Ca.IIII

quęcūqꝫ ſūt vera/ q̨̄cūqꝫ pu̓dica/ q̨̄cūqꝫ iuſta/ q̨̄cūqꝫ ſanctaq̄cunqꝫ amabilia quęcūqꝫ bognę famę. Si qͣ v̓tꝰ/ ſi qu̓a lausdiſciplinę: hęc cogitate: quę ⁊kdidiciſtꝭ ⁊ accępiſtꝭ ⁊ audiſtiſi ⁊ vidiſtꝭ ī me̓. Hęc agite: ⁊ deus pacꝭ e̓rit vobiſcū. Gauiſſū aūt in dn̄o vęhement̓: quooniam tandem aliquando reꝑ floruiſtis pro me ſentire ſicutqͦ et ſentiebatis. Occupati aūtreratis. Non quaſi propter pes nuriam dico. Egō enī didici

t in quibus ſum ſufficiens eſſe.Scio ⁊ humiliari: ſcio ⁊ ābūdare. Ubiqꝫ ⁊ in omnibus inſtitutus ſum: ⁊ ſatiari ⁊ eſurire: ⁊ abundare ⁊ penuriam pati. Omnia poſſum in e̓o qͥ meconfortat. Ueruntamē be̓nec feciſtis/ cōmunicantes tribulationi meę. Scitis autem etvos philippenſes ꝙ in principio euangelij quando prodfectus ſum a macedonia nu̓lla mihi eccl̓ia communicauitē in ratione dati et accepti: niſi

nuſbus hoībus pacem habentes. Item eſt pax pectorisctrāqulllitas. Roma. j. a. Gratia vobis ⁊ pax. Item eſt paxeuati. Eſa. xxxij. d. Sedebit populus meus in pulchritu.nne pad: in tabernaculis fiducię ⁊ ī requie opulēta. Itē ē paxcanelationis. Eſa. xxvij. b. Pacē mihi pacem mihi faciet..ibdcitut pax nr̄a. Eph̓..diiꝰnc̄. AQuecūdſunit vera: ecce ſiIes ad deum. bpudicī cuſitisIn ſe .ſ. quātū ad carblꝰIuſta/ ⁊q proxinū. Hec tria ſunt illa tria Titum. ij. d.Sobrie ⁊ pie ⁊ iuſteiuamus in hoc ſęcūlo. Hęc ſunt illa triaMatth̓. ij. b. Obtulerūt ei aurum thuset myrrham. In thure cultus dei: in mytha ſobrietas: in auroiuſticia: cū aurū debeat̉ pauꝑibꝰ qͦꝝ ē redditꝰ. d Quecunqꝫ ſctā in ꝓpria vita .ſ. qm̄ ad ſe: vt ſanctitatem habeathomo in ſe. ij. Corꝭ. vij. a. Mūdemus nos ab omni inqͥnamento carnis ⁊ ſpiritus. e ¶ Amabilia: alioꝝ virtutum.Glo. i. digna amari: vt modeſtus inceſſus humilis ſermo: etbmōi. Ecc̄j. xix. d. Ex viſu cognoſcit̉ vir: ⁊ ab occurſu facieiſenſatus: amictꝰ corꝑis ⁊ riſus dentiū ⁊ inceſſus hoīs enūciātde illo. Et nota ꝙ honeſti mores exterius ſunt qͣſi flores ſuꝑquos bonę apes reſident ⁊ inde trahūt dulcedinē per exēplū.Sꝫ ml̓ti ſūt ſic̄ ſcabrones: qͥ flores dimittūt ⁊ ad ſtercora vadūt. Iſtiſt̓ doctores qͥ ſua vita praua dāt alijs malū exēplū.Quęcūqꝫ bonę famę. Hoc dicit qꝛ bona fama ex prędictis venit. Prouerb̓ xxij. a. Melius eſt nomē bonū qͣꝫ diuuę multę. Ecc̄j .xlj. c. Curam habe de bono noīe .i. de his q̨̄faciūt bonū nomē. Similit̓ dic̄ hic: Quęcūqꝫ bonę famę.Hic dicit ꝙ bona fama ex prędictis venit. Quęcūqꝫ/ ſuntbonę famę/ cogitate .ſ. et agite .i. quęcunqꝫ faciunt ad bonāfamā: dūmodo ſit bona. Et hoc. g Si qua virtus in eisē: id ei h. Si qͣ laus diſciplinę/ ē in eis .i. laudabilis diſciplina. q. d. ſolliciti ſitis de bona fama in his q̨̄ ſpectāt ad virtutes ⁊ diſciplinatos mores. Nō enī curāda ē bona fama deviribus vel de ſcientia mūdi: vel de alijs ſęcularibꝰ: ſed de virtutibus ⁊ moribꝰ. Uel ita diſtingue: vt hoc/ Si qua laus/ referatur ad alia prędicta hoc modo. i ¶ Cogitate q̨̄ ſūt iuſta ⁊c̄. Si qua virtꝰ ē ī eis: ⁊ cogitate quęcūqꝫ ſūt bonę ſamę: ſi qͣlaus diſciplīę/ ē ī eis. Hęc īquā cogitateoīa lupra dicta didiciſtꝭ ⁊ accępiſtꝭ. Et exponēdo dic̄:k ¶ Et audiſtis ⁊ vidiſtis. q. d. didiciſtis audiēdo: verbeaccępiſtis videndo extra in me docente ⁊ faciente p̨̄dicta. Iōſecure dicebat: Imitatores mei eſtote: sͣ. iij. d. ij. Corꝭ. vij. a.Capite nos neminē lęſimus/ neminē corrupimꝰ/ neminē circūuenimꝰ: Moderni p̨̄lati hoc nō poſſunt dicere. Hęc agile ⁊ deus/ dator pacꝭ. m¶ Erit vobiſcū/ adiuuas vos:hec ſacere: Uel. l. deus qui eſt pax. ij. Corꝭ. xiij. d. Idipſumſapite: pacem habete ⁊ deus pacis ⁊ dilectionis erit vobiſcū.Heb .vlij. d. Deus aūt pacis qͥ eduxit de mortuis paſtoreminagnū ouiū ī ſanguīe teſtamēti ęterni: dn̄m noſtrū ieſū chriſſum aptet vos in omni bono. n ¶ Gauiſus ſū aūt. Hicterminat̉ moralis inſtructio ⁊cͣ. Scd̓a pars capituli huius: inqua reddit eis gr̄as de impenſo beneficio. Primo oſtēdensſe gaudere qd̓ bonū fecerūt ei. Scd̓o excuſat eos: qꝛ tam tarde fecerūt: ibi: Occupati. Tertio dicit: quia non gaudet d̓dato: qꝛ ſine dato ipſoꝝ ſufficiebat ſibi pauꝑtas ſua: ſed tn̄ beniuolentiā eoꝝ cōmendat: ibi: Non qͣſi propter pecuniāet. icuarto reddit gratias ꝙ alias communicauerūt ei bona

ſua: ibi: Scio autem. Quinto ꝙ non datum curat/ ſed ꝓfectum eorum: ibi: Nō quęro. Sexto orat pro eis: ibi: Deꝰautem. Ad vltimū autem eos ſalutat. Et in hͦ terminat epiſtolam. Dicit: Gauiſus ſum autem in dn̄o: non in dono veſtro .i. non ꝓpter donū. q. d. non quęro veſtra ſed vos.o ¶ Refloruiſtis:ad modum arboris:id eſt iterum floruiſtis miniſtrando mihi neceſſaria: ſicutolim feciſtꝭ: Quę miniſtratio dicit̉ flos:quia inde fructus vitę ęt̓nę ꝓuenit. VelRęfloruiſtis: a ſimilitudīe arboꝝ: qꝛſterilitate aruerāt ⁊qͣſi marcuerāt. Iobxiiij. b. Lignū habetq. d. lapis non habetſpem: ſi pręciſū fuerit rurſum vireſcit: ⁊rami eius pullulant:ſi ſenuerit in terra radix eius ⁊ in pulueremortuus fuerit: truncus illius ad odorem aquę germinabit et faciet comam quaſi cum primum plantatum eſt. Refloruiſtis/ dico. Ita vt oſtenderetis vos. p ¶ Pro me ſentire: id eſt comꝑati mihi ad vtilitatē meam .ſ. Quędā bibliothecę habent/ per me: et ſic videtur ꝙ apoſtolus eos reuocauerit quandoqꝫ ab errore ad priorem fidem. q Occupati autem ⁊cͣ .i. impediti. Ecc̄j .xl. a. Occupatio magna creata eſt hoībus ⁊ iugum graue ſuper filios adę. Ecc̄s .j. c. Hācoccupationē peſſimā dedit deus filijs hoīm: vt occuparēt̉ inea. r ¶ Nō qͣſi propter penuriā dico/ me gauiſum eſſe.s ¶ Ego enī didici ⁊cͣ. id eſt conſuetus ſum eſſe contentushis quę habeo: ſiue multum ſiue parum habeam. j. Timoth̓.vj. b. Habentes alimenta ⁊ quibus tegamur his contenti ſumus. t ¶ Sufficiens: id eſt contentus in eis nō aliena quęrens. ij. Corꝭ. xj. b. Cum eſſem apud vos ⁊ egerem nulli oneroſus fui: et poſtea in omnibus ſine onere me ſeruaui vobis ⁊ſeruabo. Et in eodem .f. In fame ⁊ ſiti in frigore ⁊ nuditate.v ¶ Scio ⁊ humiliari: quia inde non frangor. x¶ Et abūdare: et quia inde non erigor. Hęc eſt optima ſcientia/ ſcirepati omnē fortunam: ſed maxime proſperā. Prouerb̓. xiij. a.Eſt qͣſi diues cum nihil habeat: talis bene ſcit humiliari: et ēquaſi pauper cum in multꝭ diuitijs ſcit abundare. ij. Corꝭ. vjb. Sicut egentes multos autem locupletantes: tanqͣꝫ nihilhabentes ⁊ omnia poſſidentes. Econtra multi male ſe habent in vtroqꝫ. Eccͣj. x. d. Qui gloriat̉ .i. ſuꝑbit dū eſt in pauꝑtate quāto magis in ſubſtantia: et qui gloriat̉ in ſubſtātia vereatur pauꝑtatem. y. ¶ Omnia poſſum. Marci. ix. d.Omnia poſſibilia ſunt credenti z In eo qui me confortat. Rom̄. iiij. d. Non hęſitauit diffidentia: ſed ꝯfortatus eſtfide. Lucꝭ. xxij. e. Apparuit angelus de cęlo confortans euma Ueruntū licet non indigerem. b ¶ Bn̄ feciſtis cōmunicātes bona veſtra. c ¶ Cribulationi meę .i. mihi tribulato. Vel cōmunicātes. q. d. per cōpaſſionē feciſtis vosſocios mihi ī tribulatiōe .i. in fructu tribulatiōis .jͣ. Pet̓. iiij. c.Communicātes chriſti paſſionibus/ gaudete. Heb̓. x. g. Nāet vinctis compaſſi eſtis ⁊ rapinam bonorum veſtroꝝ cū gaudio ſuſcępiſtis. d ¶ Nulla mihi eccleſia cōmunicauitbona ſua. e ¶ In ratione dati ⁊ accepti. Glo. vt .ſ. rationabiliter conſideraret qd̓ deberent dare carnalia: qui ſpūalia accipiebāt. Eccͣj. xiiij. c. In diuiſiōe ſortis da ⁊ accipe. j.Corꝭ. ix. b. Si ſpūalia vobis ſemīamꝰ: magnū eſt ſi carnaliavr̄a metamꝰ. Psͣ. Sumite pſalmū ⁊ date tympanum. Niſivos ſoli. Quęrit̉ qͣre accępit ab iſtꝭ ⁊ n̄ a corinthijs: neqꝫ atheſſalonicēſibꝰ ſic̄ dicit̉. ij. Corꝭ. xj. b. In oībꝰ ſine onere mevobis ſeruaui ⁊ ſeruabo. Et. j. Theſſal̓. ij. a. Cū tn̄ poſſemus

41. xiſ. c. qd̓dicit. in fin.

D

Psͣ. 80.