EpiſtoleſecundePetri
ſ dōnec dies eluceſcat/ et lucifer oriat̉ in cordibus veſtris.c Hoc pͥmū intelligētes ꝙ oīsd̓ ꝓphetia ſcripturę ꝓpria inē terp̄tatione nō fit. Nō ēnī voluntate humana allata eſt aliſ quādo prophetia/ ſed ſpiritū
ſancto inſpirati locuti ſūt ſancti dei homines. ¶ Ca. II¶Uerūt vero et pſeudoprophetę in ppl̓o: ſicutijet in vobis erunt magihͦſtri mendaces: qui inAtroducēt ſectas perditionis:
nę. Vel cui attēdite: quaſi lucernę lucēti in caliginoſoloco .i. in nocte huiꝰ ſęculi plena caligine ignorantiarū/ tenebris peccatoꝝ nebulis erroꝝ: ⁊ iō laborioſa. Iob. vij. a. Noctes laborioſas enumeraui mihi. Prophetica doctrina ē qͣſilucerna lux in teſta: ſed euangelica eſt lux ſplendens iam nō inteſta: ſed ſuꝑ candelabꝝ poſita: Mat. v.b. Prouer. vj. c. Mādatū lucerna ē: ⁊ lexlux. Sꝫ qͣꝫdiu lucebatin caliginoſo loco?a Ponec dies .i.aꝑta dei viſio/ ⁊ charitaſ plena illuceſcatqd̓ erit ī futuro: quādo erit dies illa de qͣdicit Psͣ. Melioreſt dies vna ī atrijs tuis ſuꝑ milia. b. Et/ donec .ſ. lucifer .i.cognitio p̨̄ſens p̨̄ambula ad futurā/ ſicut lucifer p̨̄cedit diem:Oriat̉ in cordibꝰ veſtris. Vel Lucifer .i. chriſtus quiin corde eiꝰ orit̉ qͥ fidē eiꝰ cuſtodit ⁊ ip̄m oꝑe imitat̉. Uel pōtillud Donec ꝯtinuari ei qd̓ dixit/ Attendētes .i. attēditeſermoni ꝓphetico. Donec ⁊cͣ. nec mutat̉ expoſitio. Uel poteſt ſic dici: Attēdite/ Donec dies .i. plena dilectio illūināsaffectū. Et lucifer .i. pn̄s cognitio illuminās intellectū. Oriatur ⁊cͣ. Sicut em̄ lucifer p̨̄cedit ſolē vel diē ſic cognitio dilectionē: qꝛ vt dicit Augꝰ. Inuiſa poſſumꝰ diligere: ſꝫ nō incognita. Vel moraliter. Lucerna eſt quilibet fidelis qͣꝫdiu eſt inmundo: qꝛ nondū apparet quid erit. Un̄ cōparatione claritatis futurę quā expectat ē lucerna: licet cōꝑatione maloꝝ ſit dies quibꝰ etſi luxerit/ tn̄ lucē nō cōprehendunt: Vnde ⁊ in nocte ambulant ⁊ offendunt. Ioh̓. xj. b. Si aūt ambulauerit innocte/ offēdit: qꝛ lux nō eſt in eo. Vel lucerna eſt quilibet martyr ardēs interiꝰ/ ⁊ lucens vehemēter in ſplēdoribus ſctōꝝ .ſ.ꝟtutibꝰ ſuę lucis radiū emittēs: ꝑ ꝯfeſſionē fidei. Sꝫ qn̄ lucernę huiꝰ teſta ꝯfringit̉: tūc lumē eiꝰ plene innoteſcit ⁊ non ſolūradius exit: ⁊ ſic hoſtes fidei fugiūt ꝑterriti: ſicut legit̉ de gedeone: qͥ fractis lagenis victoriā habuit de ſuis hoſtibꝰ: Iudidicū. vij. f. De his lucernis dicit̉ Lucꝭ. xj. e. Nemo lucernāaccēdit/ et in abſcōdito ponit neqꝫ ſub modio: ſed ſuꝑ candelabrū ⁊cͣ. c. Hoc primū ⁊cͣ. Hic on̄dit ꝙ ꝓphetę nō a ſevel a ſua volūtate ſunt locuti: ſꝫ a ſpūſctō. Cōtinuatio. Quaſiattendentes benefacitis/ hoc primum intelligentes ꝙoīs ꝓphetia ſcripturę. Hoc dicit ad differētiā ꝓphetisfacti: ſicut Eſaias ambulauit nudus Eſa. xx. a. Et ecechielſe ligari fecit et portari ꝑ foramē. Ezech̓. xij. b. d ¶ Propainterp̄tatione nō fit: nō em̄ ſua volūtate/ vel ꝓpria expoſitione p̨̄dicabāt ppl̓is: ſed ea q̨̄ a deo audierūt: Glo. Sicutꝓphetę nō ſua ſed dei verba ſcribebāt: ita lector nō ſua interp̄tatione vel ꝓpria expoſitione vti debet: ne a fide exorbitet: ſeclaboret attēdere quō ꝟba ſua voluerit ītelligi ille qͥ ſcpͥſit. Etin hͦ nos inſtruit quō ſcripturas debemꝰ exponere ⁊ ſcrutari:vt nō nr̄o intellectui eas ſubijciamꝰ/ trahēdo ad nr̄m intellectū: ſed intellectū nr̄m eis ſubijciamꝰ. Cōtra eos qͥ in parnaſomōte ſomniāt: ⁊ ſuis ſomnijs inducūt ſcripturas/ et frequent̉ꝑuertūt. Vn̄ talibꝰ pōt dici illd̓ qd̓ rn̄det Neemias nūcio ſanaballath Neemię. vj. b. Nō eſt factum/ ẜm verba hęc q̨̄ tuloq̄ris: de corde em̄ tuo tu cōponis hęc. Un̄ tales nō loquunt̉verba dn̄i: ſed ea obloquunt̉: qꝛ ea deprauāt. Hiere. xxiij. d.Nō loq̄bar ad eos ⁊ ip̄i ꝓphetabāt. Verūtamē ſi aliqn̄ aliqͥs ad ędificationē ppl̓i aliqua dicat q̨̄ vl̓ acciderūt/ vel accidere poſſūt: dummō nō abhorrēt nec in via fidei nec in via moꝝverba dn̄i loquit̉. Vn̄ dic̄ Gregꝰ ſuꝑ Ezech̓. Qui īexpoſitio.ne ſacri eloquij vt auditoribꝰ placeat qͥd fingit/ ſua ꝟba loquit̉:nō dei. Qui autē in ꝟbis dn̄icis aliter qͣꝫ is qͥ ꝓtulit ſenſit/ etſub alio intellectu tn̄ ad ędificationē charitatis tendit: dn̄i ſūtꝟba q̨̄ dic̄. Et ꝙ ꝓphetia ſit ꝑ reuelationē ſpūſſancti hoc oſtēdit dicēs: e Em̄ .i. qꝛ. f ¶ Prophetia nō eſt allata aliqn̄ volūtate hūana. Ad idē. iiij. Regꝭ. iij. c. Nūc aūt adducite mihi pſaltem. Cūqꝫ caneret pſaltes facta eſt ſuꝑ eū ma
nus dn̄i: Nō gͦ poterat ꝓphetare hellſeꝰ qn̄ volebat: gͦ ſiſe palijs. Cōtra. j. Corꝭ. xiiij. f. Et ſpūs ꝓphetarum propherioſubiectꝰ ē: gͦ poterūt ꝓphetare qn̄ volebāt: ⁊ qn̄ nolebāt tacere: Et Eſa. lix. d. Quē ſpūs dn̄i cogit̓. Sol̓. Prophetare p̄.duobꝰ modis. Uno mō ꝓphetiā ꝯcipere: ⁊ ſic nō poterunt qphetare qn̄ volebāt:hoc em̄ eſt in voluntate ſpūſſctī reuelantis vt p̨̄uideant futura. Alio mō idē ē qd̓ꝓphetiā dicere: et ſicpotuerūt qͦtiēs volebāt poſt reuelationēaccęptā: ⁊ hāc dicerenō cogebat eos ſpūſnec nō dicere: tn̄ peccarent ipſi ſi tacerētex qͦ eis erat facta reuelatio. Primo mō loquit̉ hic petrus: etliber regū. Secūdo mō apl̓s ad Corīthios. Qd̓ dic̄ de Eſa.nō intelligit̉ de ꝓphetꝭ: ſꝫ de cyro quē dn̄s miſit ad liberandūiudęos ẜm lr̄am: Uel de chriſto ẜm myſteriū: qͥ cooꝑāte ſpūſctō miſſꝰ ē liberare nos: Uel exponit̉ ſic. Nō em̄ volūtate hūana: ſꝫ mota a deo: ſicut patet in balaā: qͥ a deo mouebat̉: nec aliud pot̓at dicere niſi qd̓ dn̄s īperabat. Sic exponitur illud Ioh̓. vj. d. Deſcēdi de cęlo nō vt faciā voluntatemmeā tm̄ .ſ. Allata: quare nō dicit ꝓlata? Iā patet ſol̓o ꝑ p̨̄dicta: qꝛ volūtate hūana ꝓferri poterat/ ſꝫ nō afferri .i. ꝯcipiAllata gͦ ꝑ īſpirationē: ꝓlata ꝑ locutionē: Dico Allata ⁊cͣ.¶ ¶ Sꝫ ſpūſctō .i. ꝑ ſpm̄ſctm̄. h ¶ Inſpirati effectiue. UelSpūſcto formalit̓ .i. reuelatiōe ⁊ īſpiratiōe facta a ſpūſctēInſpirati .i. intus ī ſecreto cordis edocti ⁊ inſtructi. ¶Locuti ſūt ſctī dei hoīes: ea q̨̄ pͥus ꝯcęper̄t: ⁊ ꝓpt̓ hoc eisde chriſto dixerūt ꝑ ſpm̄ ſctm̄ credere debetꝭ: qꝛ ſpūſſctūs nōloquit̉ nec docet niſi ꝟitatē. Ioh̓. xvj. c. Cum aūt venerit illeſpūs docebit omnē veritatem. ¶ Expo. Ca. IIUerunt ꝟo ⁊ ꝑſeudo ⁊cͣ. Quia eos quibꝰ ſcribitad fidei ꝯſtantiā monuit: erga eos ſollicitudinē on̄ditapl̓s: ꝓpterea in hͦ capl̓o cām p̨̄dictoꝝ on̄dit: q̨̄ eſt .ſ. ꝙ hęreticivēturi ſūt magr̄i erroꝝ: int̓ qͦs ip̄os multū cautos cōſtātes ⁊ſtabiles eē oportebit. Diuidit̉ aūt hͦ cap̄. in qͣttuor ꝑtes. In pͥma general̓r on̄dit deceptiōes ⁊ fallacias hęreticoꝝ: In ſcd̓aꝑbat̉ ꝙ oēs pctōres dānabunt̉: ⁊ ecōuerſo boni liberabunt̉:ibi. Si em̄ deꝰ ⁊cͣ. Et hͦ fac̄ vt hęreticos pͥus alijs dānabiliores on̄dat. Un̄ in tertia ꝑte qͣſi ꝯcludēdo/ ⁊ eos alijs cōparādo on̄dit dānationē eoꝝ eē maiorē futurā qͣꝫ alioꝝ p̨̄dictoꝝibi: Magis aūt eos ⁊cͣ. In qͣrta cām dānationis hęreticorū ſubiūgit: ibi: Hi v̓o velut ⁊cͣ. In pͥma parte ſic ꝓcedit.Primo eis ꝓponit vēturos eē int̓ eos mgr̄os erroꝝ: ſicut laantea ml̓ti ꝑſeudo fuerūt. Secūdo aꝑit maliciā eoꝝ. Primoon̄dēs qͣles ſūt in ſe: qꝛ/ Mendaces. Secūdo qͣꝫ in malicia efficaces: ibi: Qui ītroducūt. Tertio quē effectū ex hͦꝯſeq̄nt̉ ī alijs: ibi: Et multi. Quarto qͦ fine: qꝛ ꝓpt̓ auaricia:ibi: Et ī auaricia ⁊c̄. Quīto qͥs t̓minꝰ eoꝝ ⁊ ſtatꝰ: qꝛ pęnaęt̓na: ibi: Quibꝰ iudiciū ⁊cͣ. Dic̄ gͦ. k Euerūt. Cōtinūatio. Ita ꝓph̓ę ſctī locuti ſūt a ſpūſctō. Uero i. ſꝫ. m Et.l. etiā n ¶ PPſeudo ꝓphetę fuerūt in ppl̓o/ ifraelitico: ſicbalaā. Numeri. xxiij. Et. iij. Regꝭ. xxij. a. Congregauit reiſrl̓ ꝓphetas qͣdringētos circit̓ viros. Et ī ml̓tis loct: o ic⁊ ī vob̓. i. int̓ vos. p ¶ Erūt mgr̄i mēdaces. q. d. mō ſaſūt: ſꝫ nōdū mgr̄i: qꝛ ſe nō audēt manifeſtare. Et mēdaces īſe: qꝛ ſe dicūt ꝟa dicere: ⁊ nō mentiunt̉. Hiere. xiiij. c. Ulſionē mēdacē ⁊ diuinationē fraudulētā ⁊ ſeductionē cordis ſuiꝓph̓ant vob̓. De aduētu iſtoꝝ loqͥt̉ exp̄ſſe apl̓s. j. Timotꝰ.iiij. a. In nouiſſimis tꝑibꝰ diſcedēt quidā a fide: attēdētes ſp̄iritibꝰ erroris ⁊ doctrinis demonioꝝ: in hypocriſi loquētiummēdaciū. ij. Timoth̓. iiij. a. Erit em̄ tp̄s cū ſanā doctrina nōſuſtinebūt: ſꝫ ad ſua deſideria coaceruabūt ſibi mgros prurientes auribꝰ: ⁊ a ꝟitate quidē auditū auertent: ad fabulas poꝯuertent̉. Nec ſolū mēdaces in ſe/ ſꝫ ad alios ſūt fallaces. dſtſequit̉. ¶ Qui introducūt ſectas ꝑditionis .i. gͦ ſuuecauſa ꝑditionis
E
A
2. Timo .3. d.
Psͣ .83.
Moraliter