Epiſtoleᵐ ſecūdeadTheſſalonicenſes

ſͦ eſt qͥ vocauit vos: qui etiā facciet. Fratres / orate ꝓ nobis.d Salutate frēs oēs in oſculoᵉſancto. Adiu̓ro vos ꝑ dn̄mvt legat̉ epl̓a hęc oībus ſanctis fratribus. Gratia dn̄i noſtri ieſu chriſti vobiſcū Amē.Explicit epiſtola Pauli adTheſſalonicēſes prima.¶ Incipit argumentū in epiſtolam ſecundam.D theſſalonicenſes ſecūdā ſcribit epiſtolamTapl̓us: ⁊ notū facit eisde tꝑibus nouiſſimis ⁊ de aduerſarij deiectionē. Scribithāc epl̓am ab athenis ꝑ Titūdiaconē: ⁊ oneſimū acholytū¶ Explicit argumentū.

¶ Incipit epiſtola Pauli adheſſalonicēſes ſecūda.Iulꝰ et ſilguanus et timotheꝰ/ eccl̓ię theſſalonicēſium indeo pr̄e noſtro¶⁊ dn̄o ieſu chriſto: Gr̄a vobis et pax a deopr̄e noſtro ⁊ dn̄o ieſu chriſto.Gratiās agere debemꝰ ſemꝑl deo ꝓ vobis fratres ita vt diignū eſt: qm̄ ſupe̓rcreſcit fidesn̄ vr̄a: ⁊ a̓būdat charitas vniuſo cuiuſqꝫ vr̄m in inuicē: ita vt ⁊noſipſi in vobis gloriemur inpͦ eccleſijs dei ꝓ pa̓tiētia veſtra⁊ fide: ⁊ ī oīb ꝑſecutiōibꝰ vr̄iset tribulatiōibꝰ quas ſuſtine-

Fidelis dominus in omnibus verbis ſuis. a Qui vocauit nos: ad vitā. Psͣ. Qui poſuit animā meā ad vitam. bQui etiam faciet .i. ꝑficiet qd̓ incępit/ dans hic cremētumgr̄ę: ⁊ poſtea coronaꝫgl̓ię. Roma. viij. f. Quos vocauit hos⁊ iuſtificauit: ⁊ quosuit hos ⁊ magnificauit. Lucꝭ. j. e.Fecit mihi magnapotēs eſt. Et nota ꝙdicit/ faciet: nō dicit quid: qꝛ nō eſt docibile: qꝛ oculus nonvidit ⁊cͣ. j. Corinth̓.ij. d. Sil̓e. j. Regꝭ.xxvj. d. Et qͥdē faciens facies ⁊ potenspoteris. c ¶ Orate pro nobis ⁊cͣ.Roma. xv. g. Adiuuetis me in orationibus veſtris pro meCol̓. iiij. a. Orantesetiaꝫ ſimul et ꝓ nob̓d ¶ In oſculo: nonſimulato vel īmūdo:ſed ē ¶ Sancto: qd̓eſt ſignū dilectiōis.Cōſuetudo erat eorū quibus mittebatepl̓as ꝙ deoſcularēt̉ſe adinuiceꝫ. Tn̄ deoſcl̓o nihil dic̄ ad romanos: nec ad galathaſ nec ad coloſſenſes. f ¶ Adiuro vos ⁊cͣ. Hoc petit ſub adiuratione: qꝛ vtile eſt valde ꝙ oēs audiāt et habeāt epl̓am eius. Cōtra illos qͥquādo habent aliqua bona et noua ſꝑ abſcondūt. Col̓. vltꝭ. d.Cū lecta fuerit apud vos epiſtola hęc: facite vt in laodicenſiūeccleſia legatur.¶ Explicit poſtilla dn̄i hugonis ſuꝑ pͥmā epl̓am ad Theſſal̓.¶ Reuerēdiſſimi in chriſto patris et dn̄i dn̄i huonis ⁊c̄. Cardīalis Poſtilla ſuꝑ epl̓am pauli adTheſſalonicenſes ſecūdā Incipit. Expo. Ca.Aulus ⁊ ſiluanꝰ ⁊c̄. Hęc epiſtola diuidit̉lerātiā paſſionū: quas modo maiores ſuſtinein duas partes. In prima inuitat eos ad topbāt: qͣꝫ qn̄ miſit eis aliam epl̓am. In ſecundamoraliter eos īſtruit. jͣ. iij. Primo ergo inui-tat eos ad tolerantiā tribulationū pluribꝰ rōnibus: qꝛ ſic auget̉ gratia eorū: vn̄ ⁊ gratias agit deo ſuꝑ hocibi: Gratias agere debemꝰ. Secūdo vt ſic ſint alijs exēplū patiēdi ꝓ chriſto: ibi: Ita vt et noſip̄i gl̓iemur. Tertio vt ꝑ tribulatiōes purgent̉ ⁊ humilient̉: ⁊ ita fiāt digni regno dei: ibi: Ut digni habęamini. Quarto inuitat eos ꝑmagnitudinē p̨̄mij: ibi: Si tamē iuſtū eſt. Quinto ꝑ certaꝫexpectationē vindictę dn̄i de ſuis ꝑſecutionibꝰ: ibi: Qui pnas dabūt. Sexto qꝛ ex eoꝝ tolerantia laudat̉ et glorificat̉deꝰ: ibi: In quo etiā oramꝰ ⁊cͣ. Hāc gͦ epl̓am ſcripſit eisab athenis in conſolationē: qͥ tribulati erant modo pluſqͣꝫ ante a ꝑſecutoribꝰ ⁊ territi ꝑ primā epl̓am de die iudicij. Itē qͦſdam corripit acriter. Cum eo autē erāt tunc athenis ſiluanus⁊ timotheus: quos ſecū noīat. Pręmittit aūt ſalutē more ſuodicēs g ¶ Paulꝰ ⁊cͣ. Supra in pͥma epl̓a eadē ē ſalutatio:et etiā corinthijs: quibꝰ hi tres p̨̄dicauerūt: ſicut dicit̉. ij. Corinth̓. j. a. Et nota ꝙ geminat̉ epl̓a: qꝛ maiori cōſolatiōe indigebāt: erant em̄ valde tribulati. Nūeri. xx. b. Percuſſit virgabis ſilicē: ⁊ egreſſę ſunt aquę largiſſimę: qꝛ ſicut ſecūda ꝑcuſſione dedit petra aquas: ita ꝑ ſecundā epiſtolā cōſolatio ⁊ ſocietas iſtꝭ ꝓfluxit: h ¶ Eccl̓ię theſſalonicēſiū. Nō dic̄ p̨̄latoſed eccl̓ię: forte nōdū īuenta erat talis p̨̄eminētia: ſed p̨̄lato ſimul ſcribit et eccleſię: ⁊ in vno noīe tā p̨̄latū qͣꝫ ſubditos nominat: ẜm illud Ecc̄i. xxxij. a. Eſto in illis quaſi vnus ex ipſis.

Ideo forte iohānes ſcribere noluit eccleſię cuidā ꝓpter p̄lotum arrogantē. iij. Ioh̓. c. Scripſiſſem forte eccleſie: ſed iaamat pͥmatū gerere: diotrepes nō recipit nos ⁊cͣ. Didecor īſanit. Eccl̓ię dico cōſtitutę vel cōgregatę: ¶ IIn deo⁊cͣ .i. in fide eiꝰ. Ipſi dico ſcribūt in hūc modū: Gratia vobis ⁊c̄. ¶ Gr.aſ agere deberdeo. Nota ꝙ debitores ſumus deo exhominibꝰ et nobis.Deo debemꝰ ex corde pietatem: ex opere orationem/ ex orgratiarumactioneꝫvt dicit Glo. Fratribus debemus ex dilectione cōpaſſionēmalis ⁊ bonis cōgratulationem. Roma.j. b. Sapientibus etinſipientibus debitor ſum. Roma. xiij.b. Reddite gͦ omībꝰdebita ⁊cͣ. Itē in eodem. Nemini quicqͣꝫ debeatis/ niſi inuicem diligatis. Nobis debemꝰ illa tria:q̨̄ dicit Eccꝰ. xxxiij.c. Cibaria et virgaet onus aſino: panis⁊ diſciplina ⁊ opusſeruo. Itē nota quę debemus ẜm beatū Bern̄. Innocentesvero ſunt: qui ſanitatē corpori/ puritatē cordi/ pacē fratri/ imitationem ſanctis/ cōpaſſionē mortuis/ auxiliū angelo/ pietatēdeo. Nota illud ꝙ dicit: ¶ ¶ Ita vt dignum eſt: qꝛ pro magnis bonis magnę gratię agendę ſunt. Psͣ. Quid retribuandomino pro omnibus quę retribuit mihi. Mich̓. vj. b. Quiddignum offeram domino: curuabo genu deo excelſo. ij. Machab̓. j. c. De magnis periculis a deo liberati magnifice gratias agimus ipſi: vtpote qui aduerſus talē regē dimicauimꝰ.Nota ꝙ ab hoc loco ſumptum eſt illud in p̨̄fatiōe miſſę: Uere dignum et iuſtum eſt ⁊cͣ. m ¶ Quoniā ſuꝑcreſcit ⁊c̄.Ecce prima cauſa propter quā debent libenter tolerare tribulationes: Qm̄ .ſ. ſuꝑcreſcit fides veſtra: ī tribulatiōibꝰ:ſicut granū ſinapis qd̓ cōtritū redolet: n Et abūdat charitas vniuſcuiuſqꝫ ⁊cͣ. Ecce quō gr̄a creſcit ī anguſtijs. l.fides in deum: ⁊ charitas in ꝓximum: ⁊ in hoc eſt conſolatiotribulationum. Psͣ. Scd̓m multitudinem dolorum meoꝝ ſcorde meo ⁊cͣ. Et. ij. Corꝭ. j. a. Sicut abūdant paſſiōes chriſti in nobis: ita per chriſtum abūdat cōſolatio noſtra. Nec eſtmirum ſi gratia creſcit in tribulatione: quia ſicut dicit Gregꝰ.Ignis flatu p̄mit̉ vt creſcat. Psͣ. Dum ſuperbit impius contra pauperem incendit̉ pauper: id eſt ignis charitatis augetin eo. Iob. xlj. b. Halitus eius prunas ardere facit. Eſa. iiiij.d. Ego creaui fabrum īſufflantē in igne pruuas. o ¶ Ita vlet noſipſi in vobis: id eſt de vobis/ gloriemur in eccleſijs dei. Simile. ij. Corinth̓. vij. d. Si quid apud illum d̓ vobis gloriatus ſum: non ſum confuſus. p ¶ Pro patientiaveſtra ⁊ fide ſeruata/ in omnibus ꝑſecutionibus veſtris: de loco ad locum. Matth̓. x. c. Si vos perſecuti fueribiin vna ciuitate fugite in aliam j. Corinth̓. iiij. c. Perſecutionem patimur et ſuſtinemus: blaſphemamur et obſecranus:q ¶ Et tribulationibꝰ: id eſt tormentis in corpore. jͣ. Theiſal̓. ij. c. Eadem paſſi eſtis et vos a contribulibus veſtris ſicut et ipſi a iudęis qui et dominum ieſum occiderunt et prephetas: ⁊ nos perſecuti ſunt. Et nota ꝙ bene coniungit patietiam et fidem: quia fide patiuntur ſancti: et vicerunt. Heb. xi.ſ. Sancti per fidem vicerunt regna: operati ſunt iuſticia: ſapbdati ſunt/ ſecti ſunt/ temptati ſunt. r ¶ Quas ſuſtinetis iſte exemplum: id eit

xi 8pos. .6

B

Ps. iij.

1 Ps. 51.

℟s. j.