Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.IIII

et in circūitu e̓t itus plena ſūtoculis. Et re̓quiē nō habebāt?diē ac nocte/ dicētiā: Sanctꝰ:ſanctus: ſanctus dn̄s deꝰ omnipotēs: qui erat/ ⁊ qui eſt/ et qͥventurus eſt. Et cum darēt ilp la animalia glōriā et honoreꝫet benedictionē ſedenti ſuper

q thronū/ viuent in ſęcula ſęcur loꝝ procidebant vigintiquats tuor ſeniores ante ſedentē int throno: et adorabāt venientēv in ſęcula ſęculoꝝ: et mittebātcoronas ſuaſ an̄ thronū/ dicē̓x tēs: Dignꝰ es dn̄e deꝰ nr̄ acciy pere gloriā ⁊ honorē et v̓tutē:

vel expoſitoꝝ/ vt Augꝭ. Hiero. ⁊ cęteroꝝ: ſicut dicit Glo. Hisalis volant prędicatores ꝑ mundū. Eſa. lx. b. Qui ſūt iſti qͥ vtnubes volant. Vel ſex alę: ſunt cognitio opeꝝ dei q̨̄ ſex diebus ſūt facta. Scd̓m allegoriā chriſtus dicit̉ ſex alas habere:qꝛ de ſex tribulatiōibus liberat: quas in hac vita ſuſtinemus:de qͥbus Iob. v. c.In ſex tribulatiōibliberabit te. Itē ſexalę: ſūt ſex oꝑa miẜicordię: quibus qͥlibethō chriſtianus impennatus volabit tādē ſuꝑ pennas ventorū/ vſqꝫ in cęlū eleuatus. a Et ī circūitu. Hoc expoſitū ē.sͣ. ſꝫ tn̄ hic repetit vtadd at dicēs: Et incircūitu ꝑ moꝝ circūſpectionē. b. Et intus: ꝑ ꝯſciētie ⁊ intētiōis puritatē: Hoc ē qd̓ addit: c Piena ſūt ocl̓is: vt p̨̄uideant ⁊ caueant inſidias inimici: Prouerb̓. j. b. Fruſtra iacit̉ręte ante oculos pennatoꝝ. d EEt requiē nō habebant.Dic agit d̓ exhibitiōe diuinę laudis: Quę in tribꝰ cōſiſtit .ſ. ineis q̨̄ dei ſunt in ſe: et in trinitatis ⁊ in vnitatis ꝓfeſſiōe/ cū dicit: Sanctus ⁊cͣ. Item in eis quę dei ſunt generaliter qͥ adom̄es creaturas. Vn̄ dicit: Dn̄s ⁊cͣ. Tertio in eis q̨̄ dei ſuntſpecialiter quo ad hoīes. Vnde dicit: Qui erat ⁊cͣ. Dicit gͦ:Et requiē nō habebāt: id ē nō ceſſabāt: Nec labor hic expͥmit̉ ſed ꝯtinuatio laudis mōſtrat̉. Hoc eſt ſūme qͥeſcere a deilaude: nūqͣꝫ ceſſare e Dię ac nocte: id ē ꝯtiuue f Dicētia: Sanctus/ ſanctꝰ ſctūs. In hoc qd̓ ter dicit notat̉ trinitas ꝑſonaꝝ. Et ſeqͥt̉: h Dn̄s deꝰ om̄ipotēs: h̓ vnitaseſſentię expͥmit̉: Qui erat/ ⁊ qui ē ⁊ qui vēturus ē:ecce ęternitas ⁊ ꝑpetuitas maieſtatis diuinę. Sanctus: ideꝫeſt qd̓ agios: id eſt ſine terra. Eſt aūt terra inferior om̄i elemēto: ꝑ qd̓ deſignat̉ inualitudo ⁊ īfirmitas. Qd̓ em̄ om̄i ſb̓iectū ēnō eſt ſupra om̄e. Dic̄ gͦ pͥmo: Sanctꝰ: pater: id ē ſine terra:id eſt ſine ſubiectiōe. Ipſe em̄ p̨̄eſt om̄ibus creaturis ęternitate: etiā filio ⁊ ſpūiſancto auctoritate. Uel ſine terra: id eſt ſineinualitudine potētię. Patri em̄ potētia appropriat̉. Itē terraobſcura eſt: Dicit gͦ: g SSanctus: ſecūdo: id eſt ſine obſcuritate ignorātię quo ad filiū qͥ eſt virtus ⁊ ſapiētia dei patris .j.Corꝭ. j. d. In qͥ abſcōditi ſūt oēs theſauri ſapīę ⁊ ſciētię Col̓.ij. a. Itē terra frigida eſt ⁊ arida. Dicit ergo tertio: Sanctus: id eſt ſine terra: id eſt ſine frigiditate iniqͥtatis ⁊ duriciamalicię: Hiere. vj. b. Sicut frigidā facit ciſterna aquā ſuaꝫ: ſicfrigidā facit maliciā ſuā: Et hoc quo ad ſpiritūſanctū cui benegnitas appropriat̉ ⁊ bonitas: Sap̄. j. b. Benignus eſt em̄ ſpiritus ſapiētię/ ⁊ nō liberabit maledictū a labijs ſuis. k Dn̄edeus om̄ipotēs: Ecce vnitas eſſentię: qꝛ ſingulariter loqͥtur: ⁊ in hoc ꝯſiſtit laus dei quo ad oēs creaturas: quarū ip̄e ēDn̄s/ poteſtate: Deus/ creatiōe: Om̄ipotēs ꝯſeruatiōe.Uel Dn̄s/ gl̓ię: Deus/ in natura: Om̄ ipotens/ in virtute:Iudith. ix. c. Tuipſe es deus noſter qͥ conteris bella ab initio⁊ allide ꝟtutē illoꝝ ī ꝟtute tua: cadat ꝟtus eoꝝ. Et qͥ erat.Hoc expoſitū ē. sͣ. j. b. tn̄ ſic poſſumꝰ dicere: Qui erat: ſinpͥncipio. Ioh̓. viij. g. Anteqͣꝫ abraā fieret ego ſū. m Et qͥeſt/ ſine om̄i mutatiōe: Iaco. j. c. Apud quē nō ē trāſmutationec viciſſitudinis obumbratio. n Et qui vēturus eſt: ſine fine ꝑmanens in ſęcula ſęculorū. Psͣ. Aſęculo ⁊ in ſęculumtu es deus. Et in hoc verbo tangit̉ laus ip̄ius quę ſpecialitercōſiſtit in his q̨̄ dei ſunt quo ad hoīes ad qͦs remunerādos adhuc expectat̉ vēturꝰ. Aggei. ij. b. Adhuc vnū modicū ē ⁊ egomouebo cęlū ⁊ terrā ⁊ mare ⁊ aridā/ ⁊ mouebo oēs gētes ⁊ veniet deſideratus cūctis gētibus. Abacuk. ij. a. Si moram fecerit/ expecta eū: quia veniēs veniet. o Et cū darent ⁊cͣ.Hic agit d̓ hūilitate miniſtroꝝ eccl̓ię: ⁊ on̄dit ad cuiꝰ excitationē ſe humiliāt: quia ad cognitionē ſcripturaꝝ: ⁊ maxime quattuor euangelioꝝ: q̨̄ quicqͥd boni habuerīt/ deo p̨̄dicant eſſe tribuendū/ cū dicit: Et cū darent Secūdo oſtendit qͥ ſunt qͥ ſe

humiliāt: qꝛ vniuerſi patres p̨̄dicatores ⁊ p̨̄lati/ iudices et rectores noui ⁊ veteris teſtamēti: quoꝝ quidā ſicut veteres ſpūſancto reuelāte/ cognitionē habuerūt euāgelicę doctrinę: alijſcꝫ patres noui teſtamēti ꝑ lectionē qͣſi hiſtorię iam factę hocfaciunt/ ibi: Procidebant vigintiquattuor ⁊cͣ. Ibidētertio oſtēdit in quo⁊ qͣliter ſe humiliant:Et quarto on̄dit cauſā ibi: Quia tu creaſti ⁊cͣ. Dicit gͦ: Etcū darent illa qͣttuor aīalia: id ē qͣttuor euangeliſtę ⁊ cęteri oēs p̨̄dicatores⁊ doctores in ſuis p̨̄dicatiōibꝰ dandā eſſeoſtēderēt. p Gloriā ⁊ honorem etbn̄dictionē ſedēti ſuꝑ thronū: id ē deo qͥ in ſanctꝭ quicſcit/ ⁊ eis quietē ⁊ pacē tribuit/ hic pectoris ⁊ tꝑis: tandē ęternitatis. Ioh̓. xiiij. d. Pacē relīquo vobis: paceꝫ meā do vobis.q Et viuenti in ſęcula ſęculorū: id eſt ęternaliter quaſiip̄ſum ſolum qui in ſanctis quieſcit ⁊ in ſe ęternaliter viuit glorificādū honorādū ⁊ benedicēdū p̨̄dicarent: et ip̄m ſolum eſſea qͦ gl̓ia honor ⁊ bn̄dictio dat̉ ſctīs. r Procidebāt vigīti qͣttuor ſeniores: id ē vniuerſi pr̄es noui ⁊ veterꝭ teſtamēti pr̄es p̨̄dicatores iudices ⁊ rectores eccleſię qͥ ſe hūiliāt: Etvn̄ ſeſe humiliare ſciūt? Quia ex hoc ꝙ euāgelia ⁊ p̨̄dicatoresſic faciendū eſſe p̄dicāt ⁊ oſtendūt. Hi inquā vigintquattuorſeniores/ ꝓcidebāt/ s Ante ſedenteꝫ in throno: ſeip̄oscomꝑatiōe dei nihil reputādo. Ecce timor reuerētię/ qͥ eſt qn̄hō ꝯſiderata dei magnitudīe/ in ꝓpriā reſilit ꝑuitatē: qꝛ vt dic̄Psͣ. Timor dn̄i ſanctus ꝑmanet in ſęcula ſęculoꝝ. t. Et adorabūt viuentē in ſęcl̓a ſęculoꝝ: id ē deū ex corde .ſ. diuinū honorē exhibēdo ei ẜm qd̓ monet. Psͣ. Venite adoremꝰ⁊ ꝓcidamꝰ ante deū. v Et mittebāt coronas ſuas an̄thronū: victorias ſcꝫ qͣs de diabolo ⁊ peccatis ꝑ ip̄m obtinuerant ip̄i attribuendo: ⁊ qͥcqͥd boni habent ad ip̄m retorquendo. Vtrūqꝫ em̄ ſignificat̉ ꝑ coronā: ſcꝫ ⁊ victoria: qꝛ corona nōdat̉ niſi victori: ⁊ oīm bonoꝝ poſſeſſio: qꝛ illū cui dat̉/ letificat⁊ iocūdū reddit: ſic iocūdū faciūt hominē ꝟtutes ⁊ bona merita/ qͥbus dat̉ gl̓ia ęterna. Et dicit: Ante thronū: qꝛ operamaioꝝ debēt fieri in publico/ vt inde minores capiant exēplū:Mat. v. b. Luceat lux vr̄a corā hoībꝰ ⁊cͣ. ⁊ glorificēt patrē vr̄ꝫqͥ in cęlis ē: vos imitādo ī bonis. Sꝫ qꝛ nō ſolū corde humiliare ſe debet homo ad laudādū dn̄m/ ad qd̓ ꝑtinēt tria p̨̄dicta .ſ.ꝓcidere/ adorare/ coronas mittere: ſꝫ etiā debet ſe hūiliare .ſ.ore laudādo. Propter hͦ ſubiūgit xiDicētes: Dignꝰ esdomine deus noſter accipere: a tua creatura ꝑ gratiaꝫactionem. y Gloriā ⁊ honorē ⁊ virtutem: quod ſuꝑdixit bn̄dictionē. q. d. Tu es qͥ dignos nos facꝭ digne tibiīpēdere laudē: qd̓ facimus quādo ip̄m ſolū glorioſum/ honorabilem ⁊ virtuoſum: et inſuperabileꝫ prędicamus: Ipſe ꝟoa nob̓ hͦ accipit: qn̄ laudātibꝰ benigne ānuit. Un̄ Heſter. v. a.Cūqꝫ vidiſſet heſter reginā ſtātē/ placuit oculis eius/ et exendit ꝯtra eā virgā aurcā quā tenebat manu. Tūc Heſter ſtat corā aſſuero: qn̄ fidelis aīa d̓cātat laudes dn̄o: ⁊ dn̄s ꝟgā aureāextēdit ad eam qn̄ eiꝰ laudes benigne recipit. Et notādū ꝙ loquēs d̓ laude ſcpͥturę dixit bn̄dictionē cū dixit: Et cū darent illa qͣttuor ⁊cͣ. loquens de nr̄a laude ꝓ benedictionedixit: virtutē: in hoc ⁊ ſcripturę ſignificat firmitatem ⁊ ſtabilitatē: de qua vnū iota aut vnus apex nō p̨̄teribit: Matth̓. v.c. Et noſtrā expͥmit fragilitatē: qui vt aquę dilabimur in terrāquę nō reuertūt̉. ij. Regꝭ. xiiij. c. Et nota modū humiliādi quiin quattuor ꝯſiſtit. Primo vt ante deū ꝓcidemus reuerendo:⁊ adoremꝰ ip̄i ẜuiendo: ⁊ mittamꝰ coronas: bona oīa q̨̄ ī nob̓ſūt ip̄i reputādo: ⁊ tandē gr̄as referamꝰ laudātes noſtrā fragilitatē cognoſcēdo: Et hęc exp̄ſſa ſūt ꝑ qͣttuor quę hic dicta ſūt:ſcilicet. Procidebāt/ ⁊ adorabant/ mittebant: dicentes: dignꝰ es ⁊c̄. Cauſam aūt oīm p̨̄dictoꝝ ſb̓iungit dicēs:☞8 Quia tu creaſti

B

Eſa. 6. b

D

Psͣ. 18.

Psͣ .49.

Psͣ. 89.