℟ ⁊e

aleν Nhο740μθ(Aση

ꝑſonaꝝ. Et qn̄cūqꝫ ſentiret ſe quis fauoratū aut mentem ſuam nimisinclinatam alicui ꝑti cōſulte ageret vt pro illa vice ꝑ alteꝝ iudicaretquia nimis difficile ē ſentenciam contrariam ferre contra inclinationeVnde ⁊ Bernhardus loquit̉ in li. de conſideratione de quodam legatonoīe Martinus. Cui quidē ep̄us florentinus etiam indigenti equū donauit. poſtea legatus ꝑcepit eū ep̄m cām habituꝝ tractandum corā legato mox reddidit ep̄o equū ſuū dicens. Decepiſti me inquit neſciebātibi īminere negocium tolle equū tuū ecce in ſtabulo eſt ⁊ eadeꝫ hora reſignauit ei equū amputans a ſe omnē ſuſpicionem fauoris. Et de alijsduobus ſimilibus caſibus ſtatim īſequēti ānectit qui ſimiliter muner-oblata tanquā venena reſpuerunt. ⁊cͣ.¶ De aduocatis ⁊ procuratoribus ⁊ medicis.Portune vt arbitror poſt materiaꝫ de iudicibꝰ ſe offert ma-teria de aduocatis ⁊t procuratoribus qui iudicibus cauſis⁊ꝑtibus litigantibus aſſiſtere ⁊ patrocinare ſolent In quibus etiam non pauca reprehenſibilia concurrere ſolent nōnulla etiamcōmēdabilia de quibus aliqua ſunt ſpeculanda non quidā ſcd̓m materiāiuriſtarum que in iure canonico ſub certis titulis videri habent. Sedquo ad ſcolam theologoꝝ que de moribus iurtuoſis aut uicioſis iud̓rehabent ⁊ iudicare. Inter que uicioſa ſunt calumnie ſuppreſſio verita-tis ſuggeſtio falſitatis ꝑiuria mendacia cauſaꝝ neglectio colluſio infidelitas fraudis mniuria cupiditas ad exhauriandum burſas clientū ſuoꝝdiſpendioſa cauſarum ꝓrogatio ingrauamen ꝑcium ꝓpter ꝓpriū lucrūflorenorum inſtrumētorum voluntaria productio ⁊ earudem falſificatio⁊t alie innumerabiles machmatiōes que quottidie ꝯfingūt̉ ita vt nouaiura vix talibus mederi poſſint Et ſuꝑ hoc cauſarum iiuſtaꝝ voluntaria aſſumptio ⁊ defenſio in alterius ꝑtis grauamē ⁊ iacturam in ſuꝑ⁊ friuolarum appellationū interpoſitio cōuiciationes diſcordie menciūexultatio de miurioſa victoria ꝑtis ſue inter q̄ multa ſunt pecata mo-talia ⁊ pene omnia ſi ſcienter ⁊ voluntarie admittant̉. ideo niſi valdecaute tales ī officijs ſuis ſe rexerint non dubiū ē eos multis periculi-quo ad ꝯſcienciam ſubiacere non tamen diffidenduꝫ quī ſi pura eoꝝfuerit intentio. Et ſecundum regulas iuris ⁊ eaꝝ diſpoſitionem ſe cōformauerint licitum eoꝝ officiuꝫ exiſtit. Que vero ſunt iſte regule remitto tl̓es ad dn̄os canoniſtas tamē ſcd̓m theologos ſūt dilectio dei⁊ꝓximi iuris naturalis dictamen. Qd̓ tibi non vis fieri. ⁊cͣ. Dictamerrecte rationis ⁊ ꝓut ſapiēs determinabit vbi alia regula non poteſt cōgnoſci ſubuēcō ⁊ d̓fēſio paupeꝝ ⁊ iuſticie executio ne iuſticia ꝑiclitet̉

tiurert. Iplont ib iſtia ī vt ſuintames Non mi.