EpiſtoleprimeIohannis

a Scimus qm̄ cū apparuerit:ſil̓ēs ei erimus: qm̄ vide̓bimꝰē eū ſicuti eſt. Et omīs qͥ habetf ſpem hāc in eo/ ſanctificat ſeſicut et ille ſanctus eſt. Oīs qͥs facit peccatū ⁊ iniqͥtatē facit:h Et peccatū eſt iniqͥtas. Et ſciitis quia ille apparuit vt pctāk tolleret: ⁊ peccatū ī eo nō eſt.

i Ois qui in eo manet/ nō pecincat: ⁊ oīs qui peccat nō vidite̓um nec cognouit eū. Filioliq̇ ne̓mo vos ſeducat. Qui facitr iu̓ſticiā/ iuſtus eſt: ſicut ⁊ illes iuſtꝰ eſt. Qui facit peccatū ext diabolo ē: qm̄ ab īitio diaboyluſ peccat. In hͦ apparuit filiydei/ vt diſſoluat oꝑa diaboli.

Unde Eſa xxxij. a. Erit vir ſic̄ qui abſcōdit̉ a vento: ⁊ c̨elat ſea tēpeſtate. Et ꝙ nō oporteat mō apparere/ on̄dit ꝑ hoc ꝙ necchriſtus cuius ſumus filij mō apparet/ ſed in iudicio apparebit: vbi ⁊ nos apparebimꝰ cū ip̄o. Vnde dic̄/ a Scimus:Etſi nōdū apparuit quid erimꝰ: qꝛ in cor hoīs nō aſcendit. j.Corꝭ. ij. c. tamē Scimus fide illumināte: b Qm̄ cū apparuerit: in ſecūdoaduentu. c ¶ Sil̓esei erimꝰ .i. immortales ẜm corpus ⁊ impaſſibiles. Col̓. iij. aCū aūt chriſtus apparuerit vita veſtra:tunc et vos apparebitis cum ip̄o in gloria. Et probat ꝙ erimus īmortales. dQm̄ videbimuseum ſicuti eſt: qd̓non eſſet ſi carnemmortalē haberemꝰ: qꝛ Exo. xxxiij. d. Nō videbit me hō ⁊ viuet vita .ſ. mortali. Ioh̓. j. b. Deū nemo vidit vnquā. VndeGlo. Quia eū ī ip̄a diuinitatꝭ ſuę ſubſtātia cōtēplabimur qd̓ī hac vita nulli ꝯcedit̉. Sꝫ qͥd ē qd̓ dic̄/ qm̄ videmꝰ eū ſicuti ē: ſꝫ ip̄e ē pleniſſime ⁊ ꝑfectiſſime: gͦ videbimꝰ eū pleniſſime⁊ ꝑfectiſſime. Cōtra Iſidorꝰ. Sibi ſoli trinitas nota ē/ et hoīaſſūpto. Sol̓. Sicuti ē videbimꝰ: qꝛ facie ad faciē: ⁊ ſine velamīe quē mō videmꝰ ſb̓ figurꝭ ⁊ enigmate: n̄ tn̄ pleniſſime qͣꝫtūad ip̄m: qꝛ nō erimꝰ capaces plenitudinis ſuę gl̓ię. Et qꝛ tuncerimꝰ ei ſimiles ī gl̓ia/ debemꝰ ⁊ mō eē ſil̓es ei ī vita. Un̄ dic̄:e Et oīs qͥ habet hāc ſpem in eo .ſ. vt ei ſit ſimilis in futuro. Ro. viij. e. Spe ſalui facti ſumus. f ¶ Sāctificat ſe:id ē ſanctū facit ⁊ purū/ tꝑalia relinquēdo: ſicut ille ſanctꝰ eſt.j. Pet̓. j. c. Sancti eritis qm̄ ego ſanctꝰ ſum. Et Ioh̓. xvij. c.Ego ſanctifico meip̄m: vt ſint ⁊ ipſi ſanctificati in veritate.Ioſue. iij. b. Sanctificamini in pn̄ti vita: cras em̄ .i. in futuravita faciet dn̄s int̓ vos mirabilia. Leuitꝭ. xix. a. Sancti eſtoteqꝛ ego ſanctꝰ ſum. Cōtra Iob .xxv. b. Stellę nō ſunt mundęin ꝯſpectu eius. Pręterea aūt loquit̉ de ſanctitate chriſti creata/ aut increata. Si de increata ſed nr̄a creata eſt: creati autēad increatum nulla eſt ꝓportio. Si de creata: ſed illa eſt nō admēſurā: nr̄a vero ad mēſurā. Sol̓o. De vtraqꝫ pōt loqui: Side creata/ tūc li/ ſicut nō dicit ſimilitudinē in mō ſed in ſimilitudine ⁊ in qͣlitate: vt ſit ſenſus: ille ſanctus eſt/ ⁊ vos ſancti ſitis. Si de increata: tunc li/ ſicut dicit ſimilitudinē vt exēplatiad exemplar: qꝛ virtutes quę in nobis ſunt exemplatę ſunt advirtutes exemplares. Ideo g ¶Omnis qui facit pctm̄et iniquitatē facit .i. ꝯtra legē dei. Vnde Glo. Gręce nomos lex: inde anomia .i. iniqͥtas quę eſt cōtra legē vel ſine lege. Unde dicit. h¶ Et peccatū eſt iniquitas: quicquidem̄ peccamus cōtra legem dei facimus. Un̄ Psͣ. Pręuaricātes reputaui oēs peccatores terrę. Ex hoc loco. Augꝰ aſſumpſit illā diffinitionē pctī. Peccatū eſt factū vel dictū vel ꝯcupitum ꝯtra legē dei: ⁊ hoc intelligit̉ de mortali. Sed qꝛ poſſent ipſi dicere: nullus ſine peccato eſt: ergo nullus pōt hancſpem habere: ꝓpter hoc reſpondet ꝙ verū eſt ex ſe: ſed tamenpōt eam habere ex dei auxilio: vnde dicit/ Et ſcitis qm̄ille apparuit vt pctā tolleret. Vn̄ Ioh̓. j. d. Ecce qͥ tollit peccata mūdi. Glo. Tollit dimittēdo facta adiuuādo ne fiant/ ducendo ad vitā vbi oīno fieri nō poſſint. Propter hocter d̓r in miſſa: Agnꝰ dei: ſed bis miſerere nobis: qͣſi/ agnꝰ deimiſerere pctā dimittēdo. Itē agnus dei miſerere/ ne fiant adiuuando. Ecc̄i. ij. c. Qm̄ pius ⁊ miſericors eſt deus: ⁊ remittit in die tribulationis peccata: ⁊ ꝓtector eſt oībus exquirentibus ſe in veritate. Et on̄dit ꝙ potuit peccata tollere: qꝛ fuitſine peccato vt dicit. k ¶ Et pctm̄ in eo non eſt: nec actusnec volūtatis .j. Pet̓. ij. d. Qui pctm̄ non fecit nec inuentuseſt dolꝰ in ore eiꝰ. Et l ¶ Oīs qͥ in eo. Hic vltimo ꝓbat ꝙchriſtꝰ pctā nō habet. Unde dicit: Oīs qui in eo manetnō peccat. Ex quo patet ꝙ ip̄e immunis eſt a pctō: qꝛ etiāadhęrētes ei vitāt pctā: Sꝫ oīs iuſtus in eo manet: ergo nul-

lus iuſtꝰ peccat. Cōtra. sͣ. j. c. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ nō habemus noſmetip̄os ſeducimꝰ. Et Prouerb̓. xxiiij. d. Septies.cadet iuſtus ⁊ reſurget: impij aūt corruēt in malū. Sol̓. Iu.ſtus cadet ſed in die: qꝛ non cadit a charitate. Et oīs qͥ in eomanet nō peccat: Verū eſt inqͣꝫtum manet in eo: vt ſic intelligat̉ ꝑ reduplicationē. Si aūt peccat venialiter: hoc non eſtqꝛ eſt ī eo: ſꝫ qꝛ eſt exillo. Uel pōt dici ꝙhoc nō intelligit̉ niſide mortali: vn̄ Oīsqui manet in eo: inquantū manet in eonō peccat mortalit.Uel pōt dici. Omnis qui manet in eoꝑ fidē: Non peccapeccato infidelitatis.m ¶ Et oīs qͥ peccat/ inqͣꝫtū peccat: ⁊pōt intelligi de pctōmortali tm̄: vel de mortali ſimul et veniali: vel de pctō infidelitatis. n Nō vidit eū/ fide: credēdo humanitatē. o¶ Nec cognouit eū: qͦ ad diuinitatē vel guſtādo eiꝰ ſuauitatē: ſi em̄ guſtaſſet qͣꝫ dulcis eſt dn̄s nō peccaret. Ul̓ Non vidit nec cognouit/ ꝑfecte vel finaliter. q. d. ſicut qͥ manet ineo nō peccat: ſic ꝑ oppoſitū qͥ peccat nō cognoſcit eū. Ex quopatet ꝙ ip̄e pctm̄ nō habet: Cui adhęrentes vitāt pctā: ⁊ cuinō adhęrēt pctōres: ſꝫ lōge ſūt ab eo. Psͣ. Lōge a pctōribꝰ ſalus. p F Filioli nemo ⁊cͣ. Secūda ꝑs pͥmę ꝑtis in qͣ oſtēdiꝙ oīs iuſticia ē a deo. Et excludit errorē pelagij: qͥ dicebat ꝙhō pōt iuſtificari ex ſolo libero arbitrio. Vn̄ dic̄: Filioli nemo vos ſediicat: vt .ſ. credatis ꝙ iuſticia ſit a nobis/ nō adeo. q ¶ Seducat .i. ſeorſū a ꝟitate fidei ⁊ integritate moꝝducat. Sil̓e Eph̓. v. b. Nemo vos ſeducat. Sꝫ qͣre dic̄ Filioli/ ⁊ nō filij? Sol̓o. Quia in pn̄ti vbi charitas ē imꝑfecta qͥdāmō fac̄ filiolos: ī futuro ꝟo erūt filij vbi charitas erit ꝑfecta.Uel ſic vocat eos ꝓpt̓ tp̄s: qꝛ ip̄e eos p̨̄ceſſerat ī fide. Et ꝙ iuſticia ē a deo hͦ on̄dit dicēs r Qui facit iuſticiā iuſtꝰ eſt.ſic̄ ⁊ ille/ deꝰ iuſtꝰ ē. Sed ex hoc obijcit̉ ſic: Ille iuſtꝰ ē naturaliter/ ⁊ ex ſe: gͦ qͥ facit iuſticiā iuſtus eſt naturaliter ⁊ ex ſe.Sol̓. Sic̄ nō dicit ſil̓itudinē niſi exēplati ad exēplar. Iuſticiaem̄ dei increata ⁊ iuſticia hoīs creata nō ſunt ſil̓es/ niſi in effectu: ſic̄ ecōuerſo d̓r in medicinis/ ꝙ medicinę ſūt ꝯtrarię: nōẜm ſub̓am vel eēntiā: ſꝫ ẜm effectꝰ. Et ſi iuſticia hoīs ē exēplata: nō eſt gͦ ab hoīe: ita qͥ facit iuſticiam iuſtus eſt: ſꝫ ecōuerſo.s ¶ Qui facit pctm̄ ex diabolo ē. Ex hͦ arguit manicheſic: Si oīs hō fac̄ pctm̄: gͦ oīs hō ex diabolo ē: gͦ multo fortiea q̨̄ ſūt inferiora hoīe ſūt ex diabolo. Sol̓o. Nec hō nec iſteviſibilia ſūt ex diabolo: nec ꝑ creationē. nec ꝑ originē carnis: sꝑ imitationem: ſicut dicit dn̄s Ioh̓. viij. e. Si filij abrae eſtisoꝑa eiꝰ facite. q. d. imitamī ip̄m Et hͦ eſt qd̓ ſequit̉: t QQm̄ab initio diabolꝰ peccat: Et reddit̉ hic cā imitationis etnō creatiōis: vn̄ ī ip̄o textu pōt ꝯfūdi manicheꝰ. Glo. hic dic.Ab initio/ ſuę creatiōis diabolꝰ incipiēs peccare peccat ꝯtīnue vſqꝫ ī pn̄ti. Ergo diabolꝰ ī oī oꝑe ſuo peccat. Sol̓. Uerūeſt in om̄i oꝑe vel motu egrediente a libero arbitrio: qꝛ eiusarbitriū pure ꝯfirmatū eſt ad malū. Sꝫ q̨̄rit̉ vtrū poſſit moueri motu naturali ad diligēdū deū? Sol̓o. Opinio vel dubitatio eſt. Quidā dicūt ꝙ ſic: alij dicūt ꝙ nō: qꝛ eiꝰ natura perꝯſuetudinē malā ita ſopita eſt ꝙ nec etiā motu naturali pōt diligere deū: Sicut videmꝰ ꝙ aliqͥs colericꝰ ex natura ꝑ ꝯſuelsdinē ſępe fit melācolicus eo ꝙ ſopit̉ eiꝰ natura. v¶Peccat.ſed intelligendū eſt vſqꝫ ad diē iudicij. Uel d̓r peccare ab inbtio: qꝛ qͥdāmō fuit pͥncipiū qͣre hō peccauit. Un̄ ꝙ naſcumnūoēs in peccato: eſt quodāmō a diabolo. Un̄ qꝛ hoīes nō celſant peccare: nec ip̄e d̓r ceſſare: ſed ſemꝑ peccat. Et qꝛ ſta eſtx¶ Filiꝰ dei apparuit in hoc .i. ꝓpter hoc. y Ut diſſolꝰuat oꝑa diaboli/ tollēdo .ſ. pctā. Oꝑa aūt diaboli appenaipctā: qꝛ ſūt natiuitas imitatiōis qua ex diabolo naſcunt peēcatores. Et cū dicit/ Diſſoluat/ notat̉ difficultas. Quo autdiſſoluit: on̄dit .ſ. qꝛ regenerādo nos in baptiſmo. Un̄ dicit5 Omnis qui natus

S

B

Apocal̓

De ꝯſe. diſ. 3. c.ille rex tātꝰ ī fi.

Iob̓. .8. 1.

Eſa. 53. b.1. Pet̓. 2. d.

Psͣ. 11

Psͣ .118.