EpiſtoleprimePetri

Idam his qui ambulauerūt in? luxurijs deſide̓rijs violētijsecōmeſationibus potatiōnibꝰſꝫ ⁊ illicitis idoloꝝ cultibꝰ ī qͥbꝰnūc obſtupeſcēt. In quo admirant̉ nō cōcurrētibꝰ vobisl in eandem luxurię cōfuſionēblaſphe̓mantes qui reddento rationē ei: qui paratus eſt iul dicare viuos ⁊ mortuoſ. Propter hoc em̄ ēt mortuis euangelicatum eſt vt iudicent̉ quidem ẜm hominēs in carne: viuant autem ẜm deum in ſpiritu. Omniu̓m autem finis appropinqͣbit. Eſtōte itaqꝫ prudentes: ⁊ vigilāte in or̄onibꝰ:

aQui ambulauer̄t ī luxurijs: actu. Et qꝛ luxuria nomēē actꝰ/ ⁊ ml̓ti qͣꝫuis natura deficiat/ deſiderijs inardeſcūt: propter hoc ſubdit: b ¶ In deſiderijs/ malis. c ¶ Uiolētijs/quas pauꝑibꝰ inferebāt. Et hoc bn̄ ſequit̉: qꝛ deficiēte natura cum nō poſſunt implere deſideria ſua/ fiūt ambitioſi ⁊ auari: plus de viatico acquirentes cū minusreſtet de via. Et hi ſunt qͥ ſi carnē crucifigant cū vitijs nō tamē cū ꝯcupiſcentijs:⁊ ꝓpter hoc nō ſūt chriſti. Alia littera habet: Uinolētijs .i. ebrietatibꝰ: qꝛ tātūbibunt ꝙ inde efficiunt̉ ad operandū lenti. Et poſt hoc ſequit̉ immoderatus appetitus ciboꝝ: Un̄ dicit/ d ¶ In comeſtionibꝰ luxurioſis .i. luxuriā ꝓuocātibꝰ.Prouerb̓. xxiij. c. Noli eſſe in ꝯuiuijs potatoꝝ: nec in cōmeſationibꝰ eoꝝ qui carnes ꝯferūt ad veſcēdū. Et ex cibis poſteaſequit̉ potꝰ. Vn̄ dic̄. e ¶ Et potatiōibꝰ/Prouer. xxiij. c. Uacāteſ potibꝰ. Et qꝛ exhis ſeqͥt̉ idolatria: qꝛ ſedit ppl̓s māducare⁊ bibere/ ⁊ ſurrexer̄t ludere .i. idolatrare:vt dic̄ Glo. ꝓpt̓ hͦ ſubdit. f ¶ Et illicitisidoloꝝ cultibꝰ. Et dic̄ illicitꝭ: qꝛ colētibꝰ idola dabat̉ licētia peccādi: ꝓpter qd̓apl̓s ab eis aufert licētiā: vt ſic appareat ꝙipſi nō poſſūt alios licētiare: ⁊ in hoc notatur cauſa qͣre illi colebant idola .ſ. ꝓpterlicentiā peccādi q̨̄ eis dabat̉. Hęc omniaꝓhibet apl̓s. Roma. xiij. d. Nō ī comeſatiōibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ: nō in cubilibꝰ ⁊ īpudicitijs g In qͥbꝰoībꝰ .ſ. ſupͣdictis. h Nūc obſtupeſcēt: ꝯuerſi ad fidē: velꝓ quibus .ſ. relictis obtulerūt cōfuſi: ⁊ triſtes: qꝛ tanto tꝑecum eis fuerunt. Roma. vj. d. Quē fructū habuiſtis in eis inquibus nunc erubeſcitis? i ¶ In qͣ admirant̉ ⁊cͣ. Quarta pars vbi monet eos ne ipſi curēt ſi ipſi derident̉ a gentibꝰpropter hoc ꝙ ſuā malā cōuerſationē reliquerunt. Un̄ dicit̉:In quo. Hoc non refert̉ ad īmediate dictū: ſed ad illud totum ꝙ dictū eſt. sͣ. Qui paſſus eſt ⁊cͣ. ſic: In quo. i. propter qd̓ .i. qꝛ carnē crucifigitꝭ ⁊ a pctīs deſijſtis. Ipſi k. Admirant̉ non ꝯcurrentibꝰ vobis/ ablatiuus abſolutus .i.qꝛ vos cū eis non curritis. l ¶ In eandē luxurię confuſionem/ in qua ipſi ſūt: vel in qua vos fuiſtis. Admirant̉ dico m¶ Glaſphemātes .i. vituperātes. Eſtis em̄ eis diſſimiles: Sicut dicūt mali/ Sap̄. ij. c. Grauis eſt nobis etiā advidendū: qm̄ diſſimilis eſt alijs vita illius: ⁊ immutatę ſūt vięeius. Ponit aūt duas cauſas qͣre nō debēt curare ſi a malisirrident̉. Prima eſt: qꝛ ipſi de ſua mala cōuerſatione reddentrationē. Un̄ dicit: n ¶ Qui reddēt .i. exigent̉ ad reddendum: rationē. Ecc̄s. vltꝭ. d. Cuncta quę fiunt adducet deꝰin iudiciū ꝓ omni errato: ſiue bonū ſiue malū ſit: Et nō hoī qͥdecipi poſſit: ſed o Ei qͥ paratus eſt: ⁊ ſi nondū manifeſtatus. p ¶ Iudicare viuos ⁊ mortuos: ⁊ tunc illis blaſphemię ⁊ vobis patientię p̨̄mia reſtituet. Actꝭ. x. .ſ. Quia ip̄eeſt qui ꝯſtitutus a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuorum. Ioh̓. v. d.Neqꝫ em̄ pater iudicat quēqͣꝫ: ſed om̄e iudiciū dedit filio. Etdicit Paratus: ad differētiā iudicū huiꝰ ſęculi quos oportet cauſas ęſtimare anteqͣꝫ iudicēt: ſed ipſe non indiget examinatione: qꝛ oīa nouit ⁊ videt. Un̄ ip̄e ē teſtis ⁊ iudex. Hiere.xxix. f. Vnde Iob. ix. d. Neqꝫ enim viro qͥ ſimilis eſt mei reſpōdebo: nec qͥ mecū in iudicio ex ęquo poſſit audiri. Deindeponit ſecundā cauſam: q̨̄ eſt/ qꝛ mortuis in peccatis ꝓpter hocpredicatū ē verbū vitę/ vt vitam carnalem relinquāt. Vndedicit. q ¶ Propter hoc em̄. Cōtinuatio. qͣſi nō debetis curare/ ſi blaſphemēt vos: qꝛ cū eis nō curritis. r Em̄. i. quia.s ¶ Propt̓ hoc ⁊ mortuis/ in pctīs. t ¶ Euāgelizatūeſt/ verbū dei. v Ut iudicent̉ quidē ip̄i quibꝰ p̨̄dicatūeſt. x ¶ Scd̓m hoīes in carne .i. a ſeip̄is damnent̉ auditov̓bo veritatis: ⁊ hoc ẜm ea q̨̄ ip̄i hoīes ab humo cōmiſeruntī carne: viuēdo .ſ. carnalit̓: ⁊ ſic ꝯuertāt̉. Vel Scd̓m hoīesid ē rōnabiliter. Ad hoc enim data eſt ratio hoī vt ẜm illā ſe

ip̄m diſcutiat ⁊ dijudicet mala q̄ fec̄ viuēdo carnalit hunſeaꝫEt nō ſolū hͦ: z ¶ Aūt .i. ſed y Uiuāt/ in ſpū .i. vita ſpūalia Scd̓m deū. Gal̓. v. c. Spū ambulate/ ⁊ deſideria caruisnō ꝑficietis. b ¶īm aut finis. Secūda ꝑs pͥmę ꝑtis capituli: in qͣ monet eos vt cito arment̉: ⁊ hoc qꝛ cito veniet finisquādo remunerabūt̉: qͣſi/ moneo vos nōtm̄ ad hoc vt armemini: ſed vt cito armemini: qꝛ ſi armati inuēti fueritꝭ cito remunerationē accipietꝭ. c¶ Aūt .i. ſ. dſxinis oīm appropinqͣbit: vbi recipietis bona q̨̄ egiſtis. Finis .i. mors vel iudiciū vniuerſale mundi. Sperat em̄ iuſtꝰin morte ſua: Prouer. xiiij. d. Et ꝓpt̓ hoccupit diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto. Phil̓. j. d.Sic ē d̓ patribꝰ noui teſtamēti. Ecōuerſofuit de patribꝰ veteris teſtamēti. Sēꝑ em̄metuebāt mori: in cuiꝰ ſignū iurādo dicebāt. Viuit dn̄s: Hiere. iiij. a. Qꝛ vitā deſiderabāt. Un̄ Iacob Gen̄. xlvij. a. diesſuos vocauit paruos. Itē cū aliquē benedicebāt ſic dicebāt: Uiuat rex ſalomō. iij.Regꝭ. j. e. Et Tob̓. ix. d. Et videatꝭ filios vr̄os ⁊ filios filioꝝ vr̄oꝝ vſqꝫ in tertiā⁊ qͣrtā generationē. Et ſic ī multis locis:Sꝫ vn̄ hęc diuerſitas? Sol̓. Iob .xvij. d.In ꝓfūdiſſimū īfernū deſcēdēt oīa mea:qꝛ em̄ pr̄es veterꝭ teſtamēti ſciebāt ſe deſcenſuros ad limbū ꝓpt̓ pęnā damni quāibi expectabāt/ mori nō deſiderabāt: licetem̄ in limbo nō eſſet pęna materialis: ⁊ in hͦ mūdo ſūt labor ⁊erumna: tn̄ magis volebāt hic viuere: qꝛ viuēdo cumulabant̉eoꝝ merita qd̓ nō fiebat in limbo. Patres ꝟo noui teſtamētiſtatī euolāt in cęlū ſi digni ſūt: vn̄ ⁊ hoc appetūt vt de carcerecorꝑis educant̉. Psͣ. Educ de carcere animā meā. Un̄ ⁊ illisdn̄s dies miſericorditer ꝓlongabat: ſicut legitur de ezechia:Eſa. xxxviij. b. Itē Finis nō ſolū bonoꝝ/ īmo ⁊ maloꝝ appropinqͣbit: ⁊ hoc dicit vt a blaſphemijs ſic malos retrahat. Approꝑ in qͣbit: quem ipſi libenter elongarent ſi poſſent. Sunt em̄ ſicut latro: qͥ cum ducit̉ ad ſuſpendium/ libēterplongaret dietas: etſi etiā ip̄e eundo laboraret. Vel ſic ẜmGlo. Quia dixerat ꝙ iudex paratꝰ ē: poſſent dicere: nō venietcito ad iudiciū/ ſꝫ diu viuemꝰ hic: ꝓpter hoc on̄dit ꝙ neſcimꝰqn̄ vel qͣꝫcito veniet mors vniuſcuiuſqꝫ ⁊ ꝓpter hͦ debemꝰ citoarmari. c ¶ Aūt. i. ſed: b ¶ Oīm finis: particulare .ſ. iudiciūcuiuſlibet. e ¶ Appropinqͣbit qd̓ fit quotidie qn̄ moriunt̉hoīes. Sap̄. v. c. Et nos nati ꝯtinuo deſinimꝰ eē. f EſtoteItaqꝫ. Tertia pars primę partis: in qua monet eos quaſi ſuficiēter armatos ad cuſtodiā armaturę ſuę. Vnde ⁊ oſtēdit ꝑquid poſſunt eam cuſtodire: qꝛ per virtutes quę ipſos ordināt ⁊ in ſe ⁊ in alioſ. Vnde hęc pars diuidit̉ in duas. In pͥmaon̄dit quō ⁊ ꝑ quas ꝟtutes poſſunt in ſe ordinari: ibi: Eſtote⁊cͣ. In ſecūda ꝑ quas ad alteꝝ: ibi: Hoſpitales ⁊c̄. Ordovel cuſtodia hominis in ſe in duobꝰ eſt .ſ. in fuga mali/ ⁊ appetitu boni. Malū em̄ vel p̨̄teritū eſt: ⁊ hoc ꝑ charitatē delet aoperit pctā: vel futuꝝ/ circa qd̓ eſt cautela quā facit prudētia:bonū vero impetrat̉ per orationē. Un̄ ⁊ hęc tria ponit prudentiam/ orationē ⁊ charitatē. Dicit gͦ. Eſtote/ quia incertaeſt hora mortꝭ: ſic ꝯtinuat Glo. Uel ſic: Quia armati eſti: ⁊hanc armaturā neceſſe eſt cuſtodiri. Itaqꝫ .i. igitur. Eſtoteprudētes/ vt in fide ꝑmanētes ſciatis p̨̄ cauere futura mala.g ¶ Et vigilate in or̄onibꝰ vt ſic adipiſcatis bona: Et nōdic̄ tm̄ orate/ ſed addit/ Uigilate: qꝛ diligēter ⁊ ſollicite videdū eſt: qͥd ⁊ ad quid ⁊ quō ſit orādū. Iacobi. iiij. b. Petitis ⁊nō accipitis: eo ꝙ male petatis. Per hoc etiā notat vtilſtate⁊ fructū orationis: vt vigilantia opus eſt ꝓpter inſidias inimici: qui tūc multimodas cogitationes ⁊ varias ⁊ vanas immūtit: ſicut legitur Gen̄. xv. c. ꝙ aues multe inſidebant ſuꝑ ſacrificium abraę quas ipſe abigebat. Per hoc etiā notatur aoratio ſomnolenta ⁊ tepida parum valet. Apocal̓. iij. c. Scioopera tua: quia neqꝫ frigidus es neqꝫ calidus: vtinā frigidusF eſſes aut calidus

F

Al̓. xvinolētijs

B

De cōſe. diſ. 2.c. oīa in fi.

Ps .1.