Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

PrologusGilberti

a Cū aūt iohāni hęc in viſioneb fuerūt reuelata: ⁊ ſunt tria genera viſionū/ ſub quo generecōtineat̉ videnduꝫ eſt. Uiſioem̄ alia corporalis: qn̄ videlꝫcorꝑalibꝰ oculis aliqͥd videcmꝰ. Alia ſpūalis ſeu imaginaria: cum videlicet dormiētesvel etiā vigilāteſ imagīes reꝝcernimꝰ: qͥbuſ aliqͥd alid̓ ſignidficat̉: ſicut vidit pharao ſpiecas/ ⁊ moyſes rubū ardere: ilſ le̓ dormiēs/ iſte̓ vigilās. Aliah intellectu̓alis: qn̄ videlꝫ ſpūſācto reuelante intellectui mētis v̓itatē myſteriorū ſicut eſtn capimꝰ: qͦ mō vidit iohannesn̄ q̨̄ in hoc libro referunt̉. Nonem̄ figuras tm̄ vidit ſpū: ſed ⁊earū ſignificata mente intelleo xit. Uidit aūt iohānes ⁊ ſcrip pſit ī pa̓thmos inſula relegatus a domiciano ī exilio pͥncipe̓ īpijſſimo. Hac eū ad ſcri-

bēdū cōpellēte cauſa: qꝛ duꝫexul teneretur a domiciano īpathmos inſula: ī eccleſijs qͥs pus p̨̄erat mu̓lta pullulauer̄tatqꝫ inoleuerūt vitiā atqꝫ dix uerſę hęreſes. Erāt em̄ qͥdamy hęretici ibi dicēteſ: chriſtū nōz fuiſſe an̄ mariā: qꝛ tꝑa̓lit̓ d̓ eaa natꝰ erat. Quos iohānes inb principio euāgelij ſui redarē guit dicēs: In principio eratverbū. Et in hoc libro/ cū dicit: Alpha et o. i. pͥncipiū et finis. Dicebāt etiam qͥdam eccleſiā pōdere tribulationū anf te finē ſęculi deſiturā: ⁊ ꝓ labore nō p̨̄miū ęternum ſuſcęs pturā. Horū ergo errores volēs deſtruere iohānes/ oſtēditchriſtū principiū eſſe et finē.h Unde eſaias: Ante̓ me nō ēformatꝰ deꝰ/ ⁊ poſt me nō erit.m Et eccl̓iam ꝑ exercitiū tribulationū nō deſinere/ ſꝫ ꝓficere

ſcꝫ angeli ⁊ accipientis .ſ. iohannis. q. d. ex his habetauctoritatē liber iſte: qꝛ ⁊ trinitas ea quę ibi dicunt̉ reuelauit:et reuelationes angelus apportauit: et iohānes qui fuit apl̓seccleſijs ea nūciauit. His tribꝰ teſtibꝰ bn̄ credendū ē: qꝛ in oreduorū vel triū teſtium ſtabit omne verbum: Matth̓. xviij. b.a Cū aūt. Quintaꝑs ī qua oſtēdit quogenere viſionis hęcviderit ioh̓es dicēs:Cum aūt iohānihęc in viſione fuerunt reuelata .j.Corinth̓. ij. c. Nobiautem reuelauit deꝰ.b¶ Et ſunt tria genera viſionū: ſubqͦ genere ꝯtineat̉vidēdū eſt: viſioenī alia corꝑalisqn̄ videlicet corꝑalibꝰ ocl̓is aliqͥdvidemꝰ: ſic ꝙ ab aliqͥ alio videri nō pōt:ſicut balthaſar viditmanū ſcribētꝭ: Dan̄v. a. Et hęliſeus currum igneum in quohelias raptus ē. iiij.Regꝭ. ij. b. Et moyſes rubuꝫ ardentem:Exo. iij. a. Et puerheliſęi currꝰ igneos ⁊exercitꝰ in monte ſamarię. iiij. Regꝭ. vj.d. Nec dicit̉ viſio niſi cōtineat qͥd myſticū qd̓ deo reuelanteſciat̉. c. Alia ſpūalis ſeu imaginaria: cū videlꝫ dormiētes vel vigilātes imagines rerū cernimꝰ qbꝰ aliqͥd aliud ſignificat̉: qͣꝫ qd̓ .ſ. videmꝰ. d Sicut vidit̉pharao ſpicas .i. ſpicaꝝ imagīes: Gen̄. xlj. a. e Et moʸſes rubū ardere. Salua pace gilberti: hęc viſio magis eſtcorporalis: qꝛ et oculis corꝑalibꝰ videbat moyſes: ⁊ corporale erat qd̓ videbat̉ .ſ. dumꝰ vel rubus. Pro tāto tn̄ poteſt diciimaginaria: qꝛ videbat̉ ignis/ qͥ forſitan nō erat. Imaginariafuit viſio petri: Actꝭ. x. b. quando poſitus in extaſi vidit quadrupedia ⁊ ſerpētia/ ⁊ dictū eſt ei: macta ⁊ manduca. f Illedormiēs .ſ. pharao. g Iſte vigilās .ſ. moyſeſ. h Aliaītellectualis: qn̄ videlꝫ ſpūſcto reuelāte ītellecturmētis: q̨̄ eſt vis aīę ſuꝑior: qͣ illuſtrata ītelligit ꝟitatē: vt dic̄Augꝰ. ſuꝑ illud. j. Corinth̓. xiiij. a. Qui loquit̉ līgua. i Ueritatē myſteriorū .i. ſecretoꝝ. k Sic̄ eſt capimꝰ. Hoc ēquādo res intellectuales q̨̄ ſine imagine ſūt videmꝰ. Un̄ dicitGlo. ſuꝑ. ij. Corinth̓. xij. a. Hac viſione cernunt̉ quę nō ſuntcorꝑa: nec vllas gerūt formas corpoꝝ ſimiles: velut ipſa mēset oīs animę affectio. Quo em̄ alio modo ipſe intellectꝰ niſi intelligēdo cōſpicit? Nullo/ ita charitas/ gaudium/ pax/ fides ethmōi: quibus ꝓpinquat̉ deo: ⁊ ipſe deꝰ ex quo omnia ꝑ quēoīa in quo oīa. l¶ Quo mō: vltimo ſcꝫ viſiōe intellectualim Uidit ioh̓es quę in hoc libro referunt̉. Sed videt̉Glo. eſſe cōtraria huic verbo ꝓlogi: q̨̄ dicit in principio huiꝰlibri. Iohannes vero imagines vidit: ⁊ in eis veritatē intellexit: ergo eiꝰ viſio imaginaria fuit. Sol̓. Scd̓m diuerſos reſpectꝰ ⁊ imaginaria ⁊ intellectualis pōt dici. Imaginaria: qꝛ imagines vidit. Intellectualis: qꝛ mentis intellectu illuminato aſpūſancto veritatē cognouit. Et ꝑ hoc patet ꝙ ipſe veriſſimefuit ꝓpheta: qꝛ ſicut dicit Glo. Augꝭ. ſuper illud. j. Corinth̓.xiiij. a. Qui loquit̉ lingua non homībꝰ loquit̉/ ſed deo: Minꝰppheta eſt qui ſolū reruꝫ imagines vidit/ ſicut pharao: Gen̄.Fij. a. Magis aūt qui intelligit veritatē: ſicut ioſeph qͥ verita-

tē ītellexit/ qn̄ pharao imagīes qͣs viderat enarrauit. Sꝫ vtrūqꝫ p̨̄cellit: qͥ ⁊ imagines videt ⁊ ītelligit ꝟitatē: ſic̄ daniel qͥ deſomnio regꝭ ⁊ imagines vidit: ⁊ ꝟitatē ītellexit / Dan̄. ij. e. Un̄⁊ ſeqͥt̉ hic: n Nō em̄ figurās tm̄ vidit ſpū: ſꝫ ⁊ eaꝝ ſignificata mēte ītellexit. Sic̄ eſaias/ hieremiaſ ecechiel ⁊cęteri. Tn̄ notādū ꝙſine oī imagine/ ſoloſpūſſancti inſtinctures viderūt aliqͥ prophetarū vt dauid: qͥtn̄ viſa trāſformauitī imagīes ſb̓ qͥbꝰ ꝟitatē ītellexit: vt qn̄ dixerat: Beatꝰ vir quinō abijt ⁊cͣ. Poſteadixit: Et erit tāqͣꝫ lignum ⁊cͣ. loquēs deeodem. Alij viderūtimagines ſub qͥbꝰ veritatē intellexerunt:quā exprimēdo ⁊ docēdo priꝰ imaginespoſuerūt: ⁊ tādē easexpoſuerūt: ſicut eſaiaſ ⁊ cęteri. Qd̓ patetHiere. .j. c. vbi ollamvidit ſuccenſā: qd̓ exponit dicēſ: Ab aqͥlone pādet̉ oē malū ⁊cͣItē ioh̓es ⁊ imagīeſvidit ⁊ ꝟitatē intellexit: ſꝫ annūciando ꝙviderat imagīes on̄dit/ nec eas expoſuit:⁊ ꝓpter hͦ etiā ē maiordifficultas in libro hͦqͣꝫ in cęteris ꝓph̓is:Sic̄ in vltima viſiōe ezechiel̓ maior ē difficultas qͣꝫ ī pͥma: qꝛcętera q̨̄ ſequunt̉ pͥmā viſionē: vſqꝫ ad vltimā/ exponūt pͥmā:ſꝫ vltīa ambigua ē ⁊ īexpoſita. o. Uidit aūt ioh̓es ⁊ ſcripſit hūc librū/ p In pathmos īſula relegatꝰ a domiciano īꝑatore in exilio. Domiciano dico/ q Principeipijſſimo. Infra. j. b. Fui in inſula q̨̄ appellat̉ pathmos ꝓpt̓ꝟbū dei ⁊ teſtīoniū ieſu chriſti. r Hac eū. Septīa ꝑs in qͣon̄dit qͣre ſcripſit dicēs: Hac eū ad ſcribēdū cōpellentecauſa ⁊cͣ. ī eccleſijs qͥbꝰ p̨̄erat: aſię minoris. s¶ Multa pullulauerūt atqꝫ īoleuerūt .i. īcreuerūt: t Uitia.q̨̄ moreſ corrūpūt. v. Atqꝫ diuerſę hęreſes: q̨̄ fidē violāt.Et hͦ ꝓbat manifeſtās cuiuſmōi hęreſes ibi pullulabāt/ dicēs:x Erāt em̄ q̄dā hęretici ibi .i. ī aſia. y Dicētes chriſtū nō fuiſſe an̄ mariā: et hͦ dicebāt: 3 Qꝛ tꝑalit̓ de eanatꝰ erat: Nō attēdētes illd̓ apl̓i Gal̓. iiij. a. Vbi venit plenitudo tꝑis miſit deꝰ filiū ſuū/ factū ex ml̓iere ⁊cͣ. Et ſi gͦ tꝑaliternatꝰ ē de maria ꝟgine: ęt̓nalit̓ tn̄ genitꝰ de pr̄e. Psͣ. An̄ luciferū genui te. a Quos ioh̓es ī pͥncipio euāgelij ſui: vtſcpͥtorꝭ nō vt auctorꝭ/ b Redarguit dicēſ: In prīcipio.i. ī pr̄e qͥ ē pͥncipiū ſine principio. c Erat ꝟbū. Ioh̓. xiiij.b. Ego ī pr̄e ⁊ pat̓ in me eſt. Et ſi gͦ pat̓ ęternꝰ/ ⁊ filiꝰ ęternꝰ: qꝛIoh̓. x. f. Ego et pat̓ vnū ſumꝰ. d Et ī hoc libro .ſ. redarguit eos/ e Cū dicit: ego ſū alpha ⁊ o. i. pͥncipiū ⁊ finis: Dicebat etiā qͥdā ⁊cͣ. an finē ſęcl̓i deſiturā. nōcredētes dn̄o dicēti Matth̓. vltꝭ. d. Vobiſcū ſū vſqꝫ ad cōſūmationē ſęculi. f¶ Et ꝓ labore nō p̨̄miū ęternū ſuſcepturā: cū tn̄ dicat̉ Sap̄. x. d. Reddet deꝰ mercedē laboꝝ ſanctoꝝ ſuoꝝ. giHHoꝝ gͦ errores volēs deſtruere ioh̓eson̄dit chriſtū pͥncipiū eſſe et finē. Un̄ Eſa. xliiij. a. h Ante me dicit chriſtꝰ: iNo eſt formatꝰ deꝰ: vl̓ formator. k Et pͤ me nō erit. q. d. Ego ſū ſine pͥncipio ⁊ ſine fine. EEt eccleſiam oſtendit .ſ. m Per exercitiū tribulationū nō deficere: ſed ꝑficere. Hoc fac̄ Inf̓ra. xij. d.B vbi dicit ꝙ mu-

B

Psͣ .1.

Ioh̓ .1. a.

Eia. 43. b.

Psͣ. 1092

p 3