Ca.II

ſ diēbꝰ decē. Eſtd̓ fidelis vſqꝫ? ad mortē: ⁊ dābo tibi coronaē vitę. Qui hꝫ aures audiendiaudiat qͥd ſpūs dicat eccl̓ijs.

ę Qui vicerit: nō lędēt̉ a morhͦ te ſecunda. Et angelo ꝑgamieccleſię ſcribe: Hęc dicit qͥ hakbet rhophęā ex vtrāqꝫ ꝑte acu-

Iugis enī hęreditaſ eccl̓ię ē tribulatio. Ioh̓. xvij. g. In mūdopreſſuram habebitis: in me autem pacem. a¶ Diebus decem .i. ſub decem principibus romanis: qui ſignificantur perbeſtiam habentem cornua decem: Dan̄. vij. b. Item temporedecem paparum poſt clęmentem. Vel decem .i. multis. Simile Gen̄. xxxj. a. Mutauit mercedem meam iam decem vicibus. Et Iob. xix. a.En decies confunditis me. Vel decemdiebus .i. propterdecem dies .i. ꝓptercompletionem decem mandatorum: ⁊ ſic ablatiuus eſt cauſalis. Uel decem diebꝰ .i. qͣꝫdiu erit impletio decem dierū .i.decem mandatorum: ⁊ hoc erit vſqꝫ in finem ſęculi: ⁊ ſic ablatiuus notat concomitantiam. Vel decem diebꝰ .i. ꝓpter decem tribulationes eccleſię: Una ſub iudęis: ſecunda ſub gentibus: tertia ſub apertis hęreticis: quarta ſub occultis ⁊ latentibus: quinta ſub falſis chriſtianis apparentibus tamen bonis:ſexta ſub aꝑte mal̓is chriſtianis: ſeptima ſub antichriſto: tresalię ſūt ſub mundo/ carne ⁊ diabolo. Uel decem diebꝰ .i. toto tempore huius vitę: in quo ꝑ ſeptem dies eccleſia pugnatcōtra tria vitia: auariciā .ſ. diuitiarū: vanam gloriā/ dignitatēcupiditatem voluptatē. Vltimo mō exponit Glo. b ¶ Eſtofidelis. Tertia pars in qua ad patientiam inuitat eccleſiā dicens: Eſto fidelis: in fide/ vt eam nō deſeras. Vel fidelis/ afidelitate quā deo ꝓmiſiſti: quādo fędus iniſti cū eo in baptiſmo vt ꝓ eo pugnes fideliter. c ¶ Uſqꝫ ad mortē. Ecc̄i.iiij. d. Uſqꝫ ad mortē certa ꝓ iuſticia. Vnde Leuitꝭ. iij. c. Dominus p̨̄cępit ſibi caudam offerri .j. Corꝭ. xvj. c. State ī fide:virilit̓ agite et cōfortamini: oīa vr̄a in charitate fiant. d ¶ Etdabo. Quarta pars in qua agit de p̨̄mio ⁊ remuneratione.Et ſi recte te habueris: Dabo tibi coronā vitę .i. vitā interminabilem/ vel vitā regalem: quia modo nō habemus niſivitam ſeruilem: quia ipſe dominus erit nobis corona: quia ipſum videre eſt vita ęterna. Eſa. xxviij. b. In die illa erit dominus corona glorię: ⁊ ſertū exultationis reſiduo populi ſui.e Qui habet. Hic ponit generalē intentionem: in qua monet eccleſias/ dicens: Qui habet aures audiendi audiat quid ſpiritus dicat eccleſijs. Hoc expoſitum eſt ſupra eodē. Simile Ezech̓. iij. g. Qui audit audiat: ⁊ qͥ quieſcitquieſcat. f ¶ Qui vicerit. Hic ſicut prius/ poſt exhortationem generalem ſubiungit p̨̄mium generale/ dicens: Qui vicerit/ mundum et eius preſſuram/ ⁊ tribulationū inſtantiā/ etꝑſecutoꝝ impetū. j. Ioh̓. v. a. Quis eſt aūt qui vincit mūdū:niſi qͥ credit/ qm̄ ieſus ē filiꝰ dei? g ¶ Nō lędet̉ a morte ſecūda .i. a morte gehēnę: q̨̄ ſecūda dr̄: qꝛ eā p̨̄cedit mors culpę: ⁊ ad neutrā illaꝝ ordinat̉ de neceſſitate mors naturę. Veꝝē tāqͣꝫ cā ſꝫ tāqͣꝫ effectꝰ ad culpā. Ul̓ nō lędet̉ a morte ſecūda. .i. nō ponet̉ int̓ biathanatoſ: ſic̄ legit̉ in legēda btī andree.In Canon̄. Iudę. d. Arbores autūnales bis mortuę: gͦ ē duplex mors. Cōtra Heb̓. ix. g. Statutū eſt hoībꝰ ſemel mori.Sol̓. Apl̓s loqͥt̉ de vita ⁊ morte naturę: p̨̄ter hāc ē duplex vita vel mors: corꝑis et aīę: vt dicit hic Glo. Un̄. jͣ. xx. b. Beatꝰqͥ habet ꝑtē in reſurrectiōe pͥma ⁊cͣ.amini: vt dicit Glo. Et ſic li vt eſt cōſecutiuum ⁊ nō cauſale.Unde hͦ deplorat hieremias/ Thren̄. iiij. a. Filij ſion inclyti⁊ amicti auro pͥmo antiqͥtꝰ .ſ. ab omnibꝰ honorati monachi: ⁊p̨̄cipua charitate ⁊ patientia pleni: quomodo reputati ſunt invaſa teſtea: opus manuū figuli .i. quomodo ſic ſunt modo deſpecti. Cauſa ſubiungitur hic: l ¶ Et habebitis tribulationem diebus decē .i. ꝓ decem mandatis. q. d. hoc de vobis accidit: quia non ſolum cōſilia neglexiſtis: non ſolum regulares obſeruantias abieciſtis: ſed etiam mandata ad quęoēs tenentur nō obſeruatis. Vnde iā non ſolū redarguunt̉ deabiectione regulariū obſeruationū/ vel de neglectu cōſiliorū:ſed de contēptū mandatorum: ſine quibꝰ nulli vetulę vel quātūcunqꝫ ſimplici eſt ſalus. Quādo em̄ monachus incipit eſſemalus: nullus peior: quādo bonus nullus melior. Vn̄ Hiere.

xxiiij. b. Dixit dn̄s: qͥd tu vides hieremia? Et dixi: Ficꝰ/ ficꝰbonas: bonas valde: ⁊ malas: malas valde: q̨̄ comedi nō poſſūt: eo ꝙ ſint malę. Et ī eodē. xxix. d. Et ponā eos qͣſi ficꝰ malas q̨̄ comedi nō poſſūt/ eo ꝙ peſſimę ſint. Sꝫ de bonis qͥd dicat̉ audiamꝰ. b Eſto fidelis vſqꝫ ad mortē: vt ꝯſeruespactū: qd̓ mecū iniſtiī tua ꝯuerſiōe/ ꝓmittēs te viuere ī obediētia vſqꝫ ad mortē: ẜmregulā btī bn̄dicti vl̓auguſtini. d Et dabo tibi coronā vitę. Hoc eſt qd̓ dicit̉Hiere. xxiiij. b. Sic̄ ficꝰ hę bonę: ſic cogͦſcā trāſmigrationē iuda .i. bonos religioſos a mūdo trāſmigrātes: ⁊ ī ꝯtinua cōfeſſiōe tā pctōꝝ qͣꝫ laudis dei ꝑdurātes. Et ſeqͥt̉ pꝰ pauca: Et ponā ocl̓os meos ſuꝑ eos ad placādū ⁊ reducā eos ī t̓rā hāc/ deqͣ mō ꝓpt̓ debita ſūt eiecti ⁊ diſꝑſi. Et reędificabo eos ⁊ nō deſtruā: ⁊ plātabo eoſ ⁊ nō euellā: ⁊ dabo eiſ corvt ſciāt me. Hęcad lr̄am facit dn̄s aliqn̄ bonis: ſed ſꝑ facit ſpūalit̓ illis qͥ ſūt digni: qꝛ et hic coronat eos ꝟtutibꝰ ⁊ donis ſpūſſctī: ⁊ in futurovita ꝑpetua et immortali. Psͣ. Gloria ⁊ honore coronaſti eū.Sed qm̄ multi in hac vita accipiunt coronā indignationis diuinę: qui .ſ. pontificant̉ iniuſte: vel qui iuſte vt ſuperbiant inde. O ſee. viij. a. Ipſi regnauerunt et non ex me. Et de talibꝰdic̄ vę. Eſa. xxviij. a. Uę coronę ſuꝑbię ebrijs ephraim: Et ꝓpter hoc in futuro recipiēt coronā mortis. Vnde Eſa xxij. e.Coronās coronabit te tribulatione. Hoc dicit: quia in animaet corpore pleni erunt tribulatione. Roma. ij. b. Tribulatio ⁊anguſtia in omnem animā operantis malum. h ¶ Et angelo pergami eccleſię ſcribe. Per hūc epiſcopum et ꝑ hāceccleſiam deſignat̉ ſtatus eccleſię in tempore hęreticorum.Pergamus em̄ interp̄tatur diuiſio cornuum: et ipſi hęretici in diuiſione ſunt per amorem cornuū .i. ſęculi dignitatum.Multi em̄ manent in hęreſi ꝓpter honorem a ſuis ſubditis ſibi exhibitum. Huic etiā competit illud qd̓ ponit in principiohuius partis .ſ. rhompheā: quaſi locuturus de diuiſiōe/ ponitinſtrumentum diuidendi. Diuidit̉ autem pars iſta ſicut alię induas: quia Primo ponit ſpecialem intentionem. Secūdo generalem: ibi: Qui habet aures. Prius autem qͣꝫ ponatſpecialem intētionem/ in qua loquit̉ ſpecialiter ad epiſcopumillius ecclefię/ p̨̄mittit ſicut in alijs titulū loquētis: qui reſpondet fere ad omnia q̨̄ illi epiſcopo eſt dicturus/ dicens: iHęcdicit qui habet rhompheā .i. ī poteſtate ſui iudicij ſentētiam. Et hic loquit̉ de rhomphęa: qꝛ in hac eccleſia qͥdā erātmali et quidā boni. Vnde inter eos erat pugna: ꝓpter quod inbonorū electione: ⁊ malorū reprobatione ⁊ repreſſione neceſſarius erat gladius: vt dicit Glo. Et ꝓpter hoc etiā ſequitur:k ¶ Ex vtrāqꝫ parte acutā: ꝓpter bonos .ſ. et malos: qͦs abīuicē neceſſe erat diuidi: ſaltē vita et ꝯuerſatiōe: etſi nō habitatiōe. Vel Ex vtraqꝫ ꝑte/ tꝑis .ſ. an̄ gr̄aꝫ ⁊ pꝰ .ſ. ī tꝑe gr̄ę. Puniet em̄ ⁊ illiꝰ tꝑis pctōres ⁊ iſtiꝰ. Heb̓. x. e. Irritā qͥs faciēs legē moyſi: ſine vlla miſeratione duobꝰ aut tribꝰ teſtibꝰ morit̉:qͣꝫto magis creditꝭ deteriora mereri ſupplicia: qͥ filiū dei cōculcauerit/ ⁊ ſanguinē teſtamēti pollutū duxerit. Ul̓ ex vtraqꝫtē: pctī .ſ. ꝓpter peccatū cōmiſſionis et omiſſionis: de quibꝰHiere. ij. c. Duo mala fecit ppl̓us meꝰ: me dereliq̄rūt fontē aq̨̄viuę/ ecce comiſſio: ⁊ foderūt ſibi ciſternas diſſipatas: ecce cōmiſſio. Ecc̄i .xxj. a. Rhōphęa qͣſibis acuta oīſ iniqͥtaſ. Ul̓ exvtraqꝫ ꝑte hūani generꝭ: qꝛ bonis dicet̉: Venite bn̄dicti ⁊cͣ.qd̓ malis dicet̉: Ite maledicti ī ignē ęt̓nū: Mat .xxv. Vel exvtraqꝫ ꝑte hoīs .ſ. qꝛ hō dānatꝰ ī corꝑe ⁊ ī aīa puniet̉. Eſa.xl. a. Recepit de manu dn̄i duplicia .i. recipiet. Psͣ. Induantſic̄ diploide cōfuſiōe ſua. sͣ. j. d. Et de ore eiꝰ gladius ex vtra.qꝫ ꝑte acutꝰ exibat. Hic gladiꝰ mō limatꝰ ē vt ſplēdeat: ⁊ ſic t̓rorē īcutiat: ſꝫ tūc erit acutꝰ vt ꝑcutiat ⁊ cedat. Ezech̓. xxj. c. Gladiꝰ exacutꝰ ē: vt ſplēdeat limatꝰ ē ⁊cͣ. In eodē. jͣ. CōturbationēF gladij acuti etMoraliter. h ¶ Et angelo pergamī ⁊c̄. Pergamusinterpretatur diuidens cornua: et ſignificat illam eccleſiamX cuius angelus

B

jͣ. z. a.O

Psͣ .8.

Ad litterā

raliter X

Psͣ. 108.Psͣ. .118.

Moraliter

q 5