Ca.V
a Ecce̓ merces operariorū quimeſſuerūt regio̓nes vr̄as quęd fraudata eſt a vobis clamat:ē ⁊ clamor eorū in aures dn̄i ſaf baoth introiuit. Epulati eſtꝭ
ſꝫ ſuꝑ terrā/ ⁊ in ll̓ixurijs enutriſtis corda vr̄a. In die occiſionis addu̓xiſtis/ ⁊ occidiſtisn iuſtū: ⁊ nō reſtitit vob̓. Patientes igit̉ eſtote fratres/ vſqꝫ
aſEcce merces. Tertia pars primę ꝑtis in qua arguit diuites de rapina: ⁊ qꝛ mercedē ſuoꝝ oꝑariorū vel detinebāt iniuſte vel auferebāt/ vel defraudabāt: ⁊ hoc facit/ vt ml̓tiplicesculpas oſtēdat: ex qͥbꝰ erit eoꝝ theſaurꝰ Cōtinuatio. Nō ſolūpānabimī: qꝛ vr̄a nō datis/ ſed qꝛ aliena retinetis/ vel defraudatis alios. Vnde:Ecce merceſ oꝑerariorū qui meſſuerūt .i. colleger̄t:b ¶ Regiones veſtras .i. meſſes ī regiōibꝰ diſſemīatasad lr̄am. c ¶ Quęfraudata ē a vobis. Ecce cā clamoris. Un̄ ſequit̉: d ¶ Clamat. Hoc dicit:qꝛ ſtatim quādo talia facitis/ vel etiā cogitatis: notum eſt dn̄oqui eſt in cęlis. Eccͣi. xxxv. c. Nōne lachrymę viduę ad maxillam deſcendūt: ⁊ exclamatio ip̄ius ſuꝑ deducētē eas? Amaxiſla em̄ aſcēdunt vſqꝫ ad cęlū: et dn̄s exauditor non delectabit̉ī illis. Vel Clamat: effectiue/ qꝛ facit pauperes clamare. Etin v̓bo/ clamādi / notat̉ extēſio pctī: ⁊ efficacia clamoris: Propter qd̓ dicit Eccͣꝰ. xxxiiij. d. Qui effūdit ſanguinē: ⁊ qͥ fraudēfacit mercēnario/ fratres ſūt. Et dicit ſignanter ꝙ merces clamat nō pauꝑ mercēnarius: qꝛ aliquādo cōtingit ꝙ pauper lę.ſus ē/ nec audet mutire p̨̄ timore diuitꝭ. Ecc̄i. xiij. d. Hūilis deceptus eſt et inſuꝑ arguit̉. Nec impune ferent: qꝛ merces retēta ſuo modo clamat. Et ꝓpter hoc dicit̉ Deutꝭ. xxiiij. c. Nōnegabis mercedem indigentis/ ⁊ pauperis fratris tui/ ſiue aduenę qui tecū morat̉ in terra tua. Nec ſolū neganda eſt petēti:immo ſoluenda eſt et mittenda tacenti vel diſſimulanti. VndeLeuitꝭ. xix. c. Non morabit̉ opus mercennarij apud te vſqꝫmane/ etiā ſi ip̄e diſſimulet vl̓ taceat nō audēs petere. Dixi ꝙclamat/ ſꝫ nō caret effectu. Vnde ſequit̉: e Et clamor eoꝝintroiuit in aures dn̄i ſabaoth .i. exercituū eiꝰ qͥ dn̄s ēexercituū/ ⁊ angelorū ⁊ hoīm. Nō dicit: aūt ſolū dn̄i. ſed addit/ Sabaoth: ad terrorē diuitū/ qui pauperes credunt nōhabere dn̄m: cum tamen dicat Psͣ. Tibi derelictus eſt paut⁊cͣ. Tobias filiū ſuū inſtruens inter alia ſic dicebat: Quicūqꝫtibi aliquid oꝑatus fuerit: ſtatim mercedem ei reſtitue: et merces mercennarij tui apud te omnino nō remaneat. Notādū ēhic ꝙ quattuor peccata legunt̉ clamare: p̨̄cipue ꝓpt̓ eorū immenſitatē/ ⁊ enormitatē. Homicidiū. Vnde Gen̄. iiij. b. Voxſanguinis fratris tui clamat ad me de terra. Item peccatū cōtra naturā. Gen̄. xviij. c. Deſcēdā ⁊ videbo vtrū clamorē quivenit ad me opere cōpleuerint aūt nō. Item opp̄ſſio bonoruꝫvel pauperū. Un̄ Exo. iij. c. Clamor filioꝝ iſrael venit ad mevidiqꝫ afflictionē eorū qua ab ęgyptijs opprimunt̉. Itē retentio vel defraudatio mercedis oꝑariorū: ſicut hic. f ¶ Epulati eſtis. Quarta ꝑs pͥmę partis vbi redarguit eos d̓ luxuria:vt et ſic oſtēdat theſaurū irę amplius cumulari. Cōtinuatio.Glo. Nō tm̄ pctīs ſuꝑflue cōgregādo/ aliena rapiēdo: ſed etiam ſuꝑflue expendendo. Hę em̄ ſunt tres dietę niniue .i. mundi: Ione. iij. b. Niniue erat ciuitas magna itinere triū dieruꝫ.Dicit ergo: Epulati eſtis: Non panē angelorū qui de cęlodeſcendit: Ioh̓. vj. e. Sed in his quę ſunt g. ¶ Suꝑ terra .i.terrena ⁊ carnalia gaudia/ ꝯtemptis cęleſtibꝰ diligitis. h ¶ Etin luxurijs enutriſtis corda vr̄a .i. luxurioſa ſecuti eſtiscōuiuia: ex quibus cordiū cōcupiſcētię exarſerūt. ij. Pe. ij. c.Uoluptatē exiſtimātes diei delitias/ coinqͥnationis ⁊ maculdelitijs affluentes in cōuiuijs ſuis luxuriantes: Ecce ꝙ ex gula ſequit̉ luxuria. Hieroꝰ. Venter mero ęſtuās cito deſpumatin libidinē. Et idē: Venter ⁊ genitalia vicina ſunt: ⁊ ex vicinitate mēbroꝝ naſcit̉ cōformitas vitioꝝ: Propt̓ hoc dicit̉ Eſa.v. c. Uę qui cōſurgitis mane ad ebrietatē ſectandā et potādūvſqꝫ ad veſperam vt vino ęſtuetis: cithara/ et lyra/ et tympanum/ et tibia/ et vinū in conuiuijs veſtris: ⁊ opus domini nonreſpicitis .i. pauperem qui fame et frigore perit. i ¶ In dieocciſionis. Quinta pars primę partis: in qua infidelibꝰ diiultibus de duodecim tribubus mortē dn̄i improperat: vt ſiceos ad fidem et eius opera cōuerti faciat. De quibus dixit in
pͥncipio huiꝰ capituli: Agite nūc diuites ⁊cͣ. Et ſupͣ. ij. bNonne diuites per potentiam opprimunt vos ⁊cͣ. His ergoſpecialit̓ loquit̉. Ipſi em̄ quaſi nihil mali feciſſent luxurioſe ⁊auare viuebant: ⁊ ꝓpter hoc mala quę faciebant eis aperuit:inter quę ſūmum fuit mors chriſti in quam cōſenſerunt/ vt eētſic eorum iniquitasconſūmata: ⁊ ꝓpterhoc deſtructi fuerūta romanis .ſ. a titoet veſpaſiano quadrageſimoſecundoanno poſt paſſionēdomini. Dicit ergo:In die occiſionis dn̄ice: pręuiſo a patre. k ¶ Adduxiſtis: ad iudicandū corā ꝑilato et pͥncipibꝰ ſacerdotū. Nec ſolū hoc feciſtꝰ: immo. ¶ ¶ Et occidiſtꝭ iuſtū .i. chriſtū: qͥ antonomaſice dicit̉iuſtus/ nihil habens de oppoſito iuſticię nec actu nec potētia.Ecōuerſo nos multū habemꝰ de īiuſticia/ ⁊ actu/ et potentia.Angeli vero nihil habent actu de iniuſticia: habēt tn̄ potētiā:y em̄ ipſi non peccāt hoc nō habēt niſi ex gratia. Hoc inquāfeciſtis de eo: m Et non reſtitit vobis: cū tamē poſſet.Eſa. liij. c. Sicut ouis ad occiſionem ducet̉: ⁊ qͣſi agnus corātondēte ſic obmuteſcet. Hiere. xj. d. Ego quaſi agnus māſuetus qui portat̉ ad victimā: ⁊ nō cognoui. j. Pet̓. ij. d. Cum pateret̉ nō cōminabat̉. n ¶ Patientes igit̉. Secūda parscapituli in qua loquit̉ ad iudęos pauperes ſpecialiter/ ⁊ generaliter ad omēs tribulatos. Procedit autē ſic. Primo moneteos ⁊ inuitat ad patientiam multis rationibꝰ. Secūdo qꝛ frequenter homines impatientes ad iuramenta ꝓrūpunt: ⁊ hocmagnū eſt impatiētię ſignū: ꝓpter hoc ꝓhibet eos a iuramento ibi: Ante oīa frēs ⁊cͣ. Et qꝛ vęhemētia tribulationū aliquādo ſic abſorbet aliquos debiles/ ꝙ vix poſſunt a iuramētis abſtinere: ꝓpter hoc tertio repreſſoriū huiꝰ violentię tēptationum oſtendit .ſ. orare ſanctos: ibi: Triſtatur aliqͥs ⁊cͣ.Et qꝛ ſine cōfeſſione parū valet oratio: cōfirmat̉ em̄ oratio ꝑconfeſſionem: ꝓpter hoc in quarto ⁊ vltimo inuitat eos ad cōfeſſionē: ibi: Cōfitemini alterutrū pctā ⁊cͣ. In prima autem parte ꝓcedit ſic. Primo monet ad patiētiā exteriorū tribulationū: ibi: Patiētes igit̉ ⁊cͣ. Secūdo hortat̉ vt ſibi inopere caueant: ne ꝓpter p̨̄ſſuras tribulationū pacē cordis amittant: ibi: Nolite ingemiſcere. Ad patiētiā vero exteriorūmonet eos primo duplici argumēto: quorū primū ſumit̉ a ſimilitudine chriſti: et a maiori cōcludit: ibi: Patientes. Secūdū a ſimilitudīe agricolę fructū terrę expectantis: ibi: Ecce agricola. Scd̓o monet ad plura ⁊ maiora ſuſtinēda: ibi:Cōfirmate corda. Tertio monet eos ad pacē cordis interpreſſuras ſeruandā: ibi: Nolite ingemiſcere. Sed hoc eſtdifficile: ⁊ ꝓpter hoc magis meritoriū: ꝓpter hoc vt ipſi ad hͦfaciendū ardentiores ⁊ fortiores fiant: primo ꝓponit eis p̨̄ſentiā iudicij: ibi: Ecce iudex ⁊cͣ. Scd̓o ꝓponit exempla ꝓphetarum qui pro dn̄o paſſi ſunt: ibi: Exemplū accipite.Tertio exemplū patiētię iob nominatim ⁊ expreſſe eis adducit: vt ip̄i patientes ſint in p̨̄ſenti: et exemplum chriſti: vt ſicutipſe ꝓ nobis nō timeant ipſi mortem ꝓ eo pati: ibi: Sufferentiā iob ⁊cͣ. Dicit ergo: Patientes ⁊cͣ. Increpatis ſuperbis/ rurſum ſe ꝯuertit ad bonos ad patiētiam inuitās eosvt dicit Glo. Quia cito finient̉ p̄ſſurę: Vel iuſtis ad dn̄m raptis: Sap̄. iiij. c. Raptus eſt ne malicia mutaret intellectumeius/ aut ne fictio deciperet animā illius: Vel ꝑſecutoribꝰ priuatis ptāte. Ecc̄i. x. b. Regnū a gente in gentē trāſfert̉ ꝓpterīiuſticias et iniurias ⁊ ꝯtumelias ⁊ diuerſos dolos: qꝛ videtꝭillos puniēdos: Patiētes igit̉ eſtote frēs vſqꝫ ad aduētū dn̄i. Qui īcipit ī fine cuiuſqꝫ vt dic̄ Interlin̄. Un̄ Ecc̄i. j.d. Uſqꝫ in tp̄us expectabit patiens et poſtea redditio iocūditatis: Et Ecc̄i. ij. c. Uę his qui ꝑdiderūt ſuſtinentiā: ⁊ qͥ dereliq̄rūt vias iuſtas. Et ē hic locꝰ a minori: et ſimili ſic. Sic chriſtus non reſtitit/ ſed patiens fuit: ergo a minori/ vel a ſimili: etvos debetis nō reſiſtere: ſed patientes eſſe. j. Pet̓. ij. d. Chriſtus paſſus eſt ꝓ nobis: vobis relinquēs exemplum vt ſequamini veſtigia eius
B
B
Ps .9.
xab̓. 4. c.
h