Ca.V

⁊ Et ūidi angelū fortem prēdicantē voce magna: Quis eſtᵉ dignus aperire librū: et ſolueſꝫ re ſignacula eiꝰ. Et nemo pōiterat in cęlo neqꝫ in terrakneqꝫ ſubtꝰ terrā aperire librū/

ſ neqꝫ reſpicere illū. Et e̓go flenbam multū qm̄ ne̓mo dignuso inuētus eſt aꝑire librū nec videre ⁊illū. Et vnu̓s de ſenioribus dixit mihi: Ne fleueris.Ecce̓ uicit leo de tribū iuda.

a ¶ Et vidi angelum fortem. Secūda pars in qua oſtendit̉ deſideriū antiquoꝝ de impletiōe diuinę diſpoſitiōis q̨̄ ī libro ſignata eſt: ſcꝫ redēptio hūani generis. Un̄ dic̄: Et eccevidi angelum: patres ſcꝫ veteris teſtamenti: qui ſingulariter dicunt angelus ꝓpter vnitatē fidei. Fortem/ ꝓpter lōganimitatē expectationis. Sciebant em̄ ꝙerant ad inferos deſcēſuri. Unde Iob.xiiij. c. Quis mihi hͦtribuat vt in infernoprotegas me ⁊cͣ. bPrędicantem: ideſt inquirētē. j. Pet̓.j. b. De qͣ ſalute exqͥſierūt atqꝫ ſcrutati ſunt ꝓphetę qͥ de futura in vobis gratia ꝓphetauerūt/ ſcrutātes in qd̓ vel quale tēpus ſignificaret in eisſpiritus chriſti ⁊cͣ. c. Uocę magna: Ecce deſiderium. Un̄Lucꝭ. x. d. Beati oculi qui vident q̨̄ vos videtis: dico tm̄ vob̓ꝙ multi reges ⁊ ꝓphetę voluerūt videre q̄ vos videtis ⁊ nonviderunt. Hoc autem deſiderabant patres veteris teſtamentippter multa. Primo: vt ipſi a limbo liberarent̉. Iob. xvij. d.In ꝓfundiſſimū infernū deſcendēt om̄ia mea. Quos ipſe indeliberauit Zach̓. ix. c. Tu ꝟo in ſanguine tuo ⁊cͣ. Item vt deoreconciliarent̉. Iob. ix. d. Nō eſt qui vtrūqꝫ poſſit arguere etponere manū in ambobus. Gregoꝰ. Manū chriſtꝰ ieſus ī ambobus poſuit: quia homini exemplū operādi tribuit: ⁊ deo inſe opera quibus placaret̉ oſtendit/ qd̓ nunqͣꝫ vllus alius facerepotuit. Item vt dei hominis blandā familiaritatē aſſequerentur. Cantꝭ. viij. a. Quis mihi det te fr̄em vt videā te foris: id ēhominē ⁊ deoſculer te ꝑ familiaritatē? Beatus Bern̄. Iam ꝓmiſſiōes ⁊ viſiones nō recipio: figuras ⁊ ęnigmata nolo: ip̄asquoqꝫ angelicas ſpecies faſtidio: om̄es quippe ſuperat ſpecie⁊ pulchritudine ieſus meus. Itē vt onus ⁊ auſteritas legis eismitigaret̉. Iob. ix. d. Auferat a me virgā ſuam. Eſa. x. ſ. Cōputreſcet iugum a facie olei. Item vt ſcripturę eis aperirent̉.Iob .xxxviij. b. Nūquid poſt ortū tuū p̨̄cepiſti diluculo: ⁊ on̄diſti aurore locum ſuū? Aurora eſt ſcpͥturę intelligētia: q̨̄ poſtnatiuitatē chriſti eſt aperta. Bern̄. Iā moyſen nō audio impeditioris linguę: Exo. iiij. c. Eſaię labia īmūda ſūt Eſa. vj. b.Hieremiaſ neſcit loqui quia puer ē. Hiere. j. b. Prophetę omnes elingues ſunt: ipſe loquat̉ ſcꝫ chriſtus qui eſt verbum patris. Vox illa magna erat hęc. d. ¶ Quis eſt dignus aperire librū. q. d. nullꝰ niſi filiꝰ dei. Librū aꝑire: id ē diuinā diſpoſitionē implere/ vel veteris legis p̨̄cepta manifeſtare. eEt ſoluere ſignacula eius. Videt̉ eſſe ordo p̨̄poſterꝰ: qͥpͥus eſt ſoluere: deinde aperire. Sol̓. Hoc dicit̉: quia libꝝ ſcripturę pͥmo impleuit chriſtus/ et poſtea ſoluit. Actꝭ. j. a. Cępitieſus facere ⁊ docere. Uel hoc dicit̉: quia chriſtus qd̓ diſpoſitum erat a patre in ſe impleuit: qd̓ eſt librū aperire: tamē poſtea ꝑ p̨̄dicationē angeloꝝ: id eſt p̄dicatoꝝ adimpletionem factam manifeſtauit. f ¶ Et nemo: id eſt nihil vtens ratione:g¶Poterat neqꝫ in cęlo: vt angeli: h ¶ Neqꝫ in terra:vt homo: ij eqꝫ ſubtus terram: vt ſpiritus humanꝰ corpore iam exutus/ k ¶ Aperire librū: id eſt redimere genushumanū. Quicqͥd em̄ habebat boni pura creatura/ totū deodebebat. Un̄ Augꝰ. Niſi vnigenitus dei filius moreret̉/ genhūanū nō redimeret̉/ ⁊ nō redemptū periret. l ¶ Neqꝫ reſpicere illum: id eſt perfecte intelligere generationē redemptoris. Eſa. liij. c. Generationē eius quis enarrabit? Et Lucꝭ. iij.c. dicebat iohannes: Nō ſum dignus corrigiā calciamentorūeiꝰ ſoluere: id ē nō poſſū digne ſiue ꝑfecte generationē eiꝰ ſenſuītelligere/ vl̓ ꝟbis explicare. Un̄ etſi ſciebāt futurā eē incarnationē: tamen de mō dubitabāt. Vn̄ etiā btā ꝟgo dubitauit demō dicēs Lucꝭ. j. d. Quō fiet iſtud ⁊cͣ. m ¶ Et ego flebaꝫ.Tertia ꝑs in qͣ on̄dit̉ afflictio de dilatione. Sꝫ quęrit̉ h̓. Autintelligebat iohānes aūt nō? Si nō: ergo nō debuit flere: quianeſciebat qͥd erat: Si ſic gͦ ſil̓it̓ nō debuit: qꝛ ſciebat hoc eſſe īpletum. Sol̓. Glo. dicit/ ꝙ hoc in perſona priorum patrumdicit nō in ſua/ qui ꝓpter hoc flebant: quia dilatam reparatio-

nē dolebant ⁊ nō intelligebant. Prouerb̓. xiij. b. Spes q̨̄ differtur affligit aīam. Dicit gͦ: Et ego: in ꝑſona patrū antiquorū dic̄ iohānes: Et flebā naQm̄ neo dignꝰ inuentꝰ eſtaperire librū: qꝛ oēs inqͥnat. Eph. ij. a. Eramꝰ natura filijirę ſicut ⁊ cęteri o Nec videre illū. Sed adhuc quęriturhic: quare non dixitꝙ angelus fortis quein perſona patrū p̨̄dicantē dixerat flebat:ſꝫ ip̄e iohānes? Sol̓.Ad innuendū: ꝙ eadem eſt vnitas eccleſię in nouo ⁊ veteri teſtamento. Ip̄e enimqui erat perſona noui teſtamēti in perſona antiquoꝝ flere ſe dicebat. Cantꝭ. vj. c.Una eſt colūba mea. p ¶ Et vnus de ſenioribꝰ ⁊cͣ. Quarta pars in qua flentibus ꝯſolatio datur. Vn̄ dicit: Et vnꝰ deſenioribus dixit mihi ne fleueres. Nō dicit: ne fleas: qꝛnaturale eſt homini flere ꝓ dilatiōe amati: ſed non debet fletūtinuare. Un̄ ſenſus eſt: ne fletum continues: ſed intercipe ꝯſolationē: quia veniens veniet quē tu ęmularis. Seniores ſūt ꝓphetę om̄es: qui vnus dicunt̉ ꝓpter fidei vnitatē: et quia cōcorditer de aduentu dn̄i p̨̄dixerunt. Iob. xxxviij. c. Nunquidꝯiūgere poterꝭ micātes ſtellas pliades: id eſt ꝓphetas in vnūfacies cōcordare/ vt vnū quid certū ſentiant ⁊ nūcient de chriſti incarnatione? q. d. et ſi multi patres chriſti aduentū deſiderabant: ⁊ de eius dilatiōe dolebant: tamē in hoc conſolationērecipiebant/ ꝙ om̄es ꝓphetę ip̄m concorditer p̨̄dicebant ⁊ admaius conſolatiōis augmentū nō ſolū ventuꝝ: ſed de qua tribu nūciabant. Un̄ ſequit̉: q EEcce vicit. Hoc dictū eſt patribꝰ. Ecce/ aduerbiū demōſtrādi. q. d. apparebit: Eſa .xxv. c.Ecce deꝰ nr̄ iſte r Uicit id ē vīcet. Hoc dic̄ certitudine. Dehac vicoria. j. Regꝭ. ij. a. Arcꝰ fortiū ſuꝑatꝰ ē: ⁊ infirmi accīctiſūt robore. Exo. xv. a. Dn̄s qͣſi vir pugnator currꝰ pharaōis⁊ exercitū eiꝰ deiecit ī mare. Lucꝭ. xj. c. Si aūt fortior ſuꝑuenerit vniuerſa vaſa eiꝰ diripiet. s ¶ Leo: id ē chriſtꝰ t ¶ De tribū iuda ꝓcedēs tāqͣꝫ ſpōſus d̓ thalamo ſuo. Mat. ij. a. Et tubethleē t̓ra iuda nequaqͣꝫ minima es ⁊cͣ. Gen̄. xlix. a. Catulꝰ leonis iuda ad prędā aſcendiſti fili mi: reqͥſcēs accubuiſti vt leo.Oſee. xiij. c. Cōſumā eas ibi qͣſi leo. Fuit aūt chriſtꝰ leo in incarnatiōe/ vbi cauda hūanitatꝭ abſcōdit veſtigia diuinitatꝭ nediabolꝰ ea īueīat: ſic̄ leo cauda ſua veſtigia delet. Eſa. xj. b. Leoqͣſi bos paleas comedet. Itē leo fuit ī ꝓgreſſu vitę: qꝛ audact̉arguebat pctōres. Prouerb̓. xxx. d. Leo fortiſſimꝰ beſtiaꝝ adnll̓iꝰ pauebit occurſū. Mat. xxiij. b. Uę vob̓ ſcribę ⁊ phariſęihypocritę. Un̄ Oſce. xj. d. Quaſi leo rugiet: ⁊ formidabūt filij marꝭ. Itē leo ī paſſiōe vbi diabolū ꝓprie vicit/ ⁊ p̨̄dā d̓ manu eius: id de inferis captiuos tulit. Numeri. xxiij. d. Nō acculabit vt leo donec deuoret p̨̄daꝫ. Et Numeri. xxiiij. b. Accubans dormiuit vt leo: ⁊ ſicut leena quā ſuſcitare nemo audebit Deutꝭ. xxxiij. d. Dan catulus leonis: fluet largiter ex baſan. Dan interp̄tat̉ iudiciū: ⁊ baſan ꝯfuſio: ⁊ in paſſiōe diabolum dn̄s adiudicauit cōfuſioni. Iudicꝭ. xiiij. b. Dilacerauit leonē qͣſi hedū in fruſta. Item leo fuit in reſurrectiōe vt hic: qͥaexcitatus die tertio. Eſa. xxxj. b. Quō ſi rugiat leo: ⁊ catulꝰ leonis ſuꝑ p̨̄dā ſuā cū occurrerit ei multitudo paſtoꝝ: a voce eorūnō formidabit. Hoc fuit poſt reſurrectionē/ quādo fortes fecitapoſtolos/ ne formidarent multitudinē ſacerdotū/ phariſęorū⁊ ſcribarū. Item leo erit in iudicio. Amos. iij. b. Leo rugiet:quis non timebit? Scd̓m Glo. leo chriſtus dicit̉: quia ſicut leo8 dormit apertis oculisMMoraliter. q Ecce vicit leo. Pręlatꝰ debet eē leo ꝑ irſticiā: ſꝫ agnꝰ ꝑ manſuetudinē ⁊ miſericordiā. Eſa. lxv. d. Lupꝰ⁊ agnus ſimul paſcent̉: leo ⁊ bos comedent paleas. Hoc fit qn̄ſic fit temperatū ex miſericordia ⁊ iuſticia in p̨̄lato/ ꝙ nec iuſticia miſericordiā expellit nec miſericordia iuſticiā emollit. Sꝫin multʸ hodie leo vicit ad lr̄am: quia p̨̄lati ꝑ violētiā ſubditosopprimunt. Ecc̄i. xiij. c. Vęnatio leonis onager in hęremo: ſicpaſcua diuitū pauꝑes/ Cū tamē dicat̉. Ecc̄ꝰ. iiij. d. Noli eſſes X in domo tua

F

BAl̓ reum

Moraliter