ꝙ ſacraſcriptura diuerſis locis recenſita multum videt̉ terrere diui-tes huiꝰ ſeculi. Nam dr̓ Math̓. xix. Amen dico vobis. quia diues difficile int̓rabit regnum celorum. Iteꝝ dico vobis. Facilius eſt cameluꝫꝑ foramen acus tranſire qͣꝫ diuitem intrare regnum celoꝝ. Item antehoc predixerat de adoleſcente qui ml̓tas poſſeſſiones habens audiensa domino de via ꝑfectionis ⁊ ſequela xp̄i. Triſtis abijt ⁊ non ualensxp̄m ſequi. Et ve vobis diuitibus qui habetis conſolationem veſtramEt Iaco. v. Id̓o īnumerabiles homīes retardant̉ non ſolum a via perfectionis ꝑ diuicias ſed etiam a via ſalutis. ſicut claret de diuite epulōequi voluptatibus veſtium ⁊ epulaꝝ reſolutū ſepultus fuit in īfernoLluce. xvi. Id̓o vix aut raro diuicie poſſūt poſſideri ſine pecato dicēteſapiente. Si fueris diues non eris īmunis a pecato eccleſiaſtici. xi. EtSeneca Imipoſſibile aut difficile eſt diuiciaꝝ ꝯtub̓mo non corrūpi. id̓oin fallor ſolū in vno loco legit̉. Peatꝰ diues ſcꝫ eccleſiaſtici. xxxi. Heatus diues qui inuentus eſt ſine macula qui poſt auꝝ non abijt nec ſperauit in pecunie theſauris ⁊ quia paucus eſt numerus taliū. Ideo ſūliungit. Quis eſt hic ⁊ laudabimus eum. ⁊cͣ. licet legamus aliquos veteris teſtamenti diuites fuiſſe in poſſeſſione argenti ⁊ auri vt abrahamſed hij terrena acceperant in ꝓmiſſionibꝰ. Secus in noua lege. tamē ſibene tractant̉ ſcd̓m Ambroſiū etiam ſunt inſtrumenta uirtutis ⁊ ꝑ ſal-uatorem diuicie cōꝑant̉ Luce. viij. Quia non ſine labore comꝑant̉ nōſine ſollicitudine poſſidentur non ſine magno dolore amittunt̉. Id̓o ſa-lomon ꝓuer. iij. ait Diuicias ne dederis mihi. tribue rātum vidui meoneceſſaria. Et cauſam ſubiūgit. ne forte ſaciatus illiciar ad neganduꝫ⁊ dicam quis eſt dn̄s ꝑ hoc inſinuans ꝙ diuicie obliuiſci faciunt deum⁊t ꝯfidenciā tribuūt in ſe teſtat̉ hoc dauid Ecce homo qui nō poſuit deūadiutorem ſuū ſed ſperauit in multitudine diuiciaꝝ ſuaꝝ ⁊ p̄ualuit invanitate ſua. hoc familiare eſſe diuitibus ſciens apoſtolus āmonuit thimotheū dicens. diuitibus huiꝰ ſeculi p̄cipe ne ſcꝫ alta ſaꝑe qͦ ad ſuꝑbiāque ſolet eſſe comes diuiciaꝝ. Nec ſperare in ī certo diuiciarū quaſiſpem in illis ponens ſed in dn̄o. i. ad thymo. vl̓t. Et in eodem capitulopremiſit dicens. Qui volunt diuites fieri incidunt intemplationē ⁊ inlaqueū diaboli ⁊ in deſideria multa inutilia ⁊ nociua que mergūt hoīesin īteritū ⁊ ꝑditionem. Ecce ꝑicula diuiciaꝝ. Quibus non obſtantibꝰpene totus mundus inſtat ꝓ aggregādis diuicijs. ne dum laici ſed heu⁊ clerici. De quibus dicit Sapiens. vnus eſt ⁊ ſecundum non habꝫ ⁊tamen laborare non ceſſat ꝓ diuicijs. ideo conſiderāda ſunt aliqua rep̄henſibilia circa diuicias. Primo qn̄ inuiſte acquirunt̉ ſcꝫ ꝑ rapīas mēdacia u̓ſurā ꝑiurie doloſitates. ⁊cͣ. ꝓut fecit ille villicꝰ iniquitatis quidomino ſuo infidelis fecit ſibi amicos de māmona iniquitatis. Luce. xvj