ꝑuipendūt em̄ reputari ideo nō verecundant̉ fabuloſi de p̄teritis ꝓpterlōgam exꝑienciam ⁊ diuinant de futuris ꝓpter exꝑienciā p̄teritoꝝ Etſunt difficilis ſpei quia exꝑti ſunt plura mala/ qͣꝫ bona ⁊ ſil̓r difficiliscredencie exeadem cauſa. Item rare ſunt ꝯcupiſcencie carnales ꝓpterdeſiccacōi e caloris defectū ⁊ acute ire ꝓpter humoꝝ decreſtenciam ⁊corporis diſcraſiā ¶ Item ſūt ſuſpicioſi ꝓpter exꝑienciam longā ⁊ quiain ſe ſūt qͥdam ꝑuerſi ideo eciam alios tales eſſe putāt hos hortat̉ paulus ꝑ thitū dicēs tu loquare ſanam doctrinā. Ad ſenes vt ſobrij ſint pudici prudentes ſani infide in dilectōne ni paciencia ad thijtum. ij. Quiain illis virtutibus ſenectus ſolet deficere vt dictum ē in eoꝝ inclinacōibꝰ Et mox ſubiingit doctrinā de anis id ē ſenibꝰ ml̓ieribꝰ dicens an-ſimilit̓ in habtu ſancto nō criminatrices nō ml̓to vino ſeruientes benedocētes vt prudenciā doceāt quia in oppoſitis crimībꝰ ſolet vita anuūſordeſtere ſanctā ſenectutē reꝑire ī aliquo ml̓tū ē laudabile eoꝝ q̓ aiu-uētute habituati ſūt ad bonū hoꝝ certe mors p̄cioſa ē incōſpectu dn̄iet dulcis. Licet ẜm ph̓m mors ſenum dulcis eſſe dicitur in ꝯꝑacōe iu-uiorū vbi magna eſt viriū naturaliū reſiſtencia ꝓpter difficultatē ſeꝑacionis aīe a corpore ex nat̉ali ꝯnexione ſed ſanctoꝝ mors dulcedinemſuam ſumit a ſpe gaudioꝝ futuroꝝ ẜm illud pauli Cupio diſſolui eteſſe cū xp̄o claret hoc in ſanctiſſimo ſijmeone ſene qui xp̄m in vlnisſuſcipiens non duuturnam vitam in corꝑe ſed in pace dimitti petiuitdicēs Nunc dimittis ẜuū tuum dn̄e. Debent em̄ ſenes dice̓ illud pauli Ricet is qui foris eſt noſter homo corrumpitur tamē is qui intꝰ eſtrenouat̉ de die in diē. ij. Cōꝝ iiij. Accō quidem corꝑis in oꝑibꝰ peni-tencialibus ſcilicet ieiunijs vigilijs ⁊ corꝑis caſtigacōibꝰ locū non pt̄habere ī ſenibꝰ ita feruenter ſicut ī etate iuuenili ut eciā in īfirmis. cūſenectus ip̄a et infirmitas pene equiꝑant̉ ſꝫ qͣntum deficit in exterioribus tantū debet acreſcere in niterioribꝰ .ſ. ꝯpunctōibꝰ fletibꝰ ſuſpirijsmeditacōibꝰ dulcibꝰ deſiderijs celeſtibꝰ diuina dilectōne Et licet non ſitabilis ad bona oꝑanda tn̄ abſtinēcia a malo nō paruū reputet bonū utinterior homo renouetur ⁊ floreat cogitando de ꝓximo ſuꝑ venturogaudio et iā ſua ꝯuerſacō ſit in celis dicens Iam non ſum de hoc mūdohortante nos beato jeronimo ſuꝑ jonā. eo inquit̉ teniꝑe quo deficit aīanoſtra et a corꝑis ꝯꝑage euellitur n̄ nos debemꝰ ad aliud cogitacōnemnoſtram diuertere niſi ad eum qui et in corꝑe et extra corpꝰ noſter eſtdn̄s Idem eciā jeronimus in explanacōne ſuꝑ amos ꝓphetā dicit Sene-ctus multa bona ſecū affert et mala ſpona quia nos ab impotentiſſimisliberat uoluptatibꝰ Gule imponit modum libidinis frangit impetusauget ſapienciam dat maturiora ꝯſilia ⁊ frigeſtēte corpore dormit cūꝑpetua virginita nateſumittis luxuriā ꝯtemnēs Cū berſellaij diligat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten