Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Cal.III

⁊ dauid/ qui aperit ⁊ ne̓mo clauddit: claudit at nēo aꝑit. Sciotͦ opera tua. Ecce dedi corā teg te oſtiū apertum qd̓ ne̓mo po

h teſt claudere: quia modicā haibes virtutē: ⁊ ſeruaſti verbumk meū/ ⁊ nō negaſti nomē meū..j. Ecce̓ dabo de ſynagoga ſa-

Qui habet clauē dauid: quo ad ſpiritūſanctū: ex cuiꝰ benignitate ⁊ dono aꝑiunt̉ ſcpͥturę/ ⁊ habet̉ vſus clauiū: Ioh̓. xxe. Accipite ſpiritūſanctū: quoꝝ remiſeritis peccata/ remittunt̉eis ⁊cͣ. Hanc clauē fabulant̉ iudęi fuiſſe quandā clauē aureā q̨̄erat in templo quā portabat pontifex ſuper humerū in feſtis.Et ſic exponunt illudEſa. xxij. g. Et daboclauē domꝰ dauid ſuper humeꝝ eiꝰ: ⁊ aperiet ⁊ nō erit qui claudat: claudet ⁊ nō eritqui aperiet. Sed q̨̄ritur cur dixerit. sͣ. j.d. Habeo claues mortꝭ ⁊ inferni: h̓ ꝟo dicit: clauē dauid: q̄eſt hęc diuerſitas? Itē quare nō dicit potius clauē aaron qͥ fuit p̨̄latus: ad quē ꝑtinet vſus clauiū/ qd̓ nō fuit dauid. Itē qͣredicit clauē in ſingulari/ cum dn̄s dixerit petro Matth̓. xvj. c.Et tibi dabo claues regni celoꝝ. Sol̓. Clauis aliquando dicit̉poteſtas refręnādi dęmones: Sic ſumptū eſt. sͣ. j. Et. jͣ. xx. a.Habentē clauem abyſſi. Aliquādo poteſtas ligandi ⁊ ſoluēdipctā: Et ſic accipit̉ Matth̓. xvj. c. Et tibi dabo claues. Aliqn̄ptās nocēdi: Sic accipit̉. j. ix. a. Data eſt ei clauis putei abyſſi. Aliqn̄ poteſtas ⁊ ſcientia aperiendi ſcripturas: Et ſic accipit̉ hic. Un̄ ſic exponit̉: Clauē dauid: id eſt poteſtatē quaaperit̉ ſcriptura quę intelligit̉ per dauid/ qͥ fuit vir ꝓpheta: vtgenitiuus ꝯſtruat̉ nō ex vi poſſeſſionis: ſed opificis vel auctoris. Et ſic patet ſolutio ad pͥmū ꝑ diſtinctionē p̨̄miſſam: Et adſecundū ꝑ conſtructionē diuerſam. Nō em̄ dicit clauē aaron:quia iſte nō fuit auctor alicuius ſcripturę vel ſcriptor. Item inſingulari dicit clauem: quia quidā ponūt vnicā eſſe clauē. Ueldicendū ꝙ loquit̉ hic nō de vſu vl̓ poteſtate p̨̄latoꝝ: quę dicit̉clauis vel ſingulariter vel pluraliter: ſed de illa claui qͣ ipſe aperit paradiſum. Hęc fuit crux/ de qua Eſa. xxij. g. Dabo clauēdomus dauid ſuꝑ humerū eius. Et hęc dicit̉ eſſe dauid et nonaaron: quia de cruce pęnitentię quā portauit dauid bene legit̉et nō aaron. Crux igit̉ eſt illa clauis quę adaptata oſtio regnūcęloꝝ aperuit. Oſtiū eſt chriſtus. Ioh̓. x. b. Ego ſū oſtiū. Siergo ſine claue pęnitētię vis intrare in cęlū/ fur es ⁊ latro: quianō ꝑ oſtiū: ſed aliunde aſcēdis. a Qui aperit: intellectumad credendū ⁊ affectū ad diligēdū: vel intellectū ad cognoſcēdū: affectū ad celum animarū/ Uel Aperit: ſcripturā prędicatori ad intelligendū: et cor auditori ad ſuſcipiendū: Iaco. j. c.In manſuetudine ſuſcipite inſitū verbū. b Et nemo claudit/ gratiā ſubtrahēdo. Cōtra/ Matth̓. xxiij. b. Uę vobis ſcribę ⁊ phariſęi hypocritę qͥ clauditis regnū cęloꝝ ante homīes.Sol̓. Duplex eſt apertio: cordiū ſcꝫ et ſcripturę. Niſi aperiatdn̄s oſtiū ſcripturę nō ꝓcedit exhortatio: et niſi aperiat oſtiūcordiū/ non intrat prędicatio. Quocūqꝫ iſtoꝝ modorū dominus aꝑiat: nēo pōt claudere niſi ip̄e. Sꝫ mali p̨̄lati dicūt̉ claudere: qꝛ nō aperiunt ī ſe ꝑ exhibitionē bonę cōuerſatiōis: nec īalijs ꝑ on̄ſionē bōi exēpli: nec ꝑ exhortationē verbi. Itē ꝑ ſcāalū claudūt qͣꝫtū in ſe eſt c ¶Claudit: īfidelibꝰ ⁊ porcis. d̓Et nēo aꝑit. Iob. ix. a. Et ſtellas claudit qͣſi ſub ſignacl̓o.Et Iob. xij. c. Si incluſerit hominem/ nullus eſt qui aperiat.Et hic titulus conuenit eis qui dicturus huic epiſcopo cui prędicatio eſt ꝓmiſſa.X ⁊ aꝑire portas eius/ Iaco. vlt̓. d. Multū em̄ valet deprecatio iuſti aſſidua. Helias homo erat ſimilis nobis paſſibilis: etoratione orauit vt nō plueret ſuꝑ terrā: et nō pluit annos tres⁊ menſes ſex: ⁊ rurſum orauit ⁊ cęlū dedit pluniā/ ⁊ terra deditfructū ſuū. e Scio opera tua: id eſt approbo vel ſcio/ vtiudex. Hie. xxix ſ. Ego ſū teſtꝭ ⁊ iudex. Oꝑa tua: non ꝟba.j. Corꝭ. iiij. g. Non em̄ in ſermone eſt regnū dei: ſed in virtute.Et hoc dicit: quia multi habēt blāda verba ⁊ mala oꝑa: Gen̄.xxvij. c. Vox quidē vox iacob eſt: ſed manus/ manꝰ ſūt eſau.fEcce dedi. Hic ꝓmittit huic epiſcopo gr̄am p̨̄dicatōiſ dicens: Ecce dedi corā te oſtiū apertum: oſtium ſcꝫ ſacręſcripturę/ vt eam intelligas. Ezech̓. viij. d. Et cū ꝑfodiſſem parietē: id eſt vltra ſenſum hiſtoricū ꝓceſſiſſem/ apparuit oſtiumvnū: id eſt intellectus ſcripturę ſpiritualis. Itē ex hoc venitur

ad aliud oſtiū: ſcꝫ p̨̄dicatiōis. j. Corꝭ. xvj. b. Oſtiū mihi aꝑtuꝫeſt magnū ⁊ euidens ⁊ aduerſarij multi. Itē ex hoc oſtio tranſitur vſqꝫ ad oſtiū fidei: de quo Actꝭ. xiiij. d. Retulerūt quātafeciſſet deus cū illis. Et qꝛ aperuiſſet gētibus oſtiū fidei: Ro.x. c. Fides ex auditu: auditus aūt ꝑ verbū dei. Item ex oſtiop̨̄dicatiōis tranſit̉ adoſtiū cordis: d̓ quo. ijCorꝭ. ij. c. Cū aūt veniſſē troadē ⁊ oſtiū mihi aꝑtū eſſet in domino: id ē corda pręparata ad recipiēdū ꝟbū dei. Ex his omnibus tandē venit̉ ad oſtiū paradiſi: vt reuoluto lapide mortalitatꝭ facie reuelata contēplemur gloriam dei. Un̄ Marci. xvj.c. Quis reuoluet nobis lapidē ab oſtio monumēti: id eſt quisa nobis auferet duriciā vitę huiꝰ mortalis/ vt veniamus ad introitū ꝑadiſi. Hoc eſt qd̓ dicebat Apl̓s. Ro. vij. b. Quis meliberabit de corꝑe mortis huius? Itē ex hoc tandē tranſit̉: immo ꝑtranſit̉ ad illud iocundū oſtiū qd̓ introducit nos in cubiculū ⁊ thalamū trinitatis: ſcꝫ chriſtū qui dicit Ioh̓. x. b. Egoſum oſtiū. Hoc oſtiū nō ſolū apertū eſt: īmo ⁊ qͣſi totū confractū/ vt nulli negetur introitus in regnū. Hoc eſt oſtiū loth: qd̓ſodomitę: id ē muti a diuīa laude ꝑcuſſi auriſia: id ē auri cupiditate nō potuerunt inuenire/ Gen̄. xix. c. Feſtinemus ergo ingredi in illam requiē/ dū ſcꝫ oſtiū eſt apertū/ ne in idip̄m quisincidat incredulitatis exemplū/ Heb̓. iiij. c. Bern̄. Feſtinemꝰin illā ingredi beatitudinis amplitudinē: vbi nemo alium coanguſtat/ vt poſſimus comprehendere cum om̄ibus ſanctis quęſit longitudo/ latitudo/ ſublimitas ⁊ profundū. Neqꝫ id deſperemus quoniam ille quidem cęleſtis habitator patrię: et creator noſtri huius caſtelluli anguſtias nō refugit. g Qd̓ nemo poteſt claudere. Hoc verū fuit in apoſtolis/ quos iudęi nullatenꝰ claudere potuer̄t: Sicut rogauerat Heſter. xiij.d. Ne claudas dn̄e ora canētiū te. q. d. nemo poterit tibi claudere. h Quia modicā virtutē habes: id eſt humilitatē quę nullā habet reſiſtētiā: ⁊ om̄ibꝰ ſe ſubiecit. Ul̓ ſic: Dedicora te oſtiū aꝑtū ⁊cͣ. qꝛ modicā habes virtutē: id ētua ꝟtus nō ſufficit ad hoc faciendū: ſed ego ſolus corda aperio. Om̄is aūt ꝟtus magna eſt etſi hominibꝰ aliqn̄ videaturvel parua vel nulla. Lucꝭ. xvj. d. Qd̓ altū eſt hominibus abominatio eſt apud deū. Moralit̓. Modicā virtutē habēt hodie multi: ⁊ ꝓpter hoc ſuſtinere nō poſſunt magnā tēptationēEt qͣre habēt modicā ꝟtutē? Quia habēt ml̓tā auri quātitatē⁊ copioſam peccatoꝝ multitudinē. i Et ſeruaſti verbummeū: in arca cordis tui ꝑ meditationē: ⁊ in manu ꝑ oꝑationē.Multi ecōuerſo bene ſeruant in arca ⁊ in libris et in quaternisqͦs nolūt alijs cōmunicare/ qͥ inde poſſent ꝓficere/ cū ip̄i de eisnihil faciāt. k Et nō negaſti: ī anguſtijs poſitꝰ nomē meū/qd̓ ē ieſus: qd̓ tūc erat erubeſcibile ml̓tꝭ. j. Corꝭ. j. d. Nos aūtp̨̄dicamꝰ chriſtū crucifixū/ iudęis qͥdē ſcādalū: gētibꝰ ꝟo ſtulticiā. Tūc erat hͦ magnū: ſꝫ mō parū eſt: qꝛ nullꝰ modo īpugnat.Cōfitent̉ ſe noſſe deū: factꝭ aūt negāt. Un̄ econuerſo ſaltē miſerabiliꝰ eēt ei negare. Ecce dabo. Tertia ꝑs vbi nūc ꝓmittit dn̄s conuerſionē aduerſarioꝝ ſuoꝝ. q. d. tu talis es. Ecce dabo: tibi aliqͦs. m De ſynagoga ſathanę. Scd̓mGlo. loquit̉ hic de nouiſſima ꝑſecutione ꝗ fiet tꝑe antichriſtiquādo aliqui iudęoꝝ decipient̉: ⁊ aliqui monitis helię ꝯuertētur ad fidē. Sꝫ ſpūalit̓ ſynagoga ſathanę vocant̉ hic qͥdā iudęipſeudo ꝓph̓e qͥ ī eccl̓ia iſtiꝰ monebāt legalia debere ſeruari cūcuāgelicis. Hos ꝓmittit dn̄s eſſe ꝯuertēdos ad eiꝰ p̨̄dicatioInē ⁊ nō om̄es Ul̓ allegorice ſynagoga ſathanę pn̄t dici pͥncipes ⁊ comites mali: et ſi noīe catholici: qͥ etſi ſint mēbra eccl̓ię: ip̄i tn̄ aduerſant̉ eiꝰ bona ⁊ poſſeſſiōes diripiēdo. Itē hęretici qͥ cōuenticula faciūt in ſanguinibꝰ: id eſt in peccatꝭ ⁊ eccl̓ię aduerſant̉.Itē om̄es qͥ maleMoralit̓ m SSynagoga ſathanę: ſūt aduocati. De quibus Prouerb̓. ix. c. Mulier ſtulta ⁊ clamoſa: plenaqꝫ illecebris ⁊ nihil om̄ino ſciēs de veritate ſciētię/ ſedit in foribus do

S

B

2. Corꝭ. 32

Eph̓ .3. d

Moxaliteꝫ

Titū .1. d

Ad litteram

Moralite

Ad litteram

Allegorice

Morallter

r 2