Ea.IIII
tͦ vt nē in idipſum quis incidatē incredulitatis exēplū Uiuuse̓ni eſt ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti: ⁊ pertingens vſqꝫ ad di-
uiſionē animę ac ſpiritus/ cōpāgum quoqꝫ ac mēdullarū:n et diſcretor cogitationū ēt ino tentionū cordis. Et nō ē vllāocreatura inu̓iſibil̓ in cōſpectu
¶t ne. lnon b ¶ In idipſum quis incidat incredulitatis exemplū .i. in eandē incredulitatē in qua paę eſt nobis exemplū vt caueamus. Vnde Psͣ.ires fuerūtpodie ſi vocē eius audieritis nolite obdurare corda veſtra ſiix in exacerbatione ⁊cͣ. Uel In idipſum incredulitatiserompliſ ᵏ iſ taeꝫxrequlitate meruer̄t:abe nobis exemplūeſt: quia peſtilēte flagellato ſapiētior eritparuulus. Prouer.xix. d. et. xxj. b. Un̄.j. Cort. x. b. Neqꝫſdolatre efficiamini ſic̄ quidā illoꝝ ⁊cͣ. Uel Incredulitatꝭexemplū. Hoc dicit: quia qͥ nō feſtinat incidit in exemplūꝑ incredulitate ita vt exemplet̉ alijs in pęna: quia punitur/ vtſit in exēplū alijs ęternę dānationis. Unde iudęi etiā abeunres poſt carnem alteram facti ſūt exemplū eterni ignis. UelIncredulitatis exemplū .i. ſignū infidelitatis. Ꝙ enimfō tardat ingredi requiē dn̄i: ſignū eſt ꝙ non veraciter credittllā eſſe verā et ęternā requiem: Fides enim ſine oꝑibus mortua eſt. Iaco. ij. d. ¶ Uiuꝰ ē em̄ ſermo dei. Hęc eſt ſeſecūda pars/ in qua redit ad principale ꝓpoſitū/ ad oſtendēdūſcꝫ chriſtū maioreꝫ om̄i rōnali creatura quę eſt hō. Et primooſtendit ꝙ maior eſt vita ⁊ efficacia ⁊ ſubtilitate ingenij. Secūdo oſtendit eum excellere diſcretione et ſcientia: ibi: Diſcretor ⁊cͣ. oīa aūt nuda ⁊cͣ. Tertio pōtificio: ibi: Habentes gͦ potificē. Quarto cōpaſſione: ibi: Nō em̄ hēmꝰ ⁊cͣ.Quīto miſcd̓ia: ibi. Adeamꝰ ⁊cͣ. Dic̄ gͦ: c ¶ iuꝰ ē. q. d. debemꝰ feſtinare ī illā requiē ⁊ cauere nob̓ a pęna patrū īcredulorū: qꝛ/ Uiuꝰ ē ⁊cͣ. Vel ſic cōtinua: Ita dico: Ingredianur: ꝑ fidē chriſti: qꝛ ei credēdū ē. d ¶ Em .i. qꝛ: Uiuꝰ eſſermo dei .i. filius dei: qui dicit̉ verbū patris: quia īmediate exijt ab eo/ ſicut ſermo a mente: et poſtea induit carnē: qͣſivocē ad narrandū nobis patrē. Ecc̄i. xxiiij. a. Ego ex ore alriſſimi ꝓdij: ſic̄ v̓bū a mēte. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuꝰ ꝟitas ē.Sap̓. xviij. c. O īpotēs ſermo tuꝰ dn̄e exiliēs de cęlo a regalibus ſedibꝰ venit. Eſa. lv. c. Verbū qd̓ egrediet̉ de ore meo nōreuertet̉ ad me vacuū: Iſte ſermo viuꝰ ē: qꝛ eſt vita in qͣ oīaalia viuentia viuunt: ⁊ ita vita ſua: nō ſolum hoīem: ſed omnēaliam creaturā excellit. Ioh̓. j. a. Qd̓ factū eſt ī ipſo vita erat.Ioh̓. v. d. Sicut pater habet vitam in ſemetipſo. e ¶ Etefficax: in oꝑando intātū ꝙ verbo dei cęli firmati ſunt. AlibiOmnia in ſapientia feciſti: Nec mirū: quia quęcunqꝫ voluit fecit. Uel Uiuus .i. vita ⁊ remunerās ⁊ viuificans fideles in requiem ſuā feſtinātes: ⁊ ideo feſtinemꝰ ingredi in illam. Et efficax .i. potēs in puniēdo incredulos ⁊ pigritantes: Et nō ſolūpotens eſt/ ſed etiā ſapiens: Vnde ſubdit. f ¶ Et penetrabilior .i. ꝑſpicatior. g ¶ Omni gladio ancipiti .i. omni ingenio carnali vel ſpirituali. Psͣ. Qui plantauit aurē nonaudiet: aut qui finxit oculū .i. ingeniū humanū/ nō cōſiderat.q. d. īmo. Ecc̄i. xxiij. c. Oculi dn̄i multo lucidiores ſunt ſuperſolem circumſpicientes in abſconditas partes. Unde ſubdit.h ¶ Et ꝑtingēs .i. perfecta cognitione attingēs. i ¶ Uſqꝫad diuiſione animę ac ſpiritus: quia cognoſcit diuiſionem ſiue differentiā inter animā ⁊ ſpiritū .i. ſuperiorē ⁊ inferiorem partē rōnis: vel inter ſenſum brutalem ⁊ animā rōnalem.Uel ſicut dicit Hugo de ſctō victore. Uiuus/ in pręceptis:Efficax/ in ꝓmiſſis. Penetrabilis/ in iudicijs. Et pertinges vſqꝫ ad diuiſionē animę ac ſpūs .ſ. ꝑfectę cognoſcit̉ quid anima diſcernat: ⁊ quid ſpūs cogitet. Unde Hugode ſctō victore: Tria ſūt: caro/ ſpūs ⁊ mens: Ad carnē ꝑtinetdelectatio: ad ſpm̄ cogitatio: ad mentē diſcretio. In delectaſione eſt ſuꝑfluitas ⁊ cōcupiſcentia: in cogitatione ē neceſſitasᵉꝓuidentia: in diſcretione virtus ⁊ ſcientia. Hoc etiā ex ſuꝑabundanti ſolet exponi de verbo materiali: cuius diuerſi effecius hic oſtendunt̉. Uiuus/ ſicut carbo dicit̉ viuus. UndePsͣ. Ignitū eloquiū tuū vęhemēter. Inflāmat em̄ ad amorēnmīat ad cognitionē. Uel Uiuꝰ eſt ergo ſermo dei:
ꝑ firmitatē ⁊ ꝑpetuitatē/ nō extinctus ſicut vita extinguiturper arrogationē: vel ſicut opiniones antiquoꝝ logicoꝝ. Itemviuus eſt ab effectu: quia viuificat: Ioh̓. vj. g. Verba q̨̄ egolocutꝰ ſum vobis ſpūs ⁊ vita ſunt. Et infra. Verba vitę ęternę habes. Psͣ. Eloquiū tuū viuificauit me. Itē viuꝰ/ dicit̉ſermo diuinꝰ: ſic̄ aqͣdicit̉ viua q̨̄ iugiteremanat et iugiter ſcaturit et ſurgit. Prouerb̓. xiij. c. Lex ſapientis fons vitę vtdeclinet a ruina mortis. Item Prouerb̓.x. b. Uena vitę os iuſti. Itē ſermo dicit̉ viuus qui habet ſenſum ⁊ motū: Senſusem̄ ⁊ motus ꝓbant vitā ſermonis. Sermo autem qui viuit inprędicante/ efficax eſt in auditore. Vnde ſubdit̉: e ¶ Et efficax .i. potens ad multos effectus in audiente. Ecc̄s. viij. a.Sermo eius poteſtate plenꝰ eſt. Matth̓. vij. d. Erat em̄ docens ſicut poteſtatē habēs: ⁊ non ſicut ſcribę eoꝝ ⁊ phariſęi.Lucꝭ. vltꝭ. c. Potens in opere ⁊ ſermone. Nota ꝙ verbū deieſt efficax ſuꝑ oēm medicinā. Sanat em̄ oēm infirmitatē ſpirtualem. Psͣ. Dabit voci ſuę vocem virtutis ⁊cͣ. Sap̄. xvj. b.Non herba neqꝫ malagma ſanauit eos: ſed tuꝰ ſermo dn̄e qͥſanat omnia. Et nō ſolū ab infirmitate ſanat: ſed etiā a morteſuſcitat: qd̓ tamen nulla facit medicina aliqua alia. Ioh̓. v. d.Uenit hora ⁊ nūc eſt qn̄ mortui audient vocem filij dei et quiaudierint viuent. f ¶ Et penetrabilior .i. ſubtilior. g¶Omni gladio ancipiti .i. omni alia ſcientia qua pugnantdiſputantes inuicē. Sed ſicut dicit Eſa. ij. a. Cōflabunt gladios ſuos in vomeres .ſ. ſubtilitatē ſciētię ſęcularis ⁊ diſceptationis in vtilitatem rudis p̨̄dicatiōis. Vel Penetrabilioromni gladio ancipiti: quia nihil ita vulnerat cor amoreſicut ſermo dei. Psͣ. Sagittę potentis acutę. Eph̓. vj. c. Etgladiū ſpūs qd̓ eſt verbū dei. Eſa. xlix. a. Poſuit os meū qͣſigladiū acutū. Dicit̉ etiā anceps: quia ex vtraqꝫ parte/ vitia .ſ.carnalia ⁊ ſpūalia arguēdo. Apocal̓. j. d. Et de ore eiꝰ gladiꝰex vtraqꝫ parte acutus exibat: quia vtrūqꝫ ſecat vitia .ſ. carniset mētis a dextris ⁊ a ſiniſtris. Quidā tn̄ gladiū ſemicipitemhabēt: vitia em̄ arguunt carnalia nō ſpūalia. h ¶ Et ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionē aīę ⁊ ſpūs. Diuidit em̄ verbumdei animalitatē ⁊ ſpm̄. Hoc ē em̄ firmamentū qd̓ diuidit aqͣsſuꝑiores ab inferioribus. Ita em̄ ligat animā ꝙ rō in ęternisdelectata non deſcēdit ad carnales delectationes: ⁊ iterū ꝑtingens ē vſqꝫ ad diuiſionē. k ¶ Comꝑagū qͦꝫ ac medullarū. Magiſter Hugo de ſctō victore exponit hoc ꝑ duo q̨̄ſequunt̉. m ¶ Et diſcretor cogitationū ⁊ intentionūcordis. Cōpages em̄ ſunt cogitationes: medullę aūt ſūt intentiōes. Uel ꝑ hęc qͣttuor notant̉ qͣttuor q̨̄ ſūt in peccatore.Conſenſus in pctm̄: delectatio et ſtudiū peccati ⁊ intētio. Un̄dicit: k ¶ Cōꝑagū qͦꝫ .i. cōſenſum. Per cōſenſum enimcolligat ſe aīa ad pctm̄ ⁊ ꝑ diuerſos ſenſus ligat ſe ad diuerſactā: hęc ē cōpago ſiue cōpactio pctī: Iob. xlj. a. Corpꝰ illiqͣſi ſcuta fuſilia cōpactū ſquamis ⁊cͣ. Eſa. lviij. b. Diſſolue colligatiōes īpietatꝭ. l¶ Et medullarū .i. delectationū. Un̄īpio dr̄ Iob. xxj. c. Uiſcera eiꝰ plena ſūt adip̄e: ⁊ medull̓ oſſailliꝰ irrigant̉. Uel ẜm Glo. Cōpages dr̄ iūctura ipſiꝰ ſenſualitatꝭ ⁊ rōnis quā plene filiꝰ d̓i cognoſcit. Medulla ꝟo q̨̄ īteriorē dr̄ qͥcqͥd īteriꝰ vel ſubtiliꝰ ē ī aīa vel ſpū: qd̓ etiā videt filiꝰ d̓i:et eſt diſcretor cogitationū. Cogitationes em̄ ſunt qͣſi capillihirci ⁊ fuſi qͥ pectine diuinę diſcretionis diſtinguunt̉: ⁊ diſcriminant̉: ipſe em̄ ſcit diſtinguere inter bonas cogitatiōes ⁊ malas. Sap̄. j. g. In cogitationibꝰ impij īterrogatio erit: Et qͥsinterrogabit verbū dei. Un̄ Ioh̓. xij. g. Sermo quē locutusſū vob̓ ille iudicabit vos. n ¶ Et intētionū cordis: an ſitrecte an nō recte. Lucꝭ. xj. e. Si oculus tuus ſimplex fuerit ⁊cͣ.Prouer. xvj. a. Spirituū pōderator ē deꝰ .i. intētionū vt generaliꝰ ⁊ āpliꝰ dicat̉. o ¶ Et nō ē vlla creatura/ terrena velceleſtis. y ¶ Inuiſibil̓ in ꝯſpectu eiꝰ. Ecc̄i. xxxix. c. Neceſt qͥcqͣꝫ abſcōditū ab oculis eius .ſ. ex hͦ videt̉ ꝙ ſermo videt.F Solutio: chriſtꝰ
4i
Pā̄. i1i.
D
Psͣ. 67.
Psͣ .119.
i.32.el .163.Ps. 1ij
Pr̄.13.
Q inj.
O 2