pulnera ſunt anime de quibus iob.loquit̉ in ꝑſona pcc̄oris. Circūdeditmelanceis ſuis et cōuulnerauit lūhos meos nec peꝑcit et effudit in terrā viſcera meai. concidit me vulnere ſuꝑ vulnus. hoc dicit de dyciboloEt nota ꝙ demones ꝑ ſuꝑbiā et icittanciam capiti letale vulnius infliixit in tabigunt. In capite emē prīcipalis oſtētacō ſuꝑbie ſicut d̓t gregoriꝰ. Per cuariciā vero brachia mortali plogonet uligivulnerāt et trāſfigunt. Aucirorumneihiꝰ nibiūtriuibusquippe manus et brachia ad accipinutu idinutla biendū ſunt porrecta. Per ircim veroetlipiptubiluopectus et cortrāſfigunt quia iracundi ſemꝑ hobent cor et pectus turbulentū. Porro ꝑ inuidis ip̄as medulas oſſium vulnerāt et diſturbantPutredo em̄ oſſiū ē inuidici ſicut d̓rin ꝓu̓. xiij. Per gulani vero venter ⁊ſo inderitut. ſviſcera mortaliter vulnerāt̉. Guloſiquippe ad hoc inhicint ſolum ut vetrē et viſcera cibis et potibus replepſoāptīoris. Imū ventutiant. Per luxuriam lumbi et femoroones erus a ferecit ſbi vin ꝑnorli vulnere trāſfigunt̉. luxurioſinumqꝫ ad hoc ſummo ſtudio lobot nō ꝙ iſti ſdtrentt mū nuli ſsrāt ut expleant libidinē femorū etlūborū. Poſtremo coxe et tibie ꝑ qccidiam vulnerat̉. Accidioſi quippexſatpigri ſūt et ſegnes coxcis et tybicisibtus ætutansmouere ad obſequiū dei. Tercō deōnes vulneribꝫ tum diuerſimode inflictis abeūt pcc̄ore ſemiuiuo relictonulil̓s duitoPer hoc ꝙ demones abeunt intelligitur ꝙ dant pcc̄ori ſpem ⁊ p̄ſūptionē longioris vite. Multi ſiquidē peccatores ꝑ quandā aīe freneſim nonſentientes dolorē vulneꝝ ſuoꝝ delectant̉ in pcc̄is ſuis quaſi ſompniontes ſibi longā vitam nō timent eterna ſupplicia que a demonibꝫ inferēt̉Ꝙ aūt legit̉ ꝙ reliquerūt hominēque vulnerauerant ſemuiuūi. hōcſignificat ꝙ miſer homo poſtꝙͣ ſe demonibus ſubicit ꝑ conſenſum ⁊ pcciactum ſtatim aīa eius morte ſpūalitrūcidat̉ ⁊ nichil in eo viuū relinqͥt̉niſi corpus tm̄. Homo quippe ex aīma cōſtat ⁊ corꝑe. Animo vero ꝑ peccato mortificato corꝑi tm̄ ſcd̓m ammalitatem vita relinquit̉. ¶ De qͣrto nota ꝙ ꝑ ſamciritonū dei filius figuratur. Saimoritonus quippe cūſtos interp̄tat̉. ⁊ certe dei filiꝰ cuſtodit filios grē. Vn̄ dicit̉ in pͣs. Nō dormituibit neqꝫ dormiet qui cuſtoditiſrahel. Et vere nccarius ē aduētuseius ut viſitet miſerū pctōrem ⁊ facit illa que fecit ſumciritanus de quocigitur in pn̄ti euangelio. Ipſe em̄illi ſauciato octo bona fecit. Primoquippe vidēs homine vulneratumiacentem. miſericordiai motus ē Secūdo q̄ ꝓpinqūauit. Tercō vulneribꝫſcunciati vinū infudit. Qꝛͣto oleū affudit. Quīto plogas allignit. Sexto iumento ſuo impoſuit. Septimoin ſtabulū duxit ideſt in hoſpiciū. Octouo cura eius egit. Igitur ⁊ nosquid p̄ccōrum vulneribus ſaucictiſumus. rogare primo debemꝰ dei filium creatorē nr̄m ut cirta nos mniſericordio mouent̉. ſi em̄ ip̄e qui noscreauit querterit miſericordiā ſuamd nobis quis miſerebit̉ noſtri. Secūdo ſupplicare debemꝰ quētenꝰ humanitatis ſue recordaicōe ꝑ cōpcſſionē nobis qꝓpinquore dignet̉. ꝓpi̓quus em̄ noſter fectus eſt ꝑ humonitatis aſſūpconē. Tercō rogandus