LibriApocalypſis

a Ego ſum alpha et or principiꝰu̓m ⁊ finis/ dicit dominus dedus qui eſt et qui erat ⁊ qui vēeturus eſt omnipotens. Egōſ iohannes frater veſter ⁊ parhͦticeps in tribulatiōe e̓t regnoet patientia in chriſto ieſu: fuiī inſula q̨̄ appellat̉ pathmosi ꝓpter verbū dei et te̓ſtimonium ieſu. Fu̓i in ſpū in domipnica die: Et audiui poſt me

ſti. a ¶ Ego ſum. Hic iohannes chriſtum loquentem introducit: vt firmiorem auctoritatem habeant ea quę pręmiſit. Vnde dicit: Ego ſum alpha et o. Simile. jͣ. xxij. c. b¶ Principiū et finis. Eſa. xlj. b. Ego primus et nouiſſimꝰ.Ꝙ vero dicit: Alpha et o: tangit cognitionem. q. d. omniacognoſco: omnium ſcientiam habeo. Ꝙdicit: Principiū et finis: tangit eſſe.Sed q̄rit̉ qͣre ſe cōparat lr̄is: et qͣre illis.Itē: Et tūc q̄rit̉ qͣre tm̄ vocalibꝰ qͣre grecis ⁊ nō hebręis? Solutio. Litteris ſe coparat: quia ipſe eſt ſapientia quę litteratos facit. j. Corinth̓. j. c. Dei virtus et ſapientia. Item alpha/ interpretat̉ petere. Vnde et huic ſe litterę comparat: vtſic doceat ꝙ ab ipſo eſt petēda ſapiētia.Iacobi. j. a. Qui indiget ſapientia poſtulet in fide nihil hęſitans. Itē vocalibus:qꝛ ipſe venit vocare nos ad regnum. Itēquia ipſe eſt verbū in cuiꝰ libro non deceteē mutas vel liquidas litteras. Per ducautē maxime nos vocat. ſcilicet per conſiderationem principij vitę noſtrę: et ꝑ memoriā finis: et ꝓpter hoc etiā cōparat ſe illis duabus litteris:q̨̄ ſūt extremę et finales ẜm gręcos. Itē gręcis et nō hebręis:quia ad litteram/ ſapientia incępit in gręcis et a gręcis. Itemvt ſciremus quia non ſolum ſcientia diuinarum ſcripturarumeſt a deo: ſed etiam ſcientia philoſophorū. Ecc̄i. j. a. Omnisſapientia a domino deo eſt. c ¶ Dicit dominus deꝰ omnipotens: cui nihil reſiſtere poteſt. d ¶ Qui eſt: et quierat: et qui venturus eſt. vt prius. e ¶ Ego iohanes.Tertia pars capl̓i in qua ponit qͣſi commune ſubiectū totiuslibri .ſ. tribulationē eccleſiarū et earundem conſolationem. Etdiuidit̉ in tres partes. Primo em̄ pręcipitur ei / vt ſcribat quęvidit: ibi: Quod tu vides ⁊cͣ. Secundo oſtendunt̉ ei ſeptēcandelabra: inter quę erat quaſi filius hominis: conſolans eccleſias ⁊ ꝓtegens: quarum tribulatio ꝑ candelabra deſignat̉:et hoc ſubiectum eſt totius viſionis ſequentis: ibi: Et conuerſus ſum. Et quātum ad hoc eſt illud quaſi cōmune ſubiectum totius qd̓ ſequit̉. Tertio oſtendit quomodo ſe habuitin hac viſione: quia cum vidit/ cecidit ad pedes oſtēdētis: ibi:Et cum vidiſſem eum. Sed ante hęc omnia commendat ſe vt opus ſuum auctoritatem habeat: et primo a perſonaet nomine. Ego iohannes. quod interp̄tat̉ in quo ē gratiaq. d. ego a ſpiritu ſancto loquor: cuius gratia ſū repletus. Simile dixit paulus. j. Corꝭ. vij. g. Puto aūt ꝙ ⁊ ego ſpiritū deihabeam. Sed ne videretur hoc facere ad laudem humanam:ſubdit qd̓ eſt humilitatis dicens: f ¶ Frater veſter: ẜm illud Matth̓. xxiij. a. Oēs em̄ vos frēs eſtis. Frater/ in fideivnitate: ꝓpt̓ quā etiā tribulatꝰ. Un̄ ſequit̉: ge Et ꝑticepsvel ſocius in tribulatione. Vnde commendat ſe a patientia: quę eſt negociatio bonorum ꝓpter quā inuenit̉ theſaurin agro abſconditus: Matth̓. xiij. f. Vnde ſequit̉: h ¶ Et regno. Et hoc iuſtū eſt: vt qui eſt particeps in negociatione:participet ī lucro. Hęc negociatio eſt tolerātia tribulationū.De qua dominus Lucę. xix. b. Negociamini dū venio. Lucrū vero eſt regnum cęlorū. Vnde. ij. Corinth̓. j. b. Sicut ſocij eſtis tribulationū: ſic eritis et ꝯſolationū. Et. ij. Timoth̓.ij. b. Si cōpatimur et cōregnabimus. Et .ſ. particeps in patiētia: quę opus ꝑfectum habet/ vt dicit Iaco. j. a. Et ſic cōmēdatur a perfectione. Prouerb̓. xix. b. Doctrina viri ꝑ patientiā cognoſcit̉. Patientia dico quā habui: non ſicut fur patiēspro peccatis: ſed ¶ In chriſto ieſu .i. ad eius honorem. j.Petri. iiij. d. Nemo veſtrum patiat̉ tanquam homicida/ autfur aut maledicus/ aut alienorum appetitor: ſed vt chriſtiannon erubeſcat: glorificet autem deum in iſto nomine. Egoinquam iohannes k Fui in inſula quę appellaturpathmos: ad litteram/ in exilium deportatus. l ¶ Propter verbum dei: qd̓ prędicaueram. m ¶ Et teſtimonium ieſu chriſti. quod de humanitate et diuinitate eius ei ꝑhibueram. Ego inquā n Fui in ſpiritu .i. in mentis exceſ-

ſu. o In dominica die. ij. Corꝭ. v. c. Siue em̄ mente excedimus deo: ſiue ſobrij ſumus vobis. In dominica die:Hoc dicit iō: qꝛ tūc eſt tempꝰ cōtēplatiōi cōgruū: qn̄ .ſ. fit memoria dominicę reſurrectiōis: qͣ credita firmiter ſperamꝰ nosreſurrecturos. Quattuor tāgit hic: ſicut dic̄ Glo. Perſonā cūdicit: Ego iohānes. Locū cū dic̄. Inpathmos. Cauſā cū dicit: Propterverbum dei. Tēpꝰ cū dic̄. In dominica die. Quę omnia valent ad confirmationem ipſius reuelationis. Et notandum ꝙ dicit hic Glo. Solet rerum qualitas ex tempore notari: vt abraā in feruore fidei: angelum in meridie vidit: Gen̄.xviij. a. Per hoc ſignabatur feruor ſuęfidei et charitatis. Loth in ſubuerſione ſodomę in veſperę: Gen̄. xix. e. Adam poſtmeridiem audiuit vocem domini: Gen̄.iij. b. id eſt poſt verum meridiem relique.rat per peccatum: Salomon non ſeruaturus ſapiētiam nocte ſuſcepit. iij. Regꝭ.iij. b. p ¶ Et audiui .i. cognoui poſtme. Simile Eſa. xxx. e. Aures tuę audiētverbum poſt tergum monentis. Sed contra. Zach̓. ij. a. dicitur ꝙ angelus egrediebatur: et alius angelus egrediebatur inoccurſum eiꝰ. Vnde ergo hęc diuerſitas? Solutio ꝓpter duo.8 dicit̉ hoc: tum qꝛ¶ Allegorice: k ¶ Fui in inſula ⁊cͣ. Eccleſia dicit̉ inſulaMundus mare. Eſa. xlij. b. Laudem eius in inſulis nunciabūt .i. in ꝑticularibꝰMoraliter. k Fui in inſula. Aīa iuſti dr̄ inſula: q̄ poſita eſt in hac vita in ſalo amaritudinū: in conflictu tēptationūUnde Iob. xxxix. a. Tabernaculum eius in terra ſalſuginis:quia iuſtus in amaritudine poſitus/ dulcem aquā fontis vitędeſiderat et ſitit. Psͣ. Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquarum ⁊cͣ. Item hęc inſula dicit̉ pathmos ꝓpter fremitū⁊ feruorem exteriorum perſecutionum ⁊ anguſtiarum: per qͣsī iuſtis terrenitas abſorbetur. Iob. xxix. d. dicit̉ de equo .i. iuſto in inſidijs et perſecutionibus malorum poſito. Fremēs etferuens ſorbet terram. Et hoc in pathmos: quod interpretat̉fretū. Item debet iuſtꝰ eſſe ſeparatus a ſocietate aduerſantium. Vnde et pathmos ẜm Remigiū interpretat̉ ſeparatiopalpantiū de onagro: Et hoc ē qd̓ dr̄ Iob. xxxix. a. Cui dediin ſolitudine domū ⁊cͣ. Et poſt: Cōtemnit multitudinē ciuitatis .i. malorū cōſortia. Qui ſūt ml̓ti. Ecc̄s. j. d. Stultoꝝ infinitus eſt numerꝰ: ⁊ in ſolitudine cordis ſe recipit: vt familiariteribi cū deo loquat̉. Oſee. ij. c. Ducā eū in ſolitudinē: ⁊ loquarad cor eiꝰ. Ecc̄i. xxxviij. c. Sapiētiā ſcribe in tꝑe vacuitatis: ⁊qͥ minorat̉ actu inueniet ſapientiā. Itē debet eſſe ſeparatꝰ a timore hoſtiū/ ne eos timeat qͥ occidūt corpꝰ: Matth̓. x. c. Unet pathmos ẜm eūdē Remigiū īterp̄tat̉ ſeꝑatio hoſtiū. Ettalis eſt iuſtus. Vn̄ Iob. xxxix. c. Cōtemnit pauorē: nec ceditgladio. Qui ergo poſitus ē in amaritudine et cōflictu tēptationū interioꝝ: ⁊ in feruore ⁊ fremitū ꝑſecutionū exterioꝝ: et eſtſeꝑatꝰ a cōſortio maloꝝ/ non timet minas vel terrores aduerſantiū. Et hęc oīa l¶Propter verbū dei .i. ꝓpter filiū dei:vt ei teſtimoniū perhibeat doctrinę et oꝑis/ vacans in ſeip̄ſoab operibus terrenis. Et hoc eſt eſſe in ſpiritu in dominica die. Hic meret̉ audire: vocē magnam .i. inopinataet inenarrabilē dulcedinē diuinę cōſolatiōis. Et hoc eſt quoddr̄ Lucę. vj. d. Beati eritꝭ cū vos oderint hoīes ⁊cͣ. Et hoc ꝝtereundum non eſt: ꝙ vox iſta magna dici non pręcipiturᶠ ſedſcribi: et hoc ideo: qꝛ affectio diuinę dulcedinis et ꝯſolationisſentiri poteſt in mente et quodammodo retineri/ quę nullatenus pōt effari. ij. Corinth̓. xij. a. Audiuit arcana verba ꝗno ltcet hoī loqͥ. Pōt etiā exponi alit̓ ⁊ moralit̓: vt ꝑ verbū ītelūgat̉ nō verbū increatū/ ſcilicet filiꝰ dei: ſed verbū creatu .ſ. ſacra ſcpͥtura. Et ꝓpt̓ hͦ: Verbū intelligēdū et cogͦſcendū milihodie ſcholares ſūt in fremitu et labore ⁊ ſtudij ſollicitudine:qͥ tn̄ ſine fructu laborāt: qꝛ deficiūt ab eo qd̓ ſeqͥt̉: Ei ꝓpleteſtimoniū ieſu chriſti. Neqꝫ em̄ addiſcūt/ vt teſtimonisXꝑhibeant chruto

B

jͣ. 22. c.Eſa. 4ι. b. et.44. a. et. 48. b.

C

jͣ. 4. a.

Allegor

Ooral

Ps. xi.

Aliter in