riter loquatur compaſſiue. Sic enim ſedem ſibi vendicat verbum incorde audientis ſicut procedit de ore docētis Eſt eniꝫ ꝓnūctiatio quedāmodulatio ⁊ melodia que ſcd̓m ph̓m. viij politicoꝝ multū mentem au-dientis afficit atqꝫ a paſſionibus retrahit ſecundum conditiōem moduNantis vnde in eccleſiaſtico. Muſica in luctu importuna narratio Famiaetiaꝫ neceſſaria eſt ꝓpter audiētes que attrahit ⁊ auctoriſat dicta doctoris. Ideo Paulus in epiſtola ad hebreos. Non premiſit nomen ſuumſicut in ceteris fecit. quia erat in famis apud hebreos quaſi deſtructo-legis. Et ne nomen pauli in fronte epiſtole prolatuꝫ vtilitatē legentisexcluderet vt dicit Ironimꝰ ¶ Infamia enim quaſi fetor malus aliosa ſe expellit. ¶ Ideo maturitas morum ⁊ grauitas cum ſuauitate ſolentfamam ꝑturire ¶ Deinde eteam non nimia familiaritas ⁊ frequenciaque uilipenſionem ſolent generare ⁊ famā minuere. quia dicit Ieroni.Qd̓ raritate dulce eſt aſſiduitate in amaritudineꝫ vertitur. Ideo xp̄slegitur ſolum tribꝰ annis predicaſſe ſicut Ioannes baptiſta. Et apl̓ine eorum predicatio vilis efficeretur de vno loco in alium frequenteperſonas ſuas tranſtulerunt dicentes. oportet ⁊ nos alijs predicareSic docet Soecius rectorem ſcolarium. ꝙ amplius qͣꝫ per tres autquatuor amnos non debet in vno loco reſidere vt eius doctrina non vi-leſcat. ſic forte ⁊ predicatori expediret facere niſi alia cauſa ſpecialisꝓductiorem doceret facere moram. primo anno nō plene cognoſciturſecundo auno amatur. tercio anno vileſcere incipit. quarto contemnit̉Sicut de xp̄o qui poſt tercium annū ſue predicationis fuit occſus ſic̄.ij. ⁊ Ioannes baptiſta. hoc autem dico non ſemꝑ ſit ꝯtingere ſed nō foreimpoſſibile apud plures inueniri. Ideo aūt a poſtolorum ſanctorum collegium paulo tanquam eloquentiſſimo ſcribendaꝝ epiſtolarum ꝯceſſitauctoritatem ad omnes gentes ⁊ ſemmandi uerbū dei in diuerſis mūdiꝑtibus quia precellebat alios ſciencia ⁊ eloquēcia ⁊ paciencia ac ſuauitate ſermonis vt patet in epiſtolis ſuis. Filioli inquit mei quos iterumꝑturio donec xp̄s formetur in vobis ad Gall̓. Et alias quo cum lacrimis ſcribebat epiſtolas. Nunc inquit ⁊ flens dicorc. ip̄a enim eloquē-cia dulcis īcorꝑat ⁊ etiam materiam rudem magis qͣꝫ alter ſine eloquēcia materiam ſubtiliorem. Vnde dicit Terenciꝰ nihil ē quin male narirando poſſit deprauari. Et tuliꝰ nihil aliud eſt tam intredibile qd̓ nonindicendo fiat probabile. Nihil tam horridum ⁊ occultū ꝙ nō oratiōeſplendeſcat. ¶ Percipimus quoſdam predicatores ii ſuis ſermonibusnihil habere ſuauitatis humilitatis ſeu compaſſionis ſed quaſi in collegijs lectiōes legerent in phiſicoꝝ aut metheroꝝ lingua ſicca frigida ⁊arente. Cum ſit alter modus legendi in ſcolis qͣꝫ ſermo ꝓnunciandꝰ

I64