EpiſtoleadPhilippenſes

em: ibi: Gratiarumactione ⁊cͣ. Eſt enimCōſciētia: contra ignorātiā. Prouerb̓. xiiij. b. Cor qd̓ non nouitamaritudinē aīę ſuę in gaudio eiꝰnō miſcebit̉ extraneꝰ .i. diabolꝰ: q̄cū oībꝰ bonis nr̄is pōt ꝑdere.AnimęConſcientia pura. Cōtra culpam.Prouerb̓. xv. b. Secura mens qͣſi iuge ꝯuiuiū. Sed ſunt qͥdā quivolūt radiū ſolis leuare ⁊ auferrepuluerē ab aere: ⁊ viā dn̄i ꝑare:vt ſit or̄o ſine puluere. Sꝫ iohānes dicit: Dirigite viam dn̄i nondicit radium. Ioh̓. iij. c.ProprięPatiētia/ diſciplinę ⁊ tribulatiōisRoma. v. a. Gloriamur ī tribulationibꝰ: cōtra timidos. Prouer.xxj. c. Gaudiū eſt iuſto facere iuCorporis Abſtinētia a ꝯcupiſcētijs: (ſticiā.contra voluptuoſos .j. Pet̓. ij. d̓Obſecro vos tāqͣꝫ aduenas et ꝑegrinos abſtinere a carnalibꝰ deſiUn̄ dicit: Modeſtia vr̄a nota ſitFamę⁊cͣ. Prouerb̓. xxij. a. Meliꝰ ē nomen bonū qͣꝫ diuitię multę. Ecc̄j.In bonoxlj. c. Curā habe de bono noīe.Pr̄is ⁊ mr̄is ⁊ p̄latoꝝ eccl̓ię. Ioh̓.Amicꝰ ſpōſi gaudio gaudet. (. iij. d̓ProximiFratrū ⁊ ſoroꝝ .i. chriſtiāoꝝ oīm ꝯͣern̄. De alteriꝰ bono meliꝰ gaudere debes qͣꝫ deis. Un̄. iij. Ioh̓. b. Maiorē hoꝝ nō habeo gr̄aꝫ:

ę Mōdeſtia veſtra nota ſit oīcbus hominibus. Dominꝰ enīd prope eſt. Nihil ſoͣlliciti ſitis:?ſed in omni oratione ⁊ obſeg cratione cū gr̄arūactione pe-

h titiōe̓s vr̄e īnqͥteſcāt apud def um. Et pax dei quę exuperatin omnē ſenſum cuſtodiat corda vr̄a ⁊ intelligentias vr̄as īchriſto ieſu. De cętero fratres

os ī veritate ābulare. Hoc ē ꝯͣ ſtruthiones: De qͥbus Iobxxxix. c. Durat̉ ad filios qͣſi non ſint ſui.Dicit gͦ: aMModeſtia vr̄a. q. d. timor moderet̉ gaudium ſpei. ne ipſū gaudiū degeneret in diſſolutionē. Ul̓ Modeſtia vr̄a .i. moderata ⁊ honeſta ꝯuerſatio vr̄a. b ¶ Notaſit oībꝰ hoībꝰ: vt alios ędificet. j. Pet̓. ij. c. Cōuerſationēvram int̓ gētes habētes bonā: vt ī eo qd̓ detractāt de vobistanqͣꝫ de malefactoribꝰ ex bonis oꝑibꝰ vos ꝯſiderātes glorificent deū. q. d. nō vos. Matth̓. v. b. Sic luceat ⁊cͣ. Et ideo ſicmodeſti: qꝛ c. Dn̄s ꝓpe ē .i. aduētꝰ iudicis ī morte .ſ. ad remunerādū vl̓ puniēdū: ſic̄ dicit̉ puerꝭ: Sitis in pace: qꝛ mgīꝓpe ē. Iohel̓. iij. a. Cito velocit̉ reddā viciſſitudinē vob̓ ſupercaput veſtrū. Iaco. v. b. Iudex enī an̄ ianuā aſſiſtit. Ideo qꝛmors inſtat. d ¶ Nihil ſolliciti ſitis .i. nō ſitis auari circanihil .i. circa tꝑalia. Mat. vj. c. Dico vobis ne ſolliciti ſitisaīę vr̄ę qͥd māducetis .j. Pet̓. v. b. Omnē ſollicitudinē vr̄amꝓijciētes in ipſum: qm̄ ipſi cura ē de vobis. Un̄ moyſi ſollicito nimis dictū eſt a dn̄o: Exo. xxxiij. d. Ego oſtēdā tibi omne bonū .i. ſufficiēs ⁊ plenū. Prouerb̓. xj. b. Expectatio ſollicitoꝝ ꝑibit. Ul̓ alit̓. c Dn̄s ꝓpe ē .i. preſto ad adiuuādū. PsͣPrope ē dn̄s oībꝰ īuocātibꝰ eū. Et ideo d ¶ ihil ſitꝭ ſolliciti .i. non ſitis nimis timidi circa impugnātia aduerſa. Eſa.xxv. a. Factꝰ es fortitudo pauꝑis: cōtra mūdū: fortitudo egno in tribulatiōe ſua: ſpes cōtra diabolū a turbine: contra carnem vmbraculū ab ęſtu. c ¶Dn̄s ꝓꝑe ē/ ꝑ naturę ꝯformationē. Lucꝭ. x. f. Samaritanꝰ alligauit vulnera eius infundēsoleū ⁊ vinū. d ¶ Nihil gͦ ſolliciti ſitis/ de impetratiōe venię nō ſitis timidi: quia paruulus natus eſt nobis: et pro modico omnia nob̓ dabit. Heb̓. iiij. d. Adeamus cum fiducia adthronum glorię eius. Itē/ prope per omniū vitiorum inueſtigationē et apertam cognitionem. Actꝭ. xvij. f. Non longe ēab vnoquoqꝫ noſtrū: in ipſo enim viuimus: et ideo opus eſtvt ſimus modeſti: quia dn̄s omīa videt. Prouerb̓. xx. d. Lu-

cerna dn̄i ſpiraculum hominis: qui inueſtigat omnia ſecrroventris. Ideo/ dn̄s ꝓpe ē per gratiā inhabitantē. Apoctxxj. a. Ecce tabernaculum dei cum hominibus et habitabitcum eis. Nihil ergo/ ſolliciti ſitꝭ de alienis negocijs qͥ hebetis talem hoſpitem. Sed omnē ſollicitudinē veſtram habete ī eo recipiēdo digne ⁊ honeſte. Itē dn̄s proꝑe eſt/ in ſacramento euchariſtię. Nihil ſolliciti ſitis/ in perſcrutandohoc: quia hoc eſt inueſtigabile. Ecc̄j. iij. c. Altiora te ne queſieris ⁊cͣ. e ¶ Sed in omni oratione. Prius remouet ſolicitudinē: quia ſollicitudo impedit orationē. Vnde dicitur dequodā aliquantū deuoto ī or̄one: cum dictum eſſet ei ꝙ oportebat eum equitare veniens ad locum orationis: nihil potulitcogitate niſi qualē ſellam eſſet habiturꝰ: Dicit/ in orationeſimplici: f ¶ Et obſecratione: quę fit cum admiratiōe. Exdicit/ omni: id eſt cōmuniter facta pro omnibus hoībus: ⁊ d̓quibuſlibet rebus. g ¶um gratiarūactiōe: de iam habitꝭ. h ¶ Petitiōes: q̨̄ ſūt de neceſſarijs. Nota ꝙ qͥlibet diligenter debet formare petitionē quę deferēda eſt coram tantopapa/ ſicut eſt deus. Vnde ſignanter dicitur: Petitionesveſtrę innoteſcāt apud deum .i. feruentes ⁊ deuote ſintvt digne poſſint intrare apud deū: ⁊ apparere coram eo. Ecc̄ixxxv. c. Oratio humiliātis ſe nubes penetrat: donec appropinquet non ꝯſolabit̉: ⁊ non diſcedet donec altiſſimꝰ aſpiciat.Sed nota ꝙ nō poteſt bene volare oratio ad tam alta niſi habeat alas duas: ieiuniū ⁊ elemoſynā. Vnde Tob̓. xij. b. Bona eſt or̄o cū ieiunio ⁊ elemoſyna: magis qͣꝫ theſauros auri cōdere. Talis oratio penetrat. Vnde Mat. xviij. c. Si duo exvobis ꝯſenſerint ſuper terrā de omni re quacūqꝫ petierint: fieiillis a patre meo qui in cęlis eſt: Ubi enī ſunt duo vel tres cōgregati ī noīe meo: ibi ego ſū in medio eoꝝ. Duo ſt̓: elemoſyna et ieiuniū: tres ſunt ſi cōnumeretur oratio: Uel duę ſuntcaro ⁊ ſpiritus: et cōſenſus carnis ⁊ membroꝝ mīſteriū: Qiſti tres cōueniunt invnū .ſ. in obedientiāmandatoꝝ: tunc deꝰeſt in medio eorum ⁊obtinent oīa quę petunt apud deum ꝓpopulo per approbationē. Econtra Matth̓. vij. d. et. xxv. aNon noui vos. Vel Apud deū: quando homo in orandonon quęrit noticiā hoīm: ſed ſolum deū inſpectorē ꝯſiderat.Supra dixit ꝙ modeſtia veſtra nota ſit oībꝰ hoībꝰ ad ędificationē: Hic dicit ꝙ oīno ſit nota deo ꝑ intētionē bonā. Gregꝰ.Sic opus eſt in publico/ quatenus intentio maneat in occulto. Vel ¶ Innoteſcāt apud deum: per angelos deferetes. Tob̓. xij. c. Qn̄ orabas cū lachrymis ⁊ ſepeliebas mortuos ⁊ derelinq̄bas prandiū tuū: ego obtuli or̄onem tuam dn̄o.k ¶ Et pax dei .i. deus qui eſt ſūma pax. lQuę exuperat omnē ſēſum: qꝛ cōprehendi nō pōt deꝰ: nec etiam ippax quā facit in ſublimibꝰ. Eſa. lxiiij. b. Oculus nō vidit deabſqꝫ te quę pręparaſti diligentibus te: et. j. Corꝭ. ij. b. Aliquas etiam ſtillas illius pacis ſupernę: vix poteſt ſuſtinere etiam anima ſpiritualis: excedentia enī contemnūt ſenſus: ſicutnimius ſplendor ſolis corrumpit viſum. Thren̄. j. e. Miſitignem in oſſibus meis: ⁊ defeci ferre non ſuſtinens. Vn̄ beatꝰBern̄. cum haberet quadam die hanc pacem: cępit clamareSufficit/ ſufficit. Gregꝰ. In quantam miſeriam cecidimus: qͥbonum ferre non poſſumus ad qd̓ creati ſumus. Daniel. x. b.Emarcuit in me virtus mea ⁊ nō potui ſtare ſuper pedes meos. Hoc dicit quando vidit gloriam dn̄i. m ¶ Cuſtodiatcorda veſtra ab errore. Prouerb̓. iiij. d. Omni cuſtodiscuſtodi cor tuum. Iob. xij. c. Ipſe habet conſilium ⁊ intelugentiam. Ecc̄j. xxxix. a. Si deus magnus voluerit ſpirſtu intelligentię replebit illum. Et nota ꝙ non ſolum eſt pax dei: vetiam eſt pax diaboli: ſed miſſum eſt bellum bonum vt ruiſiperet̉ pax mala. Vnde Matth̓. x. d. Non veni pacem mittere in terram ſed gladium: Pax em̄ noſtra quam fecit deusmultiplex eſt. Eſt enim pax temporis. Roma. xij. d. Cuſtō omnibus hoībus

Hodeſti.

B

Psͣ .144.