ſecūdeEpiſtoleadTheſſalonicenſes

⁊ ſti. Itāqꝫ fratres ſtate ⁊ tēnete traditiones quas didiciſtiseͦ ſiue ꝑ ſermonem/ ſiue per epig ſtolam noſtrā. Ipſe autē dominus noſter ieſus chriſtus ⁊h deus ⁊ pater noſter qui dileixit nos ⁊ dedit cōſolationemkęternā ⁊ ſpēm bonam in graitia/ exhortet̉ corda veſtra ⁊ cōR firme̓t in omni opere ⁊ ſermone bono. ¶ Ca. IIId ¶ E cętero frēs orate ꝓnob̓: vt ẜmd̓ dei curratſͦ et clarificet̉ ſic̄ ⁊ apd̓ vos ⁊ vtxliberemur ab īportunis ⁊ mal̓

¶ Itaqꝫ fratres: quaſi qꝛ hęc bona ſunt vobis ⁊ temporisoportunitas: qꝛ nō inſtat dies dn̄i ſicut credebatis. b ¶ Statę: nō cadatis ꝑ deſperationē. j. Corinth̓. x. c. Qui ſtat videatne cadat. Uel/ State/ ꝑ fidē. c¶ Et tenēte in manu ꝑ operationē. Hęc duo dicunt̉. j. Corinth̓. xvj. c. State in fide: viriliter agite. d ¶ Traditiones quas didiciſtis/ a nobis. q. d. nō dico vobis noua: ſed ea q̨̄ olim dixi: ⁊ didici a deo. j. Corinth̓. xj. e. Ego em̄ accępi a dn̄o qd̓ ⁊ tradidi vobis. Cōtra hoīes traditiones ſuasadinueniūt: ⁊ ideo ſemꝑ noua p̨̄cępta faciūt. Col̓. ij. b. Ne qͥs decipiat vos ꝑ philoſophiā et inanē fallaciā ẜm traditioneshoīm .j. Petri. j. d. Redēpti eſtis de vana veſtra ꝯuerſatione paternę traditiōis.Matth̓. xv. a. Irritū feciſtis mandatumdei ꝓpter traditiones veſtras. e ¶ Siueꝑ ſermonē: me p̨̄ſente: f ¶ Siue peepl̓am noſtraꝫ/ me abſente. g ¶ Ipſeautē ⁊cͣ. Supra monuit eos: hic orat.eis deū vt adiuuet eos ⁊ ꝑficiat qd̓ nō poſſunt. h QQui dilexit nos ⁊ dedit cōſolationē ęternā: ⁊ ex dilectione nobisin cōſolationē filiū ſuū tradidit: cōtra miſeriā huiꝰ ſęculi. Gal̓. ij. d. Qui dilexit meet tradidit ſeipſum ꝓ me. Eph̓. v. e. Chriſtus dilexit eccleſiam ⁊ ſemetipſum tradidit ꝓ ea. Ioh̓. iij. b.Sic deus dilexit mūdum vt filiū ſuū vnigenitum daret. Roma. viij .ſ. Qui ꝓprio filio ſuo non peꝑcit: ſed ꝓ nobis oībustradidit illū: quō cū illo nō oīa nobis donauit? Omīa peccata cōdonauit: oīa bona ęterna dāda ꝓmiſit. Et in hoc eſt duplex: ⁊ ideo dicit duo: i ¶ Cōſolationē ęternam: qꝛ bonaęterna ꝓmittit. kEt ſpem bonam in gra: qua peccatadimittit. Sic ergo dādo filiū oīa dedit: gratiā in p̨̄ſenti et gloriā in futuro. Ul̓. Cōſolationē ęternā: in peregrinatione.Et ſpem bonā: in morte. Et nota ꝙ dicit/ ęternā: nō temporalem: quā multi quęrunt. Lucę. vj. d. Uę vobis diuitibusqͥ habetis cōſolationē veſtrā hic. Ecōtra dicit̉ de bona cōſolatione. ij. Corinth̓. j. a. Qui cōſolat̉ nos in omni tribulatiōe noſtra. Eſa. vltꝭ. d. Quō cui mater blandiatur: ſic ego cōſolaborvos. Itē nota ꝙ dicit/ ſpem bonā: qꝛ eſt mala ſpes: vt alienę mortis ꝓ p̨̄benda eiꝰ: ſicut canis deſiderat vt occidat̉ porcus ꝓpter hoc qꝛ ſperat habere veſicā. Cato. In mortē alteriꝰtu tibi ſpē ponere noli. Ipſe inquā qͥ iā tot bona feciti l¶ Exhortet̉ corda veſtra .i. volūtates ſꝑ ad meliꝰ excitet. Homo em̄ fruſtra loquit̉ ad aures niſi deus cordi prędicet. Psͣ.Audiā quid loquat̉ in me dn̄s deus. Oſee. ij. d. Ducā eam inſolitudinē ⁊ loquar ad cor eius. m ¶ Et confirmet in omni opere. Phil̓. j. a. Qui cępit in vobis opus bonum: ipſe perficiet vſqꝫ in diem ieſu chriſti. n ¶ Et ſermone bono.Ecc̄i. xviij. b. Nōne ardorē refrigerabit ros: ſic ⁊ verbū meliꝰqͣꝫ datum. Quidā ſemꝑ dure loquunt̉ et tn̄ molliter agunt: cūecōtra deberēt facere. Ecc̄i. vj. a. Verbum dulce multiplicatamicos ⁊ mitigat inimicos. Ecōtra in Psͣ. Quorū os maledictione et amaritudine plenū eſt. Et nota ꝙ hic petit eis triabona. Volūtatem bonā: ibi: Corda vr̄a: Oꝑationē firmā:ibi: Cōfirmet in oī bono. Et oportunū ſermoneꝫ: ibi: Inſermone bono. Hęc ſufficiūt. Et nota ꝙ ab iſto loco ſumit̉qd̓ dicit̉ in abſolutione. Et cōſeruet ⁊ confirmet in omni operebono.¶ ExpoſitioCa. IIIEcętero ⁊cͣ. Incipit ſecunda pars epiſtolę de mod rali inſtructione. Et primo rogat vt orent pro ſe ⁊ officio ſuo: vt ſermo ⁊ p̨̄dicatio ſua ꝓficiat: ⁊ vt ipſe liberet̉ ab inimicis ſuis. In ſecunda parte confortat eos dicēsſe cōfidere de eis: vt ſic animet eos ad bonū: et orat ꝓ eis: ibi:Fidelis deus ⁊cͣ. Tertio monet eos vt nō cōicent ſed ſubtrahant ſe ab inordinate ambulantibꝰ: ibi: Denūciamꝰ autem vobis ⁊cͣ. Quarto inuitat eos ad viuendū de ꝓprio labore exemplo ſui et p̨̄cępto: ibi: Ipſi em̄ ſcitis. Quinto interdicit nō laborantibꝰ accipere ſumptꝰ ab alijs: ibi: Nam et

cum eſſemus. Sexto de ocio ⁊ curioſitate eos rep̄hendit.ibi: Audiuimus em̄. Septimo ad beneficientiā eos inuitat: ibi: Uos aūt fratres. Octauo quō ſe debeāt habere exga inobediētes: qꝛ excōicare debēt eū ꝓ vitio: diligere autꝓ natura: ibi: Qd̓ ſi quis nō obedierit. Vltimo orat proeis ⁊ ſalutat: ibi: Ipſe autē dn̄s. Diciergo: o ¶ De cętero .i. ꝓpter p̨̄dicta adquę monui vos: rogo vos O pͦ Frēsorate pro nobis. Ecce humilitas apoſtoli: qͥ tm̄ cōfidebat de oratione etiā minorū. Similit̓. Col̓. iiij. a. Orātes ſimulꝓ nobis vt deus aperiat nobis oſtiū ſermonis ad loquēdū myſterium chriſti. ꝙ¶ Ut ſermo dei .i. euāgeliū qd̓ vobis deus dedit: vl̓ qd̓ de deo agit. r¶ Curratiſine impedimēto ad oēs gētes/ vt libēteraudiat̉: hoc ꝑtinet ad officiū. s Et clarificet̉ .i. intelligibilis fiat hoībus qͣꝫtuꝫad intellectū/ cōtra inuolutores verboꝝ.Ecc̄i. iiij. c. Ne abſcōdas ſapīam in decore eius. Itē Prouerb̓. xiiij. a. Doctrina prudentiū facilis. Ex hoc ſequi videt̉ꝙ doctrina difficilis ⁊ inuoluta eſt īprudentiū. Iob. xxxviij. a. Quis eſt iſte inuoluens ſententias ſermonibꝰ imperitis.Sap̄. vj. b. Clara eſt et q̨̄ nūqͣꝫ marceſcitſapientia. Nota ꝙ dicit/ Currat: ſicut fluuius ad abluendūad refrigerādū ad fęcundandū. Psͣ. Qui emittit eloquiū ſuiterrę: velociter currit ſermo eius. Fullones habēt aquā ad abluendum: fabri ad refrigerandū: agricolę ad fęcundādū. Pręlatus ergo nō eſt bonus faber nec bonus fullo/ nec bonꝰ agricola: niſi habeat aquā diuini ẜmonis. Ad hęc tria Psͣ. Fluminis impetus lętificat ciuitatē dei: ſanctificauit tabernaculūſuū altiſſimꝰ. Iob. xij. c. Si cōtinuerit aquas omnia ſiccabūtur: ſi emiſerit eas pariter ſubuertent terram: Sic p̨̄dicatio/ ſinulla eſt: aīa areſcit: ſi nimia vileſcit/ ⁊ ſic ſubuertit: ⁊ ideo medium ponendū eſt. Ecc̄i. xxxix. c. Benedictio dn̄i quaſi fluui.us inundabit. Itē Iob. xxviij. a. habet̉ de hoc fluuio: Lapidem quoqꝫ caliginis ⁊ vmbrā mortis diuidit torrēs a populoperegrināte. Iſte fluuius debet diuidi ſicut fit in calidis regionibus: ⁊ in areolas trāſmitti per riuulos: vt fęcundet̉ ratio.nabilis et concupiſcibilis et iraſcibilis. Ul̓ currat ſicut moneta domini: quaſi p̄cium ꝓ fructu bonorum operum. Domirenī dat pecuniam ſuam vt recipiat fructū boni operis. Multi interdicunt ꝙ nō currat hęc moneta: ſicut illi qui magna cōpia recipiunt doctrinam domini: ⁊ tamen nullum bonū opusreddunt. Matth̓. xxij. b. Oſtendite nummiſma cenſus. Velcurrat: ſicut nuncius. Vnde euāgeliſta interp̄tat̉ bonum nucium. Prouer. xiij. c. Legatus fidelis ſanitas. Vel currat/cut fama. Lucę. vij. c. Exijt hic ſermo in vniuerſam iudęam.Item ſicut cibus ⁊ potus in ſanguinem conuerſus per venasdiſcurrit et viuificat membra/ ſi obſtruat̉ via ipſi ſanguini: etmembrū ſtupidum et paralyticū reddit: Sic eloquiū dominimaſticatū ꝑ meditationē decoctum per amorem: conuerſumin ſanguinem per pęnitentię et cōpunctionis amaritudinem:omnia membra viuificat. Psͣ. Eloquium tuū viuificauit mē.Ezech̓. xlvij. b. Omnia ad quę venerit torrens: viuent. Ioh̓.vj. g. Verba quę ego loquor ſpiritus et vita ſūt. Uel curratſicut vinum de torculari. Torcular em̄ eſt iuſtus in tribulatione et p̄ſſura poſitꝰ: cuiꝰ doctrina tāto abūdantior ⁊ vęhemētior eſt: qͣꝫto magis p̄mitur tribulationibus. Prouer. xix. b. EI.ctrina viri per patientiam agnoſcit̉. Psͣ. Bene patiētes erūvt annuncient: id eſt p̄mentur ſicut in torculari: vt vinum abudet. Clarificetur: hęc moneta non clarificat̉ ſicut nec materialis: niſi per vſū: t ¶ Sicut et apud vos: cucurrt. n eclarificata ē. Et orate ſimiliter: v ¶ Ut liberentur ab iniportunis ⁊ malis hominibus. Importunus dicit̉ ſueoportunitate: vel ſine portu: quaſi .ſ. neſcit quo tendit: in diipitando et litigando: et huiuſmodi eſt quantum ad ſcientiam.x ¶ Malis hominibus: quantum ad mores: Tales eran& ꝑſeudo. Nō em

H

A

Ps. 115

Ps .41.

Psͣ .84.

Psͣ .9.

Pō. iil.

Ps̓. 5