Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

CaIIII

a Qui detrahit fratri aūt qͥ iudicat fratrē ſuū: detrahit legi etb iudicat legeꝫ. Si aūt iudicaslegē: nō es factor legis ſed iuc dex. Unꝰ eſt em̄ legiſlator ⁊ iuddex qͥ pōteſt ꝑdere ⁊ liberare.e Tu aūt qͥs es qui iudicas ꝓfximū tuū? Ecce nūc qͥ dicitis:h hodie̓ aut craſtino ibimus inillā ciuitatē/ ⁊ faciemꝰ ibi qͥdēannū ⁊ mercabimur ⁊ lucꝝ fa

ciemus/ qͥ ignoratis qͥd ſit inf craſtinū. Quę eſt em̄ vita veinſtra? Uapor ē ad modicū paorens: ⁊ deinceps extermīabit̉pͦ pro eo vt dicatis: Si dominꝰvoluerit: ⁊ ſi vixerimus facies mus hoc aūt illud. Nūc aūtexultatis ī ſuperbijs veſtris.x Omnis exultatio talis maliy gna ē. Scienti igit̉ bonū facere ⁊ nō faciēti/ peccatū ē illi.

Alt cauſam vnā quare nō eſt detrahendū dicēs: Qui detrahit fratri: aut qͥ iudicat fratrē/ detrahit legi et iudicat legē. Reddātur ſingula ſingulis.Leuitꝭ. xix. c. Iuſteproximo tuo iudica:nec erit criminator:nec ſuſurro in ppl̓is.Et Ro. xiiij. a. Tuqͥs es qui iudicas ſeruum alienū: ſuo domino ſtat aut cadit:ſtabit autē. Iudicare legē vel detrahere/ eſt facientē legisp̨̄cępta/ malum veldicere vel iudicare:ne miſcd̓ia: Supra. ij. c. b SSi aūt iudicas legē nō es leEt tali fiet iudiciū ſitis factor/ ſed iudex .i. vituꝑator: vt dicit Glo. ⁊ ſic tranſreſſor: ⁊ iō puniēdus. Heb̓. x. e. Irritā qͥs faciēs legē moyſi ſine miſeratiōe duobꝰ aut tribꝰ morit̉ teſtibꝰ ⁊cͣ. Et ꝙ talisſit puniēdus oſtēdit. c Unus eſt enī legiſlator et iudex/ deꝰ .ſ. ꝓpt̓ qd̓ puniet trāſgreſſores. Un̄ ſequit̉. d Quipōt ꝑdere ⁊ liberare. j. Regꝭ. ij. a. Dn̄s mortificat ⁊ viuificat: deducit ad infernos ⁊ reducit: Perdere pōt malos in gehēna. Luce. xij. a. On̄dā vob̓ quē timeatis: eū timete qͥ poſtquā occiderit habet poteſtatē mittere in gehennā. Itē ſaluarebonos in gloria. Ro. ij. b. Gloria ⁊ honor ⁊ pax om̄i operāti bonum. Unꝰ eſt iudex. Actꝭ. x. f. Ip̄e eſt qͥ ꝯſtitutus eſt adeo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Et ita ſi nō facis qd̓ debes ⁊ vſurpas ꝙ nō debes nihil reſtat niſi vt puniarꝭ ab eo: Qui p̄t ⁊cͣEt eſt hęc ſcd̓a cauſa qͣre nō eſt detrahendū: qꝛ ſi malꝰ eſt frater habet iudicē aliū qͣꝫ te. e¶ Cu aūt qͥs es qͥ iudicas ꝓximū tuū? q. d. tu forſitan in nullo ſuperas eū quē iudicasUn̄ Gregꝰ. Cogitare debemꝰ cū aliquē redarguimꝰ: qꝛ aut īeiſdē pctīs fuimꝰ: aut certe eſſe potuimꝰ: ⁊ ſic cū māſuetudinecorripimꝰ. f Ecce nūc qͥ dicitis. Hęc eſt tertia pars inqua cęcitatē eoꝝ aperit qui nō videbāt remedia appoſita et ſibi data. Et diuidit̉ in tres ꝑtes. Primo on̄dit cęcitatē q̨̄ ꝓueniebat ex eo ꝙ nō attēdebāt qͥ vel qͣles eſſent: ⁊ ſic derogabātdeo ꝓmittentes ſibi lucra: ibi: Hodię ⁊cͣ. Scd̓o quaſi collyriū ſuꝑ hanc cęcitatē apponit: vt ſanet eos .ſ. infirmitatē tā exparte aīę qͣꝫ ex parte corꝑis: ibi: Qui ignoratis. Tertioquaſi ex his ꝯcludit: ibi: Nunc aūt exultatis ⁊cͣ. Dicit gͦ.Ecce: qͣſi vitāda eſt detractio: ſed ecce nunc/ aliud .ſ. vitium ē in vobis. g Qui dicitis/ ſtulte vobiſipſis lōga vitęſpacia ꝓponētes cū illo diuitę Luce. xij. c. Aīa mea habes bona poſita in ānos plurimos: comede bibe/ epulare. Et qͥd dicitis: hoc .ſ. h hodie aut craſtino ibimꝰ ī illā ciuitatē⁊ faciemꝰ ibi qͥdē annū ⁊ mercabimur ⁊ lucrū .i. multa acqͥrimꝰ. De hoc aūt redarguit eos ꝙ ſine ꝯditione longāvitā ſibi ꝓmittētes/ multa lucrari credebāt ꝓprijs laboribꝰ etnō attribuūt ſuū lucrū vel ꝓfectū deo. Un̄ dicit Glo. Multimodā ſtulticiā notat: qꝛ ⁊ de lucroꝝ augmēto agūt: ⁊ ſe multotꝑe victuros arbitrant̉: nō attēdentes illud Ecc̄i. xviij. a. Numerus dierū hoīm vt multū cētū anni ⁊ ſuę poteſtatis ęſtimātvt annū faciūt: cū tn̄ ignorāt qͥd eis ſit futurū mali ſuꝑ terrāEcc̄s. xj. b. Quō ignoras q̨̄ ſit via ſpūs: in qͣ rōne cōpingant̉oſſa in vētre p̄gnantis: ſic neſcis oꝑa dei qͥ fabricator eſt oīm.Qui ignoratꝭ. Hic eoꝝ oculos aꝑit collyrio infirmitatꝭ.Un̄ pͥmo on̄dit eoꝝ īfirmitates ex ꝑte aīę dicēs: Qui ignoratis: qͣſi hͦ dicitꝭ qui .i. qꝛ ignoratꝭ ⁊cͣ. Uel ſic. Hoc dicitꝭ:qꝛ eſtis illi/ Qui ignoratis qͥd ſit ī craſtinū: qꝛ Ecc̄s. ix.a. Oīa in futurū ſeruant̉ incerta. Hic ponit̉ cęcitas ex ꝑte cāęformalis. Prouer .xxvij. a. Ne glorieris in craſtinū: ignorasqd̓ ſuꝑuētura pariat dies. k¶ Quę ē enī. Hic on̄dit infirmitate vel ꝯditionē ex parte corꝑis: ⁊ tāgit̉ hic cecitas ex ꝑtecauſe materialis. Cōtinuatio. Quaſi nō debetis hęc vobis ꝓmittere. Em̄. i. qꝛ. k Quę eſt vita vr̄a .ſ. qͣꝫbreuis: ⁊ndet. m¶ Uaporē ad modicū parēs. Gen̄. xlvij. b. Di

es ꝑegrinatiōis vitę meę cētū trigīta annoꝝ ſūt parui ⁊ mali.Dic̄ autē. Uapor: qꝛ vita nō eſt niſi ꝑticularis diſſolutio: q̨̄tandē ducit ad vtilē:Sap̄. v. c. Et nos nati ꝯtinuo deſinimuseſſe: Sed ſicut ſcitisexp̄ſſū ſignū ē dānationis qn̄ hō in morte inducit̉/ nec dn̄mrequirit: Sicut legit̉de aſa rege iuda. ij.Paral̓. xvj. d. Egrotauit aſa āno triceſimonono regni ſul̓ dolore pedū vehemētiſſimo: ⁊ nec in infirmitate q̨̄ ſiuit dn̄m: ſedmagꝭ ī medicoꝝ artecōfiſus ē. Multi adhuc hodie ſūt tales: cū tn̄ dicat Psͣ. Qm̄nō eſt in morte qͥ memor ſit tui. Hęc enī vita mors ē particularis: Un̄ mirū ē ꝙ in morte oblitꝰ eſt deꝰ ab illis: Dicit̉ aūt:Ad modicū parēs: ꝓpter vegetationē q̨̄ hic durat: ſed infuturo nō erit: vita aūt erit in futuro: Uel dicit̉ parēs: qꝛ ſic̄dicit Seneca: Expecta iā ⁊ nō eris: ad lr̄am. Vn̄ ⁊ hic ſequit̉:n¶ Et deinceps .i. parū poſt hoc. o Exterminabit̉ quoad vegetationē q̨̄ nō erit in futuro: ſed extra terminos vitę illius ponet̉: nec enī tunc ſancti fomentis ciboꝝ indigebūt. VelExterminabit̉: qꝛ cito deficiet vita corꝑalis. Vel de malismoralit̓. n¶ Et deinceps .i. cito. o Ext̓ minabit̉/ qͥlibetmalꝰ .i. exͣ t̓minos paradiſi ponet̉. Et hͦ ē qꝛ in hac vita qͣꝫdiufuerūt ab itinere iuſto abierūt in ext̓miniū pctī. p Pro eo.Hic ponit cauſā quare de breuitate vitę ⁊ de alijs eos allocutus eſt: vt .ſ. ipſi ſine ꝯditione nō loquant̉ de futurꝭ. Cōtinuatio. Breuis eſt vita: ⁊ hęc oīa ſupradicta dixi: Pro eo vtvos dicatꝭ/ cū .ſ. habetꝭ aliqͥd facere. Faciem̉ hoc autillud ſi dn̄s voluerit .i. ſi deum velle intelligimꝰ: ⁊ ſic deooīa relinqͣtis. q Et ſi vixerimus .ſ. faciemꝰ ⁊cͣ. Sꝫ nūqͥd hoc ē ſufficiēs ad hoc vt fiat bonū opꝰ? Dicit ꝙ nō. Quāre gͦ dicit hoc? Sol̓o. Hoc dicit nō ꝙ ſit ſufficiēs: ſed ꝓpt̓ modeſte loquētes qͥ ita ſolēt dicere. Uel ſi vixerimꝰ faci. qͣꝫtūin nob̓ ē. Notādū aūt ꝙ p̨̄dicta ꝯditio .ſ. ſi deꝰ voluerit/ ſꝑ autapponēda ē actu: aut intelligēda habitu: Sicut apl̓s intelligēdo eā dixit/ Ro. xv. f. Per vos ꝓficiſcar ī hiſpaniā. s Nūcaūt: qͣſi ex oībꝰ ꝯcludit dicēs: Nūc. Cōtinuatio. Nō ſolumſpaciū vitę ⁊ lucra futuri tꝑis vob̓ ꝓmittētes: ſꝫ etiā nūc .i. inhac vita breui: cuiꝰ breuitas nos inſtruere deberet ne ſeq̨̄ remītꝑalia vel putaretis lucra. t Exultatis .i. gaudiū exͣ on̄ditis: Et hͦ ex ſuꝑbia: Un̄ ſequit̉. v In ſuꝑbus vr̄is .i. in diuitijs q̨̄ faciūt vos ſuꝑbos. Ecc̄i. xl. d. Facultates ⁊ v̓tutesextollunt cor. Vel Exultatis .i. extra vos alas potētię extēditis: Et hic ponit ꝯditionē ex ꝑte cauſę finalis: qꝛ nō attēdūtfinē ad quē ſūt: ꝓpt̓ hoc ſuꝑbiūt: Et on̄dit ꝙ taliſ exultatio nōeſt appetēda/ dicēs: x ¶Oīs exultatio talis maligna ē:id ē malo igne ignita .i. a diabolo ſuggerēte: qͥ qͣſi cā eſt vel ſaltē occaſio. Et ſic arguit̉ cęcitas eoꝝ a cā qͣſi efficiēte. Ul̓ Maligna: malo igne cōcupiſcentię .ſ. ignita a qua eſt pctm̄ originaliter: et ſic arguit̉ quaſi a cauſa qͣſi materiali. Vel: Maligna/ malo igne pctī: ⁊ ſic arguit̉ ab effectu ī ſeip̄o ⁊ a ſeip̄o q̨̄ē culpa. Uel maligna .i. malo igne gehēnę ignita: ⁊ ſic arguitur ab effectu in ſeip̄o ⁊ a ſeip̄o qͥ eſt pęna. Ul̓ maligna: malo igne īuidię vel dep̄ſſionis alioꝝ: ⁊ ſic arguit̉ ab effectu quēfacit ī altero. His qͥnqꝫ modis exponit̉ hoc v̓bū. y Sciētiigit̉: Ꝙꝛ ſcitis bonū ⁊ nō facitis: ſꝫ exultatis ī ſuꝑbijs. Sciēti igit̉ bonū facere ⁊ nō faciēti pctm̄ ē illi: p̨̄cipue .ſ. vtponat̉ hͦ ꝓnomē cā maioris ſignificātię. Luce. xij. f. Ille aūtſeruus qui cognouit voluntatem domini ſui ⁊ non ſe pręparauit ⁊ nō fecit voluntatē eius plagis vapulabit multis. Eſt autem hoc argumentum a minori: ſic: Quia omnibꝰ talis exultatio eſt maligna/ multo magis igitur ſcienti ⁊cͣ. hic dicitGlo. qꝛ ſcientes bonū facere ⁊ non facientes malus peccatumhabēt qͣꝫ ſi neſcirēt: lꝫ ip̄a boni ignorantia magnū ſit pctm̄: cū

5

lt. b.

D

De pe. diſ. 7. c.ſi em̄ vltra pͥn.

Psͣ. .6.