a Nō quāſi non habuerimꝰ pob teſtatem: ſed vt noſmetipſosformā daremus vobis ad imictandum nos: Nam ⁊ cū eſſemus apud vos: hoc denuncid̓ abamꝰ vobis: qm̄ ſi quis nōē vult oꝑari/ nec māducet. Aūdiuim em̄ inter vos quoſdāſ ambulare inqͥēte: nihil qͦpehͦ rātes ſed curioſe agētes. His

aūt qui eiuſmodi ſunt denūkciamꝰ ⁊ oͣbſecramus in dn̄o iei ſu chriſto vt cū ſilentio o̓ꝑanItes ſuū panē māducēt. Uo̓sautem fratres nolite deficereꝑ benefaciētes. Ꝙ ſi quis nōobedierit verbo noſtro: ꝑ epiſtolā hunc notate: ⁊m nē cōmis ſcęamini cū illo vt cōfundat̉.t Et noͣlite qͣſi īimicū exiſtīare:

a Nō qͣſi ⁊cͣ. q. d. iō nō dimiſimꝰ accipere: qͣſi nō habuerimꝰ ptātē. Caſſio. Nouerat apl̓s dn̄m p̨̄cępiſſe: qͥ euāgelioẜuit: de euangelio viuat. Lucę. x. b. et Matth̓. x. b. Dignꝰ eſtoperarius mercede ſua. j. Corꝭ. ix. b. ꝑ totum habebit̉ de hoc.b ¶ Sed iō non accępimꝰ: vt noſmetipſos formā ⁊cͣ. Acorinthijs non accępit ꝓpter pſeudo repulſionem: ab iſtisautem ad exemplumet imitationem. Titū. ij. b. In omnibꝰteipſum ꝑbe exemplum bonorum operum. j. Petri. v. a.Forma facti gregisex aīo. Phil̓. iij. d.Obſeruate eos qͥ itaambulant ſicut habetis formam noſtraꝫ.ij. Corꝭ. vij. a. Capite nos: neminem lęſimus: neminem corrupimus: neminē circūuenimus. c ¶ Naꝫet cū eſſemꝰ ⁊cͣ. quaſi operamur inter vos ad exemplū veſtrum: et vere/ ſic em̄ faciendū dicebam: et hoc eſt qd̓ ait: Nāet cū eſſemus apud vos: hoc denūciabamꝰ vobis⁊cͣ. j. Ioh̓. ij. a. Nō mādatū nouū ſcribo vobis: ſed mādatūvetus. d ¶ Qm̄ ſi quis ⁊cͣ. Hoc dicit cōtra quoſdā qui ſtatim vt conuerſi erant ad fidē: nolebant laborare manibus ſuis: ſed quaſi trutanni fiebāt: ſicut modo apud nos iudęi ꝯuerſi. Cōtra quos dicit: ſi quis: ⁊ denunciat: Qm̄ ſi quis nōvult oꝑari nō manducet. jͣ. Theſſal̓. iiij. c. Opereminimanibus veſtris ſicut p̨̄cępimꝰ vobis: ⁊ vt honeſte ambuletisad eos qui foris ſunt. Eccͣs. vj. c. Omnis labor homīs in oreeius: Ergo ſi nullus eſt labor nihil ī ore: ſed oīs ⁊ ſolus laborin ore. Sed videt̉ ꝙ nos clerici omnes faciamus contra hancdenūciationē apoſtolicā: quia nō laboramus ⁊ tn̄ comedimꝰ:cum hoc intendit apl̓us dicere de labore manuali: vnde et ipſe manibus ꝓprijs laborabat. Itē videt̉ apoſtolus contrariꝰei qd̓ dicit dn̄s Matth̓. vj. d. Nolite ſolliciti eſſe quid manducetis ⁊cͣ. Ex cōflictu harū duarū auctoritatum fuit magnadiſſenſio in cōſtantinopoli inter quoſdam religioſos. Quidāem̄ adhęrentes huic auctoritati apl̓i: dicebāt ſe ſuſtētari de ꝓprio labore. Alij ꝓpt̓ ꝟbū dn̄i volebāt eē ocioſi. Hāc diſſenſionē ſignificauit ep̄s cōſtantinopolitanꝰ: Gregꝭ. papę ꝓpterqd̓ fecit beatꝰ Augꝰ. quēdā librū monachorū: in quo multipliciter ꝓbat: quō hoc verbū apl̓i de oꝑe ⁊ labore manuali intelligendū eſt: nec ē cōtrariū verbo dn̄i: qꝛ nō ꝓhibet ſollicitudinē prudentię ⁊ laborem manuū: ſed ſollicitudinē auaricię. Velhoc etiā facit ideo vt moneat eos ꝙ nō in opere cōfidentiā habeant: ſed in dn̄o. Diſtinguit tn̄ Augꝰ diuerſas ꝑſonas q̨̄ ī religiōe poſſūt bn̄ et ſācte viuere ſine labore manuū: vt patet inhis ſequētibꝰ aucͣtibꝰ. Dicit em̄: Si aūt ſermo alicui erogādꝰeſt ⁊ ita occupat̉ vt manibꝰ operari non vacet: nūqͥd hoc oēsqui ſunt in monaſterio poſſunt: vel diuinas lectiōes exponerevel de aliqͥbꝰ queſtionibꝰ ſalubriter diſputare? Qn̄ gͦ nō oēspoſſūt: cur ſub hͦ obtentu oēs vacare volūt: quāqͣꝫ etſi oēs poſſēt viciſſim facere deberēt: nō ſolū ne cęteri a neceſſarijs operibus occuparent̉: ſed etiā qꝛ ſufficit vt audientibus pluribusvnꝰ loqͣt̉. Itē ibidē. Iſti aūt frēs nr̄i temere ſibi arrogāt qͣntūexiſtimo ꝙ eiuſmōi habeāt ptātē. Si em̄ euāgeliſtę ſūt: fateorhabent: ſi miniſtri ⁊ diſpēſatores ſacramētoꝝ: bn̄ ſibi nō arrogāt iſtā: ſed plane vēdicāt ptātē. Itē ibidē. Iſti aūt qͥ p̨̄ter iſtāſocietatē ſanctā vitā labore corporis trāſigebāt: ex quorū numero plures ad monaſteria veniūt: qꝛ et ī ipſo hūano genereplures ſūt ſi nolūt oꝑari nō māducēt: neqꝫ em̄ ꝓpterea ī chriſtiana militia ad pauꝑtatē diuites humiliabunt̉ vt pauperesin ſuꝑbiam extollant̉: nullo em̄ modo decet vt in ea vita vbiſunt ſenatores laborioſi: ibi fiant opifices ocioſi: ⁊ quo veniūtrelictis diuitijs ſuis qui fuerunt p̨̄diorū dn̄i: ibi fiant ruſticidelicati. Item ibideꝫ. Cur igit̉ iſti manus ocioſas et plena re-

poſitoria volūt hr̄e: cur ea q̨̄ ſumūt ex laboribꝰ alioꝝ recōqs⁊ ẜuāt: vnde quotidie ꝓferunt̉. Per hęc verba Augꝭ. a labo.re manuū abſoluti ſunt: qui habent officiū p̨̄dicandi ⁊ docendi et etiam addiſcendi: ⁊ qui ſacramenta diſpenſant. Abſoetiā infirmos: ⁊ qui in ſęculo nutriti fuerūt in delitijs. Sꝫ enhoc quid eſt de hisqui dum erant in ſęculo manibus laborabāt? Dicendū ꝙ ſip̨̄dictꝭ miniſtratꝭ cōputat̉ eis ꝓ vita delabore ꝓpͥo: dūmodo ociari nō quęrāt:alioquin ſi laborarerecuſant/ periculumeſt eis. e ¶ Audiuimꝰ em̄: Quoniam ideo monemusvos ad laborē: quiaaudiuimus intervos quoſdā arbulare inquiete: Phil̓. iij. d. Pl̓ti ambulāt quos ſępe dicebā vobis: nūc autem et flens dico inimicos crucis chriſti. jinimici laboris et pęnitentię: qꝛ volunt ociari. f ¶ Inquietę .i. diſcurrentes ⁊ vagātes ad aliena negocia. j. Theſſal̓.c. Operā detis vt quieti ſitis. Item. j. Theſſal̓. v. c. Corripite inquietos. g ¶ Nihil operātes .i. nō laborantes manibꝓprijs. h ¶ Sed curioſe agentes: vel ad aliena negociadiſcurrentes: vt hoc modo mereant̉ paſci. Tales ſunt hiſtriones et adulatores: qui laborare nolunt/ ſed per vicum diſcurrunt hac et illac. j. Timoth̓. v. b. Ocioſe diſcunt circūire domos: non ſolū ocioſe: ſed et verboſe et curioſe loquentes quęnon oportet. Prouerb̓. xxj. d. Deſideria occidūt pigrum: noluerunt enim manus eius quicquā operari. ¶ Denunciamus: pręcipiendo. k ¶ Et obſecramus in domino ieſu chriſto ⁊cͣ. i. per dominuꝫ adiurando petimus. Vel denunciamus: vt ſciant: et obſecramus/ vt faciāt. Vel denunciamus/ eorū culpam: et obſecramus/ eorum pęnitentiam. Et nota ꝙ tria indicit eis. Primo ſilentium cum dicit: l ¶ Ut cum ſilentio: vt ſcilicet nō ſint rumoroſi: Ociūem̄ et loquacitas concomitant̉. j. Timoth̓. v. b. Non ſolumocioſe ſed et verboſe et curioſe loquentes quę non oportet.Eſa. xxxij. d. Cultus iuſticię ſilentium. Secundo operationeindicit: ibi: m Oꝑantes. Ecc̄i. xxxiij. d. Ol̓ta mala docuit ocioſitas. Tertio frugalitatem/ cum dicit: n ¶ Panem ſuum māducent: non alienū vt hiſtriones et lenones. Suū.i. ꝓprio labore acqͥſitū. Ecc̄i. xl. d. Uir reſpiciēs mēſāa aliena⁊cͣ. Ne aūt hac occaſione diuites ceſſarent miniſtrare pauperibus: addit o ¶ Uos autem fratres nolite deficerebenefacientes: pauperibus: quia etſi operent̉/ poſſunt iamen multis indigere. Gal̓. vj. c. Dum tempus habemus opiremur bonum ad omēs. Vel Bęnefaciētes/ vobis in hocquod datis pauperibꝰ. Prouerb̓. xj. c. Benefacit animę ſuꝫvir miſericors. p ¶ Ꝙ ſi quis non obedierit verbonoſtro per epiſtolā: id eſt qd̓ eſt in hac epiſtola/ ql Hūcnotate: id eſt qͣſi notabilem et rep̄henſibileꝫ: vel quis ſit mihi ſignificate. Vel in hoc per epiſtolam determinat liſnotaſe.id eſt ſignificate mihi per epiſtolam veſtram cum quis ſnobediens fuerit. Quantum peccatum ſit inobedientia dicitu. jͣ.Regꝭ. xv. e. Quaſi peccatum hariolādi eſt repugnare: ⁊ qͥdſi ſcelus idolatrię nolle acquieſcere. r¶ Et ne commiſceamini cum illo. j. Corinth̓. v. d. Cum huiuſmodi nec cibumſumere. Et ſupra. c. Ne cōmiſceamini fornicarijs. ij. Iobit.Nolite recipere eū in domū: nec aue ei dixeritis: s Atfundat̉ ad ſalutem. Ecc̄i. iiij. c. Eſt cōfuſio adduces gibt¶ Et nolite quaſi inimicum exiſtimare / illum in poēꝙ deuitatis eum: nec credatis inimicari ei. Auguſtinus: ineqꝫ enim hoc fit crudeliter: ſed miſericorditer: ne contagionepeſtifera plurimos perdat. Uel/ Nolite quaſi inimicuꝫexiſtimare/ illum: id eſt non odite naturam ſed vitiumꝰpe Sed corriplte vt nō

B

A

Al̓. tmo-