EpiſtoleadPebneos
gͦ trāſlatio fiat. In quo enī hęcdicunt̉ de alia tribu ē de quaē nullꝰ altario pręſto fuit. Manifeſtum eſt enī ꝙ ex iuda orttus ſit dn̄s noſter: in qua tribu nihil de ſacerdotibꝰ moygͦ ſes locutus eſt. Et ampliꝰ adhͦ hūc manifeſtum eſt ſi ẜm ſimiklitudinē melchiſedech exuri get alius ſacerdos qui nō ẜm
legem mandati carnalis factꝰin eſt/ ſed ẜm virtutem vitę inſogͣ lubilis. Conteſtat̉ enī: quonipam tu̓ es ſacerdos inęternūq ẜm ordinē melchiſedech. Reprobatio qͥdem fit p̨̄cedentiss mādati ꝓpte̓r infirmitatē eiet inutilitatē. Nihil e̓nī ad ꝑfectū adduxit lex. Introductioz v̓o me̓liorꝭ ſpei ꝑ quā ꝓximā-
tur: id eſt legaliū obſeruatio. Item tranſlato ſacerdotio: id eſtinnouato ſacramento ī chriſto/ neceſſe eſt ꝙ noua lex oriatur.Unde Chryẜ. Si alterum ſacerdotiū ⁊ legem alteram neceſſe eſt eſſe .ſ. teſtamentum nouū: de quo habet̉. jͣ. viij. Et poſtea dicit: Neqꝫ enī ſacerdotem conuenit eſſe ſine teſtamentolegibus ⁊ pręcęptisneqꝫ aliud accipientem ſacerdotium illovti teſtamento. Leuitꝭ xxvj. b. Nouisſuperuenientibꝰ vetera proijcietis. Alias expoſitiones ſuꝑhoc require in Glo.Et nota ꝙ dic̄ Glo.Hęc tranſlatio ſacerdotij pręfigurata fuit in ſamuele: qui cūnon eſſet de tribu leuitica: ſed de tribuep̄hraim electus eſt ſacerdos a domino reprobatis filijs leuidn̄o dicēte: Qui honorificauerit me honorificabo eū: ⁊ qui inhonorauerit me inhonoratus erit. j. Regꝭ. ij. f. ſumitur hocvbi dicitur ẜm noſtram litterā Locutꝰ ſum loquens vt domꝰtua ⁊ domus patris tui miniſtret in ꝯſpectu tuo vſqꝫ in ſempiternum: Nūc autē dic̄ dn̄s: Abſit hoc a me: ſed quicunqꝫ honorificauerit honorificabo eum .ſ. ſacerdotio: qui autem contemnūt me erūt ignobiles. Sed q̨̄ritur d̓ hoc qd̓ dic̄ Glo. d̓ ſamuele: Qui cum non eſſet de tribu leuitica: ſed d̓ tribu ep̄hraim ⁊cͣ. a ¶ In quo enī: quaſi vere tranſfert̉ ſacerdotiū ⁊ ſuigit alius ſacerdos: qd̓ oſtendo ⁊ per ritum ⁊ per tribum. Primū autem oe tribu oſtendit: poſtea de ritu: quaſi vere ẜm ritum alius ſurgit. Chriſtus enī: in quo: id eſt de quo vel adquem. Vel in quo: id eſt cuiuis conſideratione. b ¶Hęcdicuntur .ſ. Tu es ſacerdos in ęternum ẜm ordinem melchiſedech. c ¶ De alia tribu eſt: id ē de tribu iuda. d Dequa alia nullus. e ¶ Altario pręſto fuit: id eſt acceſſit adminiſteriū altaris. Vnde Numeri. xviij. a. Sceptrum patristui ſume tecum. Pręſto enī fuit: vt miniſtraret. Alij enī nō debebant accedere ad miniſteriū. Vnde ocias quia mīſtrare voluit percuſſus eſt lepra. ij. Paral̓. xxvj. d. Et vere de alia tribu fuit chriſtuſ. Verum eſt enī ꝙ ex iuda ortus ſit dn̄s noſterſicut habetur Matth̓. j. a. Liber generationis ieſu chriſti filijdauid ⁊cͣ. Apocꝭ. v. b. Uicit leo de tribu iuda radix dauid ⁊cͣ.Sic ergo de tribu ad tribum tranſlatum eſt ſacerdotiū: de ſacerdotali ad regalem: vt in eodem ſit ſacerdotalis ⁊ regalis tribus: vt fuit melchiſedech rex ⁊ ſacerdos. Scd̓m illud Exo.xix. a. Vos eritis mihi in regnū ſacerdotale. Non dixit: eſtismūdo ſed eritis. Item .j. Pet̓. ij. b. Vos eſtis genus electumregale ſacerdotiū. In ſignū autem huius: ꝙ .ſ. ſacerdotiū trāſfertur ad tribum regalem: accępit aaron vxorem heliſabet filiam aminadab/ ſororem naaſon de tribu iuda. Exo. vj. d.Nota Glo. Et ītuere myſteriū. Primū fuit regal̓: poſtea facta eſt ſacerdotalis: ſic chriſtus rex erat ſemper: ſacerdos autem factus eſt/ quādo carnem ſumpſit quādo ſe ſacrificiū obtulit: f¶ In qua tribū nihil de ſacerdotibꝰ moyſeslocutus eſt: vt .ſ. de ea: id eſt de tribu iuda aliquis eſſet ſacerdos. Sequit̉. g ¶ Et amplius. Oſtēſo ꝙ alius ſurrexit ſacerdos per tribum: oſtendit idem per ritum: Unde dicit: Etamplius/ qͣꝫ per tribum: h ¶ Adhuc manifeſtū eſt/ hͦꝫſcꝫ ꝙ tiranſfertur ſacerdotiū ⁊ ſurgit alius ſacerdos. Hęc enīē firmior ꝓbatio .ſ. per ritū: quia etſi tribus in ſamuele mutata erat: non tn̄ ritus: Et vere manifeſtū eſt: i¶ Si: id ē quiak ¶ Scd̓m ſimilitudinē melchiſedech exurget aliusſacerdos .i. per hoc ꝙ ꝓpheta dicit: Scd̓m ordinē melchiſedech .i. ẜm ritum ſacrificij eius ſurgere aliū ſacerdotē. Per hͦinquā manifeſtū eſt ꝙ tranſlatum eſt: ꝙ tranſfert̉ ſacerdotiumleuiticū. Scd̓m ordinē enī melchiſedech chriſtus ſurrexit: qꝛſicut ille panem ⁊ vinū obtulit abraę: ita hic diſcipulis in eiſdem ſpeciebus carnē ⁊ ſanguinē dedit. Alius dico: l ¶ Qui
non ẜm legē mādati carnalis factꝰ eſt. i. qui non eſ̄ cactus ſacerdos ad hoc vt teneret vel tenenda doceret carnaumādata legis .i. carnales obſeruantias. m ¶ Sed ẜm virtutem vitę inſolubilis .i. ẜm ſpiritualē intellectū ipſiꝰ iagis: quā exequētes habent vitam ęternam. Ecce diſtat interſacerdotiū ⁊ ſacerdotiū. Illud carnale. pſpūale: illud temꝑalehoc ęternum. VndeIoh̓ vj. g. Verba q̨̄ego locutꝰ ſum vobis ſpūs ſunt ⁊ vita:id eſt ſpūalit̓ intelleota viuificāt. n Cōteſtat̉ enī hͦ dauioid eſt mecū teſtat̉: vldeus pater ꝯteſtat̉ hͦde filio ſub iureiurādo. o ¶ Qm̄ dicide eo: p ¶ Tu esſacerdos īęternū ẜm ordinē melchiſedech. Sepihoc expoſitū eſt: ideo non eſt modo exponēdū: Ul̓ ſic bn̄ diriꝙ chriſtus factus eſt ſacerdos non ẜm legem mandatoricarnaliū: ſed ẜm legem ſpūalem qd̓ oſtendo: qꝛ ꝯteſtat̉ ꝓpheta hͦ vel pater de filio. o ¶ Qm̄/ dicit de eo. p ¶ Tu es ſacerdos ī ęternū ẜm ordinē melchiſedech: nō ẜm ordinē aaron: ergo trāſlatū eſt ſacerdotiū: gͦ ⁊ lex: et ita per hocoſtendit̉ ꝙ chriſtꝰ non docet legalia tenēda: qꝛ ſunt tranſlata.Sed qꝛ forte ad trāſferēdę legis demōſtrationē ſacerdotij trāſlatio n̄ videret̉ oīno ſufficere curioſis: ideo ſupponit hic cāꝫ q̨̄oīm hoīm animis ſatiſfacit ſi cauſam alicuiꝰ rei agnouerint.Oſtēdit enī quare vetꝰ teſtamētū ſit deſtructū cū deus illuddederit ⁊ nouū ſubſtitutū: qꝛ .ſ. tꝑe ſui ſtatus illud fuit infirmūet nūc prorſus inutile. Hoc aūt .i. nouū teſtamētū ꝑficit: qd̓qͥdem valet ad laudē noui ſacerdotiſ. Ait itaqꝫ ſic qd̓ oſtēdēsdn̄ſ ꝙ iuſte reprobata ſit lex trāſlata. q Reprobatio qͥdēfit/ non ānihilatio/ ẜm Chryẜ. r ¶ Pręcedētꝭ mādati .i.veteris legꝭ. Et bn̄ ait: p̨̄cedētis: quia aliqͥd debet ſes ¶ Propt̓ infirmitatē eiꝰ/ quā habuit dum ſtetit. t EEtinutilitatē quā modo habet: qꝛ modo lex dānoſa ē ſi tenet̉.Et ideo iuſte reprobata ē ⁊ nō ſine cauſa. Chryẜ. Maxīe certificat hoīm ſcire cauſas. Et hͦ in fidē ducit magꝭ cū cauſas ſcimus: Ex hͦ autē hęretici inſurgūt. Sed audi diligent̓. Nō dixit: propter ꝑniciē vel malignitatē: ſed ꝓpter imbecille ⁊ inutile. Sed ⁊ alibi oſtēdit imbecille. Roma. viij. a. Nā qd̓ impoſſibile erat legi in qͦ infirmabat̉ ꝑ carnē: deꝰ filiū ſuū mittēs inſimilitudinē carnis pctī. v ¶ Nihil enī: qͣſi vere fuit īfirmatūc: Nihil enī ad ꝑfectū adduxit lex .i. neminem ſuſtinicatione ꝑfecit. Chryẜ. Nihil ad perfectū adduxit .i. nullū petfectū oꝑata ē. Itē nihil potuit: lr̄ę erāt tm̄ ſuadētes hoc facibnō fac virtutē nō imponēteſ qd̓ facit ſpes. Itē nota ꝙ nō dic.Nihil viuit: Lex enī multū viuit: ſed nō ꝑficit. Gal̓. iij. d. Sienī data eſſet lex q̨̄ poſſet viuificare: vere ex lege eſſet iuſticia.Et poſtea dicit. Itaqꝫ lex pędagogus noſter fuit in chriſto.x ¶ Introductio vero quaſi illa reprobat̉ introductioꝟo ſit ꝑ pontificē prędictū. y ¶ Melioris ſpei .i. mellorilegis: ꝑ quā ſperat̉ gloria ęterna ab obſeruātibꝰ. Un̄ Matthꝰxix. c. Si vis ad vitā ingredi ſerua mādata. Obſeruatio enimmādatoꝝ chriſti dat vitā. Un̄ Ioh̓. vj. g. Dn̄e ad quē ibimꝰ:verba vitę ęternę habes. Chryẜ. Melioris ſpei dicit: malihabebāt ⁊ illa mādata ſpem ⁊ non ſalutē. Terrā enī ſperabaet nil pati mali ⁊ ſimilia: Nos ꝟo nō terrā ſed cęlū: et qd̓ mubto meliꝰ ē ſtatuēs nos cū angeliſ: tunc ⁊ mīſtrare deo cuip̄ſisScd̓m illud Ecc̄j. xxiiij. b. Et in habitatiōe ſctā corā ſpio mcniſtraui. Un̄ ſb̓dit: z¶ Per quā/ ſpem .ſ. a ¶ Proximamad deū. Per ſpem enī iam in cęlo ſumꝰ. Sicut dictū eſt. s.vj. d. de ſpe: Quā inqͥt ſicut ancorā habemꝰ aīę tutā ac fitmēet incedētē vel introeuntē vſqꝫ ad interiora velamīs. Romaviij. e. Spe ſalui facti ſumꝰ. Sed cur de ſpe dicit apis ꝙ eēꝓximamꝰ ad deū ⁊ nō d̓ charitate magis? Reſpōdemꝰ: quisg charitas copula
h
Dā. iij.