reddit ſicut ſcriptores faciunt̉ bonam ſcripturam oſtēdentes ⁊ p̄eiorēſcribentes. Sicut pincerne tabernarij. de vino optimo in principio potnūt. deinde qd̓ deterius eſt ⁊ tamen ſub eodem precio homīes fallētes.¶ Item ſoliti ſunt ementes vitupare rem venalem ⁊ eam iulipendere utvendens diminuat deprecio. ⁊ hoc faciunt contra ꝓpriam conſcienciamſcientes eſſe bonam. Vnde ſapiens malū ē malū ē dicit oīs emēs ⁊ cuiemerit poſtea gl̓atur. ¶ Item contractus ſepe fieri ſolent ꝑ ſophiſticataverba aut ſigna varijs modis. Et res etiam ſophiſticatas vendūt aliter exterius qͣꝫ interius apparentes ⁊cͣ. ¶ Item p̄cipuū malū eſt ꝙ mer-catores raro feſta celebrant tam initinere qͣꝫ ex nundinis ſuas mercantcijas exercentes. Etiam ſi non exponūt eas venales. nihilomīꝰ eniūt⁊ vendunt. Ex quibus mentes eoꝝ occupant̉ que diebus feſtiuis de-berent intente eſſe diuinis obſequijs. Et eccleſiaꝝ iuſitationibꝰ ⁊ auditione verbi dei. Et dicit Heinricus de Gandauo. Cū pauci ſint mer-catores qui cum tanto ſtudio equitatis ſeruande vendant ⁊ emant ſūme ꝑiculoſa eſt emptionis ⁊ venditionis negociatio. Et inter alia pe-riculoſa que ſolent quīqꝫ allegari. Negociatio ē vna q̄ uix abſqꝫ grauiculpa exerceri ſcꝫ cura rei familiaris milicia mercatio procuratio adminiſtratio. Et Ieo papa dicit difficile ē inter vendentis ⁊ ementiſqꝫ cōmercium non interuenire pecatum. oſtij. addit aduocationem. Sed ⁊ſeptimū nō omittas ſcꝫ ep̄i officium ſi ꝑfunctorie agat̉. Ideo dicit Ioh̓Criẜ. ſuꝑ illo Math̓ .xxi. Eiciebat ementes ⁊ vendentes de templo ſi-gnificans inquit ꝙ homo mercator nūquā poteſt deo placere. Et ideonullus xp̄ianꝰ debet eſſe mercator aut ſi voluerit eſſe mercator ꝓiciat̉de eccleſia. Sed hoc ſcd̓m ſanctū thomā intelligit̉ Si finem vltimū conſtituat in amore pecunie qd̓ vt pl̓imū ſolet eſſe in mercatoribꝰ vel ẜmHeinricum de gaudauo ratione nimie cupiditatis multiplicande pecu-niam. Si vero lucrum ordinet̉ ad neceſſarios vſus ſeruatō medio eolitatis inter rem emptam ⁊ precium ſine fraude poteſt eſſe ſine pecatoVnde ſcd̓m Criẜ. Qui comꝑat rem vt illam omnino īmutatam cariusvendat qͣꝫ emat ¶ Ille eiciendus ē de eccleſia ¶ Illa autem mutatio poteſtfieri ratione ſubſtancie ſue. ratione loci. ratione temꝑis. ⁊ rōe ementisqūocūqꝫ hoꝝ modoꝝ fit poteſt aliter vendi quā ē empta ſine pecatovt ſi res eſt meliorata. ſi trāſlata eſt de loco ad locum. ſi ſumptus fecitaut labores. ſi tempus mutatū eſt. ⁊c. Ex hoc p̄cium variari pt̄ etiambreu temꝑe. ſicut Criẜ. ponit. exemplū de fabro ferrū emente ⁊ ex eofacit babatum aut ſecurim ⁊ illa carius vēdit qͣꝫ emit ferrum. Sic ſil̓imodo re aliquo modo mutata ꝑ dictas conditiones carius vendi poteſtetiam ſi eſtimatione humana preciū rei mutatū eſt re nō mutata vt ſi īduſtrioſus emit aliquē equū cariꝰ aut vēdit qͣꝫ prime emit ⁊ alter mī-