ActuūapoſtolorūLibri

quia hebręa lingua loq̄retura ad illoſ magꝭ p̨̄ſtiterūt ſilētiū.b Et dixit: Ego ſū vir iudęꝰ naͣctus tharſo cilicię: nutritꝰ aūt īdiſta ciuitate ſecꝰ pedes gamalielis: eruditꝰ iuxta veritatē pa⁊ ternę legꝭ: ęmulator legꝭ ſicutet voſ oēs eſtis hodie/ qͥ hancviam ꝑſecutꝰ ſū vſqꝫ ad morhͦ tē alligās ⁊ tradēs in cuſtodii as viros ac mulieres: ſicut pͥnceps ſacerdotū mihi teſtimoniū reddit ⁊ oēs maiores nak tu/ a qͥbꝰ ⁊ epl̓as accipiens adfratres damaſcū ꝑgebā vt adducerē inde vinctos ī hieruſalem vt punirent̉. Factū eſt autem eunte me ⁊ appropinquāi te damaſco media die/ ſubiq to de̓ cęlo circumfulſit me luxcopioſa: ⁊ decidēs ī terrā audiui vocē de cęlo dicētē mihi:o Saule ſaule qͥd me ꝑſequerꝭ:Ego aūt rn̄di: Quis es dn̄e?Dixitqꝫ ad me. Ego ſū ieſusnazarenꝰ quē tu ꝑſeq̄ris. Ety qͥ mecū erāt/ lumē quidē videqͦ rūt vocē aūt eiꝰ nō audierūt:qͥ loquebat̉ mecum. Et dixi:r̄ Quid faciā dn̄e? Dn̄s aūt dixit ad me. Surgēs vade das maſcū: et ibi tibi dice̓t̉ de oībꝰt q̨̄ te ōporteat facere. Et cumv nō videre p̨̄ claritate lumīs ilxlius/ ad manū deductꝰ a cōmitibꝰ: veni damaſcū. Ananas qͥdā vir ẜm legē teſtimonium habēs ab oībꝰ cohabitāti

ybus iudęis: veniens ad me/ ⁊aſtās dixit mihi: Saule fraterꝫ re̓ſpice. Et ego eadē hora rea ſpexi in eū. At ille dixit: Depatrū nr̄oꝝ p̨̄ordinauit te: vtbcognoſceres volūtatē eiꝰ: ⁊ videres iuſtū ⁊ audires vocē exeore eiꝰ: qꝛ eris teſtis illius add oēs hoīes eoꝝ qu̓ę vidiſti etē audiſti. Et nūc qͥd moraris?f Exurge ⁊ baptizare: ⁊ abluepctā tua īuocato noīe ipſius.s Factū eſt aūt reuertēti mihi īh hieruſalē/ ⁊ orāti in tēplo: fierii me in ſtupore mētis ⁊ videref illum dicētē mihi: Feſtina etexi velocit̉ ex hieruſalē: quoniā non recipiēt teſtimoniū tuum de me. Et ego dixi: Dn̄e:in ipſi ſciunt qꝛ ego erā ꝯcludēsin carcerē ⁊ cędens ꝑ ſynagogas eos qͥ credebāt in te. Etcū funderet̉ ſanguis ſtephantn teſtis tui: ego aſtabā ⁊ ꝯſentiebam ⁊ cuſtodiebā veſtimentainterficiētium illū. Et dixit ado me: Uade qm̄ ego ad natiōesp longe mittā te. Audiebāt aūtqͦ eū vſqꝫ ad hoc verbū ⁊ leuaruerūt vocē ſuā dicenteſ: Tolle de terra huiuſmodi. Nons enī fas eſt eum viuere. Uocit ferantibus autem eis ⁊ proijcientibꝰ veſtimenta ſua ⁊ pulvuerem iactantibus in aerem:x iuſſit tribunus induci eum iny caſtra ⁊ flagellis cędi/ ⁊ torq̄zri eum vt ſciret propter quam

niores. a¶ Pręſtiterūt: ꝓpter hͦ ꝙ hebręū loq̄bat̉. b Natꝰ .i. nutritꝰ ī pueritia. c. Nutritꝰ ī adoleſcētia quādo legē didicit. d. Secꝰ pedes ad obſequiū: ⁊ qꝛ paruꝰ ⁊ humil̓ ſedebat ad pedes magiſtri. e¶ Ęmulator: imitator vl̓ c̨elator adaduerſus chriſtianos. In gręco ęmulator legis exiſtens.Scd̓m illud Roma.x. a. Teſtimoniū ill̓ ꝑhibeo qd̓ emulationēdei habent. f ¶ Uiam/ fidē chriſti quānunc prędico. 5AAd mortem/ chriſtianorū vel ſtephani: vel mori paratuspro lege. h ¶ In cuſtodias/ carceris: n̄quia ipſe faceret manu ſua: ſed conſentiebat faciētibꝰ. sͣ. viij.a. Tales digni ſuntmorte: Roma. j. d.¶ Sicut pͥnceps.Expertū vocat ī teſtimonium in pręſenti: vel tunc teſtimonium reddebat quando per eum epiſtolamittebat. k ¶ Adfratres/ pro tempore moderno non protempore perſecutionis. Tūc enī reputabat eos nō fratres ſꝫhoſtes. lMediadīe: vt ſciatur ſolelucidior eſſe. m¶ De celo adeo.n ¶ Circūfulſit: exterius/ ſignans ꝙ illuminandus eſſet interius. o¶ Saule.Glo. Quidā libri habēt ſaul ſaul: vt oſtendatur de nomine ſaulis ſaulum dictum.p ¶ Lumen non faciem. q ¶ Nō audierunt: intellexerunt: ſed tantum ſonum vocis pauli: vl̓eius qui paulo loquebatur/ non ꝟborum diſcrimen. Etſic non erit contrarium ei qd̓ dictū ē. sͣ. ix. a. r Quid faciā te cognoſcēs vtobediam. s ¶ Tibi dicet̉: Exemplū humilitatꝭ/ cōtra doctores non diſputandi nec pręſumendi: licet a deo ſimus edocti.t ¶ Oporteat facere/ non dicere: quia de dicendo edoctusfuit a deo. v ¶ Prę claritate/ quę excęcauerat. x. ¶ Admanū: non ad oculum. y ¶ Iudęis: et a deo habebat ſedplꝰ tredebat̉ iudęis. z ¶ Reſpice. Glo. Lux erat ī ocl̓is pauli excęcati ⁊ illuminati: et ideo merito credidit. Qd̓ ml̓tipliciter exponitur/ ne contrarium videatur. Illuminati et cęcatiẜm prius ⁊ poſterius: vel de luce interiori ⁊ exteriori: vel demiraculoſa ⁊ naturali: corporali vel ſpirituali. Vnde. sͣ. ix. b.Lux enī corporalis exterior excęcauit eum diſgregando ſpiritus viſibiles: ſed intus illuminatꝰ eſt: Ideo credidit: id eſt ampliorem fidem habuit: quia ⁊ prius credebat: ſicut dicit Glo.deum eſſe credebat qui deſuper loquebat̉. a ¶ Deus patrū: nō recēs/ vt iudęi putabāt: b¶ Ut ꝯgnoſcęres. Rab̓.Rectꝰ ordo p̨̄ordinatꝰ: in p̨̄ſciētia dei cognoſcit veritatē: videt

iuſtum chriſtum vel euangeliū / audit ex ore eius non apoſtolorū. Gal̓. j. a. Nō ab hoībus neqꝫ per hominē: Et ſic fit reſtis viſorum ⁊ auditorum per p̨̄dicationē vel ſcripturam verfamam ſuam. c ¶ Ad omnes ętateſ/ conditiones/ ſexus glinguas. d Quę vidiſti. Glo. ī luce fulgēti pͥuſqͣꝫ excecarerꝭ. e Et audiſtiī voce vocante dicitGlo. Non qꝛ vox luceret: ſꝫ qꝛ voci luxerat annexa. ¶ Etbaptizare īuocato noīe ipſiꝰ ⁊ allue ⁊cͣ. Sic iungequia tinctio in aquacum inuocatione nominis eius ſufficit adabluendū peccata.gFFactum eſt autem. Glo. Locum ⁊tempus p̨̄terit/ ⁊ intellige locum nō orationis vel viſionis qͥponitur in littera: ſꝫlocum a quo reuerſus eſt .ſ. poſt magnū circūitum de arabia ⁊ damaſco. Gal̓.j. c. Ubi totum det̓minat. Uel in hacGlo. Locum/ ſuppledicit et tempus pręterit: vel locum pręterit .ſ. vbi tunc manebat in hieruſalemh ¶ Et oranti/ ne ſahanas illuderet. i¶ In ſtupore. Alijponunt pauore: alijalienatione/ vel extaſi. ¶ Illum/ chriſtum. ¶ FFeſtina.Glo. Neceſſitate etadmonitione dei facit omnia. B. Hocnon ad elationē ſedpropter neceſſitatēdicit vt videatur idoneus euāgelizare gētibꝰ. m ¶ Ipſi ſciunt: quaſi poſſet eiſſufficere exemplumcōuerſionis meę. n¶ Teſtis/ martyris.B. Cōfitēdo ꝙ cōſenſit: notat ꝙ nō occidit: et ſic minꝰ peccauit. Contra. Augꝰdicit ꝙ plus oībꝰ peccauit: Qd̓ verū eſt: cōparādo ꝯſenſu cōſenſui: nō opꝰ operi: qꝛ oībꝰ lapidantibꝰ ꝯſenſit: ſinguli autē īactū ſuū ꝯſētiebāt. o ¶ Uade/ qͣſi qͣꝫuis ſciāt: tn̄ n̄ recipſet te.p ¶ Conge tā loco qͣꝫ fide. q Ad hoc: mittā te ad natiōes.r ¶ Dicētes/ tribuno. Per hͦ enī maxīe timebāt amittere locū ⁊ gētē. Ioh̓ .xj. ſ. Et ē hic argumētū: ꝙ qn̄ aliqͥs nō poteſtꝓficere in vno loco/ debet ſe trāſferre ad aliū. s Qociſerantibꝰ ⁊cͣ. Scd̓a pars. t ¶ Et ꝓijciētibꝰ. Glo. Ut occiderēt eū: vel ſignū eſt męroris. v ¶ Iactantibꝰ/ vel merorevel more brutoꝝ aīaliū. B. Solus ſacerdos ſcidit veſtimetaſua: Mat .xxvj .f. qn̄ ſacerdotiū vetꝰ erat mutādū: nunc autqꝛ tota gens ſpoliāda erat gloria regni oēs ꝓijciūt veſtimetsiacto puluere in cęlum. Scd̓m illud. Superbia eorum qui teoderūt aſcēdit ſēper. x¶ Induci: qd̓ prius pręparatu ſprat nunc impletur. y ¶ Et torqueri eum: vt eius tormeiūtis ſatiarentur. z ¶ Ut ſciret ⁊cͣ. Ideo iuſſit non occidt.¶ Aſtrīxiſſet ad flagellādū

D

D

sͣ. 2. a. et. 9. a

E

B

sͣ. 7. 5.

sͣ. 9. a.

Fo. diſ..§. et y.

F

Ps. 7.