olim dn̄o ꝯſueuit offerri ſicut hēt̉ inleuit̉. ij. Nā et ip̄e tāꝙͣ paīs aſſatusfuit in craticula ut debiles eo q̄pliuscōforturet. Debemus etiā et nos virtutē hrē triticeā ut quilibꝫ alterū etſanis v̓bis et boīs exēplis in oī ẜuitio corroboe̓t ⁊ cōfortet. Vn̄ dn̄s dixitad petꝝ lu. xxij. Ego rogaui ꝓ te utnō deficiat fides tud. ⁊ tu aliqn̄ ꝯuerſus cōfirma frēs tuos. Hinc eciā d̓tapl̓s ad ro. xv. Debeꝰ nos firmioe̓simbecillitates infirmoꝝ ſuſtine̓ Hicpehemēt̓ redarguēdi ſūt qͦ diſſucidētꝓxīs ſuis ne cigg̓diāt̉ viā ſalutis et̓ne. ¶ Qu̓to nō ꝙ int̓ ceterā gͣnai ſeīnū digniꝰ ē gnū tritici. Vn̄ de ip̄o fitpaīs nobiliū ac prīcipū. ſic eciō xp̄sappellat̉ frumentū elcōrū. zacho. ixQuid bonū eius et qͥd pulchrū eiusniſi frumentū elcōꝝ et vinū g̓mināsv̓gines? Quid igit̉ xp̄s ad ipe frumēti et militatē ih̓rl̓m ſatiauit et triumphantē. ꝓpt̓ hoc d̓t glo. ꝙ mos cepitecce de hoc ſolo gͣno cōfici corpus dn̄iEt certe btus laurētius bn̄ huic digno gno cōꝑait̉ qꝛ multi principes acnobiles eius ſuffrrgia frequent̓ implorāt. Debeꝰ kmmī etiā noſmetip̄osquaſi pones triticeos mēſe dei repn̄tare ut videlicꝫ om̄s qgeloꝝ dignitotes ſiue ſint p̄trtes vel pn̓cipatus acdn̄acōnes ꝓpt̓ nrām pͥmain et ſalutē corā dei filio gaudeāt et letent̉. Deſcd̓o et tercō nō ꝙ xp̄c qui granū frumēti appellat̉ qꝛ mortuꝰ fuit in paſſione multū fructū deo pri attulit inaſcēſione et cotidie affert in pcōꝝ cōuerſionē. Btus eciā laurētiꝰ qꝛ mortuus fuit in cōſtācia fidei multū fructū gaudioꝝ inuenit in pn̄cio dulcisih̓u. Vn̄ km̄i bonū ē ut nos vicijs ⁊cōcupiſcēcijs huiꝰ mūdi cotidie moricimur ut et nos oīcibꝫ nr̄is fructumeterne bt̄itudinis afferre me̓cimurQuod nobis preſtare dignetur ⁊cͣIn eſſuptee bremotie virgimsAtrauit ih̓us in qd̓dā caſtellū etmulier quedā mortha noīe excepit illū in domū ſuā ⁊ huic erat ſorornomine maria lu. v. ¶ In pn̄ti euāgelio qd̓ cōſueiūt legi de aſſūpcōe glorioſe virginis morie trio prīcipalit̓ſūt hic notūda. Primū eſt quid ꝑ ceſtellū qd̓ iljs intrauit expͥmat̉. Secūdū ē quid ꝑ marthā et mariā ſororem eius intelligat̉ Terciū quā recōpenſaicōnem dn̄is morthe negotio etmarie ocio largīatur. ¶ De primonota ꝙ ꝑ caſtellū intelligit̉ mūdusiſte. De iſto caſtello dicit math̓. xxi.Niſit ih̓us duos diſcipulos dicenseis. Itē in cūſtellū quod cōtra vos ēet ſtatim inueniētis aſinā alligatāet pullū cū eā ſoluite et adducite mͥ.Per aſinam intelligūt̉ pcc̄ores quiad praua exēpla ſenurecent̓ in peccata deciderūt. Vtroſqꝫ dn̄s ꝑ duosdiſcipulos videlicet timorē ⁊ omorēvocrit. quia dn̄s oꝑa eorū .i. pͥmanideſiderat ut d̓t lu. Et nota ꝙ in tribꝫlocis videlicet in moth̓. xxi. et incir.xi. et lu. ix. hoc caſtellum dicitur contra nos eſſe. Triplici em̄ hoſte īpugnat nos mundus iſte videlicet cornis petulantia. oculorū concupiſcencic et vite ſuꝑbia. ſicut teſtat̉ ioh̓. jͣcan. pͥmo Oē qd̓ eſt in mundo cōcupiſcēcia cornis ē et ꝯcupiſcēcie oculoꝝet ſuꝑbia vite. Et bene mūdꝰ iſte d̓r