Ca.XXIII

cām ſic acclamarent ei. Et cūa aſtrixiſſet eū loris/ dixit aſtātiſibi cēturiōi paulꝰ: Si hoīemb romanū ⁊ indēnātū licꝫ vob̓flagellare? Quo audito cēturio acceſſit ad tribunū: ⁊ nūciauit ei dicēſ: Quid acturꝰ es?Hic enī hō ciuis romanus ē.Accedēſ aūt tribunꝰ dixit illi.Dic mihi ſi tu romanꝰ es? Atille dixit: Etiā ⁊ rn̄dit tribunS Ego multa ſūma ciuilitatemhāc ꝯſecutꝰ ſū. Et paulꝰ aite Ego aūt ⁊ naͣtꝰ ſū. Protinꝰ gͦdiſceſſerūt ab illo qͥ eū torturierant. Tribunꝰ qͦꝫ timuit pꝰ qͣꝫreſciuit qꝛ ciuiſ romanꝰ eēt: ⁊ qͥalligaſſet eū. Poſtera autemdie volens ſcire diligentius qͣex cauſa accuſaret̉ a iudęis:ſoluit eū ⁊ iuſſit ſacerdoteſ cōuenire ⁊ oē ꝯciliū: ⁊ ꝓducēspaulū ſtatuit inter illos.Ntendēſ ¶ Ca. XXIIIaūt in ꝯciliū paulꝰ ait:Uiri fratres ego oī cōs ſcientia bona ꝯuerſatꝰ ſū antedeū vſqꝫ ī hodiernū diē. Prīceps autē ſacerdotū ananias

p̨̄cępit aſtantibꝰ ſibi ꝑcutereh o̓s eiꝰ. Tūc paulꝰ dixit ad eū:Percutiet te deꝰ paries dealin bate. Et tu ſēdēs iudicas meẜm legē: ⁊ contra legem iubesme ꝑcuti. Et qͥ aſtabāt dixer̄t:Sūmū ſacerdotē dei maledipcis? Dixit aūt paulꝰ. Neſcieq̇ bā fratres quia pͥnceps eſt ſacerdotum. Scriptum eſt enī:Prīcipē ppl̓i tui nō maledis ces. Sciens aūt paulꝰ qꝛ vnapars eſſet ſaducęorū ⁊ alteraphariſęoꝝ exclamauit in ꝯcilio: Uiri fr̄es ego phariſęᶻ ſūfilius phariſęorum: de ſpeẜ ⁊ rēſurrectione ego iudicor.Et cum hęc dixiſſet facta eſtꝫ diſſenſio int̓ phariſęoſ ⁊ ſadua cęos ⁊ ſoluta eſt multitudo.Saducęi autem dicunt noneſſe reſurrectionem: neqꝫ anb gelū ne̓qꝫ ſpm̄: phariſęi autēvtraqꝫ ꝯfitent̉. Factꝰ ē autemclamor magnꝰ: ⁊ exurgētes qͥcdā phariſęoꝝ pugnabāt dicētes: Nihil mali inuenimꝰ ī hod mine iſto. Quid ſi ſpūs locutus ē ei aut angelus? Et cum

a ſAſtrinxiſſet/ ad flagellādū. b ¶ Et indēnatū: ī iludiciario ordine de nullo reatu ꝯuictū. cMulta ſūma/ pecunię vel annoꝝ. o. ¶ Ciuilitatē hanc romā ꝓ qua cenſū dedi: Qd̓ exponit alia littera quā ponit. B. Tam facile dicis te ciuē romanū eſſe cū ſis pauꝑ ſupple. Ego enī ſcio quāto precio ciuilitatemhanc poſſedi. AliaGlo. B. dicit. Ciuilitatē reipublice adminiſtrationem: cuiānexa era: ciuilis ſocietas: ⁊ illā magnapecunia emit. eEt natꝰ: et ī hͦ meliſū romanꝰ qͣꝫ tu: qͥromanū nomē emiſti. Ex hͦ videt̉ ꝙ pat̓pauli ante habuit ciuilē ſocietatē cū romanis qͣꝫ paulꝰ naſceret̉. Potuit enī eēvt caſtrū giſcalis vn̄erat n̄ caꝑet̉ a romanis vi ſed volūtate ſe reddiderūt: cuiredditiōis forte fuitauctor pat̓ pauli capto giſcali tharſū cilicię commigrauit.Migratio enī eſt voluntaria captiuitas.Uel poteſt dici ꝙ ante fuerit paulꝰ natꝰ.Et tūc expone: Natuſ .i. a natalibꝰ meihabeo ꝙ ſim ciuiſ romanꝰ: nō ab ēptiōe.Sibi enī ⁊ ſuis hęredibꝰ ciuilitatē acqͥſiuit pater eius.Expo. Ca. XXIIINtēdensaūt ⁊cͣ. Hoc capitulū diuidit̉ ī qͣttuor ꝑtes. In pͥmadicit paulꝰ ſe bona cōſciētia ꝯuerſatū in lege: ꝓ qͦ ananias iuſſit eū ꝑcuti: quē paulꝰ maledicēs poſtea ſe excuſauit.In ſecūda quo phariſęos ⁊ ſaducęos abinuicē ſeꝑauit: quibꝰturbatis militeſ tribuni raptū paulū duxerūt ī caſtra: quē dn̄ſnocte illa ꝯſolatꝰ ē: ibi: Sciēs aūt. In tertia de qͥbuſdā quivouerūt ſe occidere paulū qd̓ ꝑ nepotē pauli īnotuit tribuno:ibi: Facta aūt die. In quarta dicit̉ quō miſſus ē paulus ꝑmilites nocte cęſareā ad fęlicē pręſidē cū litteris cauſam miſſionis ꝯtinētibꝰ ⁊ ſuſcęptꝰ a fęlice: ibi: Tribunus igitur ⁊cͣ.g CCōſciētia bona. Cōtra: Perſecutor fuit: gͦ ⁊c̄. Sol̓. Libona pōt ſumi materialit̓. Et ē ſenſus .i. ꝯſciētia boni: qꝛ liceterraret non erat ꝯſcius ſibi niſi boni. j. Timoth̓ .j. c. Igno.rans ꝑſecutꝰ ſū. Vel ſumit̉ formalit̓. Et hͦ duplicit̓. Vel a pͥncipio ſuę natiuitatꝭ ſic ē falſum: vel a tꝑe ſuę ꝯuerſionis/ ſic verū eſt. h ¶ Os eius: qͣſi impudent̉ gloriātꝭ. i ¶PPercutiet: deſtruet Et ē p̨̄dictio nō optatio ꝓpt̓ ꝯformitate iuſticiędei: cū ip̄e dixerit Roma .xij. c. Bn̄dicite ⁊ nolite maledicere.Et Lucꝭ. vj. d. Bn̄dicite maledicētibꝰ vobis. Aliqͥ libri habent: ꝑcutiat: qd̓ non ex motu iracūdię ſꝫ inſpiratiōe diuinabixit qd̓ maxime patet in ſequēti reſponſione. Myſtice/ aūtdixit illud ſacerdotiū ſimile parieti dealbato intus fixurashabēti: in proximo deſtruendū ꝑ ſacerdotiū chriſti. k ¶ Paries dealbate/ videris eſſe: qd̓ nō es. Mat. xxiij. c. Sepulchra dealbata. m ¶ Iudicas/ prauo iudicio ⁊ ficto ſuꝑbię:ex ſenſū tuo. l ¶ Sędēs. Mat. xxiij. a. Suꝑ cathedrā moyſi ſederūt ſcribę ⁊ phariſęi. n ¶ Scd̓m lege. Leuitꝭ. xxiiij.t. Educ̄ blaſphemū extra caſtra ⁊ lapidet eū ⁊cͣ. o ¶ Et ꝯtra

legem. Exo. xxiij. a. Innocentem ⁊ iuſtum non interficias.Ubi per locū a maiori omnis lęſio prohibet̉: quaſi ſi innocens non ſum percutiendus: ſi blaſphemus/ educendus ⁊ lapidandus. p ¶ Neſciebam. Mollis reſponſio frangit iramB. Et ſi hunc vere nouerat in nouo teſtamēto non eſſe pontificem: tn̄ docens alios modeſtius ſe habere erga eos ī quorū ſunt poteſtate tēperate rūdet. q¶ Quia pͥncepsſonaliter poteſt legivt neſciret ipſum eēpͥncipem: Ul̓ poteſtdici ꝙ ſciebat ipſumeſſe qui dicebat̉ prīceps: ſed ſciebat ipſū non eſſe verum etdeo gratum ſacerdotum pͥncipem: qꝛ ſacerdotiū iam vęnaleerat: ⁊ forte ille emerat. Uel ẜm Rab̓.ſubtiliter dicit ſe neſcire principē: quiaſacerdotiū vetus reprobatum erat. rScriptū eſt. Exo.xxij. d. qͣſi ſi ſcirē ipſum eſſe principem:reꝰ eſſem. ¶ Sciens autem paulꝰ⁊cͣ. Secunda pars.t Filius phariſęorum. Contra. ij.Timoth̓. iiij. c. Penulā quā reliqui ⁊cͣ.Glo. dicit ꝙ eſt veſtis cōſularis quamromani dederant patri pauli quando factus eſt ciuis: quamadhuc paulus ſeruabat ſibi. Ex quo videtur ꝙ pater eius nonfuerit phariſęus: ſed miles vel nobilis: quia phariſęi non vtēbātur huiuſmodi veſte: Sol̓. Filius/ imitator .ſ. gamalielis:cuius fuit diſcipulus. sͣ. xxij. a. v ¶ De ſꝑe quantū ad beatitudinem animarum. x. Et reſurrectione: quo ad corpora. y ¶ Iudicor/ condemnor vel ad iudicium trahor: Et ponitur ſpes pro confidentia quam habemus pro mortuis: velquam habēt ipſi mortui in gloria ⁊ purgatorio. Sꝫ alit̓ ⁊ alit̓:Nam iſti habent confidentiam de habenda gloria quam nondum habent illi de continuatione iam habite. z ¶ Diſſenſio. B. Sicut bonorum vnitas vtilis: ſic malorū nociua bonis ⁊ diſperſio vtilis. Ideo paulus eos diſſociare ſatagit: vtquē iuncti vinxerant/ diſſociati laxarēt. Sic mare ſolidum filios iſrael artauit. Exo. xiiij. e. Diuiſum liberauit. a ¶ Et ſoluta/ dimiſſa vt irent ad loca ſua. b ¶ Neqꝫ ſpiritu. Glo.ſanctum ergo nec deum: quia deus ſpiritus eſt. Ioh̓. iiij. d.Sol̓. Spiritus non accipitur hic pro diuina eſſentia vel perſona: ſed ſicut dicit Glo. idem eſt angelus qd̓ ſpiritus: ſed angelus dicitur quo ad eos qui mittuntur ī miniſterium. Heb̓.j. d. ſpiritus qͦ ad eos: qui aſſiſtūt deo. Daniel̓. vij. c. Vel poteſt dici ꝙ in Glo. ſumitur ſanctum pro firmum: et intelligitur de ſpiritu humano. Credebant enī hominem habere ſpiritum ſed non firmum: id eſt manentem: ſed mortalē cum homine: ſicut habent bruta. c ¶ Pugnabant. Glo. Propaulo contra ſaducęos volentes liberare eum: non celo iuſticię: ſed ſuperbię: ⁊ ſectę ſuę defendendę. d ¶ Quid ſupplemirandum. e ¶ Angelus/ per ſubiectam creaturam. Rab.Apparet ꝙ ẜm Hiero. ſaducęi nec ſpiritū nec angelū ꝯfitent̉¶I Ideo autem

Prouer. 15. a.

23. q. 1. c. paratꝰ

Exo. 22. d3

B

Phil̓. 3. a.

Mat. 22 .c.

C

Oyſtic

e 3