clorificaitionē Vn̄ dit thob̓. v. Quole gaudiū in qui in tenebris ſedeo etlumen celi non videc? Dicit̉ eciā cpo.xxi. Ciuitas illa nō eget ſole neqꝫ luna vt luceqt in illa nā cloritas dei illuminat eā et lucerna eius qgnꝰ eſtHoc igit̉ lumē cōſiſtit ex t̓bus videlicet lichmo cera ⁊ flāmā Per lichmūnotat̉ coro xp̄i mūdiſſima Per cerāvero ītelligit̉ aīa ip̄iꝰ cloriſſima Perflaminā aut figurat̉ diuinitus eiusglorioſiſſima. Iſtud ergo bn̄dictū lumen iuigiter mūdis monibus bonoꝝoꝑm portare debemus ut ꝑ illud purificatis mētibus deo pri pn̄tui̓ merecmur. Note eciā ꝙ ſi alicui nocte traſeundū eſſet ꝑ aliquē locū ꝑiculoſūvbi ſeuiētes inimici iacerēt ī infidijsc̓cū circa ſe videlicꝫ an̄ et retro a dextris et a ſiniſtris talis bn̄ indigeretforti et lucido comitutū qui eū ibi obhoſtibus tueret̉ vt videlicet forteshrēt armigeros precedētes et ſubſequētes et ab vtroqꝫ late̓ gradiētesSic igitur oportet vt qͣtuor luminofidelem xp̄iqnū in hoc ſeculo trāſimgratē ex oī parte q̄biant eūqꝫ ī oībꝫvijs ſuis cuſtodiant ab īſidijs demonū qͥ ſūt prīcipes infernaliū tenebrarū. Et hec qͣtuor lumina ſignant̉ perillos qͣtuor cereos qͥ circa feretrū defuncti ponūt̉. Primū itoqꝫ lumen qd̓ponit̉ ad pedes defuncti vt videliceteum p̄cedat eſt lumen vere ſapiētieDe hoc d̓r ſap̄ vij. Suꝑ ſalutē ⁊ ſpeciem dilexi ſapiētiē. et ꝓpoſui ꝓ lucehobere illā qm̄ inextīguibile ē lumēillius venerūt aut michi omnici boapiter cū illa et innumerabilis honeſtas ꝑ monus illius et letatus ſū inoībꝫ qm̄ an̄cedebat me iſta ſapiēcioEt noͣ ꝙ lumē ve̓ ſapiēcie cōſiſtit exduobꝫ mognis ⁊ p̄cioſis videliꝫ ex timore dn̄i et qͥmorē dei Nullꝰ ve̓ ſapiens ē n̓ timecit et amēt deū. Vtrūqꝫꝓbat eccꝰ i. Plenitudo īqͥt ſaipiencieē timor dn̄i Itē dilectio dei honorabilis ſapiecia. Hec at duo pꝰ ec ꝯuīgitet fc̄it inde cerrū viuū dices ij. c. Quitimētis dn̄m diligite illū et illuminebuntur cordo veſtra. Scd̓m lumenquod ponit̉ ad caput mortui ut videlicet ſequāt̉ eū eſt beniuolēcia iuſticie. De iſto lumme d̓t dn̄s ī yſai. lviijFrāge eſurienti panē tuū et egenosꝓeigoſqꝫ induc in domū tuā Cū videris iuidū oꝑi eum ⁊ carnē tuā ne deſpexeris tūc erupet qͣi inqne lumentuū ⁊ ſcinitas tua cicius oriet̉ et oterbit faciē tuā iuſticia tuo et gl̓a dn̄icolliget te. Iuſticio igit̉ oꝑm miſericordie q̄ mō pauꝑibꝫ inpēdūt̉ ſtatī cūfcā ſūt ip̄a oꝑa p̄cedit faciē hōis vtobtineqt ei in pn̄ti diuinā ꝓpiciationē. Cū vero mortuꝰ fuerit hō ſeqͥt̉ eūut ꝓtegat ip̄m ob inſidijs inimicoꝝ⁊ rep̄ſentet eū gl̓e ſempit̓ne. Ꝙ quioꝑa miſerātis iuſticie ſequāt̉ hōieꝫꝓbat̉ ꝑ cipo. x4. vbi d̓t io. Audiui vocē de celo dicētē. Sc̄be bt̄ī mortui qͦī dn̄o moi̓ūt̉ oꝑa eī illoꝝ ſequūt̉ illosEt nō ꝙ lumē iſtud bn̄faciētis iuſticie ꝯſiſtit ad minꝰ ī illis. xij. operibꝫm̄ie. De qͥbus ſupͣ hēs in illo ẜmoneTulerūt ih̓m ī ihrlm̄. Igit̉ qͣnͣto plura oꝑa mīe fecei̓t hō tāto clariꝰ lucebit cereꝰ iſte. Terciū lumē qd̓ ponit̉ad leuam defuncti eſt mādatoꝝ deicōſeruatio. Hoc autem lumen tuet̉eū ne aliquid adu̓ſitatis attigat eū