nōqꝫ ſecularis et voluptus cornal̓ſepiſſiē ſūt occaſio et cū ꝙ aīa l̓ ſp̄sheīs īfirmat̉ īfirmitote pcci Ꝙ cibudōcia ſeculai̓s nociua ſit qīe ſū ſpūihͦ ingīfeſte ꝓbat̉ ꝙ ſapiēs ſic oa̓tad dn̄m. ꝓu̓. xxx Dicias ne dedeis mͥtbue tm̄ victui meo ncc̄di̓a ne forte ſociqtus illicior ad negādū et dicā qͥsē dn̄s. Diuites gͦ huiꝰ mūdi incidūtin vanitatē cordis et obliuionē dei.et certe hoc ē infirmitus moxiq. d̓tem̄ aliqͥs habūdās in hoc ſeculo. Diues ſū ⁊ locupletatus ⁊ nulliꝰ egeo.aneſcit qꝛ ip̄e ē miſer ⁊ miſerabiliset pauꝑ et cecus ⁊ iudus. ſicut dicitapo. iij. Voluptos eciā carnalis ſepect aīaꝫ ſiue ſpm̄ infirmari ꝑ p̄ccm̄maxiē luxurie. Vn̄ d̓r ī pͣs. lxxij Prodijt ex adip̄e iniqͥtas eoꝝ .i. luxurioeoꝝ ꝓuenit ex voluptate et ſacietote corꝑali. Vn̄ d̓r deutro. xxij. Incraſſatus impīguatꝰ dilcitatꝰ de̓liquitdeū fcōrē ſuū et receſſit qͥ deo ſalutai̓vequius ut ſeneſuo. Multi ergo ꝑ ſciciētatē corꝑalērecedūt qͥ deo ſalutari et adherēt inet tntinue bicutmūde fornicatrici. ſꝫ certe finis eorūtinteritus ſempit̓nus. Igit̉ qͥcūqꝫintellexerit ꝑ gemitū et remorſū ꝯſcientie aīam ſuā ſiue ſpm̄ ꝑ qualecūqꝫ pcc̄m infirmari ncce hꝫ ut pedibusdeſiderioꝝ ⁊ affectuū vadeit ad ih̓mac ſupplices p̄ces fundat ad ip̄m ſuinqͥens. Dn̄e deſcēde pͥuſꝙͣ moriat̉ filius meꝰ. q. d. O dn̄e ſcio qꝛ tibi ꝓpriūē miſereri ſemꝑ et porcere. Deſcēdeigit̉ ꝑ ꝯpaſſionē et mīaꝫ et ſanai qnimā meā q̄ gͣuit̉ infirmat̉ pͥuſꝙͣ morte moi̓at̉ etn̄c ¶ De t̓cōno ꝙ ad cū3racōnē ſeu ſanationē ſpūs ſu̓ aīe ꝑpcc̄atū infirmate ſeptē hore reqͥrūt̉.Primo hoc̓ ē ꝙ hō recognoſcat ꝙ sdeo ſit creatꝰ. Scd̓a ē ꝙ ec ſciat adqͥd ſit creqitus. Tercio ē ꝙ recolet q̄mādato ⁊ ſuo crecitore accepit. Qr̄tri ē ut videat ſi cōtra aliqd̓ mādatūpeccauerit. Quinto ē ut pcc̄a utpote vilici deteſtet̉. Sexta ē ut futuriiudicij attēte memoret̉. Septīa ē iuꝓ pcc̄is ſuis in time dolect et cōterat̉Prima iteqꝫ hora ē que requirit̉ adcurationē ut videlicꝫ homo recognoſcat a quo ſit creatus. Iumēto em̄ſimilis ē homo qui nō cignoſcat creatorē ſuū. Quis aut nos crequeriton̄dit pͥſ. ita dicēs. Scitote qm̄ dn̄sip̄e ē deus ip̄e fecit nos et nō ip̄i nosImꝓpee̓t deꝰ pcc̄ori ꝙ oblitus ſit ſuiita loquēs deūt̄. xxij Deū qͥ te genuitdereliqͥſti et oblitus es dn̄i crecitōi̓stui. Hō igit̉ qͥ attēdit a quo ſit creq̄tus. debet eciā ſcire ad qͥd ſit crecitꝰet hec eſt ſcd̓a horo. Creatus aūt eſthō ad hoc ut ẜuiat creatōi ſuo. Hūd̓r deutro. x. Iſrahel quid dn̄s deꝰ tuus petit a te niſi ut timeas dn̄m deūet ambules in vijs eius ⁊ diligas ⁊ſeruias dn̄o deo tuo in toto corde tuo et in tota aīo tua. Ut vere hō adcōpetenciꝰ poſſit ſeruire crectori ſuooportet ut recolꝫ q̄ p̄cepta q dn̄o crectore ſuo recepit. et hec ē tercio hoc̓De preceptis aut dn̄icis d̓r deūt̓. iiij.Scito ⁊ cogita ī corde tuo ꝙ dn̄s ipēſit deus in celo ſurſū ⁊ in t̓ra deorſūet non ſit alius. Cuſtodi preceptoeius atqꝫ mandata ut bene ſit tibiet filijs tuis poſt te et ꝑmcneas m̄lto tēpore ſuper terram quā dn̄s deꝰtuus daturus eſt tibi. Sequitur inqn̓to capitulo. Nō hēbis deos alicōe