diſſenſiones. qn̄ ꝑtes ⁊ tumultus feciūt in ecc̄ici. Secte .i. he̓ſes. inuidiede alienis boīs. hoīcidia ad lr̄am velmēdoſe detractioēs. ebrietates aſſidue. cōmeſſacōnes ſuꝑflue. et hijs ſimilia q̄ p̄dico vobis an iudice dumlicet pītere ſicut p̄dixi. qꝛ qui talicicigūt regiui dei nō poſſidebunt ergodāpnobūt̉ in īferno. Ecce hobes duodec fructus male arboris ẜm gloſam expoſitos. ¶ De tercō nota ꝙp̄miū bonaꝝ arboꝝ erit ꝙ videlicettrāſplantabūt̉ in ꝑadiſū dn̄i. Vndeie̓mi. xvij. Sn̄dcūs vir qui cōfidit indn̄o ꝓpter ſecuritatē cōſciēcie. et eritdn̄s fiducia eius in ſeꝑacōe corꝑis ⁊aīe. et erit tāꝙͣ lignū qd̓ trāſplātat̉ſuꝑ aquas refectiōis et̄ne qd̓ ad humorē cōſolcicōnis diuine mittit radices ſuas .i. palctū que. et nō timebitcū venerit eſtus diſcrecōis iudicicirieet erit foliū eius viride .i. iiꝙͣ ſilebitq dei laude nec aliqn̄ deſinet face̓ fructū .i. ſemꝑ iocūdobit̉ in fructibꝫ illisquos attulit ex meſſe militātis eccīeSuppliciū qͦꝫ molaꝝ arboꝝ erit ꝙſuccidēt̉ ſecuri mortis eterne quā excicuerunt per pcc̄a ſua. ſucciſe veromittent̉ in ignē eternū. De hac ſucciſione et ignis aduſtione dicit iohānes baptiſta. math̓i. iij. Faicite fructum diguum pͥm̄e. Iam em̄ ſecurisad radicē orboris poſito ē. Omnisem̄ arbor que nō facit fructū dn̄i excidetur et in ignē mittet̉. O qͣm infelix erit ille qui mittet̉ in ignē eternūnimia ferocitute in miſeros pcc̄ōresſeuientē. Rogate ergo dn̄m ut tanꝙͣbone arbores ſic mō faciomꝰ fructꝰhonoris et hoēſtatis ut trāſferri merecimur in ꝑadiſū ꝑpetue cmeitatisDm̄ca ix. Sermo. lxiij.Omo quidā erat diues qui hobebat villicū et h̓ diffamatusē apud illū qͣi diſſipaſſet bona illiuset vocauit eū et dūt illi. Quid eſt hocqd̓ audiui de te redde racōnē villicacōnis tue ¶ Quinqꝫ ſūt hic notādoPrimū ē quid ꝑ diuitē hoīnē intelligatur. Scd̓m ē quid ꝑ villicū eiusexpͥmatur. Terciū eſt que ſit vocatōqua villicus vocat̉. Quartū eſt dequibus villicationis ratio requirat̉Quid eſt ꝑ quid dn̄s ꝓpiciobilis efficiatur. ¶ De primo uo ꝙ ꝑ diuitemhomine ip̄e dei filius intelligit̉. Vn̄ip̄e d̓t in pͣs. Neus ē orbis terrarūet plenitudo eius. Itē ip̄e d̓t ꝓu̓. viijchecū ſūt diuicie et gloria et opes ſuperbe. Ipſe vero dei filius licet ſūmediues eſſet in ſuū potris. venire tn̄ꝓpter nos voluit in vterū virginisibiqꝫ ſe exinciniuit formā ſerui accipiens ibiqꝫ ſe pauꝑtati cōpulauitquam tātū adamauit. ꝙ nunꝙͣ eārepudiauit. ſed ſtans in cruce interdilecte pauꝑtutis amplexus expia̓uit. Vnde ad chorin. ij. viij. Scitisgraciā dn̄i nr̄i ih̓u qm̄ ꝓpt̓ nos egenus factus eſt cū eſſet diues ut illiꝰinopia vos diuītes eſſetis. ibi d̓t gloſci. Per illius pauꝑtatē abiecimusannos imquitatis ut indueremurſtola immortalitatis. Neō aūt ſe cōtempuat. pauꝑ in cello. diues in cōſciencia. ſecurior dormit in terra ꝙͣcum auro diues in purpura. ¶ Deſcd̓o noͣ ꝙ ꝑ villicū q̄libꝫ hō ītelligit̉St ei gloͣ ꝙ vullicꝰ in loco iſto idē ē ꝙ