LibriApocalypſis
ſꝫ radix dauid ape̓rire librum etcſoluere ſeptem ſignacula eiꝰ.Et u̓idi ēt ecce in medio throſꝫ ni ēt quattuor animaliū/ et inhͦ medio ſeniorū agnū ſtantemf tanqͣꝫ occiſum/ habentem cormnua ſeptem e̓t oculos ſeptem:n qͥ ſunt ſepte ſpiritus dei miſſi
sͦ in omnem terram. Et vēnit etaccępit de dextera ſedentis īgͦ throno librum. Et cum aperuviſſet librū: quattuor animilia ⁊uigintiquattuor ſeniores ceciderūt corā agno hābētes ſinguli citharas ⁊ phialas aureas plenas odoramētoꝝ q̨̄ ſūt
dormit aꝑtꝭ ocl̓is: ſic chriſtꝰ viuēte diuītate ī carne expirauit.a ¶ Radix dauid. Glo. ꝓcedēs a dauid. Sꝫ ſi radix/ quōꝓcedens a dauid? Sol̓. A dauid ꝓceſſit chriſtus: qꝛ ab eo corpulētā ſubſtātiā habuit/ nō ꝑ vim ſeminis: ſed ſicut radix a terra ꝓcedit: ⁊ hoc qͦ ad hūanitatē. Itē radix dauid: qꝛ ẜm diuinitatē dauid ab ip̄o ē/ ⁊ꝑ ip̄m b ¶ Aꝑire lihꝝ: id ē aperiat libꝝī ſe. c ¶ Et ſoluerealijs/ Septē ſignacula: id eſt manifeſtare. d ¶ Et vidi.Quinta pars in quaoſtendit̉ impletio diſpoſitiōis: poſt ꝓmiſſionē ſubiūgit ꝓmiſſionis exhibitionemdicens: Et vidi ſicſcꝫ impleri/ ſicut p̨̄dixerat vnns de ſenioribus. e ¶ Et ecce īmedio throni: id eſt eccleſię. f¶ Et quattuor animaliū: id eſt euangelioꝝ ⁊ doctorū eoꝝ. g Et in medio ſeniorū: id eſt p̨̄latoꝝ vel ꝓphetaꝝ. h ¶ Agnū: id eſt chriſtūi ¶ Stantem: ad adiuuandū: In medio. eccleſię ꝑ naturęparticipationē/ per protectionē/ per amoris oſtenſionē. Itemin medio qͣttuor aīaliū: ꝑ ꝯcordiam eorū: quia vnanimiter cōcordant euangelia in ip̄m. Itē in medio ꝓphetaꝝ: qͥanihil locuti ſunt ꝓphetę niſi per ipſum. Itē in medio p̨̄latorū: quia ipſis ſpecialiter datus eſt in exemplū. Ioh̓. x. c. Egoſum paſtor bonus. Itē in medio omniū: quia pro om̄ibꝰ eſtoblatus. ij. Corꝭ. v. c. Et ꝓ omnibus mortuus eſt chriſtus.De hoc agno p̨̄dixerat deſiderādo. Eſa. xvj. a. Emitte agnūdn̄e dn̄atorē terrę: d̓ petra deſerti: id eſt de beata ꝟgine ad mōtem filię ſion. Sed quid eſt ꝙ vnus de ſenioribus flentes conſolando leonē ip̄m vocauit/ ⁊ in exhibitiōe iohannes agnū vidit? Solutio. In hoc duplex chriſti natura notatur. Leo em̄fuit fortis ⁊ potens ⁊ magnus ꝑ diuinitatē: ſed agnꝰ manſuetꝰ⁊ humilis per humanitatē. Hiere. xj. d. Ego qͣſi agnus manſuetus qui portat̉ ad victimā. Itē leo: malos puniendo: agnbonos redimēdo. Item leo in ꝓmiſſione/ vt ſpes infirma ſe roboraret: agnus in exhibitiōe/ ne pauida ꝯſcientia formidaret.¶ Tanqͣꝫ occiſū. Hic inſurgunt manichei: qui dicūt eū habuiſſe phantaſticā carnē. Sꝫ li tanqͣꝫ exp̄ſſiuū eſt veritatis: ſicut Ioh̓. j. b. Quaſi vnigeniti a patre. Sed ſi ſtans quō occiſus? Sol̓. Stans in deitate: occiſus in humanitate. Un̄ ⁊ dicitur: Tanqͣꝫ occiſū: quia in altera natura tm̄. Vel vere occiſūin ſe inqͣꝫtum homo: quia vere mortuus eſt: ſed Tanqͣꝫ occiſūmēbris. Matth̓. xxv. d. Qd̓ vni ex minimis meis feciſtis/ mihifeciſtis. Ul̓ Tanqͣꝫ occiſum: id eſt adhuc habentē cicatrices inſignum occiſionis contra reprobos in teſtimoniū. Un̄ Zach̓.xiij. c. Quid ſūt plagę iſtę ī medio manuū tuaꝝ. Et dicet: Hisplagatus ſum in domo eoꝝ qui diligebāt me. Uel Tanꝙͣ occiſum. Hoc dicit: qꝛ etſi vere mortuus tn̄ tāqͣꝫ occiſus dicit̉:quia cito cū gloria reſurrexit. ij. Cor.xiij. b. Etſi crucifixus eſtex infirmitate: ſꝫ viuit ex ꝟtute dei.Fī domo tua vt leo/ ſubuertēs domeſticos tuos. Et ſic agnꝰoccidit̉: quia nec pietas nec manſuetudo ſeruat̉ / vt de rali poſſit dici illud. jͣ. xiij. c. Agnus qui occiſus eſt ab origine mundi:quia cum orit̉ talis p̨̄latus mūdo ꝑ amorē rerū ⁊ cupiditatemoccidit̉ in ip̄o agnus/ miſericordia ſcꝫ ⁊ māſuetudo. Agnum dico l¶ Habentē cornua ſeptē: id eſt regni ⁊ poteſtatis ꝑpetuitatē. Daniel̓. vij. d. Poteſtas eiꝰ poteſtas ęt̓na. Lucꝭ. j.d. Et regni eius non erit finis. Per cornua em̄/ regia poteſtasdeſignat̉. Lucꝭ. j. d. Et erexit cornu ſalutꝭ nobis: Sed ꝑ ſeptēꝑpetuitas: quia om̄e tēpus hoc numero agit̉. m ¶ Et oculos ſeptem: id eſt vniuerſalem nominis ſui ⁊ potentię manifeſtationē. Oculus em̄ eſt lux corporis vel lucerna: ſic fama etnoticia eſt qͣſi oculus bonę ꝯuerſatiōis. Un̄ Cantꝭ. j. a. Oleūeffuſum nomen tuū. De vtroqꝫ Phil̓. ij. b. Et deus exaltauitillū: ecce poteſtas regni: ⁊ dedit illi nomē quod eſt ſuper omnenomen: ecce dilatatio nominis ⁊ fama bonę eius cōuerſatiōis.
Ul̓ ꝑ ſeptē cornua/ ꝯtēplatiui: qͥ ⁊ capiti adhęrēt/ et a carne ſeꝑant̉: ſic contēplatiui chriſto adhęrēt ꝑ cōtinuā meditationē.⁊ a carnalibus ſeꝑant̉ ꝑ eoꝝ ſubiectionē. Per ocl̓os ſeptē actiui: qͥ vidētes alioꝝ miſerias ſb̓ueniūt eis cōpatiēdo/ ne mēbrachriſti ⁊ eccl̓ię in p̨̄cipitiū cadāt: ſic̄ oculus videt ⁊ p̨̄uidet toticorpori. q. d. chriſtūimitant̉ ⁊ ꝯtēplatiui⁊ actiui. Ul̓ ꝑ cornuavniuerſitas potentięipſiꝰ chriſtiꝑ ocl̓os diſcretio vel plenitudogr̄ę. Ioh̓. j. b. De cuius plenitudine nosoēs accępimꝰ. Pręmittit aūt cornua: etpoſt de ocl̓is ſb̓iūgit:qꝛ pͥus debēt qͥ p̄ſunt⁊ vtūt̉ cornibꝰ ⁊ ocl̓iſvētilaſſe mūdum/ carnē et diabolū/ qͣꝫ inſtituant̉ ad p̨̄uidēdū.Un̄. Ecc̄i. vij. a. Noli q̨̄rere fieri iudex/ niſi ꝟtute valeaſ irrūpere iniqͥtates. n ¶ Qui ſūt ſeptē ſpūs dei. Hoc dicit: qꝛ ꝑſeptiformē gratiā ſpūſſancti quā habet chriſtꝰ ⁊ ſui regni ſpūalis ſb̓limitatē on̄dit: ⁊ ſuę ꝟitatꝭ agnitionē. o ¶ Piſſi in oēmterram. Heb̓. j. d. Om̄es ſunt adminiſtratorij ſpiritus in miniſteriū miſſi ꝓpter eos qui hęreditatē capiūt ſalutis. Quō autē ſe habuit chriſtꝰ/ on̄dit dicēs: p ¶ Et venit: agnus .ſ. in carnem. q Et accępit: inqͣꝫtū ho. r ¶ De dextra ſedētisin throno: id eſt a ſeip̄o deo ⁊ dei filio. s ¶ Librū: ſcꝫ ſcpͥturę ad ſciendū ⁊ alijs aperiendū. Et notandū ꝙ ſpecialius dicitur accępiſſe gratiā cognoſcendi ſcripturas a filio qͣꝫ a patrevel ſpirituſancto: qꝛ filius vnitus eſt illi homini .ſ. chriſto: licethoc accęperit a tota trinitate. t ¶ Et cū aperuiſſet librū.Sexta ꝑs capituli ni qua on̄dit quid ſancti reddūt deo ꝓ redēptiōe hūani generꝭ. Et habet ꝑs iſta duas: qꝛ pͥmo reddūt deoimitationē: qꝛ ip̄e dedit formā viuēdi. Scd̓o laudē ibi: Et cātabāt ⁊cͣ. In imitatiōe aūt qͣttuor attēdunt̉. Primū eſt hūiliatio: qꝛ chriſtꝰ ſic ſeip̄m hūiliauit exinaniendo qd̓ notat̉ ibi:Cęciderūt. Secūdū ē mortificatio carnis: qꝛ chriſtꝰ mortuꝰfuit qd̓ notat̉ ibi: Habētes ſinguli citharas. Tertiū ē dilectiōis latitudo: qꝛ chriſtꝰ dilectiōe magna ⁊ c̨elo ſe tradidit.qd̓ notat̉ ibi: Et phialas. Quartū ē oratio ꝓ inuicē vt chriſtus ꝓ inimicis orauit qd̓ notat̉ ibi: Plenas odoramētorum. Dicit ergo: Et cum aperuiſſet librū: vt angelis ethoībꝰ aliqͣ q̨̄ pͥus nō ītelligebāt/ īnoteſcāt. Eph̓. iij. c. Vt īnoteſcat pͥncipibus ⁊ poteſtatibus cęleſtibꝰ ꝑ eccl̓iam multiformisſapiētia dei: Eſa. lxiij. a. Quare rubrū eſt indumētū tuū? Sicdicebāt angeli chriſto aſcēdenti. v Quattuor aīalia: id ēvniuerſi p̨̄dicatores ⁊ euāgeliſtę verbi dei. x. ¶ Et vigintiqͣttuor ſeniores: id eſt oēs iudices eccl̓ię ⁊ alij boni. Uel ꝑaīalia ⁊ ſeniores vniuerſitas ſctōꝝ deſignat̉: vt ꝑ aīalia illi qꝛūeſt diſſeminare verbū: ⁊ per vigintiqͣttuor ſeniores illi qͥ ſe debēt in ſex oꝑibꝰ miſericordię exercere ẜm regulā qͣttuor euagelioꝝ y ¶ Cecider̄t corā agno: d̓ ſe hūilia ſētiēteſ deū magnificātes ⁊ ab ip̄o iuſtificari hūilit̓ poſcētes. Cecider̄t dicmnōdeſcenderūt: qꝛ hūilitas neſcit deſcēſū. Ponit em̄ ſe in imo: itsꝙ deſcēdere nō pōt. Scit em̄ ꝙ nouiſſimi erūt pͥmi Matth̓. xx.b. Et tenet p̨̄ceptū dn̄i: Lucꝭ. xiiij. b. Si inuitatꝰ fueris vade⁊ recūbe in nouiſſimo loco: vt cū venerit qͥ te inuitauit/ dicat eibi: Aſcēde ſuꝑius: tūc erit tibi gl̓ia corā ſimul diſcūbentibus.¶ Corā agno: hͦ eſt ad differentiā caſus peccati qͥ eſt retro.Un̄ Cora agno: id ē ad honorē agni/ vl̓ ad bn̄placitū agnt:Qui coram agno cadit/ videt agnū: vn̄ ⁊ recta ⁊ pura intentionotat̉. aabētes ſinguli citharas ⁊ phialas aureas plenas odoramentoꝝ q̨̄ ſunt oratiōes ſanctoꝝ.Per citharā mortificatio carnis ſignificat̉. Huius citharę lignū eſt crux: cuiꝰ nō vna tm̄ chorda eſt: ſed plures. Hę ſūt caro ẜm mēbra ſui diuerſa/ q̨̄ prona ſūt ad diuerſa peccata. Oſt eoīa debēt tēdi: vt ꝯſonā faciāt melodiā. Ro. vj. d. Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ſeruire īmūdicię ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatemita nūc exhibete mēbra veſtra ſeruire iuſticię in ſanctificatione5 Eſa. xxiij. d.
S
jͣ 5 a3C
Ad litteri
Moxaliter