domino pro ſeruo induplum ꝓ precio ſerui ſi ſciunt ipſum eſſe ſeruūAlias ſi ſeruus habet peculeū debet ſeip̄m redimere. alias ſi redigiturin ſeruitutem honeſtam domini ſui non obſtante ꝙ ordineꝫ exequi nonpoſſet. ne domino fieret iniuria. Hec Tho. in. iiij. di. xxv. Non ī merito hic queri poteſt an domīꝰ ſeruū habens culpabilis ſit de malefactisſerui ſui vt culpa ẜui redundet in culpam domini. Et an teneatur dn̄sreus ſiue quo ad ꝯſcienciam ſiue quo ad reſtitutionē d̓ iniquitatibꝰ ẜuiHic reſponderi poteſt ꝙ culpa quelibet ſuos ſolū tenet actores. niſi in-quātum culpa vnius ꝯnexionem habet ad alium vel quo ad preceptumſeu quo ad conſenſum ante factum vel poſt ſcd̓m illud pauli. Neqꝫ ꝯūi-caueritis pecatis alienis cuius fundamentum ponit̉ ī lege diuina. aīaque peccauerit ip̄a moriet̉. filius non portabit iniquitatem patris necpater filij. Ezechielis. xviij. Poteſt ergo primo dominꝰ culpā ſerui īſe retorquere ſi ex precepto dn̄i ẜuꝰ opꝰ culpabile facit ⁊ tūc maiorisculpe eſt dominꝰ. quia cām preſtitit culpe qͣꝫ ſeruus. ⁊ tenet̉ ad omniatam quo ad ſe qͣꝫ quo ad ſeruū quo ad conſcienciā qͣꝫ ⁊ ad reſtitutioneſi tamen dominꝰ certaꝫ noticiā habuit de iniquitate oꝑis antequā illudfieret. Si vero ignorabat opus iniunctū ẜuo eſſe contra deum ⁊ ꝯtraiuſticiam tunc excuſatur eo mō quo ignorancia ſolet excuſare. ſcilicꝫſi eſt īuincibilis tūc ex toto excuſat vt adhibita om̄i poſſibili diligēcia⁊ non potuit ſcire iā non īputat̉ ſed excuſat̉ Si vero ignorancia fuitcraſſa ⁊ ſuppina non facta diligencia ad ſciendū iam culpa euꝫ īuoluitSeruꝰ tamen plus excuſat̉ ni tale eſſet opus crimīoſuꝫ ꝙ prima fa-cie ſe oſtende̓t non faciendū. Et tunc ſeruus deberet memīſſe huius ſen-tencie petri. Obedire oportet deo magis qͣꝫ homībꝰ ¶ In dubijs tn̄ ſeruꝓpter obedienciam iuidet̉ excuſari. nec forte tenet̉ ad tam ſubtilem diligenciam in īquirendo ſicut dn̄s. dūmodo intentio ſerui fundata ſit in tmore dei ſic ꝙ nullo modo facere vellet ſi ſciret eſſe contra voluntatedei nec amore nec timore dn̄i ſui. Si vero dominꝰ non precepit ſerueopus iniquū ſeu crimīoſum ſꝫ tamen poſtqͣꝫ factū fuit ratū habuit ⁊ cōſenſit. Iam quo ad conſcienciā reus tenet̉ quia faciens ⁊ conſencienspari pena puniūtur Et dicit Paulus ad Ro. jo. digni ſunt morte nō ſolum qui ea agunt ſꝫ ⁊ qui conſenciunt facientibꝰ. Et hoc ꝓpter ꝯplacenciam iniqui oꝑis qd̓ quilibet odio debet habere. Non tamē puto ꝙ te-neatur ad aliquā reſtitutionem faciendā niſi quātum venerat ad ipſuꝫaut ſi ꝑticipauit aliquid de bonis inuiſte acquiſitis. Et concordat regl̓aiuris li. vi. ratihabitio retrahitur ⁊ mandato debet comꝑari hoc veruiſi nomīe tuo ſit factum. Nā dicit̉ de ſen. excō. li. vj. ca. cum quis raturquis habere non poteſt ꝙ nomīe ſuo non ſit factū hoc forte verum quoad penas poſitiuas ſꝫ quo ad ꝯſcienciam ⁊ forum dei omnis iniquitas

E7