſit dn̄s inpplm̄ ignitos ẜpentes ad quoꝝ plogas et mortes rogauerunt moyſenut oraret ꝓ eis. Orāte d̓o moyſe dixit dn̄s. Fac ẜpētē eneū ⁊ poē eū ꝓ ſigno. qͥ ꝑcuſſus eſpexerit eū viuet. Fecit ergo moyſes ẜpētē eneū et poſuitꝓ ſigno quē cū ꝑcuſſi aſpicerēt ſanabāt̉. Igit̉ ad intelligēciā p̄miſſoꝝ t̓cſūt hic inueſtigādā. Primū ē quid ꝑſerpetē eneū p̄figuret̉ Scd̓m ē quidꝑ exoltaconē eius ſignificet̉. Terciūqͥd ꝑ ẜpētes ignitos intelligi det̉. Depͥmo nō ꝙ ꝑ ſerpentē eneū dei filiusfigurat̉. ⁊ hoc ꝓpter ſex cauſas Prinia eſt qͥd ſicut dicit ieronimus adpreſidiū de rerum contemptu. ẜpensquando inſenuerit ieiunat xl. diebꝫut laxet̉ pellis eius et ſic ꝑ anguſtūforcmē petre tranſiens pellem ſenectutis deponit. Ita eciō xp̄us ieiunciuit xl. diebus et xl. noctibus ut doteat nos idem facere ut ſic pellē veterēpctorū deponentes in nouitute viteſpiritualis ambulemus. Secundacauſa eſt quia ſerpens contēptibiliseſt et oditur. Ita et uidei chriſtumcōtēpſerunt et oderunt. De ꝯtemptuſuo dicit ip̄e dn̄s in p̄s. Ego ſum vermis et nō homo oꝓpbriū hoīm et obiectio plebis. Ꝙ eciā oderūt eū teſtotur io. xv. Si mūdus vos odit ſcitote quid me priorē vobis odio hobuitEt vere xp̄c adhuc q multis cōtēpnitur. Nulti em̄ ſūt qͥ nūmū et ventrēet mulierē fornicariā ꝓponūt optiōdeo Tercia cauſa ē quid ſerpens eſtaīal prudēs. Vn̄ d̓r gen̄. iij. Serpēserat cullidior cūctis aīantibꝫ terre q̄fecerat dn̄s deus. Ita eciā dn̄s ꝑ prudēciā dyabolū ſuꝑauūi: in cruce. Vn̄Vt iob. xxvi. prudēciā eius ꝑcuſſit ſuꝑbū. Dei quippe filius cū dyobolo cōgreſſurus hobitū eoꝝ induit qͦs dyovolus ſepe deuicerat. Dyaꝰ ciūt virtutē d̓initatis ſub huānitute latentēcū filio dei audacter cōgredit̉ facienseū in cruce ſuſpēdi. Dū d̓o credit̉ vīcere vicit̉ et ꝑcutit̉ et ꝯculcat̉. Quorntos ſerpetes intri cauſa ē quare xp̄c eneo ẜpēti ꝯporat̉. hoc ē qꝛ videlicet es valde durobile ē. Itd et xp̄c eneus fuit qꝛ paciētiſſimus Sume quippe pacie fuit inoībus amoritudinibꝫ paſſionis ſueVn̄ et paulus inuitat nos ad heb̓.xij. ut paciēciā huiꝰ enei ẜpētis intueamur et imitemur itai dicēs. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aͥ pcc̄ōi̓bꝫ adu̓ſus ſemerip̄m cōtradictionē et nonfatigemī aīs vr̄is deficiētes nōdū em̄vſqꝫ ad ſaingͥnē reſtitiſtis. Quintacū ē ꝙ es ē vocaliſſimū ⁊ ſonoriſſim̄int̓ oīa mētalla. Ito et xp̄c clai̓ſſiāset fuauiſſimas voces emiſit in medio amuritudinum paſſionis ſue ſicut