Ca.XIIII

a et videns/ quia fidem haberet vt ſaluus fieret/ ⁊ dixit magna voce: Sl̓irge ſuper pēdeſtuos rectus. Et exiliuit ⁊ amf bulabat. Turbę autem cumg vidiſſēt qd̓ fecerat paulus/ le̓uauerunt vocem ſuam licaob nice dicentes: Dij ſimile̓s facti hominibꝰ deſcenderūt adnos. Et vocabant barnabāf iouem. Paulū v̓o mercuriū:quoniam ipſe erat dux verbi.Sacerdoſ quoqꝫ iouis qͥ eratk ante ciuitatem/ tauros ⁊ coronas ante ianuas afferens cūppopulis volebat ſacrificare.q Qd̓ u̓bi audierunt apoſtolir barnabas/ ⁊ paulus conciſſiſs tunicis ſuis exilierunt in turbas/ clamantes ⁊ dicentes.Uiri quid hęc facitis? Et nosmortales ſumus ſimiles vobis homines: annūciātes vovbis a̓b his vanis conuerti addeum viuum qui fecit cęlumet terram: mare et omīa quęin eis ſunt: qui ī pręteritis generationibus dimiſit omnesgētes ingrē̓di ī viās ſu̓as. Ete quidem non ſinē teſtimoniof ſemetipſum reliquit: benefaciens de cęlo dans pluuias ets tempora fructifera implenſ cibo ⁊ lęticia corda veſtra: eth hęc dicentes/ vix ſedaueruntī turbas ne ſibi īmolarēt. Sū-

peruenerunt autem quidamab antiochia. ⁊ iconio iudęi: ⁊k perſuaſis turbis lapidanteſqꝫm paulum traxerunt extra ciuitatem/ ęſtimātes eum mortunum eſſe. Circūmdantibus autem eum diſcipulis/ ſurgensintrauit ciuitatem: et poſterao die profectus eſt cum barnaba in derben. Cunqꝫ euangelizaſſent ciuitati illi: ⁊ docuiſh̓ ſent multos: reuerſi ſūt liſtrūr̄ et iconiam ⁊ antiochiam: confirmantes animas diſcipulos rum: exhortanteſqꝫ vt permat nerent in fide: ⁊ quoniam pev multas tribulationes oportetnos intrare ī regnum dei. Etcum conſtituiſſent illis ꝑ ſinx gulas eccleſias prēſbyteros ⁊z oraſſent cum ieiunationibus:a cōmendauerunt eos dn̄o inb quem crediderunt. Tranſeūcteſqꝫ pſidiam vener̄t in pamphyliam ⁊ loquentes verbidomini in pergen: deſcendedrunt in attaliam: ⁊ inde nauiē gauerunt antiochiam: vndeſꝫ erant traditi grātię dei in opꝰhͦ qd̓ compleuerunt. Cum autēveniſſent ⁊ congregaſſent eccleſiam: retulerunt quanta feiciſſet deus cum illis: et quiain aperuiſſet gentibus oſtium fidei. Morati ſunt autem tempus non modicū cū diſcipul̓.

tolrituſancto monſtrante: vel ſignis infirmitatis ⁊ fidei appareribus. a ¶ Fidem: quę tāta erat vt ſaluari poſſet ꝑ eam:vel vt crederet per eam ſaluari. b ¶ Surge: qui hucuſqꝫ ſediſti: In gręco habet̉: Tibi dico in noīe dn̄i noſtri ieſu chriſtiſurge. Cui rn̄det Interlin̄. Bonꝰ ſeruꝰ dn̄m gl̓ificat c ¶ Pedes tuos/ non alienos vt ante. d Eexiliuit. Velocitasoſtenditur ſanitatis.Eſa .xxxv. c. Salietſicut ceruus clauduſ.e Et ābulabatne ad horam tm̄ exilijſſe putaret̉. Sicutautem in illo claudosͣ. iij. a. ſalus iudęorum ſignificatur primo fidei tempore cūnecdū p̨̄dicaret̉ gētibus: ita in iſto ſalusgentium inter nouaconuerſę gentilitatiſgaudia ſanati: iudęiſob perfidiam repulſis ⁊ dānationis puluere reſperſis. ſ¶ Turbę: quarū ſenis erant turbati.Leuauerūt. In ēnotatur petulantia:vl̓ altior erat ſētentiaqͣꝫ ſua lingua barbata: ⁊ vniꝰ dei ignara.h ¶ Dij ſimiles:Stultꝰ error gentilium: qui omne qd̓ ſupra ſe vidēt deos putant: qui in diuerſisformis apparuiſſe referuntur. i ¶ Barnabam: qui prioreſſe videbatur. KIIouem/ deorū patrem ⁊ hominum regem. ¶ Percurium: qui eloquenet litteratꝰ fuiſſe traditur: et linguam etſapientiam pręſtareputatur. Et diciturmercurius quaſi inmedio currens .ſ. int̓aures ⁊ linguā: Gręce ꝟ̓o hermes: id eſt īterpres. m. Anteciuitatem/ liſtris. n ¶ Cauros ad īmolandū. o ¶ Et coronas: ad ornādū caput dei ſui: aut alio modo religiōis nob̓ignoto: Ul̓ eoꝝ mos erat: vt ſacrificātes dijs ad honorem eorum coronas ſibi imponerent/ victimis pariter coronatiſ.Ul̓ vt faciem templi ornarent iuxta ritū gentiū. j. Machab̓.iiij. g. p ¶ Sacrificare: barnabę quaſi ſoui. q¶ Qd̓ vbiaudierunt .ſ. qd̓ vellent ſacrificare. r¶ Conciſſis in ſignum magni dolorꝭ/ ẜm morem iudęorum. s ¶ Exilierūt:anīo cōmoti nō patienter ferētes ſe honorari ī iniuriam dei:ſicut herodes. sͣ. xij. b. et ideo ab angelo ꝑcuſſus eſt. t¶ Similes vobis mortalibus. v ¶ Ab his/ ioue mercurio etalijs dijs. Conuerti: qꝛ auerſi eſtꝭ. x ¶ Uiuū nō mortalēvt vos ⁊ dij veſtri. y ¶ Qui fecit: non factus eſt. z ¶ Cęium ⁊ terram: id eſt omnes creaturas. a¶ Dimiſit/ libertati arbitrij/ b ¶ Ingredi: non viam: ſed c ¶ Uias/ diuerſorum erroꝝ. d ¶ Suas/ non dei. e Sine teſtimo-

nio: quia per creaturas ⁊ bn̄ficia deū ſe eſſe teſtatꝰ ē. f ¶ Reliquit: non ex toto ſed bene fecit.¶ Implens: ventri etvoluptati carnis ſatiſfaciens. Rab̓. Carnalibus loquitur decarnalibus/ qꝛ lęticia d̓ cibis ⁊ vino qd̓ lętificat cor hominis.h ¶ Uix ſedauerūt ad oſtenſionē infirmitatꝭ ſuę. ¶ Superuenerunt autem quidam ⁊c̄.Tertia pars. KEtperſuaſis turbisin occiſionem pauli.l¶ Traxerunt/ adlapidandum ſicut cadauer. ij. Corꝭ. xj. f.Semel lapidatꝰ ſū.m ¶ Extra ciuitatē: vt abomīabile: ſimiliter ⁊ ſtephanū.sͣ. vij. g. Supra dixerat in generali ꝙ fugerunt ad partes licaonię: et poſtea perpartes narrauit/ primo quid factum eſtin liſtris: ſecundo qͥdin derben. Vnde ſtatim ſubditur: n¶ Circūdantibus:ne videret̉ a iudęis:et ſic eum defenderevolebāt. o ¶ Cumbarnaba. Sed qͣrepaulus ⁊ non barnabas lapidatꝰ eſt? Reſponſio: quia pauluſtunc prędicabat. pMMultos: quia nonomnes recipiebant.q ¶ Ciſtrum: per eadem veſtigia quę venerant. r ¶ Confirmantes: fidem īeis fundatam roborantes. s ¶ Exhortanteſqꝫ/ vel exorantes pro eis: quaſiincerti vtrum ſint adeos amplius reuerſuri. Vnde infra dicitur ꝙ conſtitueruntpreſbyteroſ. t ¶ Infide/ fortes contramultitudinem tribulationū quę fidei poſcit conſtantiā. v ¶ Per multas tribulationes/ Labor pręmittitur: ⁊ poſt regni introitus prędicatur: quia etſi difficilis via: regnum tn̄ quo itur ad vitamappetendum eſt. x ¶ Preſbyteros. Idem tunc dicebantur preſbyteri qui epiſcopi. y. Oraſſent/ pro eis. z ¶ Cūieiunationibus: cum diſcipulis ieiunantibus: dicit Glo.Unde manifeſtum eſt et ipſos ieiunaſſe. a ¶ Commendauerunti oratione vt fortiores eſſent. b ¶ Tranſeunteſqꝫpſidiam/ regionem in qua erat alia antiochia. c¶ Pamphyliam: in qua erat ciuitas pergen. d ¶ In attaliamciuitatem: vt plures dicunt. e ¶ Antiochiam: de qua exierunt miſſi a ſpirituſancto. f ¶ Traditi/ a fratribus g¶ GGratię/ ſpirituiſancto vocanti eos. sͣ. xiij. a. h ¶ Cum autemveniſſent/ antiochiam. ¶ Retulerunt/ aſſignauerūt fructum ſui laboris. k Quanta feciſſet/ in doctrina ⁊ ſignisl ¶ Cum illis: illorum obedientię cooperāſ. m ¶ Oſtiumchriſtū: Ioh̓. x. b. Uel fidē. j. Corꝭ. xvj. b. Oſtiū mihi aꝑtū ēB Et qͥdā deſcēdētes.

Psͣ .103.

2. Corl̓. 11. f.

D

i. q. 3. c. ſaluator. in pͥn.

17. 114. b..145.

d 5