Prologusauctoris
¶ RReuerendiſſimi in chriſto patris et dn̄i/ domin Hugonis ⁊cͣ. Cardinalis/ in poſtillā ſuper ſeptem epiſtolas Canonicas: Prologus.
varietate aīa decoratur. Et hͦ eſt qd̓ dicit: Pulchra varietatecōtextū: in qͦ intētio notat̉/ vt iam viſū eſt. Per quattuor colūnas auctores deſignant̉: qͥ ⁊ ſūt qͣttuor/ iacobus/ petrus/ iohannes ⁊ iudas. De tribus ꝙ ſunt colūnę/ dicit̉ Gal̓. ij. b. Iacobus ⁊ cephas ⁊ iohānes qͥ videbant̉ columnę eſſe. Iudasetiā de alijs duodecim fuit vnus qui ſunt eccleſie fundamentū. Fundauerūt enī eccleſiā ſanguine ſuo. Un̄ Matth̓. x. numerat̉ inter alios apl̓os: ⁊ tadeus ⁊ ſimon chananęus idē eſtqd̓ iudas. Sequit̉: De lignis ſethim: ī qͦ notat̉ finis ⁊ vtilitas:q̨̄ eſt/ vt ad vitę immortalis imputribilitaiē ducamur: Lignaenī ſethim ſūt imputribilia. Per ea q̨̄ ſequunt̉/ notāt̉ ꝯditiōesauctorū: q̨̄ ſunt tres. Prima eſt: q̨̄ attentionē auditoꝝ ſic excitat cum dic̄: Quę ip̄ę quidē deauratę erūt. Aurū enī pōderoſius eſt cęteris metallis: ⁊ ꝑ pondus ſcitur eſſe p̄cioſum. Perhͦ igit̉ ꝙ dicit: Deauratę/ notat̉ huiꝰ operis difficultas ratione pōderis. Un̄ dicit Hieroꝰ in ꝓlogo biblię. vij. ca. Iacobus/ petrꝰ iohānes ⁊ iudas/ ſeptē epl̓as ędiderūt/ tam myſticas qͣꝫ ſuccinctas: ⁊ breues pariter ac longas: breues in ꝟbis:longas in ſentētijs: vt rarus ſit qͥ nō in earū lectione cęcutiet.Sub difficultate aūt latet vtilitas: qꝛ ſub deauratiōe ligna ſethim: per hęc gͦ duo excitat̉ attētio. Scd̓a ꝯditio eſt: qꝛ beniuolentiam captat cū dicit: Et habebūt capita aurea. Per caput pͥncipiū rei: per aurū charitas deſignat̉. In hoc gͦ notatur ꝙ pͥncipiū ſcribendi has epl̓as fuit charitas. In hoc gͦ beniuolētia auditoꝝ acquirit̉: qn̄ ex amore ⁊ charitate ſcribitur⁊ legit̉. Tertia ꝯditio eſt: qꝛ arrogantiā vitat: qd̓ notat̉/ cumdicit̉: Baſes argenteas. Per argentū eloquij venuſtas: ſedꝑ baſem humilitas ſignificat̉. In hoc gͦ vitant hi auctoresarrogantiā: qꝛ et ſi eloquētes ſint ⁊ faceti in ſuis epl̓is: tn̄ perhumilitatē baſes ſe reputāt. Sic gͦ patet ꝙ ea q̨̄ in exordijs libroꝝ ſolent inquiri/ in premiſſa auctoritate Exo. poſſūt congrue deſignari. Sed q̨̄rit̉ qͣre tm̄ quattuor auctores ⁊ ſeptemepl̓ę: vel qͣre canonicę appellent̉. Ad pͥmū eſt rō pͥma: vt ſic̄ inſcriptoribꝰ euangeliorū ꝯcordant in numero: ſic ⁊ veritatiseuangelicę regulā ſequi viderent̉. Scd̓a ratio eſt: qꝛ quattuorſunt ꝓpter qͣttuor virtutes cardinales ad qͣs nos in ſuis operibus inuitāt. Iuſticiā enī docet iacobus: qꝛ ad fidē ⁊ oꝑa fideihortat̉: ꝑ quā quiſqꝫ iuſtꝰ efficit̉. Et hͦ bn̄ ꝯuenit iacobo qͥ interp̄tat̉ ſupplātator. Prima aūt ſupplātatio vitioꝝ fit ꝑ fidē.Un̄ illud: Prima petit campū dubia ſub ſorte duelli/ Pugnatura fides. Itē temperantiā enim docet petrus .j. Pet̓. ij. a.Deponētes oēm maliciā ⁊ oēm dolū ⁊ ſimulationes ⁊ inuidias ⁊ oēs detractiōes/ ſic̄ mō geniti infātes. Et ī eodē. b. dicit:Obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ peregrinos abſtinere a carnalibus deſiderijs ⁊cͣ. Et hoc bene ꝯuenit petro: qui interp̄taturfirmus. Firmitas aūt maxime prouenit ex tꝑantia: ẜm illudAugꝭ. Actus tꝑantię eſt nullo motu noxio delectari. Itē fortitudo iohāni cōpetit: qͥ agit de charitate q̨̄ hoīem facit fortē.Cantꝭ. viij. b. Fortis eſt vt mors dilectio ⁊ iohannes interp̄tatur/ in qͦ eſt gratia. Et hoc recte: qꝛ ſine gr̄a nullꝰ habet charitatem. Itē iudas hortat̉ ad prudentiā: Magna enī eſt prudentia virtute fidei ſerpentis aſtutiam debellare. Vnde dicit:Dep̄cans ſuꝑcertari ſemel traditę fidei ſctīs. Suꝑcertari dicit .i. ꝓ ſuꝑnis certari: vel ſuꝑ datam fidem certari: vel pro fidei cōfeſſione ſuꝑ ſeip̄m certari/ dando aīam pro fide q̨̄ eſt caput hoīs interioris. Et hoc recte: qꝛ iudas interp̄tat̉ ꝯfitēs: ⁊tam cōfeſſio laudis qͣꝫ peccati ſumma prudētia appellat̉. Iudas etiā dictus eſt tadeus: qd̓ interp̄tat̉ corculus: qꝛ ipſe corſuū prudenter cū cuſtodia ſeruauit. Prouer. iiij. d. Om̄i cuſtodia ſerua cor tuū. Item hāc rationem ponit Glo. dicēs/ ꝙquattuor ſunt ſcriptores/ ⁊ ſeptem epiſtolę: ꝓpter ſeptiformēgratiam ſpūſſancti: vel ꝓpter fidem trinitatis: quā cōtinent/ q̨̄per quattuor mundi partes diffuſa eſt. Canonicę aūt dicunt̉quaſi regulares: ad differentiā earum quas fecerunt p̄ſeudoſub nominibus apoſtoloꝝ. Dicunt̉ ⁊ meliꝰ catholicę: quia afide vniuerſalis eccleſię nō diſcordāt. Catholicū em̄ idem ēqd̓ vniuerſale vel cōmune. Prior aūt eſt epl̓a iacobi qͣꝫ petrivel iohānis: lꝫ petrus princeps apoſtoloꝝ fuit/ ⁊ iohānes pręrogatiua quadā a domino p̨̄ cęteris dilectus: duplici de cauſa. Prima: quia inter apoſtolos primus ipſe cathedrā prin-
f SS