int̓p̄tat̉ audiens merorē et ſigͣt filiūdei qͥ audiuit merorē antiqͦꝝ prm̄ q̄magnis p̄cibꝫ poſtulauerūt ut veniret et criꝑet eos de inquū infernalisticani. qui eciā ꝓpt̓ hoc ſacerdos d̓rqꝛ obtulit ſemetip̄m hoſtiā ſuauitotis deo pri in ara crucis ꝓ pc̄is p̄pliſui. Et ob hāc cauſam d̓r fuiſſe qͣi thꝰredolēs in diebꝫ eſtatis .i. in diebusire et ſeuei̓tatis pat̓ne. Ip̄e qͥppe locrimis et orōnibꝫ ſuis placauit irāpatris. vnde d̓t aplūs ad hebre. v.Ihus in diebꝫ cornis ſue p̄ces ſupplicaicōnesqꝫ ad deū cū doimore volido et locrimis oſſerens exauditusē ꝓ ſua reuerēcia. Iſ̓s aūt eciā peraurū ſignificat̉ qꝛ quilibꝫ elcus ꝑ ipſū erit decoratus. Ip̄e em̄ tanꝙͣ qͥdāaureus qnulus et ſicut aurea fibula necnon et ſicut corona aurea ſanctos in patria decorcibit. Ihus igit̉ ētanꝙͣ qͥdā aureꝰ qnulꝰ quē deꝰ pr̄dat cuilibet pccori ꝑ pͥm̄aꝫ ad ſe reu̓tēti. bn̄ legit̉ lu. xv. Ꝙ ille pr̄feīliasad que ꝓdigus filiꝰ reu̓ſus fuit iuſſit dari qnulū in manū eius Ih̓s igitur qnulus ē peītenciū qꝛ certificciteos de grā pris. Ih̓s eciā ē ſicut q̄dāaurea fibula q̄ dat̉ hoī in v̓tutibusꝓficiēti. vn̄ legit̉ macha. i. x. Ꝙ antiochus rex dedit ionathe p̄tatem uthaberet fibulā aureā̄. Antiochꝰ int̓p̄tat̉ ſilens pauꝑ et ſigͣt ip̄m dei filium. de quo d̓t yſa. lxvij. Ꝙ non cloinauit neqꝫ exaudita ē vox eius foras. ſed ſicut qgnus corā tondēte ſeobmutuit et non aꝑuit os ſuū. Ionathas interp̄tat̉ colūbo veniens etexpͥmit quēlibet qͥ ꝓficit in v̓tutibꝫVirtutes em̄ ſūt deairgentute penecolūbe id ē aīe quibꝫ ip̄e volat in celiIgit̉ ionathe ideſt cuilibꝫ hoī in virtutibꝫ ꝓficienti dat ētiochꝰ id ē ih̓exp̄us fibulā aureā .i. dat ei ſemetipſū. Peni qͥppe dꝫ ihūs ſuꝑ cor tonqͣqd̓dā aureū ſignaculū ut oīs intellectus et affectꝰ hoīs cōcurrat in ip̄mDebemꝰ em̄tende̓ in xp̄m cū oī intelectu nr̄o et affectu. Il̓s eciā ē tāꝙͣquedā aurec corona que debit̉ cuilibet hoī ad eterne vite brauiū ꝑuenienti. ꝓpter qd̓ monet nos cplūs adchori. j. ix. Ut tam fidelit̓ curramuset tā fortitir in cipione cōtēdomꝰ vthāc īmerceſſibilē coronā cōp̄hendemus De hac gurea corona hobeturexo. xxv vbi d̓t dn̄s ad moyſen. facies ſuꝑ circhā coronā aurea ꝑ circuitū. Noto ꝙ in archa tria erāt repoſta videlicꝫ due tabule decē mādētisdigito dei inſcripte et vina q̄dā cumniana et virga adiron amigdalineStabat eciā intra ſcā ſcōꝝ ſubteralus cherubin. Per archā itaqꝫ cuiuſſibet elt̄ī aīa figurat̉. que qꝛ decēp̄cepta dn̄i ſtudioſe ẜuauit et qꝛ celeſti dulcedine q̄ ꝑ māna ſignificat̉ſemꝑ inhiciuit qꝛ eciā pauꝑes et ifirmos tāꝙͣ v̓ga qmigdalina ſuſtētauit ac pauit. ꝓpte̓o ꝑueīt in ſcāſcōyid ē adepta ē ſocietatē ſcōꝝ egeloꝝTali aūt aīe ip̄e dei filiꝰ erit aureacorona ꝑ circuitū qꝛ eā ex oī ꝑte ſempiterna glā coronabit. Hinc eciā diyſa. xxvij. In die ille erit dn̄s exercituū corona gl̓e et ſertū exultaconisreſiduo populi ſui. ¶ De ſecundonota ꝙ munera que mnogi procidentes obtulerunt erant mirra thuset aurum. Nos igitur cū predictos