Epiſtolatertia Iohannis
Nos gͦ de̓bemꝰ ſuſcipere huc iuſmodi vt cōoꝑatores ſimusd veritatis. Scripſiſſem forſitāe eccleſię: ſed is qͥ amat prima.f tū gerere in eis diotrepes nōſꝫ recipit nos. Propt̉ hoc ſi ve̓inero cōmoneā eius oꝑa q̨̄ fakcit: verbis malignis garriensl in nos. Et qͣſi nō ēi iſta ſufficiant: neqꝫ ipſe ſuſcipit fratres:pͦ ⁊ eoͣs qͥ ſuſcipiūt/ ꝓhibe̓t: ⁊ deq̄ eccleſia eiecit. Chariſſime: no-
li imitari malū: ſed qd̓ bonuꝫr eſt. Qui bene facit ex deo eſt:s qu̓i male facit nō videt deū.t Demetrio teſtimoniū redditv ab om̄ibus ⁊ ab ipſa veritate:x ſed ⁊ nos teſtimoniū perhibeymus: et noſti quoniā teſtimoz niū noſtrū verū ē. Multa haa bui tibi ſcribere: ſed nolui ꝑatramentuꝫ et calamū ſcribeb re tibi. Spe̓ro autē ꝓtinus tevidere: ⁊ os ad os loquemur.
tores ꝟitatis ſunt/ ⁊ cōꝑticipes regni ęterni. Et cōnumerat ſeeis licꝫ oīa dimiſerit ⁊ pauꝑ ſit/ vt ſic diuites īuitet ad elemoſynas: ⁊ ꝓmptos reddat/ dicēs: a ¶ Nos ergo: qͥ poſſumus.b. ¶ DDebemus ſuſciꝑe huiuſmodi. ij. Corꝭ. viij. c. Ur̄aabūdantia illoꝝ inopia ſuppleat. Ro. xv. a. Debemꝰ nos firmiores imbecillitatēīfirmoꝝ ſuſtinere. Etqͣre hoc? c t cōoperatores ſimꝰvitatis: ſubueniendo infirmis ⁊ indigētibus elemoſyna coporali/ ſi nō poſſumꝰp̨̄dicādo elemoſynaſpūali. Et ſi ſumꝰ cooperatores chriſti mēbra ſuſtinēdo ī terrꝰerimꝰ ꝑticipes ſui īclis. Et hęc ē vtilitaſ.Sed qͥd eſt qd̓ dicitGlo. Iohannes oīadimiſerat: ⁊ tn̄ cū dātibus ſe cōnumerat: qͥd ergo ip̄e poterat dare? Sol̓. Multa ꝑadmonitionē: qꝛ oīa bona eccl̓ię qͣſi in ſua manu erāt. Ip̄e em̄erat pater ⁊ patronꝰ totiꝰ aſię in qͣ erant ſeptē eccl̓ię epiſcopales: ⁊ ip̄e erat eoꝝ archiep̄s. Un̄ fideles ad eius admonitionēꝑati erāt dare: diuites ꝟo poterant de ꝓprio. Itē de illa Glo.ſuꝑ illd̓: Cooꝑatores: Qn̄ nō ſufficimꝰ p̨̄dicare intēdāt oꝑibus miſericordię: ſed videt̉ ex hoc ꝙ iohānes nō ſufficeret p̨̄dicare: qꝛ dātibꝰ ſe ꝯnūerat: h̓ etiā īplicat li qn̄. Si dicat verū exſe: ſꝫ ſi ſua ſufficientia ex deo ē: ſic̄ dic̄ Apl̓s. ij. Corꝭ. iij. b. Cōtra. Ibi īplicat̉ ꝙ aliqͥs ſufficit qn̄ nō ſufficimꝰ. Sol̓. Li qn̄ nōē īplicatiuū: ſed ꝯditionale: ſic̄ cū dicit̉: qn̄ currit/ mouet̉: ⁊ hocveꝝ ē ſi oēs dormiāt. Un̄ ſēſus: qn̄ nō ſufficimꝰ .i. ſi aliqn̄ nonſufficimꝰ: ⁊ ꝑ hͦ nō īplicat̉: nec ipſuꝫ ſufficere/ nec non ſufficere.Itē q̨̄rit̉ de hͦ qd̓ dicit: Cooꝑatores: qꝛ ſi hͦ: gͦ ⁊ cōꝑticipes:gͦ eādē mercedē habet ſociꝰ p̨̄dicatoris quā ip̄e p̨̄dicator: vl̓ qͥrecipi p̨̄cipit p̨̄dicatorē quā ip̄e p̨̄dicator: vl̓ qͥ recipit martyrēquā ip̄e martyr. Et hͦ videt̉: qꝛ Mat. x. d. Qui recipit ꝓph̓aꝫ īnoīe ꝓphetę/ mercedē ꝓph̓ę accipiet. Et qͥ recipit iuſtū ī noīeiuſti/ mercedeꝫ iuſti accipiet. Et. j. Regꝭ. xxx .ſ. Equa em̄ eratꝑs deſcēdētis ad p̨̄liū ⁊ remanētis ad ſarcinas: ⁊ ſil̓r diuident.Sol̓. Pōt dici ꝙ qͥ recipit ꝓphetā/ mercedē ꝓphetę recipit:id eſt ꝓ ꝓpheta. Qd̓ dicit de p̨̄dicatore: dicēdū ꝙ ſi ex eademcharitate recipit qͥs p̨̄dicatorē qua p̄dicator p̨̄dicat: eandē recipiet vterqꝫ mercedē: Et hͦ veꝝ eſt de p̄mio ſubſtātiali: ⁊ hocfuit ſignificatū in p̨̄miſſa auctoritate libri Regū. Sic etiā dicimus de ſocio p̨̄dicatoris: ille tn̄ qͥ p̨̄dicat ꝓ labore p̨̄dicantisaliqd̓ ꝑticulare gaudiū acqͥrit qd̓ nō habēt alij nec ſociꝰ nec qͥrecipit: qd̓ eſt vel aureola/ vel aliud. d ¶ Scripſiſſem forſitan. Quinta ꝑs vbi dicit ꝙ toti eccl̓ię ſcpͥſiſſet niſi diotrepeseſſet ꝯtra eū ⁊ epl̓am ſuā nō reciꝑet: ⁊ ꝑ hͦ etiā monet eū ad ꝑſeuerantiā in oꝑibꝰ miſericordię/ in qͥbꝰ tantā ſenſit vtilitatē/ cōplens qd̓ toti eccl̓ię de his ſcripſiſſet/ niſi eſſet ꝓpter diotrepē.Dicit gͦ: Scripſiſſem forſitā eccl̓ię: id eſt illi eccl̓ię q̨̄ dubitatiue eſt eccl̓ia vt li forſitan determinet hoc nomen eccl̓ię: velſi determinat verbū ſcꝫ ſcripſiſſem: tūc dicit euētū nō dubitationē: ⁊ eſt tēperamentū verbi. Sic em̄ ſua verba tēperare ſolēt: ſancti Scpͥſiſſem dico. e S ed is qͥ amat pͥmatū gere in eis: id eſt pͥmus eſſe inter eos. Eſt em̄ d̓ illis qͥ amāt primos recubitꝰ in cenis/ ⁊ pͥmas cathedras ī ſynagogꝭ Matth̓.xxiij. a. ſ ¶ Diotrepes ſcꝫ nō recipit nos: id eſt nō reputatauctoritatē nr̄aꝫ. Ex hͦ gͦ videt̉ ꝙ nō debemꝰ p̨̄dicare eis d̓ qͥbꝰcredimꝰ ꝙ nō ꝓficiūt. Un̄ Matth̓. vij. a. Nolite dare ſanctūcanibꝰ: neqꝫ mittatis margaritas vr̄as ante porcos. Et Matthęi. x. b. Quicūqꝫ nō recęperit vos neqꝫ audierit ſermōes veſtros/ exeūtes foras de domo vel ciuitate excutite puluereꝫ depedibꝰ veſtris. Sol̓. Ueꝝ eſt ꝙ p̨̄ciſis ⁊ obſtinatis nō debemꝰp̨̄dicare: tn̄ ſi ſint aliqͥ boni cū malis de qͥbꝰ ſit ſpes vt ꝓficiāt/nō debemꝰ ceſſare ꝓpter malos a p̨̄dicatiōe: ſicut nec dn̄s ceſſabat ꝓpter phariſęos et ſcribas qͥn doceret turbas: Sꝫ ſi hͦ et
in illa eccl̓ia eſſent aliqͥ boni: gͦ ⁊ illi toti eccl̓ię debuiſſet ſcd̓ſiſiohānes? Sol̓. Nō: qꝛ aliud eſt de ſcpͥto: ⁊ aliud de ꝟbo: qꝛ qͦp̨̄dicat hō: ⁊ ſi ſurgat hęreticꝰ ꝯͣdicēs hoc qd̓ pōt p̨̄dicator pbare dic̄ ⁊ reſiſtit ꝯͣdicēti: ſꝫ ſcpͥtū ſine rebellione ⁊ repugnātialacerat̉: vn̄ non debuit ſcribere. g ¶ Propter hoc ſi venero. Sexta ꝑs in qͣ dicit/ ꝙ ſi ad eos venerit/ māifeſtabit oꝑa illius hęreſiarchę Un̄dic̄: Propter hocſ. qꝛ nos non recipit.h ¶ Si venero advos. i¶ Cōmoneam .i. manifeſtabo.¶ Eiꝰ oꝑa q̨̄ facitverbis malignisgarriens in nos.Prouerb̓. xvj. d. Uirinſipiēs fodit maluꝫ:⁊ ī labijs eiꝰ ignis ardeſcit. Verba maligͣvocat mūdanos errores/ detractiōes ⁊ hmōi: q̨̄ ſūt qͣſi carbōes deſolatorij ex līguaīflāmata a gehēna procedentes. Iaco. iij. b. Et lingua ignis eſt.Glo. Sicut linguas detrahētiū nr̄o vitio non debemꝰ excitare nepereāt: ita ꝑ ſuā maliciā excitatas debemꝰ ęqͣnimiter tolerare/ vtmeritū nob̓ creſcat: Aliqn̄ etiā cōpeſcere: ne dū d̓ nob̓ diſſeminātmala eoꝝ qͥ poterāt audire/ corda corrūpāt. ¶ Et qͣſi nō ei iſtaſufficiāt: p̨̄dicta .ſ. ꝙ nob̓ detrahit ī falſis rōnibus et vanis nosꝯfutare: ⁊ a fide retrahere conat̉ Et hͦ ē qd̓ dixit garriēs: Sufficiant: ad ſuam ip̄iꝰ dānationē. m ¶ Neqꝫ ip̄e ſuſcipit fr̄es:qͣſi ſic̄ p̨̄dicat ꝙ nō ſunt recipiēdi fies: ſic ⁊ agit. Nec ſolū hͦ: īmon ¶ Et eos qͥ ſuſcipiūt .i. qͥ ſuſciꝑe ꝯſueti ſūt. o ¶ Prohibet:ne ſuſcęptꝰ exhibeāt curā hūanitatis. p ¶ Et qd̓ malꝰ eſt vtroſqꝫ⁊ ſuſcipientes ⁊ ſuſcęptos/ de eccl̓ia eijcit. Et de hͦ dicit non qꝛip̄e ſit ī eccl̓ia .i. in ꝯgregatiōe fideliū: ſꝫ de loco in qͦ ſolebat eē eccleſia/ ſeq̄ns illoꝝ doct̓nā ⁊ īſtitutionē īiuſtiſſimā: De qͣ Ioh̓. ix.e. Iā em̄ ꝯſpirauerāt iudęi vt ſi qͥſ eū ꝯfiteret̉ chriſtū exͣ ſynagogā fieret. q ¶ Chariſſime noli. Septīa ꝑs in qͣ monet gaiuꝫvt ip̄e nō imitet̉ illū: ſꝫ magꝭ demetriū qͥ teſtimoniū habet bonū.Un̄ dic̄: Chariſſime: qͥcqͥd ille dicat/ Noli imitari malū ſꝫqd̓ bonū ē. j. Theſſal̓. v. d. Oīa ꝓbate: qd̓ bonū eſt tenete. Aboī ſpecie mala abſtinete vos. Et on̄dit duplici argumēto ꝙ debetſic facere. Primū eſt: qꝛ r ¶ Qui bn̄ facit ex deo ē: qͥ om̄iaoꝑa nr̄a oꝑat̉ in nob̓/ Eſa xxvj. c. Secūdū eſt: qꝛ ecōuerſo: sQQui male facit/ deū nō videt: oculo affectꝰ qͥ ꝑ dilectionēvt ꝑ lumē videt deū: ſicut oculꝰ corꝑis mediāte lumīe exteriori videt rē exteriorē. Oſtēſo qͥd nō debet imitari: on̄dit ad cuiꝰ regulā⁊ exēplū debet ꝯformari/ dicēs: t ¶ Demetrio teſtimoniumreddit̉: ꝙ ſuſcipiat fr̄es .ſ. v ¶ Ab oībꝰ: qͥ ad eū veniunt. VelAb hoībꝰ ⁊ ab ip̄a ꝟitate .i. a deo qͥ bonis dat teſtimoniū: ꝑapprobationē eoꝝ ⁊ ꝓuētū bonoꝝ opeꝝ. x Et nos teſtimoniū ꝑhibemꝰ illis qͥbꝰ bn̄ credēdū ē. Et p̨̄cipue debes credereqꝛ y Et noſti qm̄ teſtimoniū nr̄m veꝝ ē: Hoc inquā nōſti ꝑ alia quę a me audiſti. z ¶ Multa habui ⁊cͣ. Utima ꝑsepl̓ę ī qͣ ei ſignificat ꝙ plura ſcpͥſiſſet ei niſi cito ſe ad eū venturūſꝑaret: ⁊ ad vltimū ⁊ ſuā ⁊ alioꝝ ſalutationē ſubiūgit. Dicit ergo:Multa: de hoſpitalitate ⁊ elemoſynis ⁊ de alijs. aHhabul tibi ſcribere: ſꝫ nolui ꝑ atramētū ⁊ calamū ſcribere tibiUolo em̄ ꝙ tu ſis epl̓a mea/ incauſto charitatis ⁊ digito dei ſcripta: Sicut dicebat Apl̓s. ij. Corꝭ. iij. b. Epl̓a nr̄a vos eſtis ſcripta in cordibꝰ nr̄is: q̄ ſcit̉ ⁊ legit̉ ab hoībꝰ manifeſtati: qꝛ ept̓a eſt.chriſti miniſtrata a nob̓: ⁊ ſcpͥta nō atramento: ſꝫ ſpiritu dei viuliCauſā aūt qͣre nō vult eis ſcribere on̄dit/ dicēs: b Spero auꝓtinꝰ te videre. Sil̓e dixit paulꝰ philemoni. Nā ſpero ꝑ orones vr̄as donari me vob̓. Et Ro. j. c. Deſidero em̄ vos videre.c ¶ Et os ad os loq̄mur: ego ſcꝫ ⁊ diotrepes vt eiꝰ oꝑa manifeſtē. Hic Paulꝰ. j. Corꝭ. iiij. d. Ueniā ad vos cito ſi deꝰ voſuerit: ⁊ cognoſcā nō ſermonē eoꝝ qͥ inflati ſūt: ſed ꝟtutē: Nō em̄ inẜmōe ē regnū dei: ſꝫ ī ꝟtute. Ul̓: Os ad os loq̄mur: ego ē tavt q̨̄ diſponēda ſūt ⁊ ordiuāda ⁊ diſponamꝰ ⁊ ordinemus Sic.☞ Paulus. j.
C
D
In epiſtolead philemon