Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.VI

apprehende vitam ęternam: īqua vocatus es ⁊ confeſſusbonam confeſſionem corammultis teſtibus. Pręcipioͦ tibi corā deo/ qui viuificat oīa:ſ et chriſto ieſu qui teſtimoniūreddidit ſub potio pilato bonnam confeſſionem: vt ſerueso mandatum ſine̓ macula irreyprehenſibile vſqꝫ in aduētum

q dn̄i noſtri ieſu chriſti: quē ſu⁊ is temporibꝰ oſte̓ndet beatuset ſolus potens: rex regum ēty dn̄s dn̄antiū: qui ſolus habetz īmortalitatem ⁊ lucem habia tat inacceſſibilē: quē nullꝰ hob minū vidit/ ſꝫ nec videre pōt:c cui honor ⁊ imperium ſempiꝯ ternū. Amen. Diu̓itibꝰ huiꝰē ſęculi p̨̄cipē nō ſublime ſaꝑe:

xa cx. i ſle cigliſonem venimꝰ contra mallgnos ſolincram ſumimꝰ. Maligni aūt ſpiritꝰ nihil in hoc mūdoIdent. Nudi ergo cū nudis luctare debemꝰ: qꝛ ſi veſtitusqqꝫ cū nudo aggredit̉: citius ad terram deijcit̉: qꝛ habetnreneat̉. Ut aūt alacrior ſit in pugna/ ſubdit̉ de corona:ggtiehrſiſtp vtougnam .ſ. bUltam ęternam.Matth̓. xj. b. Regad ccloiū vim patit̉c molenti rapſunt iilud. Glo. Apprepede: ſd ē nō q̄rasallud niſi vitam ęternam: qd̓ debes / quiaIn eam vocatꝰ. Et hͦeſt qd̓ ſubditur: c In qua: id eſt adedocal̓ es interꝰ ꝑ gr̄am ⁊ exteriꝰ ꝑ doctrinā. ij. Theſſal̓.uam habendā. dn. p. In qua vocauit vos per euāgeliū noſtrū in acqͥſitionemglorie dn̄i nr̄i ieſu chriſti. j. Pet̓. v. c. Deꝰ omnis gratię qͥ vocauit nos in ęternā gloriā ſuam in chriſto ieſu: modicū paſſosIoſe perficiet ꝯfirmabit/ ſolidabitqꝫ. Et etiā iō debes certare:quia/ e Et es iam/ confeſſus bonā ꝯfeſſionē. Hoc dicit qꝛ ē ⁊ mala cōfeſſio vt hypocritę. Lucꝭ. xviij. b. Gr̄as agoribi deꝰ qꝛ non ſū ſicut cęteri hoīm ⁊cͣ. Item inſufficiēs eſt vtvſgri doctoris. Titū. j. d. Confitent̉ ſe noſſe deum: factis ⁊cͣ.Item tꝑalis ⁊ momētanea nec in gratia. Psͣ. Cōfitebor tibicū bene feceris ei. f Coram multꝭ teſtibꝰ in ordinatione: vbi .ſ. ꝯſecratus eſt in p̄ſbyterū vel ep̄m: vel in p̨̄dicatione.ij. Timoth̓. ij. a. Quę audiſti a me ꝑ multos teſtes hͨ cōmēdafidelibꝰ hoībꝰ: qꝛ idonei erunt alios docere. Vel alit̓. e¶ Etes confeſſus/ in tribulatione poſitus ſub perſecutoribus.Tuc enī eſt ip̄s ꝯfeſſionis: ſicut tūc oſtendit granum ſinapisvirtutē ſuam quādo conterit̉: ſic iuſtꝰ fidem exponit cum premit̉: Tales quondā ſoli dicebant̉ ꝯfeſſores per antanomaſiāRoma. x. b. Corde credit̉ ad iuſticiā ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutem. Lucꝭ. ix. c. Marcꝭ. viij. d. Qui me erubuerit ⁊ ſermonesmeos: id eſt vitam meā ⁊ doctrinam .i. me ⁊ ſermones meos:hūc filiꝰ hoīs erubeſcet cū venerit ī maieſtate ſua ⁊ patrꝭ et ſācioꝝ āgeloꝝ. Coram multis teſtibꝰ: deo ⁊ āgelis ⁊ hominibꝰ. j. Corꝭ. ilij. b. Spectaculū facti ſumus mūdo ⁊ āgel̓ ⁊hoībꝰ. Pręcipio tibi .i. pręcęptum dei annuncio tibi.h Coram deo/ qͥ pręſens eſt ⁊ teſtis ē huiꝰ. iPPeo/ patre. kQui viuificat oīa: nihil viuit niſi per eū. Chryẜ.q. d. ne formides mortē: dei enī es ſeruus: qͥ oīa poteſt viuificare. Hinc ſunptū ē qd̓ dicit̉ in ſymbolo. In ſpiritūſctm̄ dn̄met vſuificantē. Eſa. lvij. c. In excelſo habitans ⁊ cū ꝯtrito vtyſuificet ſpm̄ humillū ⁊ vluificet cor contritorū. l¶ Et coram chriſto ieſu: vt eū imiteris. m Qui teſtimoniūreddidit ſub pontio pilato .ſ. bonā ꝯfeſſionē ſe .ſ. eſſe filium dei. Chryẜ. Sicut dicit̉. Ioh̓. xviij. g. Dixit ei pilatꝰ: Exgo fex es tu? Reſpondit ieſus/ ⁊ dixit: Tu dicis ꝙ rex ſū ego:ego in hͦ natus ſum: et ad hͦ veni in mūdū vt teſtimoniū ꝑhibeam veritati. Vnde Heb̓. xij. a. Reſpicientes in auctorem fideſ ⁊ ꝯſumatorē ieſū: qͥ ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē verecundiā contēnens: ⁊ in dextra throni dei ſedit. n Ut ſerues mandatū/ dei: a me tibi datū: qd̓ eſt/ o Sine macula irreprehēſibile: qꝛ nil turpe nec īutile ei mādauerat: Ul̓ab effectū: qꝛ facit obſeruatorē ſine macula cordis ⁊ ſine rep̄penſione ꝯuerſatiōis. Psͣ. Lex dn̄i īmaculata ⁊cͣ. Roma. vijt. Lex qͥdem ſancta ⁊ mandatū ſanctū. Prouerb̓. vj. c. Mādatū ſucerna eſt: ⁊ lex lux. p Uſqꝫ ī aduentū ⁊c̄. id ē donec tibi adueniat chriſtꝰ ī morte. Matth̓. x. c. et. xxliij. b. Quieſeuerauerit vſqꝫ in finē ſaluꝰ exit. Que/ aduentū chriin vel ipſū chriſtū. Suis temꝑibꝰ .i. ꝯgruis tꝑibꝰ: qn̄.ſ. tempus ē vt ſuos ſeruos remuneret. s Oſtēdet vl̓ oſtēdit em Chryẜ. in morte ſctōꝝ. Btūs ⁊ ſolus potēsaſtota trinitas ẜm Glo. Sed ẜm Chryẜ. perſona filij. Uu-

de dicit: De quo hęc dicta ſūt de pr̄e an de filio oīno: Chriſtus enī oſtendit ſe ſanctis ẜm vtrāqꝫ naturā in morte: cū eosremunerat ī btītudine. Cantꝭ. vltꝭ. a. Quis mihi det te fratrēmeū ſugentē vbera mr̄is meę: vt inueniā te ſolū foris ⁊ deoſculer te ⁊ iam nemo me deſpiciat. Ioh̓. xiiij. c. Ego diligo eūet manifeſtabo ei meipſum: v Rex regū/ t̓renoꝝ. Chryẜ.Hoc dic̄ vt nō formides eos qͥ ſūt reges.Apocꝭ .xvij. c. Agnus vincet illos qm̄dn̄s dn̄oꝝ ē ⁊ rex regū. Eccͣs. v. b. Qꝛ excelſo excelſior ē aliuſet ſuꝑ hos qͦꝫ eminētiores ſūt alij: ⁊ inſuper vniuerſę t̓rę rex.imperat ſeruiēti. Ul̓Rex regū .i. ſpūaliū virorū quoꝝ cor ē ī manu dei: et vertit̉ ad volūtatē eiꝰ: vtdicit̉ Prouerb̓. xxj. a. Sicut diuiſiōes aquarū ita cor regꝭ inmanu dei: quocūqꝫ voluerit inclinabit̉ illud. x Et dn̄s dominantiū/ terrenoꝝ .ſ. dn̄oꝝ: vel qͥ dn̄at̉ animo ſuo. Apocꝭ.xix. c. Habebat in veſtimēto ⁊ in femore ſuo ſcriptū: Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. Apocꝭ. j. b. Primogenitꝰ mortuoꝝ ⁊ pͥnceps regū terrę. y Qui ſolus habet īmortalitatē .i. immutabilitatē ex ſe ꝑ naturā: ſꝫ alijs dat ꝑ gr̄aꝫ Plato. Dij deorū qͦꝝ opifex ego ⁊ pat̓ ſū natura qͥdē diſſolubiles eſtꝭ ⁊cͣ. sͣ. j. d̓Regi aūt ſęculoꝝ īmortali ⁊cͣ. Augꝰ in li. d̓ natura boni. Oīaquę fecit deꝰ qꝛ ex nihilo ea fecit/ mutabilia ſūt: ipſi peribunt:tu aūt ꝑmanebis. Itē Augꝰ in lib̓. de ciui. dei. Deū volens ſicut poterat cito tantꝰ ardor eoꝝ diffinire: mens quędā eſt inquit ſoluta ac libera ab oī ꝯtritiōe mortali/ oīa ſentiens ⁊ mouens: ipſaqꝫ p̨̄dicta vita ſempiterna. Et ibi dicit Augꝰ ꝙ hācdiffinitionē habuit nō a ſe: ſed a libris ſacrę ſcripturę. z Etlucē habitat inacceſſibilē. Eſa. lvij. c. Dn̄s excelſus etſublimis habitās ęternitatē ⁊ ſanctum nomē eius. Sed ꝯͣ. iij.Regꝭ. viij. b. Dixit dn̄s vt habitaret in nebula. Psͣ. Poſuittenebras latibulū ſuū. Sol̓. Deus habitat in ſe vt lux in luce:q̨̄ dicit̉ inacceſſibilis: qꝛ nullus ad eā accedit ex ſe: in creaturisautem habitat vt in tenebris: quia creaturę tenebrę ſūt ex ſe.a Quē nullꝰ hoīm vidit. Eſa. xlv. c. Vere tu es deꝰ abſconditꝰ. Et. liij. b. Quaſi abſcōditꝰ vultꝰ eiꝰ. Iob. xxviij. d.Abſcōdita eſt ab oculis oīm viuētiū: volucres cęli latet .i. angelos latet dei. Interlin̄. Ioh̓. j. b. Deum nemo vidit vnqͣꝫ.b Sed nec videre poteſt. Glo. Hō ī hac vita: poſt aūtvidebit ſi fuerit de illis: de quibus Matth̓. v. a. Beati mundo corde ⁊cͣ. c Cui honor ⁊cͣ. Nota ordinē. Poſtqͣꝫ magnitudinem dei incōprehenſibilē oſtendit: ſubditur de honore ⁊ gloria. q. d. cum tantus ſit deus. honorandus eſt nō perſcrutandus. Vnde Chryẜ. dicit: Cui eſt honor ⁊cͣ. q. d. hͦ ſolum et poſſumus dicere ⁊ facere: non ꝑſcrutari quis eſt. Prouerb̓. xxv. d. Qui ſcrutator ē maieſtatis opprimetur a gloria.d Diuitibꝰ. Hic notat̉ vt diuites inclinēt ad humilitatē:quia ex diuitijs ſolet generari ſuꝑbia. Nota Glo. Supra ęgitde his qui diuites volunt fieri: dicens eos incidere in laqueūet temptationē diaboli: hic agit de his qͥ diuites ſūt monēsnō ſperare in diuitijs: Et quia dixit mala venire ex cupiditate ⁊ contra eam ſuaſit: ne viderentur diuites penitus abijciēdi: determinat qualiter licet cupidi incidant in laqueum diaboli: tn̄ nō penitus ſt̓ abijciēdi diuites: ſed potius pręcipe diuitibus ⁊cͣ. Ait ergo/ Diuitibus huius ſęculi/ qͥ habēt ſęculares diuitias. e Pręcipe non ſublime ſapere: ideſt non inde ſuperbire. Glo. Nota ꝙ non expauit apoſtolusdiuitias: ſed morbum diuitiarum: id eſt ſuperbiam quę eſtvermis diuitum: grādis animꝰ eſt qui inter diuitias iſto morbo non temptatur. Magnus eſt qui non ſe magnū ideo putat/ quia diues ē: Qui aūt ſe putat magnū: ſuꝑbꝰ ⁊ egenꝰ eſt:in carne creꝑat/ in corde mendicat/ inflatus eſt non plenus.Roma. xij. c. Non alta ſapientes: ſed humilibus ꝯſentientesG Ecc̄j. iij. c. Quāto

Apocꝭ. 17. c.

Ioh̓ .1. b.1. Ioh̓ .4. c.

D

Plato ī Timeo

Psͣ. 17.

hā 1i.

R 5