Druckschrift 
Tabula siue directorium p[raesen]tis libri ...
Einzelbild herunterladen
 

biſpēſator qui vniu̓ſam ſbām domꝰtiſpēſat. Neo iteqꝫ ē qui qquā grāꝫrecepit e dn̄o ad diſpēſandū. Vndemonet nos petrꝰ. iiij. Vnuſqͥſqꝫ ſicut accepit gr̄aꝫ in altutꝝ illā ā̄miniſtrātes ſicut boī diſpēſatoe̓s multiformis grē dei. De t̓cō tunc vocat ad reddēdā rōnē de villicecōne ſibi cōmiſſa qn̄ videlꝫ ei metuset̓ne dāpnacōis incutit̉. Vn̄ gloͣ. vocat qn̄ mētu et̄ne incutit dāpnacōis.tijetus igit̉ ſiue tior et̄ne dāpnacōisē ẜuus dn̄ anniūciat nobis ex ꝑteliluitui.iudicis oim ſeculoꝝ. ronē ſimꝰ denrā villicacōe reddituri. ſed multitra iſtas vocacōes obturant aureseipe dei pilus intſuus ne audiāt vocē eiꝰ. more q̄ppeIt mps Nubī alis rem.aſpidis vnū aure tra et altera cauemtibo eus. It̄ ipeda ſuc obturāt. Illi aure cordis obī ſut diuutie ⁊t qlouia xvpes ſuturant terra qui in terrenis delectoIſe vro ſecōibꝫ utpote in cōtilenis ad veneremes eſet in ſuuū potus. verite in̄concitatis et tympanis et cythai̓ster nos vlut in vtetū vitumiet mellis et hijs ſilibꝫ delectāt̉ ut illiqꝫ ſe exmaniut hmius tube terribilis que mortuos adens ibiqꝫ ſe yduꝑtainitpulſaiudiciū euocat. obliuiſcant̉. Illi veroiurē cauda obturāt qui falſo ꝓpoſiuam tatū Odamto ſibimetip̄is ꝓmittut in fine vite ſue pcc̄a ſuci deſerēt et emēdobūtContra tales dicit eccle. xxix. Repromiſſio nequiſſima multos perdidit.Repromiſſio nequiſſima ē homoꝑmittit ſibi xx. vel lxͣ. vel plures anros diutas enos ad viuendū qui incertus ē vtꝝvel annū viuū vel vnā ebdomodā veleciā diē integrā ſit victurus. Et certe ꝑtalem reꝓmiſſionē multi ſūtditiquia de longioe̓ vita ſpem hobētes ex hac lucē ſine pm̄a ſubito ſūtſubtracti. De quarto nota rarōnem reddemus de omni villicacione noſtra videlicet de hijs que intranos ſunt et infra nos ſūt et ſupranos ſunt et de hus circū circa nosſūt. Primo itoqꝫ racōuē reddemꝰ dehijs intra nos ſūt. videlicet de ip̄oaia nr̄a et tribus viribꝫ eiꝰ. Requiret em̄ a nobis dn̄s aīas mundasutpote in lauacro ſui ſangͥnis emundates. Vn̄ quilibet debet eſſe ſollicitus de oīa ſua ut dicat pͣſ. Animomea in moībꝫ meis ſemꝑ. Quilibꝫanimā mūdā dn̄o repn̄tare tenetur.De t̓bꝫ em̄ viribꝫ qīe nr̄e dn̄s a nob̓exiget racōne. videlꝫ de vi ronabiliiraſcibili et ꝯcupiſcibili. Per vim racōncibilē debemꝰ int̓ bonū et malū diſcerne̓. Per vim iraſcibilē debemusmalū a nobis obicere. Per vim v̓ocōcupiſcibilē debemꝰ ſūmū bonū cōcupiſce̓ ip̄iqꝫ dulcit̉ inhere̓. Reddemuseciā rōue de ſciā nob̓ a deo na̓le ingemum īfuſa vel ſtudiū acqͥſita ſividelicet et ſanc et bon̄ cōſilicidederimꝰ. ſil̓r et de lingue facūdio reddemus ſi videlꝫ ꝓpt̓ deū etꝓpt̓ nūmū vel aliud tꝑale emolimētu iuſtā cauſam pauꝑm fouei̓mꝰ qcviduaꝝ. Rōne qͦꝫ reddemꝰ de fortitidine mēbroꝝ. Vn̄ d̓r in pͣs. Fortitudinem meā ad te cuſtodi. Hinc eciā d̓tpaulus ad romo. vi. Sicut exhibuiſtis mēbra vra ſeruire minundicieimquituti ad imquitatē. Ita nūc exhibete mēbra vra ſeruire iuſticie inſanctificacōne. Heu multi luxurioſiſūt et imqui incōꝑobilit̓ plꝰ loſſāt̉in ẜuicō dyoboli ꝙͣ ih̓u xp̄i. et talesmiſeu̓bilit̓ in die iudicij clamitobūtſicut dicit̉ ſa. v. Iaſſati ſumꝰ in vioiniqͥtotis ꝑdiconis ꝑambulauimꝰ