Cal.VI

¶ T vidi ꝙ āpe ¶ Ca. VIb ruiſſet. agnꝰ vnum dec ſeptē ſigillis: et audiuię vnū de quattuor aīalibꝰ dicēsſꝫ tāqͣꝫ vocē tonitrui. Uēni ⁊ uiyde. Et ldi: et ecce equꝰ alb

f et qui ſedebat ſuper illum/ hāin bebat arcum: et data eſt ei coIrona: et exiuit vincens vt vinh̓ ce̓ret. Et cum aperuiſſet ſigillum ſecundū/ audiui ſecundūanimal/ dicens: Ueni ⁊ vide.

T vidi ꝙ aperuiſſet agnus. ¶ Ca. VIHoc eſt ſextū capitulū/ et tertia pars huius viſionisſecūdę: in qua oſtēdunt̉ iohāni myſteria eccleſię quęper chriſtum fuerunt reuelata. Et continet duo capitula: ſextūſcꝫ ⁊ ſeptimū. Diuiditur autem hęc pars tota in ſeptē partes/ẜm qd̓ oſtendūtur h̓ſeptem ſtatus eccleſię per ſeptem ſigillorū apertionē: quorūapertio eſt ſtatus eccleſię reuelatio. Inhoc autem capitulocontinetur quinqꝫ ſigillorū apertio: et inꝑte apertio ſexti: Etẜm hͦ illud capitulū ſex habet ꝑtes. Prima pars eſt ẜm pͥmuꝫſtatum eccl̓ię: qui fuit tempore apoſtoloꝝ: qui deſignant̉ perequū album: cuius ſeſſor eſt chriſtus: qui pͥmū ſigillum aperuit in pͥmitiuis patribus pͥmę eccleſię: ſcꝫ reſurrectione quę pͥusin ſcriptura latebat: quę ſcriptura per arcū ſignificatur. Et hocfuit neceſſe vt pͥmo p̨̄dicaret̉ reſurrectio: qꝛ primi patres chriſtū mortuū viderāt: vnde potuerāt credere ip̄m eſſe puꝝ hominem: per reſurrectionē ꝟo deum eſſe apparuit. Vnde ⁊ tūc fuit reſurrectio p̨̄dicanda/ ne inanis eſſet fides ⁊ vacua. Dicit gͦ:a ¶ Et vidi ꝙ aperuiſſet agnus: qͥ potuit hͦ facere: qꝛ eſtdei ꝟtus ⁊ ſapīa. j. Corꝭ. j. d. Sap̄. vij. a. Ip̄e em̄ ſapīę dux ē:⁊ ſapientiū emēdator. Et Sap̄. viij. b. Doctrix eſt em̄ diſciplinę dei: ⁊ electrix operum illius. b ¶ Unum de ſeptemſigillis. Hoc fecit chriſtus: dum ſpiritumſanctū pͥmitiuis patribus eccleſię infundendo ꝓmiſſionē patris pͥus latentem etſignatam in ſe ⁊ per ſe adimpleuit. c ¶ Et audiui vnū dequattuor animalibus: id eſt pͥmū qd̓ fuit marcus: qui dereſurrectione domini ſpecialius agit. Cōtra. Glo. dicit: Iohānē. Sol̓. Hoc dicit Glo. qꝛ iohānes altius qͣꝫ cęteri de diuinitate intonuit/ cum dixit Ioh̓. j. a. In pͥncipio erat verbū/ ⁊ ꝟtute ſuę diuinitatis chriſtus reſurrexit: de cuius reſurrectionemarcus apertius ſcripſit. Et per hunc pͥmus ordo p̨̄dicatorūeccleſię deſignat̉: qui corporalem chriſti reſurrectionē: ⁊ eccleſię ſpiritualē p̨̄dicauit. e ¶ Cāqͣꝫ vocem tonitrui: id ē euidentē ⁊ valde audibilē. Vel hoc dicit: quia magna ⁊ multa mirabilia ꝓnunciauerunt apoſtoli/ ſimul cum fragore p̨̄dicatiōismiraculis coruſcātes: vnde ⁊ homines qͣſi ſtupidi reddebant̉.Unde Actꝭ. ij. a. Stupebant autem om̄es ⁊ mirabant̉/ dicentes: Nonne om̄es iſti qui loquūtur galilei ſunt: ⁊ quō nos audiuimꝰ vnuſquiſqꝫ linguā ſuā in qͣ nati ſumꝰª d ¶ DDicēs: aīalſcꝫ: f ¶ Ueni: per maiorē attentionē. g ¶ Et vide: per intelligentiā ſpiritualem. Uel Ueni: a figuris/ eas relinquendo:Et vide: ꝟitatē/ vmbras abijciēdo. Heb̓. x. a. Umbrā enimhabet lex futurorū bonorū. In hoc etiam inuitantur conuertenda tunc vt veniāt ad eccleſiam per celerem conuerſionem⁊ videāt gratiam collatā eccleſię per fidem. h ¶ Et vidi: ſicutmihi ꝓmiſerat. i ¶ Et ecce equꝰ albꝰ: pͥmoꝝ ſcꝫ electoꝝ numerꝰ: qui bn̄ ꝑ equū albū deſignat̉ ꝓpter baptiſmū in quo fuerūt dealbati ſuꝑ niuē: depoſita om̄i nigredine ⁊ macula pctī:ſicut ꝓmiſerat dn̄s ꝑ Eſaiā. j. e. Si fuerīt pctā vr̄a vt coccinū:qͣſi nix dealbabunt̉: etſi fuerint rubra/ qͣſi ꝟmiculus/ velut lanaalba erunt. ¶ Et qui ſedebat ſuꝑ illū: chriſtus ſcꝫ.¶ Habebat arcū: id eſt ſacrā ſcpͥtura/ quę arcus dicit̉: qꝛ etbonos defendit ⁊ hoſtes occidit. Lignū huiꝰ arcꝰ eſt duriciaveteris teſtamēti: chorda gratia ⁊ benignitas noui. Vel lignūiuſticia in futuro iudicio. Un̄ Psͣ. Dediſti metuētibꝰ te ſignificationē vt fugiāt a facie arcꝰ. Iob. xx. d. Fugit arma ferrea etincidit ī arcū ęreū. Chorda miẜicordia. Gen̄. ix. b. Ponā arcūmeū in nubibꝰ cęli: id ē in his qͥ eleuati ſūt ꝑ cęleſtiū ꝯtēplationem: ⁊ aquoſi per compunctionē: lucidi per bonā conuerſationem: pluentes ⁊ terram fęcundantes per p̨̄dicationē. Qui ergo non eſt vel nō laborat eſſe talis/ timeat ne ipſe ſacrę ſcripturę intelligentiā non recipiat. Ex hoc arcu emittunt̉ ſagittę quęquoſdam vulnerant ad mortem: Ioh̓. vij. c. In peccato veſtro moriemini. Deutꝭ. xxxij. d. Congregabo ſuper eos mala.

⁊ ſagittas meas cōplebo in eis. Et ibidē. f. Inebriabo ſagittas meas in ſanguine: ⁊ gladius meꝰ deuorabit carnes. Itēquoſdā vulnernauit ad medelam. iiij. Regꝭ. xiij. c. Sagittaſalutis domini cōtra ſyriā. Iob. v. e. Ipſe vulnerat ⁊ medetur. m ¶ Et data eſt ei corona: quia poſt arcum p̄dicationis ſequit̉ corona ęt̓nę retributionis. Et ẜm hancexpoſitioneꝫ li eirefert̉ ad aīal: id ēad cętum p̨̄dicatorū illiꝰ tꝑis quiiā coronati ſūt/ ⁊ īvna ſtola decorati ſecuri de reliqͣjͣ. eodem. c. Datę ſunt illis ſingulę ſtolę albę. Uel Ei: ideſt equo: id eſt numero electoꝝ pro dealbatiōe baptiſmatisdata eſt huic corona virtutum/ ⁊ in futuro corona gaudioꝝ.Psͣ. Gratiā ⁊ gloriā dabit dominus. Ul̓ Ei/ referat̉ ad ſeſſorem/ ſcilicet chriſtū: qui habet arcū diuinitatis: ſed ei datur corona ẜm naturam humanitatis. Psͣ. Gloria ⁊ honore coronaſti eum domine. Vel chriſto data eſt corona: id ēfideles: qui ipſi adhęrebunt: ⁊ eum ſtipabunt vt corona caput. Psͣ. Synagoga populoꝝ circumdabit te. Vel coronadata eſt chriſto in ſua incarnatione: quando circūdatus eſtcarne. Cantꝭ. iij. d. Egredimini filię ſion ⁊ videte regem ſalomonem: id eſt chriſtum in diademate quo coronauit eummater ſua: id eſt in carne quā accępit a beata virgine/ in diedeſponſationis illius: quando ſcilicet ſibi naturam humanam deſponſauit. n ¶ Et exiuit: de iudęis reprobis. o¶ Uincens: in paucis fidelibus ⁊ apoſtolis quos de iudęis elegit. p ¶ Ut vinceret: in gentibus conuertendo easer prędicationē apoſtoloꝝ. Actꝭ. xiij. g. Vobis oportebatpͥmū loqui verbum dei: ſed quoniam repellitis illud/ ⁊ indinos vos iudicatis vitę ęternę: ecce conuertimur ad gētes.Et ſic exponit̉ de animali loquente: id eſt de cętu p̨̄dicatoꝝ⁊ apoſtoloꝝ. Vel de chriſto: qui exiuit a patre. Ioh̓. xvj. f.Exiui a patre ⁊ veni in mūdū. Hiere. xij. b. Reliqui domūmeam/ dimiſi hęreditatem meā. o ¶ Uincens: plaſphemias iudeoꝝ ⁊ perſecutiones ęquanimiter tolerando. p¶ Ut vinceret: per hoc duroꝝ cordium rebelliones. Durior eſt enim qͣꝫ adamas qui ſanguine chriſti pro nobis effuſonon frangitur ad humilitatem. Sic enim dicitur ꝙ adamasnon poteſt frangi niſi ſanguine hircino: ⁊ chriſtus ſignificatur ꝑ hircū apompeiū ſuꝑ quē ſacerdos imponēs manꝰ imprecabatur vniuerſas iniquitates filiorum iſrael: ⁊ vniuerſa delicta atqꝫ peccata eorum: ⁊ mittebatur in deſertū: Leuitici. .xvj. e. ſic chriſtus peccata noſtra: id eſt pęnam ꝓ peccatis noſtris portauit in corpore ſuo ſuper lignum .j. Pet̓.ij. d. q ¶ Et cū aperuiſſet ſigillum ſecundum. Secunda pars capituli: in qua agit de ſecundo ſtatu eccleſię: qͥfuit tempore martyrū. Apertio ꝟo huius ſigilli eſt prędicatio paſſionis chriſti. Et recte ſequitur hoc ad pręcedens: qꝛprędicata reſurrectione chriſti per quam īnotuit eſſe deus:multi de iudęis crediderunt. Quibus inuidens diabolusex eo ꝙ in locum vnde ceciderat eos inſtitui videbat: contra fideles incitauit perſecutiones iudeoꝝ: quę ſub ſtephano incęperunt: ſicut legitur Actꝭ. vij. g. Vnde ⁊ diſꝑgi oportuit fideles inter gentes vbi fuerunt diuerſis pęnis ⁊ tribulationibus afflicti. Vnde neceſſe fuit vt prędicaret̉ illis paſſio chriſti/ vt ad ipſius exemplū nō timerent pati. j. Pet̓. ij..d. Chriſtus paſſus eſt pro nobis vobis relinquens exemplum: Iſte igitur equus ruſus: id eſt tyranni qui fideles occidebāt: ⁊ propt̓ hͦ ruſus ſeſſor diabolus. Magnꝰ eius gladius magna poteſtas nocendi ⁊ interficiendi ſanctos. Dicit ergo: Et cum aperuiſſet ſigillum ſecundū audiui ſecundū animal dicens: Ueni ⁊ vide. Totūvt prius. Secūdū animal ſimile vitulo. sͣ. iiij. b. Per hoc ergo deſignatur lucas: qui d̓ paſſione domini ſpecialius agit:et per hūc intelligitur totus ordo p̨̄dicatorū qui tēporibusS martyrum paſſionē

A

Psͣ .83.

Psͣ .8.

P sͣ. 7.

Os̓ .59.

s 3