Cal.VII
Et hic quidem mōrientes homines decimas accipiunt:ibi autem conteſtatur quia viuit. Et vt ita dictū ſit: ꝑ abraam ⁊ lēui qui decimas accęnpit/ decimatꝰ eſt: Adhuc enīsͦ in lumbis patris erat: quanq do obuiauit ei melchiſedech.
s Si ergo cōſūmatio per ſacere dotium leuiticum erat: populus enī ſub ip̄o legem accępitquid adhuc neceſſarium fuity ẜm ordinē melchiſedech aliūꝫ ſurgere ſacerdotē: et nō ẜm oradinē aaron dici? Trāſlāto enīſacerdotio: neceſſe ē ⁊ vt legiſ
incnō facit officiū decani. Sequit̉: a Et hic qͥdem: qͣſin eriam modo intuemini dignitatē melchiſedech. Et i. quia.NHHic qͥdem .i. in ſacerdotio leuitico. c¶ Moriētes homines decimas accipiūt. Vn̄ filiꝰ ſuccedit pri morienti:acut eleacar ſucceſſit defuncto aaron. Numeri. xx. d. jͣ. eoem.d. Plures factiint ſacerdotes: idcirco ꝙ morte ꝓhiberēpermanere.Ibi aūt .i. vbi agitchiſedech. eCōteſtat̉ ſcriptura.I. mecū teſtat̉. UelConteſtat̉ .i. idē inml̓tꝭ locꝭ teſtat̉. Gen̄d ⁊ Psͣ. cix. Cōteſtat̉ dico1 fQviuit .i. per hoc ꝙ ⁊morte eiꝰ nihil dicit/ ſignificat̉ ꝙ aliqͥd ęternū ꝑ ipſū melchiſedech intelligit̉. Un̄ ꝓph̓a dicit de chriſto: Tu es ſacerdos ī ęt̄nū. l. qͦ nō morierꝭ vel deficis a ſacerdotio/ ẜm ordinē melchiſedech: d̓ morte culꝰ nō legit̉. Similit̓ ſacerdotes nr̄i deberēteſſe tales: d̓ quoꝝ morte nō audiret̉ aliqͥd: vt .ſ. vitar ēt mortēſiue maculā pctī: ſed oīno noui ꝑ gr̄am: ⁊ ſtrenui ꝑ oꝑationēbonā: nō imbecilles ⁊ qͣſi mortui ꝑ tepiditatē. Leuitꝭ. xxj. c.Hō d̓ ſemīe tuo ꝑ familias qͥ habuerit maculā nō offeret deoſuo: nec accedet ad mīſteriū eiꝰ: ſi cęcus fuerit/ ſi claudus ⁊cͣ.j. Machab̓. iiij. e. Elegit iudas ſacerdotes ſine macula volūtatē habētes ī lege dei ⁊ mūdauerūt ſctā. Eph̓. v. a. Fornicatio aūt ⁊ oīs īmūdicia aut auaricia nec noīet̉ in vobis: ſic̄ decet ſctōs .i. nō noīet̉ aliqͥd in vobis .i. d̓ vobis niſi vita. Talisenī debet eſſe ſacerdos/ vt nō de morte eiꝰ .i. de pctō eius fiatalliqͣ noīatio .i. mala fama. g ¶ Et vt ita dictū ſit ⁊cͣ. Sup̄dixit ꝙ leuitę tanqͣꝫ digniores accęperunt a ppl̓o decimas: etd̓ plus ē melchiſedech accępit ab abraā pr̄e leuitarū: ⁊ benedixit ipſi abraę. Hic ꝯcludit ex p̨̄dictis ꝙ etiā ab ipſo leui .i. aleuitico ordine: qͥ tantꝰ fuit vt decimas a ppl̓o acciꝑet: accępitdecimas melchiſedech quodāmodo: qꝛ leui erat ī lūbis abraęqn̄ abraā ei decimas obtulit: et ita ſequit̉ ꝙ melchiſedech dignior ē qͣꝫ leui. Dic̄ gͦ: Et vt ita dictū ſit ⁊cͣ. qͣſi hͦ etiā mō dignior ē melchiſedech qͣꝫ leui. Et .i. qꝛ. h. ¶ Ut ita dictū ſit:ꝑabraā ⁊ leui qͥ decimas accępit/ decimatus ē. Vtita dictū ſit .i. vt ita loquar ꝑ quendā .ſ. tropū ⁊ figurā loquendi. ¶ ¶ Per abraā .i. ꝑ hͦ qd̓ abraā dedit decimas: ⁊ leui qͦdo ī abraa melchiſedech. k Et leui .i. leuiticꝰ ordo:Qui decimas accępit/ a fratribus ſuis. m ¶ Decimatꝰ ē .i. decimas dedit melchiſedech. Per hͦ enī ꝙ abraamdedit decimas: et leui quodāmodo in abraā nō in ꝓpria ꝑſona/ ſed vt in cauſa: qꝛ ī eo erāt ẜm cauſam materialē ⁊ ẜm ſeminalē rationē. Et ideo dicit apl̓s: Ut ita dictum ſit .i. vtloquar ẜm tropū quendā loquēdi. Nō enī ꝓprie leui in ſua ꝑſona decimas dedit: ſed in abraam. Un̄ ſubdit: n ¶ Adhuceni .ſ. qn̄ abraā decimas dedit: o ¶ In lūbis pr̄is eratſeui .ſ. in lūbis abraę duplicit̓: ẜm cauſam materialē: ⁊ ẜm rationē ſemīalē. p ¶ Quando obuiauit occurrit: qEi:ſa eſt abraę reuertēti de cęde quattuor regum melchiſedech.Chryẜ. Nō dixit: Adhuc ī lūbis pr̄is erat leuitę/ ſed leui: quieminētior. De quo etiā dicit̉ Malach̓. ij. a. Pactū meum fuittū ſeui vitę ⁊ mortis. Et nota ꝙ triplicit̓ exponit̉ hͦ ꝙ leui detimatꝰ ē ꝑabraā. Primo ſicut dictum ē .i. in hͦ ꝙ abraā deciſnas dedit melchiſedech/ dedit ⁊ leui qͦdāmodo decimas nonin ꝑſona ſua ſed in parēte. Itē decimatus eſt .i. decimarū ſolulioni obligatꝰ. Leuitę enī ſoluebāt decimas ſūmo ſacerdoti:vt habet̉ Numeri. xviij. d. ſicut abraā ſoluit decimas melchiſedech: qͥ erat ſacerdos dei altiſſimi. Itē decimatꝰ eſt in abraamn. .i. ſicut abraā pctō fuit obligatꝰ ꝓ cuiꝰ purgatiōe ſoluit decuuas: ſta et leui obligatꝰ ē pct̄ō: qd̓ ē ratio ſolutiōis decimara. ri Si gͦ ꝯſūmatio. Hęc ē ſcd̓a pars capituli: in qͣ ꝓbatſacerdotiū chriſti. Primo ꝑ alteriꝰ ſacerdotij ſponſionē ⁊ ſuctenione: qꝛ ſi eſſet ꝑfectū ſacerdotiū aaron/ aliud nō ꝓmittere-
tur: ibi: Si gͦ ꝯſūmatio. Scd̓o oſtēdit ꝑ ſacerdotij trāſlationē quo ad tribū .ſ. de tribu leui ad tribū iuda: de qͣ fuit chriſtꝰ:ibi: Trāſlato enī. Tertio oſtēdit eſſe trāſlatū: ibi: In quoenī. Quarto ꝓbat idē ꝑ trāſlationē qͦ ad ritū: ibi: Et amplius adhuc. Quinto hāc ꝓbat auctoritatē: ibi: Cōteſtaturenī. Sexto oſtenditqͣre ſit tranſlatū: ibi:Reprobatio quidem ſit ⁊cͣ. Septimo redit ad ꝓpoſitū:et ꝓbat ſacerdotiumchriſti maius: qꝛ ꝓmiſſum ē ſub iureiurando: ſacerdotiumaūt aarō nō ita: ibi:Et quātū eſt nōſine iureiurādo.Octauo oſtēdit auctoritate ſcripturarū: ibi: Iurauit dn̄s. Nono oſtēdit maiꝰeſſe ſacerdotiū chriſti ꝑ eminētiā ſacerdotꝭ ⁊ ꝑ maioritatē familiaritatꝭ eiꝰ ad deū: ibi: Et alij qͥdē plures facti ſunt⁊cͣ. Decimo hͦ idē ꝓbat ꝑ ſacerdotis auctoritatē ⁊ oīmodā innocētiā: ibi: Talis enī decebat vt nobis eſſet pōtifex.Undecīo ⁊ vltimo ꝑ ſacerdotꝭ ꝑfectionē: ibi: Lex enī hoīesꝯſtituit. Dic̄ gͦ: Si gͦ ꝯſūmatio. Iſtud/ gͦ: ꝯtinuat̉ ad hocqd̓ ſupponebāt illi qͥbus loquebat̉. q. d. tu dicis o iudęe ꝙ ſacerdotiū leuiticū ꝑfectū erat: qꝛ habebat ꝑfectā legē ⁊ iuſta iudicia: Rn̄de gͦ ſi potes ⁊ ſolue hͦ. Si conſūmatio .i. ꝑfectio.s. ¶ Per ſacerdotiū leuiticū erat: qꝛ habebat ꝑfectā legē⁊ iuſta iudicia ſicut iudicis. t¶ Populus enī ſub ipſo legē accępit .i. ſub ſacerdotio. q. īu dicis: et ideo ꝯſumatioerat ꝑ ſacerdotiū leuiticū: qꝛ tꝑe ſacerdotij adiūcta eſt lex ipſiſacerdotio: et ita ꝑfectio erat: qꝛ ſacerdotiū ſctīficabat ⁊ lex inſtruebat. Si īquā hͦ dicꝭ o iudęe quęro a te hͦ: v¶ Quid adhuc .i. poſtqͣꝫ vetus ſacerdotiū ꝯſūmationē daret: x ¶ Neceſſariū fuit dici a ꝓpheta dauid. y. Scd̓m ordinemmelchiſedech aliū ſurgere ſacerdotē. Aliū dicit ⁊ ẜmritū ⁊ ẜm tribū: zE Et nō ẜm ordinē aaron dici? q. d.ſi ſacerdotiū leuiticū ꝑfectū eſſet dictū fuiſſet de chriſto: Tues ſacerdos in ęternū ẜm ordinē aarō ⁊ nō ẜm melchiſedech.Ergo ꝯſtat ꝙ īꝑfectū erat ſacerdotiū leuiticū cui ſucceſſit nouum: licet etiā lex ſub ipſo ſacerdotio data ſit: qꝛ etiā de legedicit̉. jͣ. eodē. c. Nihil enī ad ꝑfectū adduxit lex. Lex enī morbū oſtendebat ſed nō ſanabat: ſacerdotiū autē mentē non ſanctificabat offerentiū vi ſua nec ſacramēta ſacerdotalia: ſed oīain figura ꝯtingebāt illis/ in figura ſacerdotij chriſti: cuius ſacramēta ſua vi gr̄am ꝯferūt. Lex enī ꝑ moyſen data ē: gr̄a autem ⁊ veritas ꝑ ieſum chriſtū facta ē: Ioh̓. j. b. Gr̄a in ſacramētis veritas in mādatis nouę legis: ideo perfectū eſt ſacerdotiū chriſti: qꝛ ꝯſūmationē dat plębi: qꝛ habet legē veritatꝭquātū ad intellectū illuminādū: ⁊ gr̄am confert in ſacramētisquātū ad affectū iuuandū. Ideo gͦ chriſtꝰ: nō aaron pōt dicere vere illud Ioh̓. xix. 5. Cōſumatū eſt. Itē nō de aaron dicitEſa x .ſ. ſꝫ de chriſto. Cōſūmatio abbreuiata inūdabit iuſticiam. Cōſūmationē enī ⁊ abbreuiationē dn̄s exercituū faciet īmedio oīs terrę. Sic̄ etiā dic̄ apl̓s: ab hoc loco illud aſſumēsRoma. ix. ſ. Verbū ꝯſūmans ⁊ abbreuiāſ in ęqͥtate qꝛ verbūbreuiatū faciet dn̄s ſuꝑ terrā. Itē Eſa .xxviij .ſ. Cōſumationē ⁊ abbreuiationē audiui a dn̄o. Itē. jͣ. viij. b. habet̉ de ꝯſūmatione illa vbi ponitur illa auctoritas Hiere. xxxj. e. Eccedies veniūt dic̄ dn̄s ⁊ ꝯſūmabo ſuꝑ domū iſrl̓ ⁊ ſuꝑ domū iuda teſtamētū nouū ⁊cͣ. a ¶ Trāſlato enī ⁊cͣ. Quia ſi leuiticū ſacerdotiū ꝯſūmaret: fruſtra ſurgeret aliꝰ ſacerdos. Sꝫ ſurgit aliꝰ ſacerdos vt dic̄ ꝓpheta: ẜm ordinē melchiſedech: ergoꝓpt̓ imꝑfectionē ſuā iſte trāſfert pͥmū ſacerdotiū: gͦ ⁊ lex tranſfert̉. Ergo nō debetꝭ o vos iudęi tenere legalia. Tranſlatoenī ſacerdotio: ncc̄e ē vt legis tranſlatio fiat: Qꝛ enīab eodē ⁊ ſub eadē ſponſione vtraqꝫ data ſūt: qd̓ de vno dicitur neceſſe ē vt de alio intelligat̉. Trāſlato enim ſacerdotio .i. deſtructo ſacerdotio leuitico/ neceſſe eſt vt lex deſtrua8 tur .i. legaliū
De cōſtitu. c.tranſlato
109
P