Ca.
ſti: quā dedit illi deꝰ palā faced̓ re ẜu̓is ſuiſ q̨̄ oportet fieri citō:⁊ ſignificauit mitte̓ns ꝑ āgelūhͦ ſuū ẜuo ſuo iohāni: Qui teſtimoniū ꝑhibuit v̓bo dei: ⁊ teſtiiꝫ moniū ieſu chriſti q̨̄cūqꝫ vidit.
hoī. Uel quā ip̄e chriſtꝰ reuelauit iohāni ſupple hęc eſt. Et in hͦverbo reddit auditores beniuolos ⁊ attentos. Apocalypſis dico: a¶ Quā deꝰ pr̄: dic̄ Glo. b ¶ Dedit illi/ chriſto. Ergo hͦhabuit chriſtꝰ a pr̄e ⁊ nō a filio nec a ſpūſancto. Cōtraria videt̉alia Glo. dicēſ: Scd̓m hoīeꝫ accępit a pr̄e ⁊ a ꝟbo ſibi connitoet a ſpūſctō. Sol̓. Et ſi pat̓ dedit: ſic̄ dicitpͥma Glo. tn̄ nō excludit̉ nec filiꝰ/ nec ſpirituſſctūs: hͦ ꝟo d̓r vt notet̉ reſidere auctoritas penes patrē. Sꝫ quęrit̉ cui facta eſtreuelatio/ ſiue ẜm quā naturā facta ē chriſto: qꝛ nō ẜm naturā dei: qꝛ reuelationeꝫp̨̄cedit ignorantia/ q̨̄ nulla fuit in chriſtodeo. Si ẜm naturā hoīſ: adhuc nō videt̉:qꝛ chriſtꝰ inqͣꝫtū hō ſcit oīa q̨̄ pat̓ q̨̄ deꝰ:⁊ a pͥmo inſtāti ſuę creatiōis aīa ſua ſciuitoīa: gͦ in ipſa nūqͣꝫ fuit obſcuritas: gͦ nec reuelatio/ qꝛ nec velamē. Sol̓. Chriſto hoī facta ē: ⁊ verū ē: qꝛ oīa ſciuit q̨̄ pat̓: ſꝫ nōita limpide. Un̄ fuit ī chriſto hoīe ignorātia ẜm naturā/ nullatn̄ ẜm gr̄aꝫ. Dedit dico. Et ad qͥd? c ¶ Palā facere .i. vt palā faceret. Cōtra. Hęc reuelatio adhuc occl̓ta ē latēs ſub figuriſ. Sol̓. Palā fecit deꝰ/ et ſi nō oībꝰ/ tn̄ ẜuis ſuis: qꝛ dic̄ Ecc̄ꝰ.xlj. c. Scīa inuiſa ⁊ theſaurꝰ abſcōditus: q̨̄ vtilitas in vtriſqꝫ?Nll̓a. Qd̓ patet ꝑ ẜuū pigrū: qͥ talētū abſcōdit: Matth̓. xxv.e. d ¶ Seruis ſuis. In ſeruo duo notant̉: opus .ſ. ⁊ hūilitas. Seruis gͦ oꝑarijs .i. humilibꝰ. Matth̓. xj. d. Cōfiteor tibi pat̓ dn̄e cęli ⁊ terrę qꝛ abſcōdiſti hęc a ſapiētibꝰ ⁊ reuelaſtiea ꝑuulis. Glo. nō iudęis nō philoſophis. Sꝫ ꝯͣ Matth̓. xv.c. Non ſū miſſus niſi ad oues q̨̄ perierūt domꝰ iſrl̓. Sol̓. Oībus p̨̄dicauit: ſed nō oībus palā fecit. Uel vt fiat vis in lr̄a: vtnotent̉ oues illi oēs qͥ ex ignorātia vel infirmitate peccauer̄t:⁊ nō illi qͥ ex malicia. e ¶ Quę oportet fieri. Hic cōmendat̉ opꝰ a neceſſitate. Glo. Quaſi ineuitabile qͥn fiat: qꝛ Actꝭ.xiiij. d. Per multas tribulatiōes oportet nos intrare in regnūcęloꝝ. Hoc ē verū: qꝛ nō eſt purgatio niſi ꝑ ignē tribulatiōis:et nos oēs naſcimur filij irę: Eph̓. ij. a. et iō omēs indigemuspurgatione. Ecc̄i .xxvij. a. Uaſa figuli ꝓbat fornax/ ⁊ hoīesiuſtos tēptatio tribulationis. f ¶ Cito: Quia breue ē quicqͥdfine claudit̉: vt dicit Gregꝰ. Deut̓. xxxij. e. Iuxta eſt dies ꝑditiōis ⁊ adeſſe feſtināt tꝑa. Et hͦ dicit ne ſit graue pati: Cito em̄finiēdi ſunt labores ⁊ p̨ͥmia danda .j. Petri. j. b. In quo exultabitis: modicū nūc ſic oportet cōtriſtari in varijs tēptationibus. g Et ſignificauit .i. ꝑ ſigna p̨̄cepit oſtēdi. Uel ſignificauit/ deꝰ pater filio: ⁊ filiꝰ iohāni ſub ſigillo .i. ſub ſcripto:vt dicit Glo. Sꝫ videt̉ ꝯͣriū ei qd̓ dixit: Palam facere ⁊cͣ.Sol̓. Sub ſignis poſuit: vt malis clauderet̉: ⁊ vt fideles ꝑ exercitiū cōſequāt̉. Sic dicit ⁊ ſoluit eadē Glo. h ¶ Mittēs ꝑangelū ſuū .i. chriſtū: qͥ ē magni cōſilij angelꝰ: Eſa. ix. b. ẜmSeptuagīta. Ul̓ Per angelū ſuū .i. chriſti: qͥ aliqn̄ ī ꝑſonachriſti/ aliqn̄ ī ꝑſona ſua loqͥt̉. Un̄/ ꝑ āgelū/ ꝑ naturā: ſuū/ qꝛſui aſſumit ꝑſonā. ¶ Seruo ſuo iohāni hūili .ſ. et gr̄oſo.Quia Lucę. xviij. c. Qui ſe humiliat exaltabit̉. k ¶ Qui teſtimoniū ꝑhibuit verbo dei .i. filio/ teſtās de eiꝰ diuinitate et humanitate. Ioh̓. j. a. In pͥncipio erat verbū ⁊cͣ. Et ineodē. b. Et verbū caro factū ē. Et Ioh̓. xxj. g. Hic ē diſcipul̓qͥ teſtimoniū ꝑhibet de his ⁊cͣ. Et h̓ patet ꝙ iohāneſ apl̓s libꝝhūc ſcripſit. Sꝫ hoc qd̓ dicit̉ hic videt̉ eſſe falſum: qꝛ hͦ opuspriꝰ ſcriptū eſt qͣꝫ euāgeliū. Sol̓. Verbo dei ꝑhibuit teſtimoniū p̨̄dicādo: ⁊ ſicut p̨̄dicauerat/ ita ſcripſit. l ¶ Uerbo dei.Ecce diuinitas filij: qͥ dicit̉ verbū: qꝛ pat̓ ꝑ eū manifeſtatꝰ eſtnobis. Ioh̓. j. b. Unigenitꝰ qͥ ē in ſinu pr̄is: ip̄e nobis enarrauit illū. m ¶ Et teſtioniū ieſu chriſti. Ecce hūanitas. q.d. non ſolū teſtificatꝰ eſt de diuinitate filij ſed teſtimoniū ꝑhibuit de humanitate ieſu chriſti. j. Ioh̓. v. b. Tres ſūt qui teſtimoniū dāt ī cęlo. .i. de diuinitate chriſti celata ī carne: Et tresſūt qͥ teſtīoniū dant in terra .i. de chriſti hūanitate/ cuiꝰ corꝑformatū ē de terra .i. de virgine ⁊ in virgine maria: De qͣ terraPsͣ. dicit: Et t̓ra nr̄a dedit fructū ſuū .i. beata maria chriſtū.Perhibuit dico teſtimoniū ī his n ¶ Quęcūqꝫ vidit: veloculis corꝑis: vt paſſū/ ⁊ hmōi: vel oculis mētis/ vt deū ęt̓nū8 Beatus qui legit
Xgētia ⁊ cognitio: q̨̄ a deo pr̄e debet peti fidelit̓ ⁊ in noīe leſu chriſti: nō cōfidēdo ī ꝓprijs meritꝭ/ vel ī ſubtilitate ingenij:ſꝫ in gratuita bonitate dei. Hęc quattuor tāgunt̉ breuiter cumdicit: Apocalypſis ieſu chriſti: Ecce duo/ ꝙ fideliter/ etin noīe ieſu chriſti. De primo/ Iaco. j. a. Si qͥs indiget ſapiētia poſtulet in fide nihil hęſitās. De ſecūdo/ Ioh̓. xvj. e. Si qͥd petieritis pr̄em innoīe meo dabit vobis. a ¶ Quā deditilli deꝰ/ pater: a qͦ om̄e datū optimū ⁊ oēdonū ꝑfectū deſcēdēs a pr̄e luminū: Iaco. j. c. b ¶ Dedit/ gratis nō ꝓ meritis:non ꝑ ſubtilitatē ingenij ſine deo accępit.Matth̓. x. a. Gratis accepiſtis gratꝭ date. j. Corꝭ. iiij. b. Quid habes qd̓ nō accępiſti? Si aūt accepiſti quid gloriaris quaſi nō acceperis? Item notat̉ ad quid datur: quia vt alijs aꝑiatur per doctrinā. Un̄ dicit: c¶ Palā facere ſeruis ſuis:non vt abſcōdat̉ ꝑ inuidiā. Sap̄. vij. b. Sine fictione didici etſine īuidia cōico. Itē vt nō abſcōdat̉ ꝑ intētionē terrenā: ſicutfecit ſeruꝰ piger: qͥ talētū receptū abſcōdit ī t̓ra: Matth̓ .xxv.c. Item notat̉ qͥd debeat p̨̄dicari: qꝛ p̨̄mia bonoꝝ/ ⁊ ſuppliciamaloꝝ. Prima vt appetant̉: ſecūda vt fugiāt. Unde dicit: e¶ Quę oportet fieri cito. Sꝫ ꝑ quē? Per mīſtrū/ ꝑ p̨̄dicatorē ⁊ expoſitorē ſcpͥturę vel magiſtrū: qͥ d̓r āgelꝰ/ Malach̓. ij. bAngelꝰ em̄ dn̄i exercituū eſt. Itē notat̉ cui dat̉: qꝛ i ¶ IIohāni: ei .ſ. ī qͦ ē gr̄a: qͥ ꝑ pęnitētiā iā mūdꝰ ē a culpa: ⁊ ſeruꝰ ē dei:ſeruādo eiꝰ mādata: qͥ etiā teſtīoniū ꝑhibet ꝟbo dei .i. filio corde credēdo ī eū: ⁊ ore ꝯfitēdo/ qꝛ d̓r Roma. x. b. Corde credit̉ad iuſticiā: ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutē. Itē qͥ teſtīoniū ꝑhibetieſu chriſti oꝑa imitando. Hęc apocalypſis ē multꝭ ignota: qͥ tn̄ lr̄ati ęſtimāt̉: ⁊ putāt̉ ſcire multa. Un̄ Hieronymꝰ in ꝓlogo biblię qͥnto capl̓o. Quāti putāt hodie ſe ſcire lr̄as/ tenentlibrū ſignatū nec aꝑire poſſūt: niſi ille reſerauerit qͥ habet clauē dauid: qͥ claudit ⁊ nemo aꝑit: aꝑit ⁊ nemo claudit. Iſti ſuntqͥ habēt clauſos ⁊ excęcatos oculos mētis: ꝓpter qd̓ nō fit eisreuelatio vel apocalypſis. Vn̄ neceſſe haberēt dicere cū Psͣ.Reuela ocl̓os meos ⁊ ꝯſiderabo mirabilia d̓ lege tua. Notādū ē aūt ꝙ ml̓ta ſūt q̨̄ oculos mētis excecāt: vel claudūt/ ne intelligat̉ lex diuina. Unū eſt ꝑuerſa expoſitio ſcripturaꝝ. Un̄ īGen̄. iiij. d. Qm̄ occidi virū ī vulnꝰ meū ⁊ adoleſcētē ī liuorēmneū: ſeptuplū vltio dabit̉ de cain: de lamech vero ſeptuagies ſepties. Lamech interp̄tat̉ ꝑcutiens: ⁊ ſignificat hęreticosſcripturā prauę exponentes: qͥ dū alios occidūt ⁊ ꝑcutiūt: ſeip̄os excęcāt. Un̄ dicūt iudęi/ ꝙ lamech tūc erat cęcus. Itemcarnalis affectio. Un̄ Iudic̄. xvj. e. Philiſtei app̄hendentesſanſonē deceptū a dalila: ei oculos eruerūt. Sanſon īterp̄tat̉ſol eorū vel oculꝰ eoꝝ: ⁊ ſignificat illū qͥ debet alios illuminare. Dalila interp̄tat̉ ſitula: ⁊ ſignificat carnē vel affectionē carnalē: q̄ ſemꝑ ē in ſiti cōtinua. Philiſtei interp̄tant̉ accipienteset recentes: et ſignificant nepotes ⁊ cognatos: qͥ totum pręlatum accipiendo exhauriunt: et ad accipiendū ſemper ſunt recentes/ vnde cęcum reddunt: quia oculos mentis ei eruerunt.Tertium eſt ſuperbia. j. Regꝭ. iij. a. Heli erat octuaginta annorum: et oculi eius caligauerant et videre non poterat. Heli interp̄tatur aſcendens: hic eſt ſuperbus qui ſuper ſe et ſuperalios vult aſcēdere. Contra illud Psͣ. Neqꝫ ambulaui in mamis: neqꝫ in mirabilibus ſuper me. Huins excęcationis cauſa fuit: quia deum abiecit. j. Regꝭ. ij. ſ. Quare calce abieciſtisvictimā meā et munera mea? Item quartū eſt multiplex cura ⁊ ſollicitudo temporaliū. Vnde ſedechias excęcatus eſt inreblatha: quę interpretatur multa: hic et ſignificat diuitias.Item quintum eſt torpor et ignauia. jͣ. iij. c. Neqꝫ frigidus esneqꝫ calidus. Poſtea ſequitur: Tu dicis quia diues ſum etnullius egeo: ⁊ neſcis quia tu miſeres per naturę fragilitatē:et miſerabilis per eiuſdem naturę vulnerationem: et pauperper operum carentiam: et cęcus per ignorantiam: et nudus ꝑvirtutū abſentiā. Item ſextum eſt acceptit umeꝝ. Gen̄. xx.d. Ecce mille argenteos dedi fratri tuo: hoc erit tibi in velamen oculorum tuorum. Item ſeptimum eſt carnalis ſenſus..j. Corinth̓. ij.
b
Aegorice
Pā. jvi.Multa danantoculos
Psͣ .130.
Psͣ .34.
p 4