EpiſtoleadTitum CaIII

g Hec ſu̓nt bona ⁊ vtilia hominibus. Stultas autē quęſtiones ⁊ genealogias ⁊ cōtentio.nes et pugnas legis deuita:Sūt ēm inutiles ⁊ vanę. Hęg re̓ticū hominē poſt vnam ⁊ ſehcundam correptionē deuita:ſciens quia ſubuerſus eſt quil eiuſmodi eſt: ⁊ delinquit cumin ſit ꝓprio iudicio cōdēnatus.n Cū miſero ad te arthemā auto tichicū/ feſtinā ad me venire

nicopolim. Ibi em̄ ſtatui hyehͦ mare. Zenā legiſꝑitū ⁊ apoͣlr lo ſollicit ē pręmitte: vt nihils illis deſit. Diſcant autē ⁊ veſtri bonis operibus p̨̄eſſe advſus neceſſarios vt nō ſint inx fructuōſi. Salutāt te qui mecum ſunt om̄s. Salu̓ta eos qͥnos amāt in fidē. Gratiā deicū omnibus vobis. Amen.¶ Explicit epiſtola Pauliad Titum.

gloriā perire: vel per negligentiā ⁊ accidiā. Nec ſolū operibꝰſed affectionibꝰ ⁊ cogitatiōibꝰ ⁊ locutionibꝰ debet hō imꝑare:vt ſit ratio ſicut abbas in clauſtro aīę: vel ſicut rex ī regno: velſacerdos ī templo. Seneca. Vis imperiū magnū/ dabo tibi:impera tibi. Cantꝭ. j. b. Poſuerūt me cuſtodē in vineis: vineāmeā n̄ cuſtodiui. Ibireqͥre d̓ bono. Bern̄Et ideo volo te ꝯfirmare alios in prędictis: quia/ a ¶ Hęcp̨̄dicta. b Sūt bona in ſe. c ¶ Et vtilia homībꝰ/ alijs.j. Corꝭ. x. g. Per omnia omnibus placeoquęrens nō qd̓ mihivtile eſt ſed qd̓ multis. d ¶ Stultasaūt q̨̄ſtiones ⁊c̄.j. Timo. vj. b. Langues circa quęſtiones ⁊ pugnas verborum ex qͥbus oriunt̉inuidię ⁊ cōtentiones ⁊cͣ. j. Timoth̓. j. a. Neqꝫ intendēt fabulis ⁊ genealogijs interminatis. Supra. j. d. Vt ſani ſint in fidenō intēdentes iudaicis fabulis. e ¶ Sunt em̄ inutiles .i.ſine fructu. f ¶ Et vanę .i. falſę. q. d. ⁊ ſine vtilitate ⁊ ſine veritate ſunt. Hiere. lj. b. Non eſt ſpūs in eis: vana ſunt opera ⁊riſu digna. Nō ſolū hęc deuita: ſꝫ etiā gMHęreticū hoīeꝫpoſt vnā ⁊ ſecūdā correptionē .i. poſtqͣꝫ bis feceris correctionē/ deuita. Hęreſis em̄ morbꝰ cōtagioſus ē. Ecc̄i. xiija. Qui tetigerit picē coinqͥnabit̉ ab ea. Et ī lege p̨̄cipit̉ vt eijciant̉ exͣ caſtra. h ¶ Deuita .i. nūcia deuitādū: vt nō cōmunicētoꝑibus eius malignis. Glo. Hęretici ſūt qͥ ꝑ verba legis legēimpugnāt. Propriū em̄ ſenſū aſtruūt ꝟbis legꝭ vt prauitatēmētꝭ ſuę legꝭ auctoritate cōmēdēt: qͥ vitādi ſt̓: qꝛ frequētiꝰ correcti/ exercitatiores eēt ad malū. Et ſumit̉ ex hͦ argumētū ꝙnō ē diſputādū cū hęreticꝭ vel iudęis cū ꝑtinaces ſūt. Sꝫ quodicit Glo. Correcti. Rn̄deo. Correcti non in ſe emendat i: ſedquantū eſt ex parte corrigentiū: ẜm illud Hiere. lj. a. Curauimus babylonem ⁊cͣ. Sed cōtra Matth̓. xviij. b. Si peccauerit in te frater tuus ⁊cͣ. Itē Chryẜ. opponit. Qualiter ſupͣ. j. c.dixit: Et eos qͥ ꝯtradicūt arguere ⁊cͣ. Et. ij. Timoth̓. ij. g. Cūmodeſtia corripite eos qͥ reſiſtunt veritati: ne qn̄ det illis deꝰpęnitentiā ⁊cͣ. Solutio: ibi loquit̉ de his de qͥbus ſpes haberipoterat. Hic autē dicit: Deuita de incorrigibilibus: maximeqn̄ leſerūt. Unde ſubdit: i ¶ Sciens qꝛ ſubuerſus ē ⁊cͣ..i. tūc deuita/ qn̄ videris ī eo ſigna ſubuerſionis ⁊ nullū ſignūcorrectiōis. Chryẜ. Curare em̄ eos qͥ inſanabilit̉ egrotāt: vltimę eſt inſanię. Glo. Sciens qꝛ hic hmōi eſt .i. etiā īcorrigibil̓.k ¶ Subuerſus ē .i. ꝑditus. l ¶ Et delinqͥt qꝛ ſcienterpeccat. m ¶ Proprio iudicio condēnatus: qꝛ ſubuerſor fidei ē: ⁊ tn̄ ſcit ſe errare: ſed ſuꝑbia ſua ⁊ auaricia trahit eūad hoc. Sunt em̄ multi hęreſiarchę: qͥ nouerunt veritatē et tn̄impugnabāt ſuꝑbia ſua vel auaricia ⁊ luxuria trahebant̉ ad diuerſas ſectas. Iob. xxxiiij. c. Qui qͣſi de īduſtria receſſerūt abeo: ⁊ oēs vias eiꝰ intelligere noluerūt. Lucꝭ. xix. c. Ex ore tuote iudico ẜue nequā. Vel Glo. Proprio iudicio ſe cōdē nat: qͥerrorē laudat: ⁊ veritatē vituperat: ſic em̄ iudicat bonū malū:⁊ ecōuerſo: ⁊ iō cōdēnat ſe .i. dānationē meret̉. Chryẜ. Et peccat exiſtēs ꝑ ſe: dānabilis ꝑ ſe: nō em̄ habet dicere: non fui admonitꝰ. n ¶ Cū miſero ad te arthemā aūt tichycū: qͥinterim p̨̄uideant cretenſibꝰ dū ad me veneris. o Feſtina:Et nō vult gregē ſine cuſtode remanere: ideo mittit ꝓ eo vicariū. Et dicit vt feſtinet: qꝛ vult eū videre cā affectꝰ: ⁊ vt pleniꝰconfirmet in eccleſiaſtica diſciplina. Artheman aūt interp̄tat̉anathematicans vel conturbans eos. Talis decebat vt vicarius eēt ep̄i moll̓: qͥ rigidus gladio anathematis qn̄qꝫ feriret.Tichicꝰ tacēs vel taciturnꝰ: Talis debuit mitti ꝯͣ linguatos⁊ ſemꝑ mēdaces. sͣ. j. c. Cū miſero ⁊cͣ. Quid dicit pręſiſtę.re eū cretę et rurſus ad ſe vocat. Solutio: noluit eum diu te-

nere nicopoli quę non multum diſtabat vbi voluit hyemare.vt eū informaret ī eccleſiaſtica diſciplina. Un̄ dic̄. Feſtinaad me venire nicopolim: ibi em̄ ſtatui hyemare.p ¶ Zenam legiſperitū: Hoc ideo dicit: nō quia peritiorſit apollo: ſed quia huius profeſſionis fuerat in ſynagoga.q ¶ Et apollo: quiperfectus erat in ſcripturis. Zena interpretatur commotiovel cōmouens: apollo mirabilis. De iſtohabet̉ Actꝭ. xviij .f.Iudęus quidā apollo: alexandrinus genere: r ¶ Sollicite p̄mitte/ ita .ſ. vtnihil illis deſit.Glo. Vt quę ad viaticū neceſſaria ſuntillis: habeant in ſuisſiſtarcijs. Sed ꝯtra.Matth̓. x. b. Nonperam in via ⁊cͣ. ItēMarci. vj. b. Pręcępit eis ne quid tollerent in via niſi virgam tm̄/ non peram: nō panē neqꝫ ęs in c̨onis. Solutio: diſtingue tēpora ⁊ concordabit ſcriptura. Tempore em̄ pacisquādo miſit eos dn̄s ad prędicandū/ dixit vt non ſibi ꝓuiderent in neceſſarijs: ſic̄ habet̉ Matth̓. x. b. Marci. vj. b. Tyautē ꝑſecutiōis ſibi ꝓuidēdū eſſe dixit dn̄s. Lucꝭ. xxij. d. Ibiem̄ dr̄: Qn̄ inquit: miſi vos ſine ſacculo ⁊ pera ⁊ calciamētis:nunqͥd aliquid defuit vobis? At illi dixerūt: nihil. Dixit ergoillis: ſed nunc qui habet ſacculum tollat: ſimilit̓ et peram ⁊cͣ.Propterea illud dixit dominus diſcipulis miſſis in prędicationem vt non impedirent̉ onere neceſſariorū. Iſtud autemquod hic dicitur dicit apoſtolus de diſcipulis itinerantibusnon predicantibus. Dicit ergo. Sollicite pręmitte vtnihil illis deſit. Subdit autē vnde debet eis ſubuenire inneceſſarijs dicens. s ¶ Diſcant autē ⁊ veſtri .i. cretenſes: de quibꝰ ſupra. j. c. Cretēſes ſemꝑ mendaces ⁊cͣ. ¶PBonis operibus preeſſe: id eſt elemoſynas abundanter etprecellenter facere. Vel pręeſſe ſibijpſis: in bonis operibus:id ē elemoſynas dando miniſtris eccleſię. Nō dico ad quēlibet vſū: ſed v ¶ Ad vſus neceſſarios: nō ſuperfluosItem in vſus dicit nō abuſus. j. Timoth̓. vj. b. Habentes alimenta et quibus tegamur his contenti ſimus. x ¶ Ut nōſint infructuoſi: quia ꝑ elemoſynas fit homo fructuoſuset fertilis. ij. Pet̓ .j. Hęc em̄ ſi vobis aſſint ⁊ ſuperent/ nō vacuos nec infructuoſos vos cōſtituent in dn̄i noſtri ieſu chriſticognitione. Matth̓. iij. c. et. vij. c. Omnis arbor quę non facit fructum bonum excidetur: et in ignem mittetur: Iude. d.Arbores autumnales infructuoſę bis mortuę eradicate ⁊c.Glo. Apollo epiſcopus fuit corinthiorum. j. Corinth̓. iiij.b. Qui propter ſeditionem concitatam aduerſus ſe a pſeudo prophetis diſceſſerat cum cena ſocio ſuo ad titum cretenſem epiſcopum: Sed corinthijs iam ſedatis ꝑ epiſtolaspauli mandat tito: vt priuſqͣꝫ veniat nicopolim pręmittat eosita ſollicite vt nihil eis in viatico deſit. y ¶ Omnes: &neraliter dicit/ propter compendium. z ¶ Saluta eosqui nos amant: Cur nō ſalutat inimicos? Reſpōdeo: qꝛnon ſcribit niſi amicis. Hi ꝓfecto indigni ſunt ſalutatione. jͣ.Corꝭ. xvj. d. Si quis non amat dominū noſtrum ieſum chriſtum ſit anathema. Sic ergo diuerſis diuerſa mandat: vel p̄dicit bonis ſaltem: malis autē anathematicationē. a ¶ Infide: id eſt qui fideli affectu nos amat: nō ficte vel carnaliter.ij. Corꝭ. v. c. Itaqꝫ nos ex hoc neminē cognouimus ẜm calnem: Deinde generaliter ſalutat dicens: b ¶ Gratia deiſit cum omnibꝰ nobis. Amen.¶ Explicit Poſtilla domini Hugonis Cardinalis ſuperepiſtolam Pauli ad Titum.

B

24. q. 1. c. quedignior. et. q.3. c. dixit apl̓s

D